Week 8 - Zoek en vind; kom en ontvang ...

‘De wet kan ons wel gebieden lief te hebben,

maar hij kan ons niet doen liefhebben.’

Andrew Murray

Slechts een paar weken geleden stond ik stil bij de woorden van Markus 12:30 - 'En u zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht. Dit is het eerste gebod.’
Heb God lief boven alles en met alles.
Het is een gebod, het is zelfs het éérste gebod.
Maar dan zijn er deze week in het Dagboek deze woorden:
‘De wet kan ons wel gebieden lief te hebben, maar hij kan ons niet doen liefhebben.’

Eén ding is zeker: we kunnen niemand dwingen om God lief te hebben; we kunnen sowieso niemand dwingen om ook maar iets of iemand lief te hebben.
Wat maakt het dan dat we iemand gáán liefhebben?
Murray zegt het volgende: ‘Liefde kan alleen tevoorschijn worden geroepen door dat wat liefde waardig is.’
Met andere woorden, liefde ontstaat, komt naar boven, komt tevoorschijn, als iets onze liefde waard is.
En hoe weten we of iets/iemand onze liefde waard is?
Dat kan maar op één manier, namelijk door te leren kennen.

We kunnen in heel korte tijd verliefd worden op iemand.
Dat kan heel heftig en intens zijn, en je wil alleen nog maar bij die persoon zijn en alles samen doen en delen; je hebt zelfs het gevoel de hele wereld aan te kunnen.
Maar dan, na verloop van tijd …
Je leert iemand beter kennen, er komen allerlei hobbels op de weg, soms botst het, en dan …
Dan komt het eropaan of we vinden dat de ander het toch waard is om samen ook de moeilijke dingen te doorstaan, de hobbels en bobbels; een weg te vinden ook als het botst.
Is de ander het waard om lief te hebben; is de ander het waard om van te houden?

Is de Ander het waard om lief te hebben?
Is de Ander het waard om van te houden?

‘Zoekt en je zult vinden’, zegt de Bijbel. (Matth. 7:7)
‘Proef en smaak dat de Heere goed is.’ (Psalm 34:9)

Soms lezen we berichten over campagnes waarin wel zoveel duizenden mensen tot geloof gekomen zijn, maar hoevelen blijven daarvan na verloop van tijd over die de Heere nog trouw zijn, die echt van Hem houden, die Hem echt liefhebben?

Automatisch gaan mijn gedachten even naar de Gelijkenis van de Zaaier. (o.a. >> Mattheüs 13)
’… als er verdrukking of vervolging komt omwille van het Woord ...’
‘… maar de zorgen van deze wereld en de verleiding van de rijkdom verstikken het Woord, en …’
‘… die het Woord hoort en begrijpt, die ook vrucht draagt en voortbrengt, …’

Proef en zie, proef en smaak, dat de Heere goed is!
Zoek en je zult vinden!

Nu zullen er ongetwijfeld gelijk mensen zijn die zeggen: maar wij kunnen Hem uit onszelf niet liefhebben.
Dat klopt, dat kunnen wij uit onszelf niet, maar Hij is ons in alles tegemoet gekomen en komt ons ook daarin tegemoet.

Als ik van achter mijn laptop even mijn blik van het scherm afhaal en naar mijn boekenkast kijk, valt mijn oog direct op het boek ‘Bewijs genoeg’ van Lee Strobel.
Ik pak het, en lees weer even een paar kleine stukjes uit dit boek en raak opnieuw onder de indruk van hoe God werkt, kan werken.
Nadat zijn vrouw tot geloof was gekomen en hij verrast werd door de bijzondere veranderingen in haar, verandert hij van een sceptische, zichzelf als atheïstisch beschouwend, misdaadverslaggever, na een diepgaand onderzoek naar de feiten van het christendom, in een gelovig man, in een kind van God.
Het is het ongekende bijzondere verhaal van een man, die zijn eigenbelang en vooroordelen zo goed mogelijk aan de kant zette en alles in het werk stelde om de waarheid boven water te halen, de waarheid van de Liefde van een Man Die alles gaf tot in de dood om de mensheid te redden.

Wie Hem zoekt met heel zijn hart, zál Hem vinden!
Want Hij belooft Zelf:
‘U zult Mij zoeken en vinden, wanneer u naar Mij zult vragen met heel uw hart.’
Jeremia 29:13.

‘Liefde tot God kan slechts worden geboren
uit de kennis van Hem als de ene ware God,
in Zijn uitnemende grootheid en heerlijkheid,
Zijn onuitsprekelijke liefde en erbarmen.’

~~ * ~~

‘De mens die ernstig zoekt,
zal spoedig ontdekken hoe moeilijk het is
te blijven volharden in deze liefde
tenzij hij een visie ervan heeft
hoe waard God het is,
dat hij Hem met het gehele hart liefheeft.’

Andrew Murray

Tot slot
Besef hebben van hoe waard Hij het is om lief te hebben, gaat hand in hand met het besef dat je door Hem vergeven bent en hoe overvloedig Hij vergeeft; hoe ongekend groot Zijn genade is.
Wie veel vergeven is, heeft veel lief.
Hoe meer vergeven, hoe meer liefde. (Luc.7:47)

Zoek en vind.
Kom en ontvang.

U, Heer, hebt van Uw kant
alles gegeven en gedaan
om de mens tot U te trekken.
Er is niets meer dat U kunt doen
om te laten zien hoeveel U
om hem geeft, ja, van hem houdt.

U nodigt uit om op zoek te gaan,
om U te leren kennen,
te ontdekken Wie U bent.
Opdat men zelf kan zien,
ja, kan proeven en ervaren:
Uw liefde is zonder voorbehoud.

Twee doorboorde handen
tonen de overvloed van
Uw liefde en genade,
van vergeving
tot eeuwig behoud.

Gods rijke zegen van Licht en Liefde voor de komende week,
en een liefdevolle groet,
SHALOM,

Rita

De Overwinning van het Lam!

‘Christenstrijder
–
vergeet niet dat er overwinning is
door het bloed van het Lam!'

‘En ze hebben hem (de duivel, de oude slang) overwonnen
door het bloed van het Lam en het woord van hun getuigenis,
en zij hebben hun leven niet liefgehad, tot in de dood.’
Openb. 21:11

‘Lieve kinderen van God,
als u ten laatste als overwinnaars in het leven gekroond wilt worden,
weest getrouwe volgelingen van het Lam.
Leeft als Hij deed.
Laat uw vertrouwen in de wonderbare levengevende kracht van het bloed
en de herinnering aan alles wat Hij gedaan heeft,
verbonden worden met het intense gevoel dat
zelfs het leven niet te kostbaar gerekend kan worden
om geheel voor Hem te worden opgeofferd.

Volg het Lam!'

Andrew Murray

Week 6 - Vastbesloten!

Afgelopen maandag kreeg ik van Open Doors de wekelijkse Gebedsnieuws-mail binnen, en met het luisteren van het erbij gevoegde filmpje, werd ik diep geraakt door wat deze man zei aan het eind.
Ik heb het reeds gedeeld op het blogje ‘Jezus Overwinnaar’ op ‘Into Your Hands’, maar het ligt zo in lijn met wat ik vorige week schreef op dit Blog, dat ik het ook hier wil plaatsen ter overdenking.

Vorige week stond Markus 12:30 centraal:
‘En u zult de Heere, Uw God, liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand en met heel uw kracht. Dit is het eerste gebod.’

En er wat Murray erbij schreef, gaf mij -hopelijk ook jou, veel om over na te denken.
‘Onze liefde, onze gebeden, onze toewijding, ons vertrouwen, onze gehoorzaamheid –in al deze dingen moet er een onvoorwaardelijke overgave zijn aan Gods wil en dienst.’
‘Alles voor God, voor God alleen, en ons enig verlangen moet zijn, Hem volkomen lief te hebben en te dienen.’

Werd ik met wat Murray schreef al behoorlijk geconfronteerd met mijn tekortschieten en falen, de woorden van mijn vervolgde broer in de Heer gaven mij nog meer stof tot nadenken.

‘Dus,

hoeveel bedreigingen ook op mij afkomen,

ik ben vastbesloten om koers te houden

en nooit te verzwakken

in mijn geloof

of in mijn bediening.’

Hoeveel bedreigingen ook …
Hij moest vluchten uit zijn land, omdat hij anders het risico liep, om net als twaalf van zijn medebroeders, ook vermoord te worden, en uiteraard is dit niet de enige dreiging.

Maar, wat bedreigt ons?
Welke bedreigingen komen op ons af waardoor we het risico lopen van onze koers af te wijken?
En, hoe sterk staan wij?
Welke bedreigingen komen op ons af die een aanval zijn op ons geloof, onze bediening, ons geloof kunnen verzwakken?
En, hoe stevig staan wij in onze geloofsschoenen?

Hoe vastbesloten zijn wij in en met alles dat op ons afkomt, in ons leven gebeurt?
Is in ons leven ook dan zichtbaar dat we de Heer liefhebben boven alles en met alles dat in ons is?
Met heel ons hart?
Met heel onze ziel?
Met heel ons verstand?
Met heel onze kracht?

Hoeveel bedreigingen ook op mij afkomen, ik ben vastbesloten …
Ik ben Vastbesloten …

Vastbesloten om koers te houden.
Vastbesloten om niet te verzwakken in mijn geloof.
Vastbesloten om niet te verzwakken in mijn bediening.

... ‘Onze liefde, onze gebeden, onze toewijding, ons vertrouwen, onze gehoorzaamheid –in al deze dingen moet er een onvoorwaardelijke overgave zijn aan Gods wil en dienst.’  ...

Ik weet niet hoe het met jou is, maar ik heb nog veel te leren.
Soms kunnen de omstandigheden en de dingen die gebeuren in mijn leven, mij echt overweldigen en terneerdrukken, ja, soms zelfs bijna onderuit slaan; nee, mijn geloof is dan beslist niet altijd even sterk.
Nee, de buitenwereld ziet daar vaak niets van, het is mijn innerlijk gevecht, het zijn mijn worstelingen met de Heer.
Is het nog niet genoeg, Heere?
Houd het dan nooit op, Heer?
Zo moe, zo moe …

Het deed mij afgelopen week beseffen dat dit eigenlijk onze grootste bedreigingen zijn, net als alle verleidingen (tv, telefoon, social media, werk, sport …) waaraan wij hier in het ‘vrije’ westen blootstaan.
De woorden van deze broeder deden mij ook weer eens beseffen dat alles aankomt op de keuze die we maken, op hóe we die maken, als ook het moment waarop we die maken.

Hoewel ik het afgelopen maandag in dat blogje niet genoemd heb, werd, en word ik ook nu weer, in gedachten geleid naar Daniël.
👉 Daniël 1
Jeruzalem is in de macht gekomen van koning Nebukadnezar en op een bepaald moment beval hij dat een aantal vooraanstaande en knappe -in uiterlijk en verstand, jongemannen naar Babel moesten worden gehaald.
Daniël was één van deze uitgekozen jongemannen om te dienen aan het hof van deze heidense koning en om onderwezen te worden in de geschriften en taal van de Chaldeeën.
Naast dat iedereen een andere naam kreeg en een driejarige opleiding, bepaalde de koning ook wat ze moesten eten en drinken om er goed uit te zien.
En dan staat er in Daniël 1:8 het volgende:
‘Daniël nu nam zich in zijn hart voor zich niet te besmetten met de gerechten van de koning of met de wijn die hij dronk.’
Daniël hoorde én nam zich in zijn hart voor.
Hij wachtte niet tot ze aan tafel gingen en de gerechten geserveerd werden, nee, hij hoorde wat het plan was, en maakte een keuze en handelde vandaaruit gelijk.
En we lezen hoe God hem vervolgens zegende.

Zowel Daniël, als ook onze Somalische broeder, maakten een duidelijke keuze vanuit het weten wat er zou, of kan gebeuren.
Ze zijn voorbereid.

Hoeveel bedreigingen ook op mij afkomen, ik ben vastbesloten …
Ik ben Vastbesloten …

Hoe vast besloten zijn wij?
- Om koers te houden.
- Om niet te verzwakken in ons geloof.
- Om niet te verzwakken in onze bediening; de taak die God ons heeft gegeven, op de plaats waar we staan?

Terwijl ik deze dingen schrijf, laat de Heer mij heel duidelijk zien, hoe belangrijk het is hoe ik aan mijn dag begin.
Ja, misschien heb ik slecht geslapen, sta ik weer op met pijn en zie ik daardoor als een berg op tegen de taken van de dag die voor me ligt, maar de woorden en houding van zowel mijn Somalische broeder, als Daniël, tonen mij het belang van de manier waarop ik mijn keuzes maak.
Neem ik aan het begin van de dag in mijn hart voor …, ben ik vastbesloten, of zie ik wel wat de dag mij brengt en maak ik van daaruit mijn keuzes? 

Een weloverwogen keuze maken
aan het begin van elke dag.
In het hart voorgenomen -als Daniël,
heeft op alles wat er gebeurt
zijn invloed, als ook zijn weerslag.

Hoe vastbeslotener ik de dag inga,
hoe standvastiger ik zal zijn.
Het maakt dat ik waakzaam ben,
bewust van het feit dat ik leef
op satans speelterrein.

Vastbesloten mijn dag ingaan,
om de juiste koers te houden en
nooit te verzwakken in mijn geloof,
zal mij tot kracht en sterkte zijn
in elke bedreiging die komt,
dus ook die van ongeloof.

Standvastig en vastbesloten,
levend in de Kracht van Uw Geest.
Standhoudend en volhardend,
het zal nooit tevergeefs zijn geweest.

Mag de Heere ons iedere morgen opnieuw zegenen met een vastberaden, vastbesloten en standvastige geest en de keuze om Hem boven alles lief te hebben en door alles heen te volgen.

Zegen en een liefdevolle Groet,
Rita