Week 42 - Wandel door de Geest ...

‘Wandel door de Geest’, een paar woorden uit Galaten 5:16.
Eigenlijk had ik hieraan voorbij willen gaan met schrijven, gewoon alles voor mezelf houdend, want wat voel ik me vaak onzeker als het gaat om de Heilige Geest om daarover te schrijven.
Zeker als ik het ‘niet voel branden in mijzelf’ om mee aan de slag te gaan.
Dat was, denk ik ook in eerste instantie de reden, dat ik dat piepkleine vonkje, want meer dan dat was het niet dat ik ervoer om er mee bezig te gaan, negeerde.
Maar bepaalde dingen die gebeurden, samenvielen, zorgden ervoor dat ik van gedachten veranderde en er toch mee aan de slag ging.

‘De christen moet in zijn wandel en spreken

de leiding van de Geest volgen en door de Geest wandelen.

Dat zal het kenmerk zijn

van de geestelijk mens die God dient in de Geest

en die niet zijn vertrouwen op het vlees stelt.’

Andrew Murray

Wandel, wandelen …
Galaten 5:16 begint met: ‘Maar ik (dat is Paulus) zeg u: wandel door de Geest …’
En even verderop in vers 25: ‘Als wij door de Geest leven, laten wij dan ook door de Geest wandelen.’
Hoewel dit in wezen wil zeggen dat we ons in ons leven door de Heilige Geest moeten laten leiden, wil ik toch even inzoomen op de woorden wandel en wandelen, want dit zijn twee woorden die er in mijn ogen niet voor niets staan, die ons ook iets duidelijk willen maken.

Wandel houdt in ‘rustig, op je gemak lopen’, slenteren, drentelen; de Bijbel zegt in wezen dus dat we op ons gemak met de Heilige Geest op dienen te lopen.
Dat is dus het tegenovergestelde van tegenwoordig waar alles maar heel snel moet gaan.
De wereld raast voort, alles moet vlug vlug, en men vliegt van het één naar het volgende.
Agenda’s staan vaak overvol en men jaagt en jacht.

Wandel door de Geest …
Rustig aan, zodat je tijd hebt om dingen te horen, dingen te zien, dingen te overdenken, dingen een plek te geven.
In dit geval dingen, die de Heilige Geest ons wil zeggen, wil laten zien, wil leren.
En de volgende gedachten kwamen hierbij in mij op:
Hij, die door het leven rent, mis de ware schoonheid en diepte van wat de Heer wil laten zien, horen, doen ervaren, en leren.
Hij, die door het leven rent, loopt veel van de zegeningen mis, die de Heer ons wil geven.
Hij, die door het leven rent, loopt grote kans de Heer voorbij te lopen, ongehoorzaam te zijn en Hem kwijt te raken.

Het Boek zegt het zo in Galaten 5:25: ‘Als de Geest ons nieuw leven heeft gegeven, moeten wij ons ook in alle opzichten door de Geest laten leiden.’
Hoe zou dit laatste, ‘ons in alles laten leiden door de Geest’ mogelijk zijn als we hardlopen?
Ik denk dat de Here Jezus ook hierin voor ons een voorbeeld is geweest.
Hoewel ik de Bijbel echt niet uit mijn hoofd ken, kan ik mij niet herinneren dat er ook maar ergens staat dat de Here Jezus rende of hardliep, of extra de pas erin zette; eerder kom ik het tegenovergestelde tegen.
Mijn gedachten gaan naar Lazarus (Joh. 11), die op sterven lag en de tijd die de Heer nam voordat Hij ook maar aanstalte maakte om naar hem toe te gaan.
En wat te denken van het dochtertje van Jaïrus (Mark. 5), waar Hij naar toe op wegging, en onderweg alle tijd nam voor de bloedvloeiende vrouw door de -voor mensen belachelijke vraag te stellen: ‘Wie heef Mij aangeraakt?’
Beiden stierven in de ogen van de mensen doordat de Here Jezus Zich niet gehaast had om er op tijd te zijn, maar het was juist door de tijd die Hij ervoor had genomen, dat God werd verheerlijkt!
Rennen of hardlopen om maar zo snel mogelijk ergens te komen, of om maar iets gedaan te hebben, brengt duidelijk niet altijd het juiste voort.

In de Johannesbrief komen we op meerdere plekken tegen dat de Here Jezus zegt, dat alles wat Hij doet of zegt, vanuit de Vader is; niets komt van Hemzelf. (Joh. 3:11, 7:16, 12:49, 14:10,24)
En we lezen in Mark. 1:35 (als ook in mark. 6:46, Luc. 4:42, Matth. 14:23) dat de Here Jezus de stilte opzocht om te bidden.
Hoe druk Hij het ook had, nooit rende Hij van hot naar her, en altijd Hij nam tijd om met Zijn Vader alleen te zijn.
Hoeveel te meer hebben wij het dan niet nodig om de stilte te zoeken en tijd door te brengen met Hem, Zijn Woord te lezen en te bidden.

God heeft ons Zijn Geest gegeven toen we tot geloof kwamen, maar Hij heeft ons ook Zijn Woord gegeven.
En ik geloof dat Hij in de eerste plaats tot ons spreekt door Zijn Woord.
Zegt de Here Jezus ons immers niet in Johannes 14:26: ‘Maar de Trooster, de Heilige Geest, Die de Vader zenden zal in Mijn Naam, Die zal u in alles onderwijzen en u in herinnering brengen alles wat Ik u gezegd heb.’
Hoe zou de Heilige Geest ons dingen in herinnering kunnen brengen als wij ze niet eerst hebben gelezen of gehoord?
Hoe zou Hij ons kunnen onderwijzen als we niet de tijd nemen, maken, om Zijn Woord zelf te lezen en te onderzoeken?

Ja, ik geloof zeker dat hier uitzonderingen in zijn.
Als ik denk aan landen waar de Bijbel een verboden Boek is, en waar daardoor nauwelijks Bijbels zijn, dan geloof ik voor 100 % dat de Heilige Geest Gods Woorden doorgeeft, maar ik geloof ook dat hier in ons vrije westen, waar wij vaak meerdere Bijbels en Vertalingen in de kast hebben staan, God ons eigen verantwoordelijkheid geeft om dit Boek te pakken en te lezen, zodat Hij door Zijn Geest ons kan leren en dingen in herinnering brengen.
En ik geloof ook, dat het niet maar eens af en toe moet zijn, maar een dagelijks terugkerend iets.

Door de Geest …
Het Boek maakt het ons misschien wat duidelijker.
Gal. 5:16a – 'Leef altijd in gehoorzaamheid aan de Heilige Geest, …’
En vers 25 - ‘Als de Geest ons nieuw leven heeft gegeven, moeten wij ons ook in alle opzichten door de Geest laten leiden.’

Als we een heuse wandeltocht gaan maken, is het handig om een bepaalde route te lopen, denk maar aan de gekleurde paaltjes in een bos, of wegwijzertjes langs de weg, maar je hebt ook wandelkaarten met mooie routes en in sommige gevallen is het zelfs zeer raadzaam om gebruik te maken van een gids, of als je alleen op pad gaat een kompas.
Natuurlijk kun je ook gewoon op weggaan, misschien denk je wel ‘ik vraag gewoon aan deze of gene de weg, en dan komt het ook heus wel goed.
Maar is dat ook altijd zo?
Je weet immers niet waar je uitkomt, hoe lang je erover gaat doen, wat je onderweg tegenkomt -of tegen kunt komen, en dan hebben we het nog niet eens gehad over de grote kans op verdwalen, met alle gevolgen van dien.

In zekere zin is dit denk ik ook zo met ons leven als kind van Hem; we komen tot geloof en dan …
We kunnen gewoon op weg gaan, er terwijl we onderweg zijn af en toe eens een preek luisteren, een Dagboekje lezen of een keertje een stukje uit de Bijbel, een kort gebed doen, en als we er niet helemaal uitkomen, eens met iemand over praten, maar … maar dan zijn we eigenlijk niet precies als iemand die de weg niet kent en toch de bergen of een oerwoud in gaat zonder gids?

Met dat we tot geloof gekomen zijn, de Here Jezus hebben aangenomen als onze Verlosser en Zaligmaker, heeft onze hemelse Vader ons de Heilige Geest als een Gids voor ons leven gegeven en Zijn Woord als kompas.
En juist daarom is het zo belangrijk om de dag met Hem te beginnen en gedurende de dag steeds opnieuw naar Hem op te zien, als ook de dag af te sluiten met hem.
Ja, ik weet het, deze dingen zeggen/schrijven is makkelijker dan ook werkelijk in praktijk brengen, het vraagt wat van ons en het betekent keuzes maken.
De boze is immers meester in het stelen van onze tijd met Hem; zelfs goede christelijke bezigheden kunnen ons afhouden van onze tijd met God, en ons daardoor van de goede weg afhouden, of zelfs afbrengen.
Als we de dag niet met Hem beginnen, is de kans groot dat, soms door allerlei onverwachte dingen die gebeuren, we de avond bereiken zonder ook maar een moment bij Hem geweest te zijn.

Het brengt mij bij wat Andrew Murray zegt in het hoofdstukje over ‘Wandel in de Geest’.
Ik citeer:
‘Paulus zegt: ‘ Als gij Christus Jezus onze Here ontvangen hebt, wandel dan in Hem’; en opnieuw: ‘Bekleed u met de Here Jezus’. Zoals ik mijn jas aantrek als ik uitga, zo moet de christen de Here Jezus aantrekken en door zijn gedrag tonen dat Christus in hem leeft en dat hij door de Geest wandelt.’
Met andere woorden: wij moeten de gezindheid van de Here Jezus (Fil. 2:5-8) aandoen, en door onze woorden en daden laten zien dat wij leven door de Geest.
En dat brengt mij automatisch bij het tweede gedeelte van Galaten 5:16 t/m vers 18 waar staat: ‘en u zult zeker de begeerten van het vlees niet volbrengen. Want het vlees begeert tegen de Geest in, en de Geest tegen het vlees in; en die staan tegenover elkaar, zodat u niet doet wat u zou willen. Als u echter door de Geest geleid wordt, bent u niet onder de wet.’

De verzen 19 t/m 20 vertellen ons wat de begeerten van het vlees zijn:
‘Het is bekend wat de werken van het vlees zijn, namelijk overspel, hoererij, onreinheid, losbandigheid, afgoderij, toverij, vijandschappen, ruzie, afgunst, woede-uitbarstingen, egoïsme, onenigheid, afwijkingen in de leer, jaloersheid, moord, dronkenschap, zwelgpartijen, en dergelijke; waarvan ik u voorzeg, zoals ik ook al eerder gezegd heb, dat wie zulke dingen doen, het Koninkrijk van God niet zullen beërven.’
Het is een hele lijst, en ik denk dat als we deze woorden apart zouden onderzoeken, -de diepte van wat ze inhouden en wat de Bijbel erover zegt, dat we zullen schrikken van wat we daarvan in ons eigen leven tegenkomen.
Zo opsommend is het zo veel dat we heel snel het zicht kwijtraken in het licht van ons eigen leven en misschien al snel denken 'het valt wel mee in mijn leven'.
Daarom even door naar vers 22, misschien dat dat ons meer inzicht of zicht geeft.

Vers 22 (in sommige vertalingen ook vers 23) vertelt ons wat de Geest voortbrengt.
‘De vrucht van de Geest is echter: (ik vind hier dat de Groot Nieuws Bijbel het altijd zo mooi zegt:
-Maar wat de Geest doet groeien en rijpen) is liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.’
Wat is hiervan zichtbaar in ons leven?
Zien we groei in ons leven als het gaat om elk onderdeel van de Vrucht van de Geest?

Nog even naar de aantekeningen uit Het nieuwe Leven, daar staat het volgende:
‘Als jouw verlangens uitlopen op de dingen die in Gal. 5:22 worden genoemd, weet je dat de Heilige Geest je leidt.
Tegelijk moet je wel oppassen en niet je gevoelens verwarren met de Leiding van de Heilige Geest.
Geleid worden door de Heilige Geest, heeft daarom te maken met het verlangen tot luisteren en de bereidheid om te gehoorzamen en met de ‘gevoeligheid’ om onderscheid te kunnen maken tussen jouw gevoelens en Zijn ingevingen.'

Johannes 15:4,5 zegt: ‘Blijf in Mij, en Ik in u. Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, als zij niet in de wijnstok blijft, zo ook u niet, als u niet in Mij blijft. Ik ben de Wijnstok, u de ranken; wie in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt u niets doen.’
De enige conclusie die ik door deze dingen kan trekken is, dat de Vrucht van de Geest het zichtbare bewijs is van een levenswandel door de Geest.
Hoe meer van de Vrucht zichtbaar is, hoe meer wij wandelen door de Geest.

Het vers waar het denk ik uiteindelijk dan om draait is vers 24: ‘Maar wie van Christus zijn, hebben het vlees met zijn hartstochten en begeerten gekruisigd.’
Oftewel: als wij door de Geest leven, ja, wandelen door Zijn Geest, dan leggen we iedere dag, ja, elk moment van de dag, ons eigen leven af, sterven wij in alles aan onszelf om te doen wat Hij zegt.
Niet mijn wil, maar Uw wil!
Niet wat ik voel of denk, maar wat Uw Woord mij zegt.
Niet uit verplichting, maar uit Liefde voor Hem die ons eerst heeft liefgehad en Zijn leven voor ons heeft gegeven.
Want in alles geldt: God liefhebben boven alles en mijn naaste als mijzelf.

‘Kleed u zich dan als uitverkorenen van God, heiligen en geliefden, met innige gevoelens van ontferming, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid, geduld. Verdraag elkaar en vergeef de een de ander, als iemand tegen iemand anders een klacht heeft; zoals Christus u vergeven heeft zo moet ook u doen, En kleed u zich boven alles met de liefde, die de band van de volmaaktheid is.’
…
En alles wat u doet met woorden of met daden, doe alles in de Naam van de Heere Jezus Christus, terwijl u God en de Vader dankt door Hem.’
Kol 3: 12-14,17

Zijn de woorden die ik spreek,
de dingen die ik doe,
wel tot Uw glorie en eer?
Komt wat ik zeg,
wat ik wel of niet doe,
wel voort uit Uw wil, o Heer?

Laat ik mij wel in alles leiden
door Uw Geest,
door wat U mij zegt?
Of is het mijn vlees,
dat in het schijnsel van
Uw licht wordt blootgelegd?

Ik buig mijn hoofd
en verootmoedig mij
voor U, o Heer.
Neem weg alles wat
niet is tot Uw eer.

Kom en vul mij
opnieuw met
Uw Heilige Geest.
Opdat ik leef tot Uw eer;
krachtig en onbevreesd.

Tot slot
Tot slot nog twee dingen, een Bijbeltekst die in mijn gedachten kwam en die alleszeggend is,
en een citaat van Murray tot aanmoediging.

Galaten 2:20

‘Ik ben met Christus gekruisigd;

en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij;

en voor zover ik nu in het vlees leef,

leef ik door het geloof in de Zoon van God,

Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven.’

Andrew Murray:
‘Wij moeten de Vader elke ochtend bidden voor een nieuw portie van Zijn Geest voor die dag.
Laten we in de loop van de dag onszelf eraan herinneren dat de Geest bij ons is en ons hart opheffen tot God, indachtig dat de Geest altijd bij ons blijft.
Zolang wij niet onder de leiding zijn van de Heilige Geest, zal het vlees over ons regeren.’

Gods zegen voor de komende week.
Dat we ons meer en meer zullen laten leiden door Zijn Geest, en tot Zijn eer zullen leven.
Niet omdat het gebod is, maar uit Liefde voor Hem, Die Zijn leven voor ons heeft gegeven.

Een Liefdevolle Groet,
Rita


👉 Heilige Geest

👉 Leven uit de Geest

👉 Blaas op mij, adem van God

Gedachten bij Galaten 5:22 ...

Soms moet ik echt even nadenken over op welk blog ik een bepaald stukje plaats.
In het afgelopen jaar heb ik inmiddels tot twee keer een blogje op twee blogs geplaatst omdat ze in mijn ogen daar belangrijk genoeg voor waren, maar deze keer was meer het dilemma op welk Blog past het het beste, hoort het thuis.
Nu komt mijn schrijfsel wel voort uit gedachten n.a.v. wat ik las in het Dagboek van Murray, maar het gaat er niet echt over.
En dus heb ik besloten om dit blogje op mijn blog 'Into Your Hands' te plaatsen en hier vandaan een link daar naartoe te doen voor wie interesse heeft, maar niet geabonneerd is op dit Blog.
De foto is een klein tipje van de sluier.
Nieuwsgierig?
Volg de link onder de foto.

👉 'De Vrucht van de Geest'

Week 1 - De overweldigende Grootheid van Zijn Kracht ... Neem de tijd ... (23)

Het einde van dit jaar nadert met rasse schreden, morgen (het is zaterdag, 30 december als ik aan dit blogje begin) is het alweer de laatste dag van 2023.
Waar ik doorgaans de laatste week van het jaar gebruik om terug te kijken en te overdenken, is de afgelopen maand eigenlijk heel anders geweest dan andere jaren.
Geen terugblik op mijn blog ‘Into Your hands’, niets meer over mijn OneWord van 2023, noch iets over het woord voor volgend jaar.
En ook al knaagde het hier en daar een beetje omdat ik best wel een gewoonte mens ben, toch was het ook goed om, vooral afgelopen week, heerlijk bezig te zijn om mijn agenda in een nieuw jasje te steken voor 2024.
Even ter verduidelijking, ik heb sinds een aantal jaar een Filofaxagenda, en deze kan ik helemaal maken naar wat ik mooi vind, wat mij aanspreekt enz.
Na drie jaar zo’n beetje dezelfde uitstraling te hebben gehad, -en waar inmiddels dan ook wel het mooie een beetje af was, was het nu tijd voor iets nieuws.
Hoewel mijn agenda nog niet helemaal af is, is hij wel klaar voor gebruik, wat mij de rust geeft om vandaag aan de slag te gaan met mijn eerste ‘Neem de tijd … -stukje’ voor 2024, dat gaat over ‘Opstandingskracht’, want daar ben ik met het Dagboek aangekomen: ‘De overweldigende Grootheid van Zijn Kracht’.
En al voel ik mij (nog steeds) eigenlijk nauwelijks gemachtigd om erover te schrijven, toch ervaar ik dat ik het nieuwe jaar wil ingaan met wat oude en nieuwe gedachten hierover, in de eerste plaats omdat ik het zelf zo nodig heb, met daarnaast is mijn gebed, dat het misschien ook voor een ander tot zegen mag zijn.
Eén ding is in ieder geval zeker, we hebben die Kracht allemaal nodig gezien de tijd waarin we leven, en met het oog op wat ons nog te wachten staat.

Opstandingskracht.
De allesoverweldigende grootheid van Zijn kracht.

‘…, en wat de allesovertreffende grootheid van Zijn kracht is aan ons die geloven,
overeenkomstig de werking van de sterkte van Zijn macht, die Hij gewerkt heeft in Christus,
toen Hij Hem uit de doden opwekte en aan Zijn rechterhand zette in de hemelse gewesten,
ver boven alle overheid en macht en kracht en heerschappij en elke naam die genoemd wordt, niet alleen in deze wereld, maar ook in de komende.'
Efeze 1:19-21

Het is niet de eerste keer dat ik hierover schrijf.
De eerste keer -op mijn Blog ‘Into Your Hands’, was vanuit de serie ‘Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...’ (2013), en de tweede keer was een jaar later, net een week na Pasen, na het lezen erover in het Dagboek van Murray, dat ik dat jaar duidelijk dus ook las.
Deze derde keer schrijf ik er over omdat ik ervaar dat ik dit opnieuw nodig heb; opnieuw mijn gedachten erover laten gaan door terug te lezen wat ik eerder heb geschreven, de dingen die voor nu belangrijk zijn eruit halen en opnieuw opschrijven, om ze zo opnieuw dicht bij te halen.
Maar ook enkele gedachten van Murray die mij aanspraken, en uit de Bijbelstudie van Jacques Brunt.

Het is bijzonder om opnieuw te zien en te ervaren hoe groot en goed de Heere is, hoe mooi Hij bewerkt en dingen tot stand brengt.
Nog voor ik namelijk aan dit blogje begonnen was; ja, zelfs nog voor ik wist dat het over de ‘Overweldigende Grootheid van Zijn Kracht’ zou gaan, stonden er twee dingen al vast.
Het ene was mijn One Word voor 2024, het woord ‘Vastberaden’, en het andere is een gedichtje, dat ik grotendeels al eerder begin deze week schreef en wat ik vanmorgen, nog voor ik aan dit blogje begon, eerst heb afgemaakt.
En ik ervoer dat dit allemaal op de één of andere manier bij elkaar hoorde, in elkaar zou passen.

Tien jaar terug …
Als ik het eerste blogje teruglees dat ik erover schreef, weet ik niet wat ik hier uit moet halen als wat voor mij het belangrijkste is, zo spreekt het hele blogje opnieuw tot mijn hart.
‘Bedenk hoe groot en indrukwekkend de HEER is ...’
Ja, hoe belangrijk is dat!
Hoe belangrijk is het om mijzelf iedere dag opnieuw, als ook in iedere situatie, in alles wat gebeurt, me te bedenken hoe groot en indrukwekkend mijn God is!
Het blogje van zaterdag, 9 februari 2013 droeg de titel: ‘God de Almachtige’, en de tekst erbij was 1 Johannes 4:4b  - ‘Want Hij die in mij leeft, is machtiger dan hij die de wereld bezielt.’
En dit schreef ik erbij:

Wat kan ik me soms angst aan laten jagen door wat er op me af komt.
Wat kunnen sommige dingen me van slag maken.
Wat kunnen gebeurtenissen mij in de war doen raken.
Wat kunnen woorden mij kwetsen en mij het gevoel geven van geen betekenis te zijn.
Wat kan de wereld mij het idee geven dat ik niet mooi genoeg ben of niet goed genoeg.

Wat kunnen sommige dingen, woorden, mededelingen, gebeurtenissen of wat dan ook me bedreigen of aan de rand van de afgrond brengen.
Wat kunnen de stormen van het leven mij heen en weer slingeren en soms zelfs tegen de grond smakken.
Wat kunnen …

Maar U zegt in Uw woord tegen mij: ‘Want Ik, die in jou leef, ben machtiger dan hij die de wereld aanvuurt.’
Leef vanuit Mijn kracht en macht!
Ik heb overwonnen en in Mij ben jij meer dan overwinnaar!

God is de Almachtige.
Zijn Geest is in mij.
Door Jezus opstanding uit de dood, mag ik leven vanuit Zijn opstandingskracht.
Satan is overwonnen, en hoe briesend en brullend hij ook nog rondgaat, Hij die in mij leeft, is sterker, groter, machtiger dan hij.

Kostbare woorden, waarachtige woorden, woorden van groot belang, en waardevol om mee te nemen het nieuwe jaar in.

Uit het blogje van het jaar erop (vrijdag, 25 april 2014) dat ik aan dit onderwerp wijdde, weet ik, dat dit, als ook het hoofdstukje uit het Dagboek van Murray, mij het gedicht ‘Opstandingskracht’ bij het schilderij van Caroline van de Vate deed schrijven, en dat het een hele worsteling is geweest voor het op papier stond.
Ik vind het zo prachtig hoe God werkt om ons dingen te leren, duidelijk te maken, of om onze aandacht ergens naar toe te trekken, of …, nou ja, vul maar in.
Waar ik eerst nauwelijks iets kon met hetgeen ik las, gebruikte de Heer een schilderij om mij te doen ervaren Hij bedoelde met Zijn Woorden, waaruit vervolgens ook de woorden uiteindelijk kwamen die weergaven van wat ik dacht en ervoer.

Heer Jezus,
met Uw opstanding uit de dood
werd zichtbaar,
de overweldigende grootheid
van Gods macht.
Zonde en dood waren overwonnen,
Uw Licht scheen
en toonde ons
Gods allesovertreffende kracht. 

Heer,
ik weet,
ook in mij
is Uw opstandingskracht;
elke dag mag ik leven
vanuit deze kracht,
die in mij werkt
en getuigt van Gods macht.

Maar ik weet ook, Heer,
dat ik meestal
handel en wandel
vanuit eigen kracht.
En dat, als ik bijna
niet meer verder kan, besef:
o ja, er is een God
die op mij wacht.
Dan bid ik om Uw hulp,
Uw sterkte en Uw kracht,
en vraag ik U om vergeving
omdat ik weer niet eerder
aan U heb gedacht.

O Heer,
ik verlang zo
naar een ander leven.
Een leven vanuit Die Kracht
die U mij heeft gegeven.
Een leven met meer van U
en minder van mij,
een leven waarbij U
tot op de hoogste plaats
bent verheven.

Ik weet, Heer,
om vanuit deze kracht
te kunnen leven,
moet mijn leven
meer en meer
met U zijn verweven.
Leer mij, Heer, om U
in alles te volgen.
Mijzelf geheel,
met heel mijn hart en ziel,
met al mijn kracht,
aan U te geven.

Ik leg mijn leven
zo voor U neer;
dat niet meer ik,
maar U leeft in mij.
Door Uw Kracht
ben ik meer dan overwinnaar,
het nieuwe is gekomen,
het oude is voorbij.

- Amen -

Als ik terugkijk naar de jaren die er liggen tussen het schrijven van dit gedicht en nu, dan ben ik dankbaar dat ik een verschil mag zien, dat niet alles meer precies is als toen ik het schreef.
Al ben ik er nog lang niet, want dat sterven aan mijzelf, en in alle omstandigheden blijven leven vanuit die kracht, dat is een proces met vallen en opstaan.

Weer terug naar het heden …
Zoals ik al schreef, is mijn OneWord voor 2024 ‘Vastberaden’.
Hoe mooi ik het woord ook vind, vastberadenheid was -en is, momenteel niet één van mijn sterkste kanten.
Na alles dat gebeurd is, en nog gaande is, ben ik moe, gewoon zo moe, en ik bemerk daarmee dat mijn vastberadenheid is afgenomen.
Mijn rug voelt -zowel geestelijk als fysiek, allesbehalve recht en fier, eerder alsof ik een behoorlijke last meetors.
Maar toch zijn daar deze twee woorden: ‘Opstandingskracht’, waarmee ik het jaar al nadenkende mee afsluit, en tegelijk ook vastkoppel aan het andere woord ‘Vastberaden’, dat in 2024 met mij mee gaat reizen.
Waar een paar maanden geleden dit woord voor het eerst in mijn gedachten kwam, wist de Heer toen al dat ik Zijn Opstandingskracht nodig zou hebben om het uit te kunnen leven; om toch vastberaden mijn weg te kunnen gaan te midden van alles.
En halverwege december gaf de Heer mij daar ook Zijn aanmoediging bij met de woorden uit Filippenzen 3 de verzen 13, 14:
'..., ikzelf denk niet dat ik het gegrepen heb, maar één ding doe ik: vergetend wat achter is, mij uitstrekkend naar wat voor is, jaag ik naar het doel: de prijs van de roeping van God, die van boven is, in Christus Jezus.'

Murray & Brunt
Murray zoemt met het schrijven over de ‘Overweldigende Grootheid van Zijn Kracht’ in op hoe Jezus stierf aan het kruis onder het gewicht van de zonde van de wereld en haar vloek, en hoe Hij onder het gewicht van al die zonde afdaalde in het graf, en hoe Hij schijnbaar was overmeesterd door de kracht van die dood, om vervolgens te wijzen op de onvoorstelbare, ‘machtige werking van de kracht van God, die Hem uit het graf te deed opstaan tot de kracht en glorie van Zijn troon’.
Om vervolgens op het volgende te wijzen:

‘Door die Almachtige Kracht

kan de opgestane en verhoogde Christus

in ons hart geopenbaard worden,

als ons leven en onze sterkte.’

Andrew Murray

Bij dit alles moet ik ook terugdenken aan een studie van Jacques Brunt.
Enkele dingen die hij zegt in de studie:
‘De kracht van Jezus’ opstanding, en de Geest, Die in de Here Jezus aanwezig was, is vandaag, onder het nieuwe verbond, werkzaam in ons die geloven.
…
De kracht waarmee God de Vader, Jezus opwekte uit de dood, is dezelfde kracht waarmee Hij mij levend heeft gemaakt met Hem. En dat is dezelfde kracht waaruit ik vandaag mag leven.
De Geest, Die in Christus was, is vandaag in ons die geloven.
Wat een rijkdom!
God wil die kracht meer en meer manifesteren in ons leven. 

'opdat ik Hem mag kennen, en de kracht van Zijn opstanding, …’
Fil. 3:10 

Neem de tijd …
En dat brengt mij bij ‘Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd …’
Immers, hoe anders kunnen wij Hem leren kennen, als ook de macht van Zijn opstanding, dan door tijd door te brengen met Hem, Zijn Woord te lezen, te bidden.
Hoe anders kunnen we Hem leren kennen?
Hoe anders kunnen wij weten Wie Hij is, wat Hij gedaan heeft, wat Hij gaat doen, wat Zijn beloften zijn enz.
Hoe anders zouden we Hem Zijn woorden en beloften voor kunnen houden en erop pleiten?
Hoe zouden we Hem kunnen leren vertrouwen?
Hoe …?
Hoe anders zou ik weten, dat Hij Die in mij is, machtiger is dan hij die in de wereld is!

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om Zijn Woord te lezen,
want het bevat woorden die je geloof
groot, sterk en vrijmoedig maken.
Neem de tijd, in het besef dat
geloof geoefend moet worden.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd: hoe groot is jouw verlangen
om Hem te kennen, om de Kracht
van Zijn opstanding te ervaren?
Neem de tijd: is dat verlangen zichtbaar
in de tijd die je doorbrengt met Hem? 

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd en vraag jezelf eens af:
Leef je vanuit Zijn Opstandingskracht,
ook als alles moeilijk gaat en tegenzit?
Neem de tijd, en houd je leven
eens naast Zijn Woord.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd; roep tot God,
vertrouw Hem; Zijn Geest
is in jou en werkt in jou.
Neem de tijd, opdat je elke dag
vanuit die kracht kunt leven.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, alleen dan kun je moedig
en vastberaden voortgaan in de
overweldigende grootheid van Zijn kracht.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd …

Vastberaden

Als ons leven rustig voortkabbelt,
er niets schokkends gebeurt,
en we nergens door worden belaagd,
dan is het niet zo moeilijk om te
spreken van Hem als onze Toevlucht,
en over hoe Hij ons leven schraagt.

Maar hoe anders wordt het als moeiten,
zorgen en problemen zich opstapelen,
en we keer op keer worden belaagd.
Hoe moeilijk kan het dan soms zijn
om Zijn trouw en liefde te zien, hoe Hij
ons leven, óók dan, leidt en schraagt.

‘In Hem zijn we meer dan overwinnaars;
Zijn opstandingskracht is in ons, en
onder ons zijn Zijn eeuwige armen’, 
en toch, deze woorden, zo vol troost,
zo vol kracht, blijken ons geteisterde hart
niet altijd op te richten, of te verwarmen.

We weten dat de duivel rondgaat als
een brullende leeuw, op zoek naar wie hij
kan verslinden, nog uit Zijn hand kan roven.
Hij verspreidt zijn leugens, jaagt en belaagt,
ja, gebruikt al zijn kracht en macht om Het Licht
in de levens van Gods kinderen te doven.

Hoe zeer is het dan ook nodig dat wij
ons leven onbevreesd leven vanuit die
overweldigende grootheid van Zijn Kracht.
Om vanuit de positie die we hebben in Hem,
met opgeheven hoofd, vastberaden voort te gaan,
om te ontvangen, wat aan het einde op ons wacht.

Dat wij, die Hem toebehoren, allemaal meer en meer mogen leren leven vanuit de overweldigende grootheid van Zijn Kracht; vanuit het besef dat: 'Hij. Die in ons is, groter is dan hij die de wereld bezield.'
Neem de tijd om veel bij Hem te zijn!

Blessings & Shalom voor 2024,

Rita


>>  Blogje 'God de Almachtige'

>> Blogje 'Opstandingskracht'

👉 Caroline van de Vate

>>  Blogje 'One Word'

>>  Studie 'Jacques Brunt'

Week 14 - Het Woord van God (2)

Gods Woord …
Murray heeft er nog zoveel mooie dingen over te zeggen; vandaag wil ik daarvan nog een aantal dingen delen die mij aanspreken en tot nadenken brengen, en ik dan ook graag wil doorgeven.

Vorige week mocht ik de les delen die ligt in het ziekbed en sterven van mijn moeder, dat zo duidelijk laat zien dat we Gods Woord nodig hebben om te leven.
Vandaag wil ik dat graag nog even aanvullen met wat Murray zegt over hoe we dit eigenlijk zouden moeten doen.
Ik heb aan mijzelf gemerkt dat ik het eigenlijk best wel weet, maar dat er met het lezen wat hij erover schrijft, er toch als het ware een nieuw stukje bewustwording is gekomen.
Ik nodig je dan ook van harte uit om met mij mee te lezen en om te overdenken.

'Welzalig de man die niet wandelt in de raad der goddelozen, die niet staat op de weg der zondaars, noch zit in de kring der spotters; maar aan des Heren wet zijn welgevallen heeft, en diens wet overpeinst bij dag en bij nacht.’
Psalm 1:1,2

‘Dit boek met deze wet mag niet wijken uit uw mond, maar u moet het dag en nacht overdenken, zodat u nauwlettend zult handelen overeenkomstig alles wat daarin geschreven staat. Dan immers zult u uw wegen voorspoedig maken en dan zult u verstandig handelen.’
Jozua 1:8
(HSV)

Hieronder wat punten waar Murray ons op wijst bij het lezen van Gods Woord.

* Lees het Woord van God met grote Eerbied.
We weten allemaal dat de Bijbel het door de Heilige Geest geïnspireerde Woord van God is, maar lezen we Zijn Woord ook elke keer alsof de Heer op dat moment tot ons spreekt?
De woorden komen wel van God Zelf!
Zijn eerbied, respect en ontzag dan niet heel belangrijk elke keer als we het Woord openen om te lezen?
Ik denk terug aan de tijd dat onze kinderen klein waren en hoor mezelf herhaaldelijk zeggen dat ze stil moeten zijn, omdat mama even met iemand aan het praten is.
Maar ... doen wij in wezen niet precies hetzelfde als onze kinderen op het moment dat we ons afkeren van Gods Woord als er een appje binnenkomt, of de deurbel gaat, of de telefoon, of …
Deze laatste gedacht sluit eigenlijk ook direct aan bij zijn volgende punt.

* Lees het Woord van God met grote Aandacht.
Murray zegt hierover, dat wanneer iemand ons iets moois of wonderlijks vertelt, we er met onze volle aandacht bij zijn om te luisteren en trachten te begrijpen wat er wordt bedoeld; hoeveel te meer zouden we dit niet moeten doen wanneer God spreekt; Zijn gedachten zijn immers zoveel hoger en dieper dan die van ons!
Verdient Hij, Die Woorden van Leven spreekt, niet onze onverdeelde aandacht?

* Lees het Woord van God met de Verwachting van de leiding van Gods Geest.
Ik weet niet hoe het bij jou is, maar ik met bekennen dat ik Gods Woord -verdrietig genoeg, niet altijd bewust lees met de verwachting van leiding van de Heilige Geest.
Ja, Hij is er zeker bij, en ja, ik bid er ook voor, en dan toch nog …
Toen ik dit vorig jaar las, brachten de woorden mij bij Psalm 119:18 en ik weet nog dat de woorden van dit vers voor lange tijd ook mijn gebed waren, elke keer als ik mijn Bijbel opende.
Als ik vandaag alles nog eens teruglees en bij dit stukje ‘Psalm 119:18’ zie staan, weet ik dan ook meteen weer wat daar stond, en opnieuw word ik met deze woorden aangespoord om ze opnieuw te gaan gebruiken in mijn gebed.

Even vanuit verschillende vertalingen op een rijtje, daar ik ervaar dat de verschillende vertalingen ons daarin tot hulp kunnen zijn voor verschillende momenten.
(Ik denk dat daar waar 'wet' staat, we ook 'Woord' kunnen lezen)

HSV (Herziene StatenVertaling)
‘Ontsluit mijn ogen en laat mij aanschouwen de wonderen van Uw wet.’

NB (Naardense Bijbel)
‘Geef zicht aan mijn ogen, dat ik acht sla op de wonderen uit uw Wet!’

WB (Willibrord Vertaling)
‘Maak mijn ogen nieuw, dat ik zien mag wat Uw wet aan wonderen bergt.’

NBV (Nieuwe BijbelVertaling)
‘Neem de sluier van mijn ogen, dan zal ik zien hoe wonderlijk mooi Uw wet is.’

NBG -vertaling (Nederlandse Bijbelvertaling)
‘Ontdek mijn ogen, opdat ik aanschouwe de wonderen uit uw wet.’

Hoe kostbaar en waardevol, ja, hoe belangrijk om te bidden voor we Zijn Woord openen om te lezen ‘Heer ontsluit mijn ogen’, of ‘Heer, geef zicht aan mijn ogen’, of ‘Heer, maak mijn ogen nieuw’, of ‘neem de sluier van mijn ogen’, opdat ik zal zien, zal ontdekken, zal begrijpen, wat U door Uw Woord tot mij wilt zeggen, wat U mij wilt openbaren.

* Lees het Woord van God met het Vaste Doel het Dag en Nacht in je Hart en Leven te bewaren.
Ik denk, dat als we Gods Woord zo heel bewust gaan lezen, -vanuit de punten die Murray noemt, het gewoon niet anders kan zijn, dan dat we alleen nog maar Zijn Woord lezen vanuit het diepe verlangen dat Het ingang vindt in ons hart en ons leven; om Het bij ons te dragen, mee te nemen, vanuit te leven.

‘Het gehele hart en het gehele leven
moeten onder invloed komen van Het Woord!’

Andrew Murray

(Psalm 119 kan ons hierbij enorm helpen!)

Maar Murray geeft ook aan hoe belangrijk, hoe onafscheidelijk Gods Woord en Gebed zijn, en welke waarde het ook heeft om Gods Woord te gebruiken in ons gebed.

‘In Zijn Woord spreekt God tot mij;
in het Gebed spreek ik tot God.’

‘Put elke dag nieuwe kracht uit Gods Woord,
en bidt aldus naar Zijn wil.’

Andrew Murray

‘…, maak mij levend naar Uw Woord!’
Psalm 119:107b

Gods Woord en Gebed …
God spreekt in Zijn Woord tot ons, toont ons daarin wie Hij is, waardoor we Hem weer kunnen leren kennen.
Maar Gods Woord laat ons ook zien wie we zijn, als ook wie we door Zijn genade kunnen worden (of geworden zijn).
Gods woord leert ons bidden.
Gods Woord wijst ons op Jezus.
En we hebben gebed en de Heilige Geest nodig om Zijn Woord te kunnen begrijpen.

O, welk een rijkdom ligt verborgen in Uw Woord!
Welk een schat voor hen die niet bang zijn om te graven.
Welk een troost en bemoediging, hoop en vreugde
voor hen die niet bang zijn als de Heer gaat schaven.

O, welk een rijkdom ligt verborgen in Uw Woord!
Welk een overvloed voor hen die bereid zijn na te jagen.
Genade en leven, wijsheid en kracht, bevelen en beloften,
voor hen die Christus in hun leven uit willen dragen.

Uw Woord lezen,
met eerbied en aandacht.
Verlangend te ontvangen,
de boodschap, die daar wacht.

Uw Woord lezen,
in verwachting geleid
door Uw Heilige Geest,
vanuit een leven U toegewijd.

Uw Woord lezen,
en in het hart bewaren.
Wetende dat het meer is
dan alleen kennis vergaren.

Uw Woord lezen,
tot het gehele leven
daarvan onder invloed is,
en onlosmakend verweven.

O, welk een rijkdom ligt er verborgen in Uw Woord!
Welk een kostbaarheden voor hen die U zijn toegenegen.
Ja, een ieder die U van ganser harte zoekt, dient en eert,
ontvangt van U de Goddelijke levengevende zegen. 

‘Gezegende Binnenkamer,

(… neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd…)

waar ik in Christus tot God mag naderen,

door Woord en gebed.

Daar mag ik mijzelf tot beschikking 

van God en Zijn dienst stellen,

en worden versterkt door de Heilige Geest,

zodat Zijn liefde in mijn hart

mag worden uitgestort

en ik dagelijks in die liefde

mag wandelen.’

Andrew Murray

Gods rijke zegen voor de komende week!
Dat Hij heel dichtbij mag komen in de tijd die je met Hem doorbrengt, en je Zijn wil en wijsheid openbaren, als ook diep inzicht in Zijn Woord, opdat je Hem daardoor meer mag leren kennen.

Een liefdevolle groet,
Rita

Week 21 - Heilige Geest

Afgelopen week kwam ik bij dit nummer van Reyer.
Ik kende het niet, maar hoe mooi en toepasselijk is dit nummer nu we dit weekend herdenken en vieren dat de Heilige Geest werd uitgestort.
En hoe goed is het niet om dit niet alleen te herdenken en te vieren, maar ook om nog eens goed na te overdenken Wie Hij is, waarom Hij kwam, en welke plaats Hij in ons leven heeft; welke plaats wij Hem geven in ons leven,

Ik denk dat de tekst van dit lied meer dan genoeg zegt, dus van mijn kant uit geen enkele andere toevoeging dan enkele verwijzingen naar de Bijbel.
Nou ja, en een gedicht, want die hoort op dit Blog er gewoon bij.

        >> Heilige Geest – Reyer

>> Tekst van het lied

Jesaja 44:3
‘Want Ik zal water gieten op het dorstige en stromen op het droge. Ik zal Mijn Geest op uw nageslacht gieten en Mijn zegen op uw nakomelingen.’

>> Handelingen 2 – De uitstorting van de Heilige Geest

Job 33:4
‘De Geest van God heeft mij gemaakt, en de adem van de Almachtige heeft mij levend gemaakt.’

Jesaja 42:5
‘Zo zegt God, de HEERE, Die de hemel heeft geschapen en hem heeft uitgespannen, Die de aarde heeft uitgespreid en wat daarop uitspruit, Die de adem geeft aan het volk dat daarop is, en de geest aan hen die daarop wandelen: …’

Lukas 3:16
‘… antwoordde Johannes allen: Ik doop u wel met water, maar Hij komt Die sterker is dan ik, bij Wie ik niet waard ben de riem van Zijn sandalen los te maken. Hij zal u dopen met de Heilige Geest en met vuur.’

Johannes 14:16-18
‘ En Ik zal de Vader bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij bij u blijft tot in eeuwigheid, namelijk de Geest van de waarheid, Die de wereld niet kan ontvangen, want zij ziet Hem niet en kent Hem niet, maar u kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn. Ik zal u niet als wezen achterlaten; Ik kom weer naar u toe.’

Johannes 14:23
‘Jezus antwoordde en zei tegen hem: Als iemand Mij liefheeft, zal hij Mijn woord in acht nemen; en Mijn Vader zal hem liefhebben, en Wij zullen naar hem toe komen en bij hem intrek nemen.’

Johannes 14:26
‘Maar de Trooster, de Heilige Geest, Die de Vader zenden zal in Mijn Naam, Die zal u in alles onderwijzen en u in herinnering brengen alles wat Ik u gezegd heb.’

Johannes 15:15
‘Ik noem u niet meer dienaren, want een dienaar weet niet wat zijn heer doet, maar Ik heb u vrienden genoemd, omdat Ik u alles wat Ik van Mijn Vader gehoord heb, bekendgemaakt heb.'

Johannes 15:26
‘Maar wanneer de Trooster is gekomen, Die Ik u zenden zal van de Vader, de Geest van de waarheid, Die van de Vader uitgaat, zal Die over Mij getuigen.’

Johannes 16:13
‘Maar wanneer Die komt, de Geest van de waarheid, zal Hij u de weg wijzen in heel de waarheid, want Hij zal niet vanuit Zichzelf spreken, maar wat Hij gehoord zal hebben, zal Hij spreken, en de toekomstige dingen zal Hij u verkondigen.’

Handelingen 1:8
’… maar u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal; en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde.’

Romeinen 5:5
‘En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.’

Johannes 16:7
‘Maar Ik zeg u de waarheid: Het is nuttig voor u dat Ik wegga, want als Ik niet wegga, zal de Trooster niet naar u toe komen; maar als Ik heenga, zal Ik Hem naar u toe zenden.’

Judas 1:20,21
‘Maar u, geliefden, bouw uzelf op in uw allerheiligst geloof en bid in de Heilige Geest, bewaar uzelf in de liefde van God en verwacht de barmhartigheid van onze Heere Jezus Christus, tot het eeuwige leven.’

1 Korinthe 3:16
‘Weet u niet dat u Gods tempel bent en dat de Geest van God in u woont?’

Mattheüs 5:13-16
‘U bent het zout van de aarde; maar als het zout zijn smaak verloren heeft, waarmee zal het gezouten worden? Het deugt nergens meer voor dan om weggeworpen en door de mensen vertrapt te worden. U bent het licht van de wereld. Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen zijn. En ook steekt men geen lamp aan en zet die onder de korenmaat, maar op de standaard, en hij schijnt voor allen die in het huis zijn. Laat uw licht zo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken zien en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken.’ 

Johannes 7:38
‘Wie in Mij gelooft, zoals de Schrift zegt: Stromen van levend water zullen uit zijn binnenste vloeien.’

Hemelse Vader, ik bid U:
‘Vul mijn hart opnieuw
met Uw Heilige Geest;
ik verlang zo naar meer
van U in mijn leven.

Naar meer van Uw liefde,
van Uw bewogenheid en kracht.
Naar meer vrijmoedigheid
om Uw boodschap van genade
door te kunnen geven.

Naar een sterker geloof;
een oor dat hoort, een oog dat ziet.
Naar meer passie en vuur,
om Uw Woord van liefde en hoop
vol toewijding door te geven.

O hemelse Vader,
laat Uw Geest stromen van levend water
uit mijn binnenste doen vloeien;
mij maken tot een zout en een licht;
mij leiden om in alles tot
Uw eer en glorie te kunnen leven.’

- Amen - 

Gezegend Pinksterfeest
en een liefdevolle groet,

Rita

Week 1 - Spirit, Lead me!

Er zijn van die liederen die je direct raken, en dit is er is één van, want dit lied is echt een gebed van mijn hart.
Het sprak me zo aan, dat ik het lied heb gebruikt om er een gedicht van te maken om het zo als het ware ‘van mezelf’ te maken.
Qua tekst komt het gedicht heel dicht bij de tekst van het lied, dat was ook echt mijn streven, maar het is geen (letterlijke) vertaling van het lied.
Het bijzondere is dat ik het gedicht al langere tijd geleden geschreven heb, maar op de één of andere manier is het in de vergetelheid geraakt.
Aan de andere kant, het is wel een prachtig lied, en gedicht om het nieuwe jaar mee te beginnen, dus misschien moest het ook allemaal wel zo zijn en lag het hierop te wachten.
Zegt Prediker immers niet dat er voor alles een tijd is? 

Het is een lied waarin we ons ‘eigen ik’ als een offer (geschenk), een teken van onze toewijding, als  aanbidding aan de Heer geven.
Als er iets is dat in dit lied heel duidelijk naar voren komt, dan is het wel dat aanbidding heel wat meer is dan alleen het zingen van liederen om Hem te verheerlijken.
Luister maar eens goed naar de woorden van dit lied, lees ze mee als je het kunt.
(*Voor wie het Engels niet machtig is, scroll even helemaal naar beneden)

 >> 'Spirit, lead me' van Michael Ketterer & Influence Music 

 Ik weet niet welke gevoelens en/of gedachten dit lied bij jou oproept, maar bij mij was, en is het, nog steeds best wel dubbel.
Het is een gebed van mijn hart, en tegelijk huiver ik, want het is zoveel wat ik hier zing, zeg, bid.
Ja, het is wel een gebed van mijn hart, wel mijn verlangen, maar ik ken mijzelf ook, en daarmee gaan mijn gedachten dan ook gelijk naar de woorden van Paulus, als hij zegt: het goede dat ik doen wil, doe ik niet, en het verkeerde dat ik niet wil, dat doe ik. (Rom. 7:19 in eigen woorden)
De wil is er wel, maar de uitvoering ….
Het lied brengt mij dan ook bij het proces van ‘sterven aan jezelf’.

Johannes 12:23-26

‘Maar Jezus antwoordde hun: Het uur is gekomen dat de Zoon des mensen verheerlijkt zal worden. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. Wie zijn leven liefheeft, zal het verliezen, en wie zijn leven haat in deze wereld, zal het behouden tot het eeuwige leven. Als iemand Mij dient, laat hij Mij volgen, en waar Ik ben, daar zal ook Mijn dienaar zijn. En als iemand Mij dient, zal de Vader hem eren.’

De Here Jezus Zelf is ons hierin voorgegaan.
Hij heeft Zijn leven afgelegd, zodat wij kunnen leven.
Hij heeft Zijn wil afgelegd, en is Zijn Vader gehoorzaam geworden, letterlijk tot in de dood.
In alles is de Here Jezus volledig toegewijd aan Zijn Vader; elk moment dat Hij leefde was Hij gericht op de wil van de Vader, opdat Hij verheerlijkt zou worden.
Gods Geest was op Hem, niets van wat Hij gedaan heeft kwam voort uit Zichzelf, maar alles kwam voort uit wat Hij Zijn Vader had zien doen.

Wat ik ook altijd heel erg bijzonder vind, is dat de Bijbel ons vertelt dat de Here Jezus gehoorzaamheid heeft geleerd door(uit) wat Hij heeft geleden. (Hebr. 5:8)
Gehoorzaamheid is dus ook iets dat we moeten leren, en de vraag die daar onlosmakend aan verbonden is, is: willen we dat ook?

Sterven aan jezelf, als de graankorrel in de grond, juist om vrucht te dragen.
Je eigen leven overgeven in Zijn handen; Uw wil geschiede.
Misschien gehaat worden in en door de wereld, maar het eeuwige leven ontvangen.
Hem volgen en altijd mogen zijn waar Hij is.
Hem dienen, en daarvoor geëerd worden door de Vader.

Willen wij Hem echt volgen, dienen, alles geven?
Mag Zijn Geest ons leiden, ook als dat indruist tegen wat we denken of voelen, of willen?
Vertrouwen we Hem volledig?

Spirit, lead me!

Heer, dit is mijn aanbidding; dit is het offer dat ik U geef.
Niets wil ik U onthouden van elk moment dat ik leef.

Ik leer U te vertrouwen, ook als ik niets zie of ervaar.
En ook in elk lijden wil ik geloven: U bent daar!

Als U zegt dat iets verkeerd is, wil ik met U ‘nee’ daartegen zeggen.
Als U zegt dat ik los moet laten, wil ik alles in Uw handen leggen.

Ik wil pas ergens aan beginnen als U daarin aanwezig bent.
Ik wil pas ergens in duiken als ik Uw stem daarin hoor en herken.

Ik wil wachten als U mij maant om stil te zijn.
En als U mij zegt te vertrouwen, wil ik ook daarin gehoorzaam zijn.

Heer, soms voelt het als een last, te moeilijk en te zwaar om te dragen.
Maar nu ik het eenmaal begrepen heb, verlang ik ernaar meer met U te wagen.

U brengt mij verder, verder dan ik U vraag, en het is mij het allemaal waard, om U maar te zien.
Laat Uw vuur maar vallen op het altaar van mijn leven, opdat ik U toegewijd en vol vuur en passie dien.

Ja, ook als alle hoop is vervlogen, en alleen Uw woord overblijft,
ook dan wil ik blijven geloven dat U dicht bij mij bent, en blijft.

U blijft mij geven van Uw levend water en lest zo mijn dorst steeds weer.
En ook op mijn zwakste en ergste momenten blijft U van mij houden, Heer.

U blijft mij eraan herinneren dat ik van grote waarde ben.
Juist op die momenten als ik mijzelf totaal niet meer herken.

Och Heer, ik vertrouw mijn eigen wegen niet; hoe vaak berokkenen mijn keuzes immers geen schade?
Daarom Heer, leg ik alles, ja alles, voor U neer; en ruil al mijn fouten in voor Uw genade.

Ik wil niet meer mijn eigen wegen volgen; ik ben er klaar mee mijn gevoelens na te jagen.
Leid mij, Heer, leid mij door Uw Heilige Geest, dat is wat ik U met heel mijn hart wil vragen.

Uw wegen verlang ik te gaan, o Heer, en leren in alles gehoorzaam te zijn.
Leid mij door Uw Heilige Geest, in dagen van vreugd, in dagen van pijn.

Leid mij, Heer, ja, leid mij door Uw Geest; U bent de weg, de waarheid, het leven.
Leid mij, Heer, ja, leid mij door Uw Geest; Uw liefde en genade houden mij omgeven.

- Amen - 

Gods rijke zegen voor dit nieuwe jaar.
Laat je leiden door Zijn Geest;
je kunt Hem vertrouwen!

Liefdevolle groet,
Rita

* Ik besef dat niet iedereen het Engels even machtig is, al geven mijn gedichten wel vaak de strekking van een lied weer.
Vanwege copyright wil ik hier niet de volledige teksten plaatsen maar geef bij een Engels lied een link naar de teksten.
Soms staat er onderaan ‘Meer weergeven’, als je hierop klikt, komt de rest van de tekst in beeld.
Verder staat er onderin ‘Naar het Nederlands vertalen’; als je dit aanklikt, komt de Nederlandse vertaling van het lied in beeld.
Ik wil er wel bij zeggen dat de vertaling een beetje gebrekkig kan zijn, maar wel voldoende om het lied te kunnen begrijpen.

Link naar de tekst + vertaling: >> 'Spirit, lead me'

Ik reken op Uw kracht!

God, ik reken op Uw kracht,
want U bent voor mij een burcht.
GNB

- mijn sterkte, op U blijf ik wachten,
ja, God is mijn vaste burcht.
NB

Psalm 59:10


Al een tijdje lag dit vers op mijn bureau en in het raamkozijn naast mijn stoel en eindelijk heb ik even de rust en de tijd (het werden nog twee dagen) om mij over dit vers te buigen, want het raakt mij diep in mijn hart.
Ik had dit vers nog niet nagelezen in de andere vertalingen, maar de woorden maakten heel wat in mij los, want je zegt hier nogal niet wat.
‘Ik reken op …’, niet ‘ik hoop dat …’ of misschien dat …’, nee: ‘Ik reken op …!’
Er klinkt zoveel vertrouwen uit, zoveel zekerheid!
Het laat een bijzonder hechte en dichte relatie zien.
Een verbondenheid, een verbinding met.
De persoon die deze woorden schrijft kent duidelijk Degene naar wie hij deze woorden uitspreekt heel goed.
Hij weet wie Hij is, hoe Hij is, wat hij kan en mag verwachten.
‘God, ik reken op Uw kracht, want U bent voor mij een burcht.’
En diep binnen in mij bespeur ik een lichte jaloezie om zoveel vertrouwen, om zoveel zekerheid, om deze relatie, om waar die persoon staat en dit durft te zeggen.
Er gaan heel wat gedachten rond in mijn hoofd als ik nadenk over deze dingen, over deze woorden, en over dit lichte gevoel van jaloezie.
Een gevoel dat eigenlijk helemaal niet op z’n plek is, want ik kan en mag immers dezelfde woorden uitspreken.
En toch is het er, heel ver weg en heel vaag …


De schrijver van deze Psalm is David en hij heeft dit geschreven toen Saul een aantal mannen bevolen had zijn huis te bewaken en hem ’s morgens te doden. (1 Sam. 19:11)

David, een herdersjongen.
David, die vocht met leeuwen en beren om een lam en/of zichzelf te redden.
De jongste van acht zonen uit het gezin van Isaï, maar wiens oprechte hart door God was gezien.
Die door Samuël tot koning werd gezalfd, terwijl Saul nog koning was.
Die, zo jong en klein als hij was, vocht met de reus Goliath, terwijl geen enkele soldaat aan het front een wapen op durfde te nemen.
Wiens muziek koning Saul tot rust bracht, maar die tegelijk ook zijn grootste bedreiging vormde.
Die door Saul keer op keer met de dood werd bedreigt, maar nooit met gelijke munt terugbetaalde, terwijl hij meer dan eens de kans had om  hem te doden.
David, vergeten door zijn vader, maar gezien door God.
Vervolgd en naar het leven gestaan door Saul, maar verzekerd van een toekomst als koning door Gods plan voor hem.

God, die hij zo lief had.
Wiens Naam hij keer op keer bezong.
Wiens geboden hij in acht nam.
In Wiens kracht hij voortging.
‘God, ik reken op Uw kracht!’

God, bij wie hij keer op keer zijn toevlucht zocht als hij in nood was.
God, Die zijn burcht was, zijn schuilplaats, zijn rots.
Wiens vriendschap hem boven alles ging.
In Wiens liefde hij zich koesterde.
Bij Wie hij zich veilig wist.
Bij Wie hij zijn rust vond.
Tegen Wie hij alles durfde zeggen.

‘God, ik reken op Uw kracht; mijn sterkte, op U blijf ik wachten!
 God, U bent mijn vaste burcht!’


Elk vaag gevoel van jaloezie dat er ook maar was, is verdwenen, en heeft plaats gemaakt voor gevoelens van diepe rust en vrede, van liefde, van verbondenheid, van blijdschap.
Och, David was immers ook niet altijd even sterk.
Hoeveel zwakke momenten kende zijn leven wel niet.
En toch,  …
… en toch noemde God hem een man naar zijn hart.
… en toch zei hij: ‘God, ik reken op Uw  kracht, want U bent voor mij een burcht.’
Het geheimenis van David’s relatie met God ligt verborgen in het feit dat David als hij gezondigd had altijd openstond voor correctie, berouw had, tot inkeer kwam en zich afkeerde van zijn verkeerde wegen.
Hij had God lief boven alles en wilde Zijn wegen bewandelen.
En God?
God zag en kende zijn hart …


‘God, ik reken op Uw kracht, want U bent voor mij een burcht.’


‘Toen scheurde het tempelgordijn middendoor en Jezus riep uit: ‘Vader, in Uw handen leg Ik Mijn geest.’ Toen Hij dat gezegd had, stierf Hij.’
Lucas 23:45,46

‘Waarom zoekt u Hem die leeft bij de doden?’ vroegen de twee mannen. ‘Hier is Hij niet; Hij is door God opgewekt.’
Lucas 24:5,6

‘… en hoe allesovertreffend Zijn macht is in ons die geloven. Die macht is dezelfde sterke kracht die Hij ontplooid heeft in Christus: Hem heeft Hij opgewekt uit de dood en …’
Efeziërs 1:19,20

In de tijd dat ik bezig ben met deze tekst, erover nadenk, schrijf, en herschrijf omdat wat ik van binnen voel en ervaar niet altijd gelijk in de juiste woorden te pakken is, verbaas ik mij steeds meer over mijn eigen ‘domheid’.
Ik weet even niet hoe ik het anders zou moeten zeggen.
Het zijn ook niet echt de juiste woorden; eigenlijk moet ik zeggen dat met het bezig zijn met dit woord, mij meer en meer een gevoel bekruipt, dat een mengeling is van spijt, schaamte, frustratie en onmacht.
Want, waarom, waarom, leef ik zo weinig vanuit die kracht die in mij is?
Waarom laat ik me zo vaak beheersen door wat ik voel of wat ik denk, door wat er gebeurt, door …
Waarom vergeet ik zo vaak dat ‘Hij die in mij is, machtiger is, dan hij die de wereld bezielt?’
(1 Joh. 4:4b)
Eigenlijk, eigenlijk …
Eigenlijk zou ik iedere dag ‘ongeveer’ moeten leven als David toen hij de strijd aanging met de reus Goliath.
David trad hem tegemoet met de woorden: ‘Maar ik kom op u af vertrouwend op de almachtige Heer, de God van de slagorden van Israël.’  (1 Sam. 17:45)

Proef je ook de allesovertreffende kracht die in deze woorden doorklinkt?
Voel je ook de kracht en sterkte in David op dat moment?

Het zijn deze woorden ‘…, maar ik kom op u af vertrouwend op de almachtige Heer, de God van …’ die mij (opnieuw) doen beseffen, dat dat hetgeen is wat ik zo makkelijk vergeet.
Ik vergeet door … (wat voor reden of gevoel of gedachte dan ook) vaak in Wiens kracht ik dit leven zou kunnen (moeten?) leven.
Als ik deze woorden diep in mijn hart proef, besef ik opnieuw dat ik veel krachtiger kan leven, dan dat ik nu vaak doe.
O, ja, de zorgen, problemen, moeiten, pijn verdriet, …  het kan allemaal zo overweldigend zijn.
Of  de vermoeidheid, of, …   ach, we kunnen denk ik allemaal wel duizend en één reden aandragen waardoor ons leven krachtelozer is dan dus eigenlijk nodig is.


‘Ik reken op Uw kracht …’

Op dit cruciale moment in zijn leven, het moment waarop hij met recht voor zijn leven vreest, ziet hij op naar God en spreekt David deze woorden.
‘Ik reken op Uw kracht, want U bent voor mij een burcht!’
Ik reken op U, God!
Ik reken erop, dat U voor mij zorgt, over mij waakt, mij beschermt!
Ik geloof!
Ik vertrouw!
Ik weet het zeker!

Ik sluit voor een moment mijn ogen en laat alles nogmaals door mijn gedachten gaan.
Ik reken op Uw kracht …
U bent voor mij een burcht …
‘… maar ik kom op u af vertrouwend op de almachtige Heer, de God van …’

Ik reken op Uw kracht …
‘Hij, die in mij is, is machtiger dan hij die de wereld bezielt!’

Ik reken op Uw kracht …
‘… en hoe allesovertreffend Zijn macht is in ons die geloven. Die macht is dezelfde sterke kracht die Hij ontplooid heeft in Christus: Hem heeft Hij opgewekt uit de dood en …’
Efeziërs 1:19,20


David, een man naar Gods hart.
David, die kon rekenen op Gods kracht, op Zijn bescherming, om de relatie die hij had met God.
En ik?
Ik ben Zijn kind.
Hoeveel te meer zal ik niet kunnen rekenen op Zijn kracht, op Zijn bescherming!


Lieve Vader in de hemel, …
Dank U wel, dat ik U zo mag noemen.
Dank U wel, Heer Jezus, dat U dit mogelijk hebt gemaakt.
Dank U wel, voor alles wat U mij hiermee hebt gegeven.
Dank U wel, voor dit ongekend grote genadegeschenk.
Ik belijd U, Vader, dat ik zo vaak vergeet wat U mij heeft gegeven en geeft, en dat ik daardoor vaak zo krachteloos leef.
Ik belijd U, dat ik me zo makkelijk laat leiden door wat ik voel, denk of zie, in plaats vanuit Uw kracht.
U leeft in mij, Uw Geest is in mij, Uw opstandingskracht is in mij, en toch …
Dank U, Vader, voor Uw vergeving telkens weer, voor Uw genade, Uw liefde, Uw geduld.
Dank U, dat ik mag weten dat U het goede werk dat U in mij begonnen bent, af zal maken.
Ik bid U, Vader, laat toch de woorden van David in mijn hart staan en me iedere dag vergezellen.
Laat het toch zo mogen worden, dat met dat mijn voet ’s morgens de grond raakt, deze woorden mijn leidraad zullen zijn voor de dag die voor me ligt: ‘Maar ik ga deze dag tegemoet vertrouwend op de almachtige Heer en God; op Jezus, mijn Redder en Heer, die mij in alles is voorgegaan en op de kracht van de Heilige Geest die in mij is.’
Leer mij, Vader, leer mij, opdat mijn leven steeds meer zal zijn tot eer en glorie van U en tot zegen voor mijn naaste.

In Jezus’ Naam.

- Amen -


Als ik verder wil gaan met het schrijven van een gedicht, ervaar ik  dat er allerlei woorden en gedachten van binnen aanwezig zijn, maar er (nog) niet uitkomen.
In plaats daarvan word ik getrokken naar een gedicht dat ik eerder heb geschreven: ‘Opstandingskracht’.


Opstandingskracht

Heer Jezus,
met Uw opstanding uit de dood
werd zichtbaar,
de overweldigende grootheid
van Gods macht.
Zonde en dood waren overwonnen,
Uw Licht scheen en toonde ons
Gods allesovertreffende kracht.
       

Heer, ik weet,
ook in mij
is Uw opstandingskracht;
elke dag mag ik leven
vanuit deze kracht
die in mij werkt
en getuigt van Gods macht.

Maar ik weet ook, Heer,
dat ik meestal
handel en wandel
vanuit eigen kracht.
En dat, als ik bijna
niet meer verder kan, besef,
o ja, er is een God
die op mij wacht.
Dan bid ik om Uw hulp,
Uw sterkte en Uw kracht,
en vraag ik U om vergeving
omdat ik weer niet eerder
aan U had gedacht.


O Heer,
ik verlang zo
naar een ander leven.
Een leven vanuit de Kracht
die U mij heeft gegeven.
Een leven met meer van U
en minder van mij,
een leven waarbij U
tot de hoogste plaats
bent verheven.

Ik weet, Heer,
om vanuit deze kracht
te kunnen leven,
moet mijn leven
meer en meer
met U zijn verweven.
Leer mij, Heer, om U
in alles te volgen.
Mijzelf geheel,
met heel mijn hart en ziel,
met al mijn kracht,
aan U te geven.        

Ik leg mijn leven zo
voor U neer;
dat niet meer ik,
maar U leeft in mij.
Door Uw Kracht
ben ik meer dan overwinnaar.
Het nieuwe is gekomen,
het oude is voorbij.


Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,
Rita

De Heer zal voor mij strijden!

‘De Heer zal voor jullie strijden,
jullie hoeven niets te doen.’
GNB

‘De Ene zal voor u strijden 
en u hebt te zwijgen!’
NB 

Exodus 14:14


Het is inmiddels alweer meer dan vijf jaar geleden, dat dit woord een zichtbare realiteit was in het leven van mijn man en mij.
Onze dochter, toen net 16 jaar oud, was de inzet, de ’speelbal’.
Ze kreeg verkering met een jongen en om een lang verhaal kort te maken, de pleegouders van deze jongen, en dan met name de moeder, had haar zinnen gezet op onze dochter, om haar bij hen in huis te halen.
Naar de werkelijke reden kunnen we slechts gissen, al hadden we al snel door dat hier een enorme geestelijke strijd achter schuilging.
In de paar maanden dat onze dochter verkering had met deze jongen, was er gewoon contact met deze mensen, maar van uit het niets deden zij een melding bij het AMK (algemeen meldpunt kindermishandeling), doken vervolgens een heel weekend onder met haar, en kwamen wij in het crisiscircuit van jeugdzorg terecht.
In die tijd plaatste deze vrouw een aantal hele nare reacties op mijn Blog en mail.
Reacties met allerlei Bijbelteksten, zelfs een heel hoofdstuk werd niet geschuwd uit Mattheüs met sommige stukken rood onderstreept.
Waar het maar mogelijk was, werd onze dochter tegen ons opgezet.
Alles waar wij in geloofden en voor stonden, werd belachelijk gemaakt en zij gingen finaal  over onze regels heen en namen onze dochter daar in mee.
Alles wat zij van ons niet mocht, mocht ze daar wel, en wat ze van ons niet kreeg, kreeg zij van hen.
Ze mocht niet naar hen toe, maar ach, ze kwamen haar gewoon halen met de auto, of gaven haar geld voor de trein.
Kwetsbaar als zij was, werd ze zo een speelbal in de handen van het kwaad.
Later kwamen we er achter, dat ze van veel dingen die deze vrouw deed, niet eens afwist, noch had ze door wat er werkelijk allemaal gebeurde en speelde.

Het was een heel zware tijd, en ik geloof dat ik in heel mijn leven niet zoveel tranen heb vergoten als toen.
Details doen er niet toe, waar het om gaat, is het woord dat God gaf in deze tijd: ‘Niet door kracht noch geweld, maar door Mijn Geest! zegt de Here der Heerscharen.’ (Zacharia 4:6)
Wij ervoeren in die tijd heel sterk, dat God van ons vroeg om te doen wat van ons werd gevraagd door Jeugdzorg en binnen onze (Zijn) grenzen, maar om voor de rest alles ‘los te laten’ en in Zijn handen te leggen.
Vaak kregen we te horen van ‘o, als het mijn dochter was, dan zou ik …’, of ‘ik zou dit of dat doen naar die mensen’ …
Hieraan verbonden was de vraag waarom we verder niets deden.
Men begreep niet veel van waarom we ‘niets’ deden.
Maar deden we werkelijk niets?
Voor het oog van de mensen deden we misschien niets, maar we deden wel wat God van ons vroeg: we baden!
En niet alleen mijn man en ik, maar voor heel lange tijd kwamen er drie mensen bij ons uit de kerk om samen met ons voor haar, voor ons, en voor  de situatie te bidden.
Voor bijna een jaar (of misschien was het wel een heel jaar of meer) kwamen we bijna iedere week bij elkaar om te bidden.
Ook de voorganger die we toen hadden, was nauw bij dit alles betrokken.
Naast dat we bij hem terecht konden op elk moment van de dag, is hij verschillende keren biddend op pad geweest om/voor haar.

De overwinning kwam nadat hij ’s nachts biddend om het huizenblok van deze mensen had gelopen.
Of het nog dezelfde week was, of de week erop dat weet ik niet meer precies, maar de verkering ging hierop uit.
O, nog gaf deze vrouw (of moet ik zeggen de boze?) niet op; ze kwam haar zelfs de dag nadat het was uitgegaan gewoon ophalen, dit zonder mijn medeweten of toestemming; onze dochter was gewoon ineens weg.
Maar de overwinning was een feit!
Enkele weken daarna kwam het ook tot een definitieve breuk tussen deze vrouw en onze dochter.
De weg erna was ook in het geheel niet makkelijk, want wat hadden ze onze dochter gehersenspoeld, maar toch, langzaamaan, bij stukje en beetje …


Nu zijn we inmiddels vijf jaar verder en deze herinnering komt boven met dit woord, dat God voor ons zal strijden en wij stil moeten zijn.
Mijn gedachten gingen automatisch terug naar die tijd, want daar waren deze woorden een zichtbare realiteit geworden.
God zei ons stil te zijn: ‘Niet door kracht noch geweld!’
Wat voor ons inhield: deze mensen mijden, niet in discussie gaan met hen, niet reageren op wat ze schreven via de mail of op mijn Blog, geen aanklachten indienen bij de politie, geen verhaal gaan halen …
God zou voor ons strijden: ‘Maar door Mijn Geest!’
Ons hoofd buigen, bidden, wachten en vertrouwen.
Het was Zijn strijd, en het was Zijn eer en glorie waar het om ging, dat die gezien zou worden.
Als ik deze woorden schrijf, klinkt het heel makkelijk ‘hoofd buigen, bidden, wachten en vertrouwen’, maar zo makkelijk was het in de praktijk niet.
Het was wat we ervoeren dat God van ons vroeg, maar dat betekent niet dat het ook makkelijk is om te doen in de praktijk.
Aan de rand van wanhoop heb ik gestaan, niet wetend wat ervan te denken, met weinig tot geen hoop en/of vertrouwen.
Alleen dat woord ‘Niet door kracht noch geweld, maar door Mijn Geest! zegt de Here der Heerscharen’, dat was er en dat bleef.


Als ik dan terugga naar de tekst uit Exodus 14:14 ‘De Ene zal voor u strijden 
en u hebt te zwijgen!’ - ‘De Heer zal voor jullie strijden, jullie hoeven niets te doen’, dan zie ik opnieuw hoe God inderdaad voor ons heeft gestreden en dat het goed was om te zwijgen, om ‘niets’ te doen.
Echter, als er in de tekst staat ‘u hebt te zwijgen’ of zoals de GNB zegt ‘jullie hoeven niets te doen’, dan houdt dit niet in dat we dan maar met onze armen over elkaar moeten gaan zitten en wachten tot de strijd voorbij is.
Zo hadden wij dat ook niet ervaren, en ik geloof ook niet dat God dit zo bedoeld.
Voor mijzelf is dit woord sinds die tijd eigenlijk zo onlosmakend verbonden met het woord uit Zacharia 4 (vers 6).
Wij mensen hebben zo vaak de neiging om ergens op in te springen, te vechten (al dan wel of niet letterlijk), te doen, te handelen, zelf de touwtjes in handen te nemen …, maar als we de strijd aan God overlaten, gaan we alles in Zijn handen leggen (bidden), en vertrouwen we erop (al is het met vallen en opstaan) dat Hij het (wat dit ook mag zijn) zal doen; dan gaan we Hem danken, loven en prijzen.
Ja, zelfs tegen al onze gevoelens en onze gedachten in.
(wat een leerproces was en is; in ieder geval wel voor mij)


Mijn gedachten gaan met deze dingen ook naar het verhaal van Josafat in 2 Kronieken 20:1-30; hier zijn we namelijk precies met onze VrouwenBijbelstudiegroep deze maand aangekomen.
De Moabieten, Ammonieten en een aantal Meünieten, die hen steunden, trokken met een enorm leger op tegen Josafat en hem sloeg de schrik om het hart.
Josafat wendde zich tot de Heer en kondigde een vastentijd af voor heel Juda.
In Jeruzalem kwamen van alle kanten mensen bijeen om de Heer om hulp te vragen.
Geen stad bleef achter, staat er.
En in tegenwoordigheid van al deze mensen bad Josafat tot de Heer, vers 6-12, waar hij eindigt met de woorden: ‘U bent onze God. Straf hen af, want wij zijn niet opgewassen tegen deze oprukkende legermacht. We weten niet wat we moeten doen, maar onze hoop is gevestigd op U.’

Och, ook wij wisten niet wat we moesten doen; ook wij waren niet opgewassen tegen wat deze mensen deden.
Ons ouderlijk gezag werd aan alle kanten ondermijnd, onze regels met voeten getreden, en laten we eerlijk zijn, als je als kwetsbare puber kan kiezen tussen een plaats waar je alles mag en een huis met regels, en je wordt daarin gesteund en voorzien in wat je daarvoor nodig hebt …
Ook wij konden ook geen andere kant op dan naar de Heer; ook onze hoop was gevestigd op Hem.

Tijdens die bijeenkomst (vers 14-17) werkte de Geest van de Heer in op Jachaziël, een Leviet, en God sprak: ‘Wees niet bang, laat u geen schrik aanjagen door deze legermacht, want dit gevecht gaat niet tussen hen en u, maar tussen hen en Mij. ...  U hoeft geen slag met hen te leveren. Integendeel, stel u op een afstand op en kijk hoe Ik u de overwinning bezorg. …  ’
De Ene, de Heer, zal voor u strijden!

Nou, ik kan niet zeggen dat ik niet bang was, en dat dit alles me geen schrik aanjoeg, maar de zekerheid dat Hij voor ons aan het strijden was, was heel duidelijk.
En al kon ik de overwinning vaak  maar moeilijker voor me zien, toch …

De volgende morgen vroeg (vers 20), toen zij op weg wilden gaan naar de plaats waar ze wezen moesten, nam Josafat het woord en bemoedigde de bewoners van Juda en Jeruzalem.
En in overleg met het volk (vers 21) deden ze het volgende: Helemaal vooraan het leger werden enkele mannen in feestgewaden opgesteld om voor de Heer muziek te maken en Hem eer te brengen: ‘Breng eer aan de Heer, want eeuwig duurt Zijn liefde!’
En zodra zij begonnen te juichen en te zingen, bracht de Heer de vijand zo in verwarring dat zij elkaar te lijf gingen en uitmoordden.

Nog herinner ik me het telefoontje (het was op een vrijdagavond) van deze vrouw met de mededeling dat zij onze dochter ’s avonds voorgoed het huis had uitgestuurd.
Van alles had ze tegen haar, terwijl zij in wezen zelf verantwoordelijk voor alles was …


God, die voor ons strijd; wij, die stil moeten zijn, of zoals de ander vertaling het zegt, die niets hoeven te doen.
Even had ik moeite met de woorden ‘jullie hoeven niets te doen’, er ligt namelijk iets vrijblijvends in, terwijl de andere vertaling duidelijk in een gebiedende vorm staan.
Maar er klinkt in de woorden ‘jullie hoeven niets te doen’ ook een stuk ontspannenheid.
We kunnen ontspannen en alles aan Hem overlaten.
Als God voor ons strijd, hoeven we ons niet zenuwachtig en druk te maken of het Hem wel of niet zal lukken, hoeven we ons niet druk te maken of Hij het wel of niet aan zal kunnen, en we hoeven Hem zeker geen handje te helpen, maar kunnen we ontspannen en uitzien naar de dag dat de overwinning zichtbaar wordt.

Als ik nu, na vijf jaar naar deze dingen kijk, en de woorden lees, is alles zo helder, zo duidelijk, lijkt het allemaal zo makkelijk.
Komt bijna de vraag in mij op waarom ik toch soms zo met God gestreden heb, zo gevochten, en Hem niet gewoon Zijn gang heb laten gaan.
Zijn woord was daar, zo over duidelijk, en toch …
Nu terugkijkend, wil ik alles opnieuw diep tot me door laten dringen en in me opnemen, om nooit meer te vergeten, dat als God strijd, de overwinning een feit is en ik het echt met een gerust hart aan Hem kan overlaten.

Het brengt mij ook bij de Here Jezus, bij de overwinning die Hij heeft behaald aan het kruis op Golgotha; Zijn opstanding uit de dood, waarmee Hij de satan voorgoed heeft verslagen.
Het brengt mij bij het feit, dat ik in deze overwinning mag staan en mag leven.
En dat Zijn opstandingskracht, de kracht die Hem deed opstaan uit de dood, in mij is.
‘Want Hij die in mij leeft, is machtiger dan hij die de wereld bezielt!’
(1 Johannes 4:4b)
En het brengt mij ook bij de tekst die mij, zowel vorig jaar als dit jaar, zo na aan het hart ligt, mij zo bezighoudt: ‘Vertrouw op de HEERE met heel je hart, en steun op je eigen inzicht niet.
Ken Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden rechtmaken.’

Zijn Geest vragen te komen in elke situatie van ons leven, in het bijzonder in die situaties waarin we zelf niets kunnen doen, en Hem laten strijden.

Geloven …
Vertrouwen …
Ons hoofd buigen, bidden, wachten …
Hij strijdt!


Lieve Vader in de hemel, ik was niet bepaald ontspannen, en echt uitzien naar de overwinning die U zou geven deed ik ook niet; het was allemaal zo moeilijk en zwaar; er was zoveel strijd ook in huis en ik werd zo belaagd van alle kanten.
Maar ik heb wel enorm veel geleerd in- en van deze tijd.
Nu kan ik zeggen, dat, hoewel ik niet voor deze moeilijke periode gekozen zou hebben, ik het ook niet had willen missen, want wat heb ik hierdoor veel geleerd, en wat heb ik veel mogen zien van U, van Uw grootheid, Uw macht, Uw majesteit.
Meer dan ooit is tot me doorgedrongen hoe belangrijk en krachtig gebed is.
Dit even teruggaan in de tijd, in mijn herinneringen aan toen, doen mij dit opnieuw beseffen, en ook raak ik opnieuw onder de indruk van Uw grote liefde en trouw.
Ik heb nog veel te leren, Vader, zeker als het gaat om ontspannen, om loslaten en aan U over te laten.
Als het gaat om geduldig (af)wachten, en zien op de overwinning die U geeft.
Zien op de overwinning, die U, Heer Jezus, lang geleden behaalde aan het kruis op Golgotha.
De overwinning, die zichtbaar werd, toen U opstond uit de dood.
Niet zien op wat ik denk, maar vertrouwen op U.
U in alles betrekken, elke omstandigheid, elke situatie, zodat ik kan rusten in U en mag weten dat het in Uw handen goed is, ongeacht hoe alles loopt.
Veranker lessen als deze in mijn hart, en breng het mij te binnen wanneer dat nodig is.
Ik prijs Uw heilige Naam!
U komt toe alle lof en eer!
U hebt de overwinning behaald!
Halleluja!

- Amen -


‘k Mag alles in Uw handen leggen
en weten dat U voor alles zorgt.
Ik mag rusten en vertrouwen,
ja, weten: U bent het, die
met en voor mij strijdt.

‘k Mag alles in Uw handen leggen,
echt alles aan U toevertrouwen.
Ik mag leven in Uw vrede,
want U bent het die
mijn weg bereid.

‘k Mag alles in Uw handen leggen …

Mijn ziel is verkwikt
en verblijd.


Als jij ook in een strijd verwikkeld ben en niet weet wat je moet doen, ga naar de Heer en laat Hem voor je strijden.
Vraag Zijn Geest te komen in de situatie, en geloof en vertrouw dat Hij de overwinning geeft op Zijn tijd en wijze.

Ik bid je Zijn rijke zegen toe,
Zijn dichte nabijheid en kracht,
Zijn Shalom diep in je hart.

Een liefdevolle groet,
Rita

Week 24 - Nieuwe kleren (2)

En doe boven dit alles de liefde aan, die de band van de volmaaktheid is.
HSV

En bovenal, kleed u in de liefde, dat is de band die u tot een volmaakte eenheid maakt.
NBV

Kolossenzen 3:14


Er viel deze week weer veel na te denken over het thema, de gegeven Bijbelgedeelten en alles in combinatie met wat op het kalendertje staat.
Kon ik het vorige week al moeilijk bij elkaar brengen, ook deze week lukt het me niet echt.
Soms kan ik het thema of de Bijbeltekst waar het om gaat, niet meer terugvinden in de overdenking, of mijn gedachten gaan met de gegeven thema’s en Bijbelteksten/gedeelten een heel andere kant op.
Maar goed, het is mijn Stille Tijd, en daar het de bedoeling is om na te denken aan de hand van (in dit geval) deze kalender, is het dus helemaal niet erg als ik heel ergens anders uitkom of naar toe ga.
En soms kom ik uiteindelijk ook gewoon weer uit bij de kalender, alleen dan via een omweg(getje).

Er staan prachtige dingen in de overdenking van deze week, maar als ik naar de tekst voor deze week ga, mis ik een aantal dingen, waaronder oa. een gedeelte van de tekst.
‘Kleed u in liefde’ is eruit gelicht, terwijl er aan vooraf staat: ‘En bovenal …’; ‘En doe boven dit alles …’
Misschien vind je me een pietlut, maar voor mij ontbreekt hiermee zoiets belangrijks.
‘Kleed u in liefde’ laat het in mijn beleving allemaal wat ‘vrijblijvender’ klinken, terwijl ‘en bovenal’ of ‘en doe boven dit alles’ het veel indringender maakt; eigenlijk laat het geen enkele ruimte meer voor vrijblijvendheid of voor halfslachtig gedrag.
En het verwijst ook nog eens duidelijk naar andere dingen die we ook aan dienen te trekken, maar dat de liefde daarin het belangrijkste is.
Persoonlijk kan ik deze dingen niet van elkaar scheiden of losmaken, en ik ga dus een aantal verzen terug en neem ze erbij.

>> Kolossenzen 3:1-17
Dit gedeelte gaat over de oude en de nieuwe mens, ons leven zonder Christus en ons leven met Christus.
Met het aannemen van Christus als onze Heer en Heiland, onze Redder en Verlosser, hebben we onze oude mens ‘uitgetrokken’ en de nieuwe mens ‘aangedaan’.
Over de oude mens (onze oude natuur, onze oude levenswandel, dus voor onze bekering) zegt Kol. 3 vers 5:
‘Dood dan uw leden die op de aarde zijn: ontucht, onreinheid, hartstocht, kwade begeerte, en de hebzucht, die afgoderij is.
(maak een einde aan aardse praktijken (GNB), of laat alles wat aards in u is afsterven (NBV))
Met andere woorden: we dienen ons, zoals de eerste verzen van dit hoofdstuk ons laten zien, te richten op de dingen die van boven zijn, op wat Gods wil is en dat voor ogen houden, daarnaar leven en niet (meer) naar de maatstaven en de dingen van de wereld.
‘Maar nu moet ook u dit alles vaarwel zeggen: woede, drift, kwaadaardigheid, gevloek en vunzige taal! En vertel elkaar geen leugens meer. Trek de oude mens met zijn gedragingen uit,  bekleed u met de nieuwe mens, die wordt vernieuwd tot het ware inzicht, naar het beeld van zijn schepper.’ (vers 8-10)
God zegt als het ware door Paulus heen: ‘Gooi al je oude kleren weg en trek je nieuwe kleren aan.
Je bent Mijn uitverkorene, Mijn heilige, Mijn geliefde, en doe weg al die dingen waarmee je Mij ongehoorzaam bent en die Mij zo’n pijn en verdriet doen, en richt je op alles wat mij vreugde schenk, waarmee je Mij eert en gehoorzaam bent.

‘Bekleed u dan, als uitverkorenen van God, heiligen en geliefden, met innige gevoelens van ontferming, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid, geduld. Verdraag elkaar en vergeef de een de ander, als iemand tegen iemand anders een klacht heeft; zoals ook Christus u vergeven heeft, zo moet ook u doen.’

Helaas is dit niet zo simpel en makkelijk als het lezen van deze woorden; dit kost wat, dit vraagt wat van ons.
Het vraagt keuzes van ons, iedere dag opnieuw.
Er moet een verandering komen in ons denken.
Soms zie je radicale en rigoureuze veranderingen, maar dat neemt niet weg dat ons denken vernieuwd moet worden voor veranderingen die blijvend zijn.
Als dat niet zo was, zou het niet in Gods woord staan.
Ook als we christelijk opgevoed zijn, als we Hem van kleins af aan hebt toebehoren, is het goed om steeds opnieuw terug te gaan naar de Vader met de vraag: ’Draag ik nog wel de juiste kleren? Of zijn mijn kleren stoffig en vies geworden door mijn wandel op deze aarde en zijn ze dringend toe aan een wasbeurt of vernieuwing?

en dat u vernieuwd wordt in de geest van uw denken, …
Ef. 4:23

(Efeze 4:17-32 is ook een gedeelte dat gaat over de nieuwe mens en op de kalender wordt aangehaald; ook dit gedeelte laat duidelijk zien wat onze oude kleding is en wat onze nieuwe hoort te zijn)

Oude mens - nieuwe mens.
Verloren, zondig en onrein - gered, uitverkoren, geheiligd en geliefd.
Oude manier van denken - nieuwe manier van denken.
Oude kleren - nieuwe kleren.

‘En doe boven dit alles de liefde aan, die de band van de volmaaktheid is.’
‘En bovenal, kleed u in de liefde, …’

Boven al deze dingen, boven de kleding van innige gevoelens van ontferming, vriendelijkheid, nederigheid, zachtmoedigheid, geduld, verdraagzaamheid en vergeving, dienen we de liefde aan te doen.
1 Korinthe 13:13 zegt het ook: …, maar de meeste van deze is de liefde!
De liefde is het voornaamste.
Als je het hele hoofdstuk (1 Korinthiërs 13)  ook leest, dat zie je hoe belangrijk de liefde is.

De Here Jezus is de belichaming van Liefde.
Hij leefde liefde, Hij ademde liefde, Hij is liefde.

Ooit heb ik iemand eens horen zeggen: zet de naam Jezus eens in de plaats van het woord liefde in 1 Korinthe 13:4-8a.
Dan krijgen we het volgende:

Jezus is geduldig,
Jezus is vriendelijk,
Jezus is niet jaloers,
Jezus pronkt niet,
Jezus doet niet gewichtig,
Jezus handelt niet ongepast,
Jezus zoekt niet Zijn eigen belang,
Jezus wordt niet verbitterd,
Jezus denkt geen kwaad,
Jezus verblijdt Zich niet over de ongerechtigheid,
maar verheugt Zich over de waarheid,
Jezus bedekt alle dingen,
Jezus gelooft alle dingen,
Jezus hoopt alle dingen,
Jezus verdraagt alle dingen.
Jezus vergaat nooit!

Wilden we weten wat deze liefde dan inhoudt, wel, dan hebben we daar nu het antwoord wel op gevonden, dacht ik zo.
Duidelijk mag zijn dat liefde veel meer is dan een gevoel alleen.

De liefde aan doen, is als het ware Jezus aandoen.

En doe boven dit alles de liefde aan, die de band van de volmaaktheid is.
HSV

Liefde:
De band van volmaaktheid!
Jezus!


Lieve Vader in de hemel.
Welk een indringende boodschap heeft u deze week: ‘Doe boven alles de liefde aan!’
Deze boodschap komt pas nadat U in en door Uw Zoon zichtbaar gemaakt hebt wat U daarmee bedoelt, zodat wij ook weten kunnen wat dit betekent.
En deze boodschap, deze opdracht komt ook pas nadat U Uw Heilige Geest heeft uitgestort, want zonder Uw Geest, zonder de hulp van Uw Geest, zouden we dit niet kunnen.
Dank U wel, Heer Jezus, voor de Heilige Geest die U hebt gezonden!
Lieve Heer Jezus, vandaag is het precies 1e Pinksterdag, de dag dat wij terugdenken aan de uitstorting van de Heilige Geest op Uw discipelen en dat wij vieren dat Uw Geest ook in een ieder van ons, die U aangenomen hebben als Heer en Heiland, is.
Ik bid U, Vader, dat de liefde van Uw Zoon, onze Here Jezus Christus, ons net als Paulus zal dringen om te leven naar Uw wil en te doen wat U vreugde schenkt.
Verander ons denken, Vader, door Uw Geest, opdat wij iedere dag opnieuw ons zullen kleden met de kleren die U hebt gegeven en men aan ons kan zien, dat wij U toebehoren.
In Jezus’ Naam vraag ik U dit.

- Amen -


Het meest bijzondere kleed

’s Ochtends is er steeds
hetzelfde ritueel.
Het tijdstip mag soms
anders zijn,
maar mijn nachtkleding uitdoen
en mijn gewone kleding aan,
hoort er elke dag bij.

Ook de kleding kan verschillen,
soms is ’t maar net
waar ik zin in heb,
of wat nodig is.
De ene dag ben ik tevreden
met wat ik in de spiegel zie
en soms ben ik in ’t geheel niet blij.

Dan heb ik ook nog kleren
voor speciale gelegenheden,
je kunt immers niet altijd
hetzelfde dragen.
Dus heb ik ook kleding voor op chic
en voor klussen in en rondom het huis;
o ja, en ook nog speciale zwemkledij.

Ik geloof dat ik nu
alles zo’n beetje heb gehad;
ik geloof niet dat ik nog iets
vergeten ben.
Hier en daar misschien nog
een likje ‘verf’, maar voor de rest
zit het nu wel goed met mij.

Als ik dan ’s morgen tevreden
nog een laatste blik in de spiegel werp,
hoor ik ineens een zachte stem:
‘Vergeet je niets; ben je werkelijk klaar?’
Beschaamd buig ik mijn hoofd,
hoe kon ik dit nu toch vergeten:
mijn meest bijzondere kledij.

Ik keer mijn spiegel de rug toe
en pak aan wat mijn Vader voor mij heeft.
Het mooiste van het mooiste
ooit door iemand geweven.
Mijn vinger volgt even heel voorzichtig
de zuivere, bloedrode draad;
o, Heer Jezus, U stierf voor mij!

Liefde dringt mijn hart en ziel binnen
als ik in gedachten één word met het kleed.
Anders wordt mijn kijk op dingen,
op de wereld waarin ik leef.
Zachtjes begint het in mij te zingen;
de dag zie ik met vreugde tegemoet.
Hoe kan het ook anders, nu is Hij zo dichtbij!

Door genade ben ik vergeven,

en met gerechtigheid heeft Hij mij bekleed.

Met Zijn Kracht heeft Hij mij vervuld,

en met Zijn liefde houdt Hij mij omgeven.

Ik ben een nieuwe mens; 

uitverkoren, geheiligd en geliefd.

Al wat Hij van mij vraagt,

is dit aan een ander voor te leven.

Een Gezegend Pinksterfeest
en Gods rijke zegen voor de komende week.

Een liefdevolle groet,