Week 52 - Met diep ontzag

Het is vandaag 2e Kerstdag, maar ook tevens de laatste zondag van dit jaar, en daarmee ben ik  aangekomen bij de laatste Blog van een jaar ‘Gedachten en gedichten bij een Lied’.
En ik denk dat er geen mooiere manier is om dit af te sluiten dan met een lied dat Hem alle eer geeft, en ons tegelijk bewust maakt van Wie God is.
Luister, zing en lees je weer mee?

  >> Opwekking 707 – Met diep ontzag

                                                       

  >> I stand in awe of You - Soul Survivor & Momentum

God, de Schepper
‘Want in zes dagen heeft de HEERE de hemel en de aarde gemaakt, de zee, en al wat erin is, …’
Exodus 20:11a

God, de Eeuwige
‘Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde, zegt de Heere, Die is en Die was en Die komt, de Almachtige.’
Openbaring 1:8

God, Heilig en Almachtig
'In het jaar dat koning Uzzia stierf, zag ik de Heere zitten op een hoge en verheven troon, en de zomen van Zijn gewaad vulden de tempel.
Serafs stonden boven Hem. Ieder had zes vleugels: met twee bedekte ieder zijn gezicht, met twee bedekte hij zijn voeten, en met twee vloog hij.
De een riep tot de ander:
Heilig, heilig, heilig is de HEERE van de legermachten; heel de aarde is vol van Zijn heerlijkheid!’
Jesaja 6:1-3

God, Alomtegenwoordig en Alwetend
‘HEERE, U doorgrondt en kent mij. Ú kent mijn zitten en mijn opstaan, U begrijpt van verre mijn gedachten. U onderzoekt mijn gaan en mijn liggen, U bent met al mijn wegen vertrouwd. Al is er nog geen woord op mijn tong, zie, HEERE, U weet het alles.’
Psalm 139:1-4

God, vol van wijsheid en kracht 
‘Onze Heere is groot en geweldig in kracht, Zijn inzicht is onmetelijk.’
Psalm 147:5

God van Liefde
‘Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.’
Johannes 3:16

De grootheid en heerlijkheid van God
‘Van U, HEERE, is de grootheid, de macht, de luister, de kracht en de majesteit. Want alles wat in de hemel en op de aarde is, is van U. Van U, HEERE, is het Koninkrijk, en U hebt Zich verheven tot een Hoofd boven alles.’
1 Kronieken 29:11

Er zijn geen woorden genoeg die onze Heer en God kunnen omschrijven.
Hoe we het ook proberen, we zullen altijd tekortschieten, omdat Hij altijd groter, heerlijker, mooier en veel omvattender is dan wij ons ook maar kunnen voorstellen, laat staan benoemen.
En toch is het goed om steeds opnieuw te bedenken en jezelf voor te houden Wie God is.

Onze God is eeuwig, niet aan tijd en plaats gebonden.
Hij is de Schepper van hemel en aarde; het Begin en het Einde, de Eerste en de Laatste.
Hij is de Almachtige, de Alomtegenwoordige en de Alwetende, maar ook heilig en rechtvaardig, en volmaakt in wijsheid en liefde.
Zijn wijsheid is niet te doorgronden, noch de liefde die Hij voor ons heeft.

Hemel en aarde, als ook alles dat daarop leeft, is geschapen door Hem in Zijn wijsheid.
Uit liefde heeft Hij een verlossingsplan gegeven toen de mens zondigde.
In Zijn wijsheid had Hij alles uitgedacht en uit liefde gaf Hij ons Zijn Zoon.
In Zijn wijsheid kwam Zijn Zoon als een baby, werd God mens als wij, en uit liefde gaf de Zoon de heerlijkheid die Hij bij Zijn Vader had op, om zo als zondeloos Lam de schuld van de wereld te dragen.
In Zijn wijsheid had God alles bedacht en uitgewerkt tot in het kleinste detail; uit liefde gaf Hij aan ons wat Hem het meest dierbaarst was.
Een volmaakt reddingsplan voor onvolmaakte mensen. 

Gebroken en Volmaakt
Volmaakt werd Gebroken
Gebroken Volmaakt! 

'Het begrijpen is mij te wonderbaar, te verheven, ik kan er niet bij.
Psalm 139:6
(NBG)

Is de enige juiste reactie hierop niet Hem aanbidden?

‘En met diep ontzag aanbid ik U!
Met diep ontzag aanbid ik U!
Heilig God, ik zing mijn loflied nu
met diep ontzag voor U!'

Ondoorgrondelijk zijn Uw wegen,
onnavolgbaar Uw wijsheid.
Onpeilbaar zijn Uw gedachten,
oneindig Uw macht en heerlijkheid.

Onuitsprekelijk is Uw liefde,
onmetelijk Uw barmhartigheid.
Ongeëvenaard is Uw genade,
ongekend Uw goedertierenheid.

Indrukwekkend is Uw geduld,
onbegrijpelijk Uw alwetendheid.
Grenzeloos is Uw mededogen,
ontzagwekkend Uw heiligheid.

Onwankelbaar is Uw trouw,
onovertroffen Uw grootheid.
Overvloedig is Uw vergeving,
volmaakt Uw rechtvaardigheid

En al schiet ik tekort in het benoemen,
ik wil U loven, prijzen en danken.
En vol ontzag zal ik voor U zingen
met vreugdevolle klanken.

Dat het besef van Wie Hij is je ook tot bemoediging, kracht en sterkte mag zijn.

Gods rijke zegen
en een liefdevolle groet,
Rita Klapwijk

* Uit het gedicht >> ‘Gebroken volmaakt’

Week 49 - Ik ben Die Ik ben

Vandaag is de eerste zondag van de maand december, en voor mij ook de laatste maand dat ik muziek/liederen ‘uitzoek’.
Was het tot nu soms tot de laatste dag voor mij nog een verrassing welk lied het zou worden, voor deze maand heb ik er nu vier uitgezocht waarvan ik ervaar dat het zo goed is.
Drie daarvan stonden al voor langere tijd in de planning, maar een ander lied nam tot nu toe steeds hun plaats in.
Het is mijn gebed dat de laatste liederen niet alleen ervaren zullen worden als een mooie afsluiting voor dit jaar, maar ook tegelijk hoop en bemoediging geven voor het nieuwe jaar.
Voor deze week het lied ‘Ik ben Die Ik ben’.
Luister en lees je weer mee?

   >> Ik ben Die Ik ben – Elisa (en Reni) Krijgsman     

                                                     

Is dit niet een prachtig en bemoedigend lied om de donkerste maand van het jaar mee te beginnen?
Een maand die vaak veel leegte en eenzaamheid met zich mee draagt, en door alle corona toestanden en regels misschien wel meer dan ooit.
We horen immers steeds meer over depressies, en burn-out, over meer geweld binnen gezinnen.
Hoe velen leven er niet in onzekerheid of hun geliefde het gaat redden, of hoe ze er aan toe zijn als ze blijven leven.
Voor hoe velen dreigt er niet een  faillissement, of is er onzekerheid over hoe lang ze hun baan nog zullen behouden.
Meer dan ooit zien we angst en verdeeldheid, boosheid, frustraties en uitingen daarvan.
En tegelijk, hoeveel wanhoop is er die wij niet zien?

Te midden van al deze dingen klinkt dit lied vol herkenning en Hoop.
Een lied dat ons wijst op WIE God is!
Hij was, Hij is en Hij zal altijd zijn: de ‘Ik ben die Ik ben’, de ‘Ik zal er zijn’!
De Naam die alles wat en wie Hij is omvat.

De Alfa en Omega; het begin en het einde; Jehova Jireh, de Heer die voorziet; de Genezer en Bevrijder, de Voorziener in al onze nood, en de Redder van de eeuwige dood.
Degene die waakt, onze Herder, zorgdragend dat ons niets ontbreekt.
De Vader van de schepping, Het Begin van al het leven, en de wachtende God met uitgestrekte open armen.
De Redder en Verlosser, de Maker van het hoogst volmaakte plan.
Met wegen, die voor ons niet zijn te bevatten, maar barmhartig en genade; de Almachtige.

JWH
‘Ik ben Die Ik ben’, ‘Ik zal er zijn’

In elke omstandigheid, in elke pijn, wanhoop en verdriet.
In de diepste eenzaamheid van de donkerste nacht.
In de grootste onzekerheid van je leven.
In de zwaarste tijd van je bestaan.

Ik ben Die Ik ben; Ik zal er zijn!

Waarom twijfelen we soms zo
als alles stil is in ons, stil blijft;
denkend dat Hij niet luistert,
als we het uitroepen naar Hem?
Waarom is het soms zo moeilijk
om stil te zijn en te wachten;
trekken we onze conclusies
en missen vervolgens Zijn stem?

Is Hij niet barmhartig en genadig,
vol liefde voor wat Hij heeft gemaakt?
Is Hij niet onze Genezer en Bevrijder,
onze Hulp en toevlucht in elke nood?
Zorgt en waakt Hij niet als een Herder,
zodat het ons aan niets ontbreekt;
ons dag en nacht beschermend, terwijl
Hij ons Zijn volmaakte plan bood?

Is Hij niet de God boven alle goden,
is er ook maar iets wat Hij niet kan?
Is Hij niet de Vader voor Zijn kinderen,
of ze nu groot zijn, of nog heel klein?
Verlangt Hij er immers niet naar dat we
in stilte leren luisteren naar Zijn stem,
zodat ons hart zal weten, dat Hij is
de ‘Ik ben die ik ben’, de ‘Ik zal er Zijn’?

‘En Mozes zei tegen God:

Zie, wanneer ik bij de Israëlieten kom en tegen hen zeg:

De God van uw vaderen heeft mij naar u toe gezonden, en zij mij zeggen:

Wat is Zijn Naam? Wat moet ik dan tegen hen zeggen?

En God zei tegen Mozes: IK BEN DIE IK BEN.

…

Toen zei God verder tegen Mozes:

Dit moet u tegen de Israëlieten zeggen:

De HEERE, de God van uw vaderen,

de God van Abraham, de God van Izak en de God van Jakob,

heeft mij naar u toe gezonden.

Dit is voor eeuwig Mijn Naam,

dit is Mijn Naam ter gedachtenis,

van generatie op generatie.’

Exodus 3:13,14a,15

‘Want zo lief heeft God de wereld gehad,

dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft,

opdat ieder die in Hem gelooft,

niet verloren gaat,

maar eeuwig leven heeft.’

Johannes 3:16

‘En zie, Ik ben met u al de dagen,

tot de voleinding van de wereld.

Amen.’

Mattheüs 28:20

Gods rijke zegen van Licht en Liefde, van Kracht en Troost, en van Vrede en Hoop  voor jou!

Een liefdevolle groet,
Rita 

Week 32 - There is none like You!

Als ik woensdagmorgen YouTube aanzet, valt mijn oog op dit nummer ‘There is none like You’ van en door Lenny LeBlanc.
Ik klik het aan, en …

Diepe rust en vrede nemen bezit
van mijn hart als de woorden en klanken
van dit lied mijn kamertje binnenstromen.
Door de sereniteit van de uitvoering, als ook
door de diepte van de woorden, word ik als
vanzelf tot dicht bij Zijn troon meegenomen.

Daar word ik opnieuw stilgezet
dat, alleen in Hem, alles te vinden is
wat ik nodig heb in mijn leven;
en dat Hij allang op mij wacht
om vanuit Zijn liefde en genade,
rijkelijk en overvloedig te geven.

Het is mijn gebed dat dit ook voor jou zal zijn als je dit nummer luistert.

         >> There is none like You - Lenny LeBlanc 

   
There is none like You
Er is niemand zoals U

Nee, Heer, er is niemand,
niemand, die zoveel van mij houdt,
niemand, die zo bewogen is met mijn leven.
Niemand, die alleen het goede met mij voor heeft,
niemand, die zijn leven voor mijn zonden zou geven.

No one else can touch my heart like You do
Niemand anders die mijn hart zo (aan)raken zoals U dat doet

Nee, Heer, er is niemand,
niemand, die mijn hart zo kan vervullen,
niemand, die zo’n diepe rust en vrede geeft.
Niemand, die zoveel troost en vreugde biedt,
niemand, die zijn kracht aan mij gegeven heeft.

I could search for all eternity long and find, there is none like You
Ik zou de hele eeuwigheid kunnen zoeken, en ontdekken, dat er niemand is zoals U

Och, ik zou kunnen zoeken en zoeken,
over de gehele aarde, en iedere dag van mij leven,
maar nimmer zal ik iemand vinden zoals U,
zo vol liefde en genade, als ook volmaakt en verheven.

Your mercy flows like a river so wide, and healing comes from Your hand
Uw barmhartigheid stroomt als een rivier zo breed (zo overvloedig), en genezing komt van Uw hand

Hoe groot is niet Uw ontferming,
hoe ver rijk niet Uw mededogen,
hoe onmetelijk is niet Uw goedheid.
Niemand als U is zo met mij bewogen.

Uw hand is naar mij uitgestrekt,
vol verlangen om mij te genezen.
En niemand die bij U komt, zal
ooit door U worden afgewezen.

Suffering children are safe in Your arms
Kinderen die lijden zijn veilig in Uw armen

In Uw armen, Jezus, zijn we allen veilig;
niemand anders dan U is ons zo toegedaan.
Niemand dan U kent de diepte van lijden;
U alleen bent ons in alles voorgegaan.

2 Samuel 7:22
‘Daarom bent U groot, Heere God, want er is niemand zoals U, en er is geen God dan U alleen, zoals blijkt uit alles wat wij met onze eigen oren gehoord hebben.’

Deuteronomium 3:24
‘Heere, HEERE! Ú bent begonnen aan Uw dienaar Uw grootheid en Uw sterke hand te tonen. Want welke god is er in de hemel en op de aarde die zulke werken en machtige daden kan doen als U?’

Ezechiël 36:26
‘Dan zal Ik u een nieuw hart geven en een nieuwe geest in uw binnenste geven. Ik zal het hart van steen uit uw lichaam wegnemen en u een hart van vlees geven.’

Romeinen 5:5
‘En de hoop beschaamt niet, omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is door de Heilige Geest, Die ons gegeven is.’

Jesaja 45:5,6
‘Ik ben de HEERE, en niemand anders, buiten Mij is er geen God.
Ik zal u omgorden, hoewel u Mij niet kende, opdat men zal weten, vanwaar de zon opkomt tot waar zij ondergaat, dat er buiten Mij niets is.
Ik ben de HEERE, en niemand anders.’

Jesaja 40:28
‘Weet u het niet? Hebt u het niet gehoord?
De eeuwige God, de HEERE, de Schepper van de einden der aarde, wordt niet moe en niet afgemat. Er is geen doorgronding van Zijn inzicht.’

Psalm 103:3-5,8,13
‘Die al uw ongerechtigheid vergeeft, Die al uw ziekten geneest,
Die uw leven verlost van het verderf, Die u kroont met goedertierenheid en barmhartigheid,
Die uw mond verzadigt met het goede, uw jeugd vernieuwt als die van een arend.

Barmhartig en genadig is de HEERE, geduldig en rijk aan goedertierenheid.

Zoals een vader zich ontfermt over zijn kinderen, zo ontfermt de HEERE Zich over wie Hem vrezen.’

Jesaja 45:22
‘Wend u tot Mij, word behouden, alle einden der aarde, want Ik ben God en niemand anders.’

There is none like You; none like You!
Er is niemand als U; niemand als U!

Heer, er is werkelijk niemand zoals U; niemand die ons hart zo kan aanraken, zo kan vervullen, zo vól kan maken, zoals U dat doet.
We zouden ons hele leven, ja, de hele eeuwigheid kunnen zoeken, maar we zullen nooit tot een andere conclusie komen, dan dat er werkelijk niemand is zoals U.
Want, er is niemand, Heer, niemand als U, die zo vol is van goedertierenheid en barmhartigheid; zo genadig en geduldig; niemand, die er ook zo naar verlangt om uit te delen, om te geven als U, vanuit Uw rijkdom en overvloed.
Nergens anders dan bij U alleen vinden we de genezing die we nodig hebben; genezing voor onze geest, voor onze ziel, voor ons lichaam.
En nergens, nergens anders zijn we zo veilig dan alleen bij U; U bent een burcht, een schuilplaats, een toevluchtsoord voor een ieder in nood.
Mensen zullen ons vroeg of laat teleurstellen, pijn en verdriet doen, maar U, Heere, U bent trouw, ja, volkomen volmaakt.
Er is werkelijk niemand, niemand zoals U!

- Amen -

Prijs en dank de Heer!

'De Heer is de levende God.
Ik dank Hem, Hij was voor mij een rots.'
(GNB)

'Leve de Ene, gezegend mijn Rots:  
hoog verheven de God van mijn redding!'
(NB)

Psalm 18:47


Het einde van het jaar is weer in zicht.
Nog een paar dagen en dan glijdt het ene jaar over in het volgende.
Zijn sommigen ongetwijfeld druk met allerlei Goede Voornemens, ik mag graag stil worden, stil staan en terugblikken op het jaar dat achter me ligt; als het ware een beetje balans opmaken.
Als eerste lees ik nog eens terug wat ik vorig jaar heb geschreven in december, en wat ik geschreven heb aan het begin van dit jaar.

In december 2015 schreef ik ook n.a.v. een vers uit Psalm 18 en wel vers 31a, welke ging over de volmaaktheid van Gods weg, Zijn betrouwbaarheid en hoe Hij een toevlucht voor ons is.
Denkend aan wat vorige week gebeurd is in Duitsland, aan de beelden uit Alleppo, aan het kindje van een collega van onze schoondochter …, dan word ik opnieuw blij en dankbaar van het stukje en het gedichtje van die keer en is het mijn gebed, dat zij, die in zulk een grote nood en/of verdriet verkeren, Hem zullen kennen, of mogen leren kennen, en bij Hem zullen (gaan) schuilen, om zo Zijn troost ontvangen met het vooruitzicht dat de dag dichtbij is dat Jezus terugkomt en God al onze tranen zal drogen.
(→ Week 50 - Volmaakt en betrouwbaar)

In januari begin dit jaar, schreef ik over ‘Moed’; over het onze hoop op Hem vestigen en sterk zijn.
Ach, wat hebben we soms(vaak) veel moed nodig; in dat opzicht verandert er niets alleen misschien hetgeen waar we moed voor nodig hebben.
(→ Week 1 – Moed)

Als ik de rest van het jaar bekijk, valt het me op, dat waar ik zo gepassioneerd over Psalm 18 begon te schrijven in oktober 2015, er dit jaar niets meer van terug te vinden was, maar dat dit weer veranderde in november.
Toch, als ik kijk naar hetgeen waarover ik schreef en hoe ik nu hier uitkom, en zelfs het vers waar ik volgende maand over wil schrijven ligt al klaar, weet ik dat alles op de één of andere manier goed is, zo misschien wel moest zijn.
Hoewel ik misschien voor het zicht alles op orde had, was alles in mij zoekende en onzeker als het ging over wat nu toch mijn plek was en wat ik nu toch wel of niet moest doen.
Ik deed de dingen met dezelfde getrouwheid en discipline die mij eigen zijn, maar daar onder lagen toch altijd weer die smeulende gevoelens van klopt het wel, doe ik hier wel goed aan enz., enz..
Het was in ieder geval wel merkbaar aan mijn schrijven, want dat deed ik niet zo heel veel meer, dat lukte daardoor gewoon niet.
En ook rees de vraag, moet ik hier wel of niet mee doorgaan, wordt het dan toch tijd voor wat anders?
Maar steeds als ik naar mijn Blogs keek, naar mijn schrijfsels, en naar de vreugde en vrede die zelfs de grootste worsteling om iets te schrijven me toch bracht, dan bleef het knagen.
Vervolgens brak ik in onze vakantie mijn middenvoetsbeentje en in plaats van tijd voor schrijven, slokte de pijn me zo op dat er te midden van de zeeën van tijd die ik toen had er nog niets uit mijn pen kwam.
En toch, en toch kwam daarna en door alles wat daaraan ten grondslag lag, de ommekeer.
En wel nota bene nog door één van mijn ‘eigen’ schrijfsel 
(→ Van alles en nog wat)
Zo bijzonder hoe God werkt!
Om nog maar niet te spreken over Zijn humor, want ja, ik zie daar toch zeker ook een stuk humor in, in hoe Hij mij aanpakt met één van mijn ‘eigen’ schrijfsels.
En wat is er al weer niet veel veranderd sinds die tijd.

Inmiddels heb ik weer het gevoel vaste grond onder mijn voeten te hebben.
Weg zijn de gevoelens van zoekende zijn en onzeker over.
Wat mij er zeker ook bij geholpen heeft,  en helpt, is het Leesplan ‘One Word’ van You Version.
(Zie ook: One word)

Het is niet alleen dat ik weer vaste grond onder mijn voeten heb gekregen, maar ook nieuwe grond.
Het oude, zoekend en onzeker, mag ik achter me laten en ik mag me richten op het nieuwe: Focus!
Het zat allemaal dieper en had meer invloed op mij dan ik had beseft.
Hoe bijzonder dat God je ook dan niet afwijst, of je alleen maar laat aanmodderen, maar in alles Zijn weg met een mens gaat.
Zo ervaar ik het wel.

Hij kent ons als niemand anders.
Hij weet wat we nodig hebben aan tijd en ruimte, maar Hij breekt ook in als dat beter voor ons is, tenminste, als we Hem blijven bidden om Zijn leiding, blijven bidden dat Hij tot Zijn doel komt met ons leven.
Hij geeft ons op het juiste moment een schop onder onze achterste, of houdt ons een spiegel voor.
En alles komt voort uit Zijn onvoorwaardelijke liefde voor ons.

Ik weet, dat als ik zo terugkijk, ik moet waken om niet mezelf mee te laten slepen in gevoelens van ‘wat een verloren  tijd’, omdat ik geloof, dat deze tijd geen verloren tijd is, maar een tijd waarin ik andere dingen heb ervaren, ontdekt en geleerd.
Tijd is alleen verloren als ik nooit wat doe met wat Hij mij laat zien!

En zo sta ik aan de vooravond van het nieuwe jaar en maak opnieuw de balans op.
Ik heb dit nog niet eerder gedaan op dit Blog, het is immers meer een Blog waar ik mijn gedachten rond Gods woord deel, maar de tekst voor deze keer brengt mij gewoon bij het balans opmaken, bij stilstaan en terugkijken, en het belangrijkste, waar was/is God in dit alles.

De tekst zegt:
NB
‘Leve de Ene, gezegend mijn Rots:  
hoog verheven de God van mijn redding!’

Of met de woorden van de BB:

De Heer leeft!
'Ik juich voor Hem, de rots onder mijn voeten!
Alle eer is voor de God die mij heeft gered!'

En alles in mij zegt: AMEN!
Bij jou ook?

Alles in mij zegt ‘Amen’, en niet omdat dit als christen van mij wordt verwacht, of omdat het zo hoort, of omdat dit over het algemeen toch wel zo is …, maar met mijn hele hart, omdat terugkijkend naar het afgelopen jaar ik verwonderd en onder de indruk ben van wie Hij is, gezien Zijn bemoeienis met mijn leven.
Hoe Hij voor mij gezorgd heeft en zorgt, Zijn leiding, Zijn liefde, Zijn geduld met mij in alles.
Wat ik heb mogen leren, en wat ik nog mag gaan leren.
Dat ik fouten mag maken, en dat Hij mij dan niet in de steek laat, maar mij overeind helpt en als het ware het ‘stof’ van mijn kleren afslaat, mijn hoofd tussen Zijn handen neemt en zegt ‘We gaan gewoon verder, lieve dochter’.
Hoe Hij mijn ogen opent en mij toont waar er dingen moeten veranderen.
Hoe Hij ‘spreekt’ en mij de juiste weg(en) toont.
Maar ook hoe Hij er altijd was en mij troostte als ik verdriet had, en hoe Hij soms geduldig wachtte als ik te boos of te verdrietig was om door Hem getroost te willen worden.
De momenten waarop ik Zijn liefde zo diep ervoer; o, zulke kostbare momenten …
De momenten van onbegrijpelijke diepe en intense vrede ondanks omstandigheden.
Maar ook hoe Hij de moeilijkheden, de tijden van pijn en verdriet die er soms waren, de tijd van zoeken en onzekerheid, alles, ja alles op de één of andere manier heeft gebruikt, of nog zal gaan gebruiken, om mij meer te vormen en te kneden naar Zijn beeld en gelijkenis.
O, en wat ben ik toch ook dankbaar voor Zijn geduld met mij.
Wat heeft Hij immers regelmatig veel met mij te stellen, en toch, toch blijft Hij van mij houden en voor mij zorgen, nimmer geeft Hij het op.
Ziende op al deze dingen, zie ik Zijn onvoorwaardelijke liefde en trouw, Zijn goedheid en genade.
GRACE …

Ja, de Heer leeft!
Hij is de Rots onder mijn voeten!
Gezegend is HIJ!,
de God van mijn redding.
Geprezen is Zijn heilige Naam!


Dank U, lieve Vader, voor afgelopen jaar.
Dank U wel, dat U er altijd was, en dat ik mag weten dat U er ook altijd zult zijn, ook in het nieuwe jaar dat voor mij ligt.
Dank U, voor Uw nimmer aflatende zorg.
Dank U, voor Uw onvoorwaardelijke liefde en trouw!
Dank U, voor Uw goedheid en genade die U mij iedere dag heeft betoond.
Dank U, dat U onveranderlijk bent, altijd dezelfde, en daardoor de meest betrouwbare en stabiele factor in mijn leven.
*‘Want tot aan de hemel reikt Uw liefde, tot aan de wolken Uw trouw.
God laat zien hoe machtig U bent, in de hemel en op de aarde.’
En zo bid ik U in het bijzonder voor onze wereld in nood; laat Uw glorie zien, Vader, laat Uw glorie zien!
Dank U, dat Uw ogen over de ganse aarde gaan om krachtig bij te staan wiens hart volkomen naar U uitgaan.
Ik bid U speciaal ook voor hen die het nieuwe jaar ingaan met een hart vol pijn en verdriet om welke reden dan ook, of waar het ook uit voortkomt.
U kent hen, U ziet hen, U weet wat zij nodig hebben; ontferm U, Heer, ontferm U over een ieder van hen.
Dank U, voor de wonderen die nog steeds gebeuren; open onze ogen opdat we ze ook zullen zien, klein en groot.
*‘Doe ons zo, ook in het nieuwe jaar, uitzien naar U, laat onze ziel U toch verwachten.
Want U bent onze Hulp en beschermt ons als een schild.
U alleen maakt ons gelukkig; ja, alleen bij U vind ons hart vreugde.
Bij U alleen zijn wij veilig; wij vertrouwen op U, o Heilige God.
Bewijs ons Uw goedheid; op U vestigen wij onze hoop.’

- Amen - 

You alone I praise



Ja, de Heer leeft!
Onze God is een levende God!
Hij is de God die ons redt;
Hij is de Rots onder onze voeten.
Hij leeft,

Ja, Hij leeft!

Gezegend bent U!
Gezegend bent U, o heilige God.
Uw naam wil ik loven en prijzen,
U wil ik danken en eer bewijzen.
Gezegend bent U,

Ja, gezegend bent U!


Het is weer een lang stuk geworden, maar heb je toch nog heel even?
Nehemia 4:8 zegt o.a. het volgende:
‘Bedenk hoe groot en indrukwekkend de Heer is.’
Ik wil je echt aanmoedigen om ook een moment van bezinning te nemen voor dit jaar om is en terug te blikken op het afgelopen jaar.
Laat je daarin leiden door Gods Geest, zodat Hij je kan laten zien hoe God ook jouw leven leidt, hoe Hij voor je heeft gezorgd en zorgt, en hoe Hij jou Zijn wegen bekend heeft gemaakt.
Hoe vaak zien we immers niet pas achteraf dat God er wel degelijk was, Hij wel degelijk zorgde, en wel degelijk sprak.
Zet wat tijd apart en blik eens terug, en dank Hem en geef Hem de eer die Hem toekomt!
Het zal je leven rijker en sterker maken en je geloof groter, omdat je meer ziet en ontdekt van Hem.

Gods rijke en onmisbare zegen toe gebeden voor deze laatste dagen van het jaar, maar in het bijzonder voor het nieuwe jaar dat voor ons ligt.

Dat we dichter tot Hem zullen groeien.
Meer van Hem mogen ontdekken.
Hem beter zullen leren kennen.
Onze dank en eer naar Hem zullen vermeerderen.
Wij meer gevormd zullen worden naar Zijn beeld en gelijkenis.
Veel vrucht zullen dragen.
Kortom: meer en meer zullen leven tot Zijn eer.

Een liefdevolle groet,
Rita



* Psalm 108:5,6
* Psalm 33:20-22

Week 46 - Het mopperplantje

Doe alle dingen zonder morren (en meningsverschillen), …
HSV

Doe wat u doen moet zonder te mopperen (of tegen te spreken.)
GNB

Doe alles zonder mopperen (en ruzie), …
HB

Filippenzen 2:14


‘Mopperen; is er één huis waar niet gemopperd wordt?’*


Mopperplantje,
je bent grauw,
stekelig en kaal,
en je bloemen geuren
naar eigenwijsheid,
egocentrisme,
trots
en opstandigheid.

Met elke keer
dat ik je water geef
groei je gestaag
en ondermijn je
mijn vertrouwen
op de Heer, mijn God,
en breng je mij tot
steeds meer
ontevredenheid.

Welk voorbeeld
ben ik nog
voor de wereld
om mij heen;
ben ik zo nog wel
als een ster die
Gods Licht uitstraalt
en Zijn liefde
verspreidt?!

Naar: De overdenking van de kalender


Afgelopen week mocht ik stilstaan en nadenken over mopperen en ik moet je bekennen dat ik tot de conclusie kwam, dat ik niet alleen veel meer mopper dan dat ik me er bewust van ben, maar dat de impact ervan ook veel groter en verstrekkender is dan ik me ooit heb gerealiseerd en het heeft me gebracht tot het zetten van bepaalde stappen.

Mopperen is iets zeggen omdat je ontevreden ben; ontevredenheid uiten; onvrede uiten.
Andere woorden voor mopperen die je in de Bijbel vaak tegenkomt zijn: murmureren, morren, zich beklagen of verwijten.
De nieuwe ‘Bijbel in gewone taal’ spreekt over protesteren of klagen.


De gegeven Bijbelgedeelten brengen mij naar het volk Israël.
Ja, dit volk heeft inderdaad heel wat afgemopperd; tjonge jonge, wat ‘Mozes’ allemaal over zich heen kreeg!

Wat voorbeelden:
Exodus 15:24 - Toen morde het volk tegen Mozes, en zei: Wat moeten wij nu drinken? 
Exodus 16:2 - En heel de gemeenschap van de Israëlieten morde tegen Mozes en tegen 
Aäron in de woestijn.
Exodus 17:3 - … het volk morde tegen Mozes en het zei: …
Numeri 11:10 - Toen hoorde Mozes het volk jammeren, geslacht na geslacht, ieder voor de ingang van zijn tent.
Numeri 14:2 - Al de Israëlieten morden tegen Mozes en tegen Aäron. 


Ik heb me gedurende deze week eens een beetje proberen te verplaatsen in hun sandalen, en getracht me een klein beetje voorstelling te maken van ‘wat als ik daar nu bij had gelopen, me tussen en onder hen had bevonden’.
Wat zou ik hebben gedaan?
Het is heel makkelijk om nu te zeggen dat ik echt niet zo gemopperd zou hebben, want moet je toch eens kijken wat God allemaal al niet voor hen had gedaan en voor hen had gezorgd; ze moesten toch weten dat Hij altijd en overal kan en zal helpen.
En toch …
Ik weet het zo net nog niet; het ligt er denk ik ook een beetje aan met welke mensen je het meeste optrekt.
Als je om je heen niets anders hoort dan gemopper en geklaag, heeft dat een negatieve uitwerking op jezelf.
Vroeg of laat wordt je zelf chagrijnig en ga je mee mopperen.
En is het niet om hetzelfde als waar de ander op moppert, dan is het wel op degene(n) die mopperen.
We worden immers ook vrolijk en blij als andere mensen vrolijk en blij zijn!
Sommige kinderen kunnen zo heerlijk schaterlachen, dat al heb je eigenlijk geen reden om te lachen, toch tovert hun lachen op zijn minst een glimlach op je gezicht.
Het spreekwoord zegt niet voor niets: ‘waar je mee omgaat, raak je mee besmet.’
We zien dit in Numeri 11:4:
‘Het samenraapsel van vreemdelingen dat in hun midden verkeerde, werd met gulzigheid bevangen; daarom jammerden ook de Israëlieten opnieuw en zeiden: …’
Mopperen heeft dus duidelijk effect op onze omgeving, en niet bepaald een positief effect.

Daarnaast kom in de Bijbelgedeelten waaruit de verzen komen, ook heel duidelijk naar voren, dat hun gemopper tegen Mozes en Aäron in wezen tegen God is.
Mozes zegt dit ook in Exodus 16:8b – ‘Want wie zijn wij? Uw gemor is niet tegen ons gericht, maar tegen de HEERE.’
Ik heb mezelf deze week menigmaal afgevraagd, mijn gemopper op de kinderen, dat zij hun rommel niet opruimen, hun spullen overal laten slingeren; op die automobilist die maar 50/60 km blijft rijden waar je 80 km mag, of op mijn man, omdat hij … (ga ik lekker niet zeggen)
De volgende tekst kwam in mijn gedachten: ‘En de Koning zal hun antwoorden: Voorwaar, Ik zeg u: voor zover u dit voor een van deze geringste broeders van Mij gedaan hebt, hebt u dat voor Mij gedaan.’
Ik weet dat deze tekst over daden spreekt, maar ik vraag me af of dit ook niet geldt voor dit soort dingen?
Is mijn gemopper (is immers ook een daad) tegen de kinderen, die automobilist, mijn man …, in wezen niet tegen Hem?

God stelt Zijn volk op meerdere manieren op de proef en om verschillende redenen.
Hij wilde dat zij zouden weten wie Hij was, dat ze Hem gehoorzaam zouden zijn, Hij wilde dat ze op Hem hun vertrouwen zouden stellen:

Exodus 15:25b -  ‘Hij riep tot de HEERE, en de HEERE wees hem een stuk hout. Dat wierp hij in het water. Toen werd het water zoet. Daar heeft Hij het volkverordeningen en bepalingen gegeven, en daar heeft Hij het op de proef gesteld.

Exodus 16:4 – ‘Toen zei de HEERE tegen Mozes: Zie, Ik zal voor u brood uit de hemel laten regenen. Het volk moet eropuit gaan en de per dag benodigde hoeveelheid verzamelen, zodat Ik het op de proef kan stellen of het naar Mijn wet wandelt of niet.’

Numeri 14:11 – ‘En de HEERE zei tegen Mozes: Hoelang zal dit volk Mij nog verwerpen? En hoelang zullen zij niet in Mij geloven, ondanks al de tekenen die Ik in het midden van hen gedaan heb?’

Zou Hij dat ook bij mij doen als de kinders hun rommel weer laten liggen, als die automobilist te langzaam rijdt naar mijn zin, of als mijn man, of …?
Zijn het stuk voor stuk ook eigenlijk geen mogelijkheden waar ik kan leren?


Het gemopper van het volk Israël had grote, zeer grote gevolgen.
In eerste instantie heeft God geduld met het volk, en geeft Hij het de tijd om te leren zien wie Hij is en dat Hij betrouwbaar is, maar Zijn geduld houdt ook op.

Numeri 14:26,27 – ‘Daarna sprak de HEERE tot Mozes en tot Aäron: Hoelang zal Ik nog bij deze boosaardige gemeenschap blijven, die tegen Mij mort? Ik heb het gemor van de Israëlieten gehoord, waarmee zij tegen Mij morren.

Numeri 11:1, 10b, 19,20, 33

‘En het gebeurde, toen het volk zich beklaagde, dat het kwaad was in de oren van de HEERE, want de HEERE hoorde het, zodat Zijn toorn ontbrandde. En het vuur van de HEERE brandde onder hen en verteerde, aan de rand van het kamp.’

 ‘En de toorn van de HEERE ontbrandde hevig; ook in de ogen van Mozes was het kwalijk.’

 ‘U zult het niet één dag eten, geen twee dagen, geen vijf dagen, geen tien dagen, en geen twintig dagen, maar tot een volle maand, totdat het u de neus uit komt en u ervan walgt. Want u hebt de HEERE, Die in uw midden is, verworpen, en hebt voor Zijn aangezicht gejammerd: Waarom zijn wij eigenlijk uit Egypte vertrokken?’

‘Het vlees zat nog tussen hun tanden, voordat het gekauwd was, toen de toorn van de HEERE tegen het volk ontbrandde, en de HEERE bracht het volk een zeer grote slag toe.’

Numeri 14:1-38


De consequenties van het gemopper voor het volk Israël waren verschrikkelijk; wat dat betreft is dit voor ons nu heel anders.
Ons gemopper lijkt vaak niet veel consequenties te hebben, hooguit merken we dat de mensen om ons heen chagrijnig worden, of dat God ‘even’ verder weg is dan anders, of de dingen die we moeten doen lukken niet zo goed, …
Maar zoals God het volk Israël strafte voor hun geklaag en gemopper, nee, zo is dat in onze tijd niet meer; toch …?

Misschien is er geen vuur meer uit de hemel en mogen we door het verzoenende bloed van de Here Jezus ons beloofde land straks toch binnengaan, maar lopen we niet heel erg ons doel mis met ons gemopper?

Filippenzen 2:14,15
‘Doe alles zonder morren of tegenspreken, zodat u onberispelijk en onschuldig bent, onbesproken kinderen van God, te midden van een slinks en ontaard geslacht, waarin u schittert als sterren in het heelal.’

‘Waarin u schittert als sterren in het heelal.’

‘… loof Hem, alle lichtende sterren …
Psalm 148:3b

Loof ik Hem met mijn gemopper?
Ben ik een lichtende, schitterende ster als ik mopper?


Op mijn bureau liggen nog verschillende schrijfsels van mij; ooit een keer geschreven naar aanleiding van verschillende dingen.
Ze liggen er al een poosje en zijn heel persoonlijk.
Als ik mijn schrift, wat daaronder ligt, wil pakken, word ik getrokken naar één van de gebundelde blaadjes om dat schrijfsel nog eens weer te lezen en ik kom tot de ontdekking dat dit aansluit bij deze twee laatste twee verzen.
Mag ik je even meenemen naar deze persoonlijke notities?


Citaat boek:
‘Het is niet verkeerd om plannen te maken, maar de les van Hizkia ’s tunnel is dat God, als we ons vertrouwen op Hem stellen, niet alleen overwint, maar ook wordt verheerlijkt.’


De vraag die in mij bovenkomt is: Hoe wordt God verheerlijkt in mijn leven? In de dingen die ik doe, of zeg …?
Als ik vanmorgen even een stukje lees uit het boek ‘Lopen op het water’ van Lynn Austin (even naar beneden scrollen) kom ik bij het bovenstaande citaat.
En terwijl ik gewoon doorlees tot het einde van het gedeelte, word ik ‘besprongen’ door het woord verheerlijkt.
Of eigenlijk, nog meer door de gedachte dat het de bedoeling is van ons leven, van de dingen die wij doen, dat God wordt verheerlijkt.

Mijn gedachten gaan tegelijk alle kanten op -naar mijn huishouden, de was, de rommel die ik steeds tegenkom, de badkamer en toilet …
In een woordeloze tweespraak die plaatsvindt in mijn gedachten in slechts luttele seconden, is het alsof God zegt: ‘In alles wat je doet gaat het erom hoe je het doet.’

Ik kom mezelf hier tegen, mopperend over de steeds weer terugkerende dingen die moeten worden gedaan, mopperend op iedereen, omdat ze ‘weer’ overal hun rommel laten slingeren en niet opruimen.
In die slechts luttele tijd komt ook de gedachte in mij op over ‘sloofje zijn’, mezelf verliezen, wie ben ik dan, doen wat een ander oplegt, verwacht, wil …
De gedachten buitelen in korte tijd over elkaar heen, maar één ding blijft daarin overeind staan: ‘…, opdat Ik word verheerlijkt!’

Ik mag mezelf verliezen in Hem die liefde is.
Ik kan mezelf verliezen in Hem, want in Hem ben ik veilig en geborgen.
In Hem vind ik alles wat waarde heeft.
In Hem word ik getransformeerd tot volmaaktheid en word ik vrij van alles wat mij bind of vast wil houden.

Mezelf verliezen in Hem doet mij opstaan tot een nieuwe schepping, vol kracht en luister, die Hem weerspiegeld en verheerlijkt.

‘Doe met vreugde het werk waartoe je geroepen bent, Mijn kind, ook de minder leuke dingen die daarbij horen, of die het gevolg zijn van je keuzes.
Wees gehoorzaam aan Mij en dien met vreugde.
In mij ben je nooit een sloof.
In Mij ben je nooit minderwaardig.
In mij vind je en ben alles.


Doe alles zonder morren of tegenspreken, zodat u onberispelijk en onschuldig bent, onbesproken kinderen van God, te midden van een slinks en ontaard geslacht, waarin u schittert als sterren in het heelal.

… loof Hem, alle lichtende sterren …


Lieve Vader in de hemel.
Dank U wel, voor de lessen die ik mag leren, voor Uw geduld daarin en voor Uw oneindige liefde die U daarin betoont.
Ik ben stil en onder de indruk, Vader, als zo deze week tot mij doordringt wat mijn gemopper wel niet betekent voor U, voor mij zelf, voor anderen.
Wat de gevolgen waren voor Uw volk voor hun gemopper, en hoe dat wel niet laat zien wat het U doet.
Ik kan U niet beloven dat ik nooit meer zal mopperen; dingen zijn makkelijker aangeleerd dan weer af, maar brengt U, door Uw Geest mij toch steeds weer al deze dingen in gedachten een volgende keer als ik mopper of wil mopperen, ook al is het stil in mijn  gedachten, opdat ik werkelijk een lichtende ster zal worden in deze wereld.
Een lichtende ster, die U weerspiegeld en verheerlijkt.
In Jezus ‘Naam.

- Amen -


Onberispelijk, onbesmet,
onbesproken en oprecht zijn,
is wat U van ons vraagt.
Zijn als sterren aan de hemel,
schitterend en stralend,
Uw Naam verheerlijkend
tot in alle eeuwigheid.


Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,

* Citaat kalender