In mijn vorige blogje schreef ik dat ik de week erop waarschijnlijk wel verder zou gaan met dit onderwerp, en ja, dat was ook echt de bedoeling, maar persoonlijke omstandigheden dwongen mij even een heel andere richting dan schrijven op, waardoor het even bijna helemaal stil kwam te liggen.
Met mijn Stille Tijd wel even iedere dag een paar dingetjes, maar verder …
Ondertussen waren mijn gedachten ook nog eens ergens anders heengeleid, naar iets wat mijns inziens er ook nauw mee verbonden is, en dus maak ik er even verschillende blogjes van.
Door alles wat er gebeurd is, weet ik niet meer hoe ik bij de tekst kwam van waaruit ik dit blogje begonnen was met schrijven, maar ach, uiteindelijk is dat ook niet zo belangrijk, denk ik.
Ik kwam in ieder geval bij deze tekst, Psalm 51:12.
‘Schep mij een rein hart, o God,
en vernieuw in mijn binnenste een standvastige geest.’
In mijn vorige blogje schreef ik er al over in het gedichtje, hoe ziel en geest met elkaar in conflict kunnen zijn.
Ik weet niet hoe het bij jou is, maar mijn geest en mijn ziel zijn nogal eens in conflict.
Nee, niet als het gaat om de kern van het geloof, maar wel als het gaat tussen weten wat ik zou moeten doen, en mijn gevoel, dat mij soms zo een heel andere kant op trekt.
Nog steeds kan ik bij tijden verbaasd zijn over de kracht van gevoelens en de strijd die gevoelens kunnen opleveren.
‘Het goede dat ik doen wil, doe ik niet, en het verkeerde dat ik niet wil, dat doe ik’; de woorden van Paulus weerklinken in mijn hoofd.
De geestelijke mens.
De vleselijke mens.
Gods wil.
Mijn wil.
Heer, wat zijn ze soms
met elkaar in conflict
en wat raken we,
als we niet oppassen,
zo in het web van
de boze verstrikt.
Ingaan tegen wat ik voel, wat kan dat zwaar zijn.
Mijn strijd met mijn overgewicht.
De strijd om te midden van alle negatieve dingen positief te blijven, vol goede moed, een opgeruimde geest …
De strijd om niet (altijd) toe te geven aan vermoeidheid, zwaarmoedige gevoelens, de dingen die mij terneerdrukken …
Tegelijk resoneren de woorden van Prediker ‘voor alles is een tijd en een plaats …’; alsof ze willen zeggen, soms mag je ook even tijd nemen om uit te rusten, te huilen, even alles laten voor wat het is, of gewoon even iets doen wat je fijn vindt en je opbeurt, verkwikt, versterkt, …
En dan is daar dit hoofdstukje over de wil.
Murray mag dan dit Dagboek geschreven hebben waarin hij alles toegespitst op Gebed, de Heer leidt mijn gedachten vaak verder, breder, wijder, zo ook nu.
De wil, niet alleen belangrijk in het wel of niet tijd nemen voor de Heer, om Zijn Woord te lezen, te overdenken en te bidden, maar ook zo belangrijk in alle keuzes waar we in ons dagelijks leven mee te maken hebben en krijgen.
Als ik zittend achter mijn laptop mijn gedachten even laat gaan over de woorden van David, - een standvastige geest, dus even niet over dat hij hierom bidt, maar alleen even over die twee woorden, kom ik min of meer tot de volgende gedachte, -of mag ik zelfs zeggen, conclusie:
De mate van standvastigheid van onze geest, bepaalt de uitkomst van onze wil.
Dan kom ik bij Davids gebed, want het bepaalt mij erbij hoe belangrijk het is om te bidden om een standvastige geest.
Een standvastige geest, die de dingen van boven zoekt waar Christus is, - Die mijn leven is, waardoor ik uit liefde Zijn wil zoek om te doen, en die mij in staat zal stellen, door de kracht van de Heilige Geest Die mij gegeven is, om mijn wil ondergeschikt te maken aan die van Hem.
Kortom: Een standvastige geest is nodig voor een vastbesloten en vastberaden wil.
De Bijbel laat ons dit zien in de levens van heel wat mannen en vrouwen, maar er zijn er een paar die steeds opnieuw in mijn gedachten terugkomen en mij tot een voorbeeld zijn.
‘…
Daniël nu nam zich in zijn hart voor zich niet te besmetten met de gerechten van de koning of met de wijn die hij dronk. Daarom verzocht hij het hoofd van de hovelingen of hij zich niet zou hoeven te verontreinigen.’
Daniël 1:8
‘…
Sadrach, Mesach en Abed-Nego antwoordden en zeiden tegen koning Nebukadnezar: Wij hoeven u hierop geen antwoord te geven.
Als het moet, kan onze God, Die wij vereren, ons verlossen uit de brandende vuuroven, en Hij zal ons, o koning, uit uw hand verlossen.
En zo niet, het zij u bekend, o koning, dat wij uw goden niet zullen vereren en het gouden beeld dat u hebt opgericht, niet zullen aanbidden.’
Daniël 3;12,16-18
‘…
Toen Daniël te weten kwam dat dit bevelschrift ondertekend was, ging hij zijn huis binnen. Nu had hij in zijn bovenvertrek open vensters in de richting van Jeruzalem. Op drie tijdstippen per dag ging hij op zijn knieën, bad hij en dankte hij voor het aangezicht van zijn God, precies zoals hij voordien had gedaan.’
Daniël 6:11
Maar ook in het leven van Jozef, van Debora en Jaël, van Maria, zien we hoe hun standvastige geest hun wil en keuzes bepaalde.
Vooral de woorden van Maria blijven me raken en tot een voorbeeld, want haar leven werd totaal op z’n kop gezet, en toch zegt zei:
‘Zie, de dienares van de Heere, laat met mij geschieden overeenkomstig Uw woord.’
(- Gen. 39,40; - Richt. 4; - Luc. 1)
En wat te denken van Mozes.
De Hebreeënbrief (11:27) zegt het volgende over hem:
‘Door het geloof heeft hij Egypte verlaten zonder bevreesd te zijn voor de toorn van de koning. Want hij bleef standvastig, als zag hij de Onzichtbare.’
De standvastige geest van deze mannen en vrouwen maakte dat zij de keuzes konden maken die zij hebben gemaakt.
Maar door Paulus heen geeft de Heer ons dit ook als opdracht:
‘Daarom, mijn geliefde broeders (-en zusters), wees standvastig, onwankelbaar, …’
1 Korinthe 15:58
Wéés standvastig, onwankelbaar, Paulus zegt hiermee: kies daarvoor, ga daarvoor, geef niet op!
Standvastigheid gaat dus duidelijk hand in hand met onze wil.
En Davids gebed laat ons daarbij duidelijk zien, dat we dit niet zonder de Heer kunnen, zonder Zijn hulp, zonder de hulp van de Heilige Geest.
Ja, Heer, vernieuw in ons binnenste een standvastige geest.
In Jezus’ Naam.
- Amen -
Een standvastige geest
en onze wil zijn
onlosmakend met
elkaar verbonden.
Een standvastige geest
weet, dat het vertrouwe
dat hij stelt in zijn Heer,
nooit wordt geschonden.
Een standvastige geest
leeft en kiest vanuit
vast geloof en zekerheid,
in de Heer gevonden.
Laten we toch dagelijks bidden om een standvastige geest, vooral gezien de tijd waarin we leven.
Ja, mag de Heer ons zegenen met een standvastige geest, om vastbesloten en vastberaden onze weg met Hem en tot Zijn eer te gaan.
Een gezegende week
en een liefdevolle groet,
Rita
