zondag 15 mei 2022

Week 20 - Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd ...

In mijn vorige blogje schreef ik over dat er voor alles een tijd is, en dus ook soms een tijd voor nieuwe dingen.
In dit blogje verwees ik ook naar de laatste twee blogjes van mijn andere Blog ‘Into Your hands’ over ‘Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd om …’ en daarin kwam al naar voren hoe ik ook dit jaar weer geraakt werd door deze woorden.
Echter in de paar maanden dat ik niet schreef voor mijn Blogs werd ik wel keer op keer stil gezet bij deze woorden en vloeiden er meerdere stukjes uit mijn pen in mijn StilleTijd-schrift en op mijn laptop.
Wat leerde ik hier veel van, wat werd ik er keer op keer door bemoedigd en hoeveel vreugde vulde niet mijn hart te midden van de omstandigheden.
Op een gegeven moment ben ik ze bij elkaar in een map gaan doen, en printte ze ook uit om het op een later tijdstip nog eens verder uit te werken.
Want wat Murray schrijft is erg mooi, maar vraagt wel wat meer tijd, zijn bewoordingen en zinnen zijn namelijk niet altijd één, twee, drie te begrijpen.
En soms sprong er voor mij gewoon heel wat anders uit dan waar het bij hem om ging.

Toch was er in deze tijd ook een moment dat ik het Dagboek bijna aan de kant legde.
Er zit namelijk in de woorden ‘Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd om …’ ook iets dwingends.
Niet dat deze woorden iedere dag terugkwamen in het boek, maar ze kwamen wel iedere keer met het lezen terug in mijn gedachten.
Op een gegeven moment had ik echt zoiets van ‘Heer, dit is te veel, dit kan ik toch niet allemaal in mijn tijd met U bedenken en eigen maken’.
En in plaats van dat ik bemoedigd werd, ervan leerde enz., raakte ik ontmoedigd, en ja, zelfs zodanig dat ik het bijna opgaf, zo hoefde het niet van mij.
Het was met het uitspreken van deze dingen -onder tranen- naar de Heer, dat Hij mij liet zien dat ik dit allemaal niet in één keer hoefde te doen, maar gewoon de tijd moest nemen om over elk ding apart na te denken.
Dat ik in mijn Stille Tijd er niet krampachtig mee om moest gaan, maar los moest laten en mij laten leiden door Zijn Geest.
Hij zou wel in mijn gedachten en gebeden brengen.
Terwijl ik dit schrijf, schiet de volgende gedachte door mijn hoofd: een Dagboek heet immers niet voor niets een Dagboek.
Voor iedere dag iets.

Sinds die tijd is er zoveel veranderd, en komt er (bijna) dagelijks zoveel vreugde in mijn hart met het lezen en nadenken vanuit dit Dagboek, en ik ervaar hoe de Heer mij onderwijst en voed met Zijn Woord, als ook door dit Dagboek.
Met de tijd die verstreek en de hoeveelheid stukjes die er vervolgens uit voortkwamen, -inmiddels staan er zo’n zeventien opgeslagen op mijn laptop, bedacht ik mij dat dit wel heel mooi zou zijn om volgend jaar dit Blog maar in het teken te doen staan van deze woorden.
Echter zaterdagmorgen met mijn Stille Tijd kwam de gedachte binnen dat ik er niet mee moest wachten tot volgend jaar, maar dat het nu de tijd was om er mee te beginnen.
Ik ervaar deze gedachte echt als van de Heer, mede omdat ik het eigenlijk had willen laten liggen tot het nieuwe jaar. (-nieuw jaar, nieuw iets, zo steek ik een beetje in elkaar)
Maar met dat ik over dit alles aan het nadenken was, kwam ook in mijn gedachten dat er heel veel bemoediging in lag.
Immers, was ik zelf juist niet het meest bemoedigd door waar Hij mijn ziel mee heeft gevoed, wat Hij mij heeft laten zien en geleerd, en waar Hij mij in aanspoort om te leren!
En zo wil ik jullie meenemen in mijn reis met deze woorden vanuit het Dagboek van Andrew Murray: ‘Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd om …’ 
Ik houd daarbij niet de volgorde aan van het Dagboek, maar laat me erin leiden door de Heilige Geest.

Dat jullie er net zo door bemoedigd mogen worden als het mij bemoedigd heeft en de vreugde geven die het mij gegeven heeft en geeft.
Dat het je dicht(er) bij Hem mag brengen, je Hem beter mag leren kennen, en Zijn Naam er bovenal door mag worden verheerlijkt.
Voor deze week verder alleen enkele Bijbelteksten, een citaat van Andrew Murray en een klein gedichtje omdat het anders te lang gaat worden.

‘Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om …’

‘En 's morgens vroeg, nog diep in de nacht, stond Hij op, ging naar buiten en begaf Zich naar een eenzame plaats, en bad daar.’
Markus 1:35

‘Toen het dag geworden was, ging Hij naar buiten en begaf Zich naar een eenzame plaats.’
Lucas 4:42a

‘En toen Hij de menigte weggestuurd had, klom Hij de berg op om er in afzondering te bidden. Toen het avond was geworden, was Hij daar alleen.’
Mattheüs 14:23

‘Het gebeurde in die dagen dat Hij naar buiten ging, naar de berg, om te bidden; en Hij bleef heel de nacht in gebed tot God.’
Lukas 6:12

‘Toen ging Jezus met hen naar een plaats die Gethsémané heette, en zei tegen de discipelen: Ga hier zitten, terwijl Ik daar ga bidden.’
Mattheüs 26:36

‘De zwakke staat van mijn geestelijk leven is voornamelijk hieraan te wijten,
dat ik dag aan dag te weinig tijd doorbreng in gemeenschap met God.
Nieuw leven zal in menige ziel ontluiken als gevolg van
tijd doorgebracht in gebed alleen met God’

Andrew Murray

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om te komen
in Zijn aanwezigheid.
Neem de tijd om gevoed
en bekleed te worden
met kracht van boven.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd in het besef dat je
in alles afhankelijk bent van Hem.
Neem de tijd, opdat de boze
het licht, de vreugde en de vrede
niet in jou kan doven.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, maak het tot
een gewoonte voor iedere dag.
Neem de tijd, zodat je gaat
in Zijn licht, wetende dat niets
je ooit uit Zijn hand kan roven.






Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,
Rita

maandag 2 mei 2022

Week 18 - Voor alles een tijd ...

Rust nemen,
stilstaan.
Laten komen
om los te laten.
Vertrouwend
op Hem, Die mij
bij name kent.

Rust nemen,
stilstaan,
bij U zijn.
Leeg worden om
gevuld te worden.
Alleen zien op
Wie U bent.

Rust nemen,
stilstaan,
tijd nemen.
Zoeken en vinden;
heling, genezing
van U, Die mij
zo goed kent.

Rust nemen,
stilstaan,
ontvangen.
Geloof, hoop, liefde.
Verwondering.
Loven, aanbidden,
om Wie U bent.

‘Voor alles is er een vastgestelde tijd, en er is een tijd voor elk voornemen onder de hemel.’
Prediker 3:1


Aan dit Bijbelvers moest ik denken na het schrijven van bovenstaand gedichtje.
Degene die hier, of op één van mijn andere Blogs meeleest, heeft misschien wel gemerkt dat het ineens even heel stil werd op mijn Blogs.
Maar hoe graag ik ook wilde schrijven, ik moest echt even stoppen en pas op de plaats doen.

De afgelopen paar jaar is er veel gebeurd; moeilijke, en heftige en ook zeer verdrietige dingen, en hoewel ik dacht dat ik er toen best wel goed mee om was gegaan, bleek nu dat er voor sommige dingen helemaal geen tijd is geweest.
Toen er opnieuw iets ingrijpends gebeurde dat het één en ander van mij vroeg, kwam ineens ook dat bloot te liggen waarvan ik dacht dat ik het verwerkt had en een plek gegeven.
Dit had tot gevolg dat mijn lichaam allerlei signalen af begon te geven dat het niet goed ging, en ja, dan kun je het negeren en doorgaan met alle gevolgen van dien, of pas op de plaats doen en alles in de ogen kijken en tijd nemen om te verwerken en te herstellen.
En dat heb ik de afgelopen maanden gedaan.

Rust nemen,
stilstaan,
tijd nemen.
Praten, huilen.
Samen met Hem,
Die mij ten
diepste kent.


Voor alles is een tijd.
Een tijd om bezig te zijn, te doen, te handelen, te werken.
Een tijd om rust te nemen, een tijd om even stil te staan.
Een tijd om te laten komen wat al zolang ver weg lag weggestopt.
Een tijd om het in de ogen te kijken en ermee aan de slag te gaan.
Een tijd om Hem erin te laten komen, om los te laten, om aan Hem te geven.
Een tijd om te helen en te genezen.
En vervolgens soms ook een tijd voor nieuwe dingen.

Hoewel ik merk dat ik nog heel kwetsbaar ben en voorzichtig moet zijn, is daar ook weer dat verlangen  om ook voor mijn Blogs te schrijven. 
In alle jaren die achter me liggen heb ik gemerkt dat schrijven over Hem, mijn sterkt en bemoedigd.
Bezig zijn met Gods Woord, tijd nemen om stil te staan bij wat Hij daar zegt, brengt heling en genezing, geeft nieuwe kracht, nieuwe hoop en nieuwe moed.
En wat is het fijn om dat dan ook met anderen te delen, zodat ook een ander bemoedigd wordt.
Daarom wil ik vooral met dit blogje iedereen aansporen om toch altijd tijd te nemen om iedere dag even bij Hem te zijn, te bidden, Zijn Woord te lezen en te overdenken.
Ook als je er geen zin in heb, of fut voor hebt.
Hoe weinig je misschien soms maar tot je kan nemen, gewoon omdat je hoofd nu even niet meer aankan, toch kan die ene tekst een verschil maken in hoe je je dag doorkomt.
Het houdt ons immers dicht bij Hem, Die alles, dus ook ons leven in Zijn handen heeft!
En wat hebben we dat nodig, dicht bij Hem zijn en blijven; ja, IN Hem blijven om aan te kunnen wat er op onze weg komt, om vol te kunnen houden, om de wedloop te kunnen blijven lopen.

Rust nemen,
stilstaan,
tijd nemen.
Lezen.
Overpeinzen
Wie, en hoe
U bent.

Op mijn Blog ‘Into Your Hands’ gaan de laatste twee blogjes* over ‘Tijd nemen voor …’.
Ze komen voort uit het Dagboek van Andrew Murray* dat ik met mijn Stille Tijd gebruik.
‘Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd om …, voor …’

Hoe belangrijk is het voor onze ziel om rust te nemen, tot rust te komen bij Hem; hoe belangrijk is het dus om tijd te nemen, ja, te maken om bij Hem te zijn.
Voor van alles en nog wat maken we tijd in onze agenda vrij, zou ons leven er niet heel anders uit zien als de eerste afspraak in onze agenda met God is?
Al zijn het maar (als je bijvoorbeeld een druk, jong gezin heb met de bijkomende slapeloze nachten) die eerste 5 minuten als je wakker wordt om Hem te danken voor de nieuwe dag die voor je ligt, en om Hem te vragen om je te helpen met alles wat er die dag op je ligt te wachten.
Lees één of twee Bijbelverzen; er zijn verschillende apps* die dagelijks een Bijbeltekst delen, je kunt zelfs instellen op welk tijdstip je het wilt ontvangen.
Neem de tijd om je even, voor je aan je drukke dag begint, te koesteren in het licht van Gods aangezicht.

‘Jezus dan sprak opnieuw tot hen en zei: Ik ben het Licht der wereld; wie Mij volgt, zal beslist niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben.’
Johannes 8:12

‘Dit was het waarachtige licht, dat in de wereld komt en ieder mens verlicht.’
Johannes 1:9

‘De HEERE is mijn licht en mijn heil, …’
Psalm 27:1a


Rust nemen,
stilstaan,
je koesteren
in het licht
van Gods
vriendelijk
aangezicht.

Rust nemen,
stilstaan,
ontvangen
nieuwe kracht
van Hem Die
‘s morgens
op je wacht.


Is de Heere ook jouw licht en jouw heil?
Als je Hem volgt, zult je nimmer in het duister wandelen, want het licht van het Leven is in jou en over jou!






Gods rijke zegen
en liefdevolle groet,
Rita



*
👉 Neem de tijd, ... - 'De liefde van God' (1)
👉 Neem de tijd, ... -  'Met Christus bekleed' (2)
👉 Neem de tijd, ... -  'Zijn kracht in ons' (3)

👉  Boekinfo 'Gods beste geheimen' van Andrew Murray

👉 Dagelijks Woord  

👉 You Version   

👉 Dagelijkse Broodkruimels   


Ps. Ik weet nog niet of het me al weer lukt om iedere week voor hier weer wat te schrijven, maar het begin is er weer.