zondag 29 mei 2022

Week 22 - Het Licht van Gods aangezicht
Neem de tijd (5)

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om elke dag opnieuw
te komen in het schijnsel van Zijn licht.
Neem de tijd om je tot Hem te keren,
in het vertrouwen dat Hij Zijn licht
op jou zal laten schijnen.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om je te koesteren
in de warmte van Zijn licht.
Neem de tijd, en je kunt
erop rekenen dat dat licht
de gehele dag bij je zal zijn.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om te ontvangen
elke zegen van dit schijnsel.
Neem de tijd totdat je vanuit
het diepst van je zijn kunt zeggen:
‘de Heer is mijn licht en mijn heil.’

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd …

Van alles dat ik tot nu toe gelezen heb in zijn Dagboek ‘Gods beste Geheimen’, is het gedeelte over ‘Het Licht van Gods aangezicht’ wat mijn hart het meest heeft geraakt, als ook vasthoudt.
Dit is dan ook de reden dat ik de serie ‘Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd …’ op dit Blog zo graag hiermee wil beginnen.
Ik wil er nog wel even bij vermelden dat deze blogjes geen samenvattingen worden van wat er in het Dagboek staat, maar dat ik merendeel 'mijn eigen weg' volg, naast dat ik wat deel of citeer.
Desalniettemin is het mijn gebed dat het jou als lezer net zoveel vreugde en vrede zal geven als het mij heeft gebracht, dat het ook jouw hart zal verlichten en voorzien van nieuwe kracht en moed.


‘Elke morgen schijnt het Licht van God op Zijn kinderen.
Maar om te genieten van het Licht van Gods aangezicht,
moet de ziel zich tot God keren en vertrouwen
dat Hij Zijn Licht op haar zal laten schijnen.’

Andrew Murray


Reikhalzend verlangen …
De serie heet niet voor niets‘Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd …’ wat dus aangeeft dat er vele dingen zijn die God ons wil geven, wil doen ervaren, maar die wel afhankelijk zijn van of wij wel of niet in Zijn aanwezigheid komen, en verblijven; van of wij tijd nemen, apart zetten om Zijn Woord te lezen en om te bidden.
Ook in het hier bovenstaande citaat van Murray is dit duidelijk.
‘Elke morgen schijnt …'
Maar om te genieten moet de ziel …’
De vraag die er dan als eerste ligt, is: hoe zeer verlangen wij naar God, naar het bij Hem te zijn, van Hem te willen ontvangen wat Hij wil geven, (en dan heb ik het niet over materiele dingen), om van Hem te leren?

Murray geeft een voorbeeld van zeelieden die midden in de nacht schipbreuk lijden en met hoeveel verlangen zij niet uitkijken naar de morgen.
Zelf moet ik denken aan de vele nachten dat ik van de pijn niet kon slapen, en niet kon wachten tot het licht werd en er weer iemand beneden kwam.
Dat reikhalzende verlangen is waarop gedoeld wordt; zien wij zo reikhalzend uit naar onze God, naar een ontmoeting met Hem?
Misschien heb jij wel je eigen voorbeeld voor dit ‘reikhalzend verlangen’, zet het eens naast je verlangen naar de Heere en denk er eens over na.

‘Mijn ziel wacht op de Heere, meer dan wachters op de morgen, wachters op de morgen.’
Psalm 130:6 

God is Licht
Mijn gedachten gingen bij de woorden ‘het licht van Gods aangezicht’ allerlei kanten op.
Ik moest denken aan de zegenbede uit Numeri 6:25,26, maar ook aan de tekst uit 1 Johannes 1:5, als ook aan Mozes en de Here Jezus, maar ook naar de tijd dat alleen God nog ons licht zal zijn, en we dan het licht van de zon niet meer nodig zullen hebben.

1 Johannes 1:5
‘En dit is de boodschap die wij van Hem gehoord hebben en aan u verkondigen, dat God licht is en dat in Hem in het geheel geen duisternis is.’

Gedachte:
Bij God komen is dus in Zijn licht komen, want God is licht.
Dit houdt wel in dat we de Here Jezus als onze Verlosser en Zaligmaker moeten hebben aangenomen, want er is geen andere weg tot de God de Vader dan door Hem.
Johannes 14:6 - ‘Jezus zei tegen hem: ‘Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven, niemand komt tot de Vader dan door Mij!’ 

Mozes
(Exodus 32:30 t/m 34:35)
- 34:29 -
‘En het gebeurde, toen Mozes van de berg Sinaï afdaalde – de twee tafelen van de getuigenis waren in Mozes' hand, toen hij van de berg afdaalde – dat Mozes niet wist dat de huid van zijn gezicht glansde, omdat de HEERE met hem gesproken had.’

Jezus
(
Lucas 9:28-36)
- vers 29 –
‘En het gebeurde terwijl Hij bad, dat de aanblik van Zijn gezicht veranderd werd en Zijn kleding blinkend wit werd.’

Gedachte:
Tijd doorbrengen met God, in Zijn aanwezigheid zijn, in Zijn licht zijn, met Hem spreken, bidden, verandert ons.
Het is onmogelijk om dezelfde te blijven.
Misschien straalt ons gezicht niet zoals dat van Mozes, misschien verandert onze aanblik niet zoals bij Jezus, maar ik ben er van overtuigt, dat tijd doorgebracht met God verandering geeft.
En dat hoe meer tijd we bij Hem doorbrengen, hoe duidelijker zichtbaar die verandering zal worden.


Het Licht van Gods aangezicht

Psalm 31:17
‘Doe Uw aangezicht over Uw dienaar lichten,
verlos mij door Uw goedertierenheid.’

Psalm 80:4,8,20
'O God, breng ons terug;
doe Uw aangezicht lichten, dan zullen wij verlost worden.’

‘O God van de legermachten, breng ons terug;
doe Uw aangezicht lichten, dan zullen wij verlost worden.’

‘HEERE, God van de legermachten, breng ons terug;
doe Uw aangezicht lichten, dan zullen wij verlost worden.’

Psalm 89:16,17
‘Welzalig het volk dat de klank van de bazuin kent,
zij wandelen, HEERE, in het licht van Uw aangezicht.
Zij verheugen zich de hele dag in Uw Naam
en worden door Uw gerechtigheid verheven.’

Hoe vaak zijn we ons ervan bewust dat Zijn licht, het Licht van Zijn aangezicht over ons schijnt?
Verlangen we er naar dat Hij Zijn licht over ons laat schijnen?
Hoeveel tijd nemen we er dan voor om ons daar bewust van te worden?
En hoeveel tijd nemen we om in dat Licht te zijn, ons daarin te koesteren, ons daarin te verblijden?

Denk eens aan het licht van de zon, wat dat met ons doet!
Hoe we daarvan genieten, hoe blij we daarvan worden.
Hoe het zonlicht ons van kracht voorziet, ons vrolijk maakt, genezend werkt!
Hoe moeilijkheden en problemen minder zwaar aanvoelen als de zon schijnt, terwijl als het donker is en de regen troosteloos naar beneden valt, alles ons veel zwaarder valt.

En weten we niet zeker dat, de donkere wolken vroeg of laat weer zullen verdwijnen en het licht van de zon doorbreekt?
Zeggen de spreekwoorden niet: ‘Na regen komt zonneschijn?’ en ‘Achter de wolken schijnt de zon?’
Breekt immers na de donkere dagen van de winter niet altijd weer het voorjaar aan?
Zo blijft Gods licht ook altijd schijnen; het is door niets of niemand te doven!
En al zien of ervaren wij het niet altijd, de dag zal altijd komen dat ook wij de liefde en warmte van Zijn licht weer zullen ervaren!

Elke morgen komt de zon op
en gaan wij onze weg in haar licht.
We koesteren ons in haar warmte,
of we mopperen en klagen als 
haar stralen niet op ons zijn gericht.

Elke morgen schijnt ook het licht van
Gods heilig en liefdevol aangezicht.
Koesteren wij ons ook in deze genade,
of mopperen en klagen wij omdat we
niet ervaren dat het op ons is gericht.

Elke morgen schijnt zij, ook als wolken
ons het zicht op haar ontnemen.
En we weten dat zij, al duurt het
soms even, altijd weer haar plaats
zichtbaar aan de hemel in zal nemen.

Elke morgen schijnt het licht van God,
ook in de donkere tijden van ons leven.
Maar blijven we ook in die dagen, vol
geloof en vertrouwen, naar het weer
zichtbaar worden van Zijn Licht, toeleven?

Elke morgen komt de zon op,
zo heeft God het beschikt.
Zonder haar verliezen we
kracht en vreugde, met haar
wordt ons leven verkwikt.

Elke morgen wacht God
tot wij komen in Zijn licht.
Zonder verliezen we de kracht
van Zijn liefde, en de vreugde
van Zijn vriendelijk aangezicht.


‘Precies zoals u het licht van de zon elk uur nodig heeft,
zó is ook het hemelse licht,
het licht van Gods aangezicht van de Vader,
onmisbaar!

Zo zeker als wij het zonlicht ontvangen en genieten,
zó mogen wij vol vertrouwen erop rekenen
dat God ernaar verlangt om Zijn licht
op ons te laten schijnen.

Verzeker u ervan
dat het licht van God in de ochtend op u schijnt
en u kunt erop rekenen dat dat licht
de gehele dag bij u is.’
Andrew Murray


En als we ons verzekerd weten van het feit dat Gods licht op ons schijnt, iedere dag, en de gehele dag, kunnen we de woorden Psalm 27:1 met volle overtuiging uitspreken:

‘De Heere is mijn licht en mijn heil,
voor wie (of wat) zou ik vrezen?’


Ik weet het, het is weer een veel te lang stuk geworden, maar ja …
Toch nog even twee laatste dingen.
Een heerlijk vooruitzicht, om je te vullen met (nieuwe) hoop, en mijn zegenbede voor jou.

Jes. 60:19
‘De zon zal voor u niet meer zijn tot een licht overdag en als een schijnsel zal u de maan niet verlichten, maar de HEERE zal voor u zijn tot een eeuwig licht en uw God tot uw sieraad.’

Openbaring 22:5
‘En daar zal geen nacht zijn, en zij hebben geen lamp en ook geen zonlicht nodig, want de Heere God verlicht hen. En zij zullen als koningen regeren in alle eeuwigheid.’


Een liefdevolle groet,
Rita

zondag 15 mei 2022

Week 20 - Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd ... (4)

In mijn vorige blogje schreef ik over dat er voor alles een tijd is, en dus ook soms een tijd voor nieuwe dingen.
In dit blogje verwees ik ook naar de laatste twee blogjes van mijn andere Blog ‘Into Your hands’ over ‘Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd om …’ en daarin kwam al naar voren hoe ik ook dit jaar weer geraakt werd door deze woorden.
Echter in de paar maanden dat ik niet schreef voor mijn Blogs werd ik wel keer op keer stil gezet bij deze woorden en vloeiden er meerdere stukjes uit mijn pen in mijn StilleTijd-schrift en op mijn laptop.
Wat leerde ik hier veel van, wat werd ik er keer op keer door bemoedigd en hoeveel vreugde vulde niet mijn hart te midden van de omstandigheden.
Op een gegeven moment ben ik ze bij elkaar in een map gaan doen, en printte ze ook uit om het op een later tijdstip nog eens verder uit te werken.
Want wat Murray schrijft is erg mooi, maar vraagt wel wat meer tijd, zijn bewoordingen en zinnen zijn namelijk niet altijd één, twee, drie te begrijpen.
En soms sprong er voor mij gewoon heel wat anders uit dan waar het bij hem om ging.

Toch was er in deze tijd ook een moment dat ik het Dagboek bijna aan de kant legde.
Er zit namelijk in de woorden ‘Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd om …’ ook iets dwingends.
Niet dat deze woorden iedere dag terugkwamen in het boek, maar ze kwamen wel iedere keer met het lezen terug in mijn gedachten.
Op een gegeven moment had ik echt zoiets van ‘Heer, dit is te veel, dit kan ik toch niet allemaal in mijn tijd met U bedenken en eigen maken’.
En in plaats van dat ik bemoedigd werd, ervan leerde enz., raakte ik ontmoedigd, en ja, zelfs zodanig dat ik het bijna opgaf, zo hoefde het niet van mij.
Het was met het uitspreken van deze dingen -onder tranen- naar de Heer, dat Hij mij liet zien dat ik dit allemaal niet in één keer hoefde te doen, maar gewoon de tijd moest nemen om over elk ding apart na te denken.
Dat ik in mijn Stille Tijd er niet krampachtig mee om moest gaan, maar los moest laten en mij laten leiden door Zijn Geest.
Hij zou wel in mijn gedachten en gebeden brengen.
Terwijl ik dit schrijf, schiet de volgende gedachte door mijn hoofd: een Dagboek heet immers niet voor niets een Dagboek.
Voor iedere dag iets.

Sinds die tijd is er zoveel veranderd, en komt er (bijna) dagelijks zoveel vreugde in mijn hart met het lezen en nadenken vanuit dit Dagboek, en ik ervaar hoe de Heer mij onderwijst en voed met Zijn Woord, als ook door dit Dagboek.
Met de tijd die verstreek en de hoeveelheid stukjes die er vervolgens uit voortkwamen, -inmiddels staan er zo’n zeventien opgeslagen op mijn laptop, bedacht ik mij dat dit wel heel mooi zou zijn om volgend jaar dit Blog maar in het teken te doen staan van deze woorden.
Echter zaterdagmorgen met mijn Stille Tijd kwam de gedachte binnen dat ik er niet mee moest wachten tot volgend jaar, maar dat het nu de tijd was om er mee te beginnen.
Ik ervaar deze gedachte echt als van de Heer, mede omdat ik het eigenlijk had willen laten liggen tot het nieuwe jaar. (-nieuw jaar, nieuw iets, zo steek ik een beetje in elkaar)
Maar met dat ik over dit alles aan het nadenken was, kwam ook in mijn gedachten dat er heel veel bemoediging in lag.
Immers, was ik zelf juist niet het meest bemoedigd door waar Hij mijn ziel mee heeft gevoed, wat Hij mij heeft laten zien en geleerd, en waar Hij mij in aanspoort om te leren!
En zo wil ik jullie meenemen in mijn reis met deze woorden vanuit het Dagboek van Andrew Murray: ‘Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd om …’ 
Ik houd daarbij niet de volgorde aan van het Dagboek, maar laat me erin leiden door de Heilige Geest.

Dat jullie er net zo door bemoedigd mogen worden als het mij bemoedigd heeft en de vreugde geven die het mij gegeven heeft en geeft.
Dat het je dicht(er) bij Hem mag brengen, je Hem beter mag leren kennen, en Zijn Naam er bovenal door mag worden verheerlijkt.
Voor deze week verder alleen enkele Bijbelteksten, een citaat van Andrew Murray en een klein gedichtje omdat het anders te lang gaat worden.

‘Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om …’

‘En 's morgens vroeg, nog diep in de nacht, stond Hij op, ging naar buiten en begaf Zich naar een eenzame plaats, en bad daar.’
Markus 1:35

‘Toen het dag geworden was, ging Hij naar buiten en begaf Zich naar een eenzame plaats.’
Lucas 4:42a

‘En toen Hij de menigte weggestuurd had, klom Hij de berg op om er in afzondering te bidden. Toen het avond was geworden, was Hij daar alleen.’
Mattheüs 14:23

‘Het gebeurde in die dagen dat Hij naar buiten ging, naar de berg, om te bidden; en Hij bleef heel de nacht in gebed tot God.’
Lukas 6:12

‘Toen ging Jezus met hen naar een plaats die Gethsémané heette, en zei tegen de discipelen: Ga hier zitten, terwijl Ik daar ga bidden.’
Mattheüs 26:36

‘De zwakke staat van mijn geestelijk leven is voornamelijk hieraan te wijten,
dat ik dag aan dag te weinig tijd doorbreng in gemeenschap met God.
Nieuw leven zal in menige ziel ontluiken als gevolg van
tijd doorgebracht in gebed alleen met God’

Andrew Murray

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om te komen
in Zijn aanwezigheid.
Neem de tijd om gevoed
en bekleed te worden
met kracht van boven.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd in het besef dat je
in alles afhankelijk bent van Hem.
Neem de tijd, opdat de boze
het licht, de vreugde en de vrede
niet in jou kan doven.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, maak het tot
een gewoonte voor iedere dag.
Neem de tijd, zodat je gaat
in Zijn licht, wetende dat niets
je ooit uit Zijn hand kan roven.






Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,
Rita

maandag 2 mei 2022

Week 18 - Voor alles een tijd ...

Rust nemen,
stilstaan.
Laten komen
om los te laten.
Vertrouwend
op Hem, Die mij
bij name kent.

Rust nemen,
stilstaan,
bij U zijn.
Leeg worden om
gevuld te worden.
Alleen zien op
Wie U bent.

Rust nemen,
stilstaan,
tijd nemen.
Zoeken en vinden;
heling, genezing
van U, Die mij
zo goed kent.

Rust nemen,
stilstaan,
ontvangen.
Geloof, hoop, liefde.
Verwondering.
Loven, aanbidden,
om Wie U bent.

‘Voor alles is er een vastgestelde tijd, en er is een tijd voor elk voornemen onder de hemel.’
Prediker 3:1


Aan dit Bijbelvers moest ik denken na het schrijven van bovenstaand gedichtje.
Degene die hier, of op één van mijn andere Blogs meeleest, heeft misschien wel gemerkt dat het ineens even heel stil werd op mijn Blogs.
Maar hoe graag ik ook wilde schrijven, ik moest echt even stoppen en pas op de plaats doen.

De afgelopen paar jaar is er veel gebeurd; moeilijke, en heftige en ook zeer verdrietige dingen, en hoewel ik dacht dat ik er toen best wel goed mee om was gegaan, bleek nu dat er voor sommige dingen helemaal geen tijd is geweest.
Toen er opnieuw iets ingrijpends gebeurde dat het één en ander van mij vroeg, kwam ineens ook dat bloot te liggen waarvan ik dacht dat ik het verwerkt had en een plek gegeven.
Dit had tot gevolg dat mijn lichaam allerlei signalen af begon te geven dat het niet goed ging, en ja, dan kun je het negeren en doorgaan met alle gevolgen van dien, of pas op de plaats doen en alles in de ogen kijken en tijd nemen om te verwerken en te herstellen.
En dat heb ik de afgelopen maanden gedaan.

Rust nemen,
stilstaan,
tijd nemen.
Praten, huilen.
Samen met Hem,
Die mij ten
diepste kent.


Voor alles is een tijd.
Een tijd om bezig te zijn, te doen, te handelen, te werken.
Een tijd om rust te nemen, een tijd om even stil te staan.
Een tijd om te laten komen wat al zolang ver weg lag weggestopt.
Een tijd om het in de ogen te kijken en ermee aan de slag te gaan.
Een tijd om Hem erin te laten komen, om los te laten, om aan Hem te geven.
Een tijd om te helen en te genezen.
En vervolgens soms ook een tijd voor nieuwe dingen.

Hoewel ik merk dat ik nog heel kwetsbaar ben en voorzichtig moet zijn, is daar ook weer dat verlangen  om ook voor mijn Blogs te schrijven. 
In alle jaren die achter me liggen heb ik gemerkt dat schrijven over Hem, mijn sterkt en bemoedigd.
Bezig zijn met Gods Woord, tijd nemen om stil te staan bij wat Hij daar zegt, brengt heling en genezing, geeft nieuwe kracht, nieuwe hoop en nieuwe moed.
En wat is het fijn om dat dan ook met anderen te delen, zodat ook een ander bemoedigd wordt.
Daarom wil ik vooral met dit blogje iedereen aansporen om toch altijd tijd te nemen om iedere dag even bij Hem te zijn, te bidden, Zijn Woord te lezen en te overdenken.
Ook als je er geen zin in heb, of fut voor hebt.
Hoe weinig je misschien soms maar tot je kan nemen, gewoon omdat je hoofd nu even niet meer aankan, toch kan die ene tekst een verschil maken in hoe je je dag doorkomt.
Het houdt ons immers dicht bij Hem, Die alles, dus ook ons leven in Zijn handen heeft!
En wat hebben we dat nodig, dicht bij Hem zijn en blijven; ja, IN Hem blijven om aan te kunnen wat er op onze weg komt, om vol te kunnen houden, om de wedloop te kunnen blijven lopen.

Rust nemen,
stilstaan,
tijd nemen.
Lezen.
Overpeinzen
Wie, en hoe
U bent.

Op mijn Blog ‘Into Your Hands’ gaan de laatste twee blogjes* over ‘Tijd nemen voor …’.
Ze komen voort uit het Dagboek van Andrew Murray* dat ik met mijn Stille Tijd gebruik.
‘Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd om …, voor …’

Hoe belangrijk is het voor onze ziel om rust te nemen, tot rust te komen bij Hem; hoe belangrijk is het dus om tijd te nemen, ja, te maken om bij Hem te zijn.
Voor van alles en nog wat maken we tijd in onze agenda vrij, zou ons leven er niet heel anders uit zien als de eerste afspraak in onze agenda met God is?
Al zijn het maar (als je bijvoorbeeld een druk, jong gezin heb met de bijkomende slapeloze nachten) die eerste 5 minuten als je wakker wordt om Hem te danken voor de nieuwe dag die voor je ligt, en om Hem te vragen om je te helpen met alles wat er die dag op je ligt te wachten.
Lees één of twee Bijbelverzen; er zijn verschillende apps* die dagelijks een Bijbeltekst delen, je kunt zelfs instellen op welk tijdstip je het wilt ontvangen.
Neem de tijd om je even, voor je aan je drukke dag begint, te koesteren in het licht van Gods aangezicht.

‘Jezus dan sprak opnieuw tot hen en zei: Ik ben het Licht der wereld; wie Mij volgt, zal beslist niet in de duisternis wandelen, maar zal het licht van het leven hebben.’
Johannes 8:12

‘Dit was het waarachtige licht, dat in de wereld komt en ieder mens verlicht.’
Johannes 1:9

‘De HEERE is mijn licht en mijn heil, …’
Psalm 27:1a


Rust nemen,
stilstaan,
je koesteren
in het licht
van Gods
vriendelijk
aangezicht.

Rust nemen,
stilstaan,
ontvangen
nieuwe kracht
van Hem Die
‘s morgens
op je wacht.


Is de Heere ook jouw licht en jouw heil?
Als je Hem volgt, zult je nimmer in het duister wandelen, want het licht van het Leven is in jou en over jou!






Gods rijke zegen
en liefdevolle groet,
Rita



*
👉 Neem de tijd, ... - 'De liefde van God' (1)
👉 Neem de tijd, ... -  'Met Christus bekleed' (2)
👉 Neem de tijd, ... -  'Zijn kracht in ons' (3)

👉  Boekinfo 'Gods beste geheimen' van Andrew Murray

👉 Dagelijks Woord  

👉 You Version   

👉 Dagelijkse Broodkruimels   


Ps. Ik weet nog niet of het me al weer lukt om iedere week voor hier weer wat te schrijven, maar het begin is er weer.