Week 28 - Verlangen naar God en Stille Aanbidding ... Neem de tijd ... (17)

Wat kan een mens soms toch worstelen, en dat is wat ik de afgelopen twee weken best wel heb gedaan.
Geworsteld met alles wat ik las, overdacht, en het meest nog met woorden om te beschrijven.
Soms gaat er van alles om in mijn hoofd, maar lukt het me maar niet om op papier te krijgen.
Voeg daar wat onverwachte bezigheden aan toe, en een paar dagen helemaal niet lekker zijn, en er lijkt niets meer te lukken of uit je handen te komen.
Terwijl ik zo aan het worstelen was met het hoofdstukje over Stille Aanbidding, maar niet op papier kreeg wat in mijn hoofd rondging, werd ik ook steeds getrokken naar het hoofdstukje ervoor, dat gaat over ‘Het verlangen naar God’.
De hoofdstukjes zijn onlosmakend met elkaar verbonden, maar voor het voor mijzelf een geheel werd, was er heel wat geworstel.
Het is hierdoor weer een lang verhaal geworden, maar welk een zegen bracht het mij.
Ik hoop dat de lengte jou ook niet afschrikt, maar juist nieuwsgierig maakt, en dat het ook voor jou tot een zegen en be(aan)moediging mag zijn, zoals het voor mij was en is.

‘Als de ziel zich buigt
om Zijn grootheid en Zijn heiligheid te gedenken,
Zijn kracht en liefde,
en ernaar streeft Hem de eer te geven
en de eerbied en de aanbidding die Hem toekomt,
zal het hart geopend worden
om de goddelijke impressie te ontvangen
van de nabijheid van God
en van de werking van Zijn kracht.’

Andrew Murray

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om bij de Heer te zijn,
elke dag opnieuw, want elk moment
met Hem is van onschatbare waarde!
Neem de tijd, vooral als het moeilijk is,
en weet, dat het nooit vruchteloos zal zijn.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om bij Hem te zijn.
Hoor toch naar Zijn stem, die zegt:
‘Kom maar vaak bij Mij!’
Neem de tijd, of is je verlangen
om bij Hem te zijn verflauwd?

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, laat je toch door niets
tegenhouden of verhinderen om
dagelijks bij Hem te komen, te zijn.
Neem de tijd, Hij verlangt immers zo
om van jou te horen, om samen te zijn.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om, naast alles wat je Hem
te vertellen hebt, ook stil te zijn, ja, om ook
te zwijgen in de tijd dat je bij Hem bent.
Neem de tijd om je gedachten te laten gaan naar
Wie Hij is, Zijn grootheid, heiligheid en kracht.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, want Hij verlangt ernaar
om Zichzelf aan jou te openbaren, opdat
je Hem, en Zijn wil, zal leren kennen.
Neem de tijd, opdat Hij je ook kan geven,
alles, wat Hij heeft beloofd in Zijn Woord.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd in de zekerheid dat Hij
in tedere liefde naar jou kijkt, als ook
in jou werkt met Goddelijke kracht!
Neem de tijd tot je hart gevuld is
met diep en heilig ontzag voor Hem!

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd in het geloof en vertrouwen
dat deze tijd met Hem de weg opent
naar diepe gemeenschap met Hem.
Neem de tijd opdat je ook de waarheid
van Zijn beloften kan leren kennen.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, zodat je werkelijk zult gaan
ontdekken ja, mag gaan ervaren, dat in
stilheid en vertrouwen je kracht gelegen is.
Neem de tijd en weet dat hierin ten diepste
het geheim van ware aanbidding ligt.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd en wees stil elke dag,
maar neem ook momenten om stil te zijn
gedurende het voortgaan van de dag.
Neem de tijd om stil te zijn in het besef
dat je volkomen afhankelijk bent van Hem.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om bij Hem te zijn!

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om stil te zijn!

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, je bent immers zo
afhankelijk van Hem!

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd …!

‘Op U wacht ik de ganse dag.
Dat is het geheim van ware, ononderbroken, stille verering en aanbidding.’ (A.M.)

‘Het is een grote les die geleerd moet worden, dat stil zijn voor God het geheim is van ware aanbidding.’ (A.M.)

‘Het verlangen naar God.’ 

‘Kom maar vaak bij Mij!’, dat is waar de Here Jezus zo naar verlangt; vaak bij Hem komen, bij Hem zijn, tijd met Hem doorbrengen.
Bij Hem tot rust komen.
Bij Hem gesterkt worden.
Bij Hem alles vinden en ontvangen wat we zo nodig hebben, omdat Hij precies weet -meer dan wijzelf, wat we nodig hebben.

‘Kom maar vaak bij Mij!’
Zien we Zijn uitgestoken, doorboorde handen nog wel?
Of zijn we te druk, worden we te veel meegesleurd in de maalstroom van het leven?
Of zijn het de zorgen en beslommeringen die ons zo in de greep hebben, dat we die doorboorde uitgestoken handen gedurende de dag niet meer zien?

‘Kom maar vaak bij Mij!’
Hoe meer we opgaan in van alles en nog wat, ons mee laten slepen in de drukte, in zorgen en beslommeringen van alle dag, en in alles dat op ons afkomt, of waar we denken -of vinden, recht op te hebben, hoe minder wij Zijn stem nog zullen horen en die uitgestoken, doorboorde handen zullen zien.

‘Kom maar vaak bij Mij!’
Zoveel ongekende liefde, zoveel ongekende bewogenheid ligt er in deze woorden.
Zoveel zorg en aandacht.
Zoveel ontferming.

‘Kom maar vaak bij Mij!’

‘Waarlijk, mijn ziel keert zich stil tot God, …’
'Waarlijk, mijn ziel, keer u stil tot God, want van Hem is mijn verwachting!’
Psalm 62:2a,6

Laat alle stemmen in mij zwijgen, Heer!
In deze stilte* kwamen de woorden: ‘Kom maar vaak bij Mij!’
Woorden, die Hij niet alleen tegen mij zegt, maar ook tegen jou, tegen allen die Hem toebehoren.
‘Kom maar vaak bij Mij!’, maar … willen wij dit wel?
Verlangen wij daar wel naar?
En daar gaat het precies om in het hoofdstukje dat voorafgaat aan het hoofdstukje ‘Stille Aanbidding’.
Eigenlijk ook best logisch, want als er geen verlangen is naar God, naar Jezus, hoe kan er dan sprake zijn van aanbidding, van stille aanbidding?

‘Van ganser harte verlang ik naar U in de nacht, ja, uit het diepst van mijn gemoed zoek ik U, …’
Jesaja 26:9a

‘O God, Gij zijt mijn God, U zoek ik, mijn ziel dorst naar U, mijn vlees smacht naar U, …’
Psalm 63: 2a

‘Ik zoek U met mijn ganse hart, …’
Psalm 119:10a

Hoewel de Here Jezus zeker een plaats heeft in het Dagboek van Murray, mis ik Hem in dit hoofdstukje.
Samengevat zegt Murray in het eerste gedeelte:
‘God Zelf is het meest voornaamste, grootste, en meest glorierijke dat een mens op aarde kan vinden. Deze glorierijke God zoeken, kennen, liefhebben en prijzen is het voornaamste, beste en meest heerlijke dat een mens elke dag nodig heeft, en kan doen. God zoeken, Hem ontmoeten, Hem aanbidden, en voor Hem en Zijn glorie leven, het eerste en grootste dat we moeten doen of leren doen.’

‘Kom maar vaak bij Mij!’, klinkt het opnieuw.
Verlangen naar God, is verlangen naar Jezus.
Immers:
‘Ik en de Vader zijn Eén!’ (Joh. 10:30)
En:
‘Niemand komt tot de Vader dan door Mij’, zegt Jezus, als ook ‘Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien’.  (Joh. 14:1-14)

Verlangen naar God kan niet meer buiten de Here Jezus om.
Zijn volbrachte werk op Golgotha, Zijn lijden, sterven en opstanding is de weg naar God de Vader.
God liefhebben boven alles, met geheel ons hart, met geheel onze ziel, met geheel ons verstand en met al onze kracht, is Jezus aangenomen hebben als Verlosser en Zaligmaker, en Hem volgen, in Zijn voetsporen gaan.
Is er naar streven te leven zoals Hij, te doen en te handelen als Hij.
Terwijl ik hier mee bezig was, kwam het lied ‘Ik verlang naar Jezus’ in mijn gedachten -niet zo verwonderlijk, denk ik 😊.

‘Ik verlang naar Jezus;
kostbaar Lam dat stierf voor mij.
Aan het kruis droeg Hij mijn schuld,
met Zijn bloed kocht Hij mij vrij.

Ik verlang naar Jezus;
o mijn ziel, verhef Zijn Naam.
Ooit droeg Hij de doornenkrans,
nu de Overwinnaarskroon.

Hij verdient ontzag en eerbied,
alle glorie voor Zijn Naam!
Hij alleen verdient de hoogste eer;
Hij, Die heerst in eeuwigheid.’

  >> 'Ik verlang naar Jezus'- Opwekking 774 

                   
Ik verlang naar Jezus …

Hoe groot is ons verlangen?
Is Hij voor ons de Mooiste in de breedste zin van het woord?
Zoeken we Hem?
Dorsten, ja, smachten we naar Hem?
Ik verlang naar Jezus …
Ik verlang.
Verlangen …

Verlangen doet zoeken, zoeken naar manieren om bij iemand te zijn.
Verlangen naar houdt liefhebben in, is houden van, innig en veel.
Verlangen wil kennen, wil weten; waar houdt die ander van, waar kan ik hem blij mee maken, wat is voor hem belangrijk?
Verlangen wil samenzijn, wil bij iemand zijn, vaak, veel en langdurig.
Verlangen wil behagen, wil doen, geven; zoeken te doen wat de ander blij maakt, wat hem vreugde schenkt.
Verlangen doet prijzen en aanbidden, vertellen over, bejubelt de ander, spreekt mooi, goed en lovend over de ander.
Verlangen wil ook stil genieten, gewoon in elkaars gezelschap zijn, genieten van het moment met elkaar; geen woorden, alleen samenzijn.

Hoewel het belangrijk en heerlijk is om de Heer te aanbidden en te prijzen met onze mond, in woord en in een lied, is Stille Aanbidding, denk ik, van minstens even grote waarde, en misschien soms wel meer.
Want ik geloof dat Stille Aanbidding meer is dan alleen maar stil zijn en overdenken en luisteren, als we bij de Heer zijn.
Ik geloof dat Stille Aanbidding ook daar te vinden is, waar we in alles wat we hebben te doen, in de keuzes die we hebben te maken, eerst onze ogen opslaan naar boven om Zijn wil te zoeken.
Stille Aanbidding is, geloof ik, ook God eren door de minste te zijn, -niet op onze strepen te gaan staan, te dienen, -wat en waar de Heer het ook van ons vraagt.
Zonder mopperen of klagen ons kruis opnemen, en gaan; Zijn licht verspreidend.
En steeds weer bij alles omhoogkijkend, verlangend verwachtend, gelovend vertrouwend.
Niet mijn wil, maar Uw wil.
Vader, doet U maar wat U de meeste eer geeft!

Stille Aanbidding …

‘Waarlijk, mijn ziel keert zich stil tot God, van Hem is mijn heil;
waarlijk, Hij is mijn rots en mijn heil, mijn burcht, ik zal niet al te zeer wankelen.
Waarlijk, mijn ziel, keer u stil tot God, van Hem is mijn verwachting;
waarlijk, Hij is mijn rots en mijn heil, mijn burcht, ik zal niet wankelen.
Op God rust mijn heil en mijn eer, mijn sterke rots, mijn schuilplaats is in God.’
Psalm 62:2,3,6-8

‘Komt allen tot Mij, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven; neem Mijn juk op u en leert van Mij, want Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen, want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.’
Matth. 11:28,29

‘En zie, Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld.’
Matth. 28:20

Verlangen.
Stille Aanbidding.
Kom maar vaak bij Mij!

Stil worden,
alle stemmen
tot zwijgen brengen,
tot alles in mij
alleen op U
is gericht.

Bedenken,
Wie U bent,
door laten dringen,
en aannemen.
Mijn hart
en mijn ziel
worden verlicht.

Groeien
in geloof
en vertrouwen.
Hechter worden,
steeds meer
op U gericht.

Leven,
steeds meer
met U;
tot Uw eer,
in het schijnsel
van Uw Licht.

– Amen – 

Gods rijke zegen voor de nieuwe week die voor ons ligt!

'Zoek Hem vaak, zoek Hem veel;
kies elke dag het beste deel!'

Een liefdevolle groet,

Rita


* >> 'Kom maar vaak bij Mij!'

Week 24 - Een zacht hart ...

De Heer leidt …
De afgelopen twee weken, maar in het bijzonder afgelopen week, was ik een beetje zoekende na de intensiviteit van de weken ervoor in mijn Stille Tijd.
Hoe kan ik dit vasthouden?
Hoe kan ik verder gaan met iets anders zonder kwijt te raken?

Ik besloot om maar gewoon verder te gaan en te zien hoe het zou lopen, en ik liet me in deze twee weken door Murray meenemen van ‘De Lofprijs van God’, naar 'Het Beeld van God’, en naar ‘De Gehoorzaamheid van het Geloof’, en tegelijk oefende ik met iedere Stille tijd in het verwachtend wachten op God.
Het lukte echter niet zo goed; met het gaan naar andere onderwerpen werd het moeilijk om vast te houden wat zo bijzonder was geweest, alsof mijn hoofd deze twee dingen niet kon matchen.

Nu sliep ik afgelopen week ook niet zo best, en wilde mijn lichaam ook niet echt (-toch te veel gedaan de week ervoor) en ik was gewoon wat down, zonder dat ik daar de reden voor wist.
Maar desalniettemin bemerkte ik iedere dag opnieuw dat de Heer er was, ik ervoer Zijn stille nabijheid, zag als het ware dat Hij daar was.
Maar ik miste de diepe verbondenheid in mijn Stille Tijd, dat ‘speciale’ dat er de afgelopen weken zo was geweest.
Hoewel ik begrijp en weet dat je dit niet altijd kunt hebben, miste ik het behoorlijk en had ik moeite met het niet kunnen komen op ‘datzelfde niveau’.
En toch …, toch kunnen ook deze wegen leiden naar de plaats waar je moet zijn, dat ervoer ik vrijdag- en zaterdagmorgen, toen ik terugblikte op hoe het was gegaan en naar het hoofdstukje waar de Heer mij bracht.

Zo had ik het gevoel dat niet één van de dingen waar ik afgelopen week mee bezig was geweest, het onderwerp moest zijn voor mijn schrijven, om het dieper uit te werken en tot één verhaal te maken zoals ik gewend ben om te doen met de dingen die tot mijn hart spreken.
Er zaten prachtige dingen in, maar ...
Maar ja, wat dan?
Zo maar één van de stukjes ‘Neem de tijd …’ nemen die ik al geschreven heb, en die uitwerken zoals ik anders deed, lijkt na de afgelopen weken niet echt een optie.
En toch keek rond tussen al die uitgeprinte stukjes in mijn map en mijn oog viel op een stukje dat al een paar weken in mijn achterhoofd zit, maar waar het schijnbaar nog steeds niet de tijd voor was.
Ik pakte het dagboek en las het erbij horende hoofdstuk.
Toen ik echter de bladzijde omsloeg om het einde te kunnen lezen, zag ik automatisch de titel van het volgende hoofdstuk, als ook de daarbij horende tekst en een tekst die afgelopen week in mijn gedachten kwam met het lezen en overdenken van het hoofdstuk ‘De Gehoorzaamheid van het Geloof’.
En ineens leek vanmorgen alles in elkaar te passen, leek het cirkeltje rond, ook om weer terug te kunnen komen in die diepe verbondenheid.

Het is namelijk zo dat ik één dingetje, één zinnetje, had overgeslagen vanuit wat Murray schreef in ‘Wachten op God’, gewoon omdat ik er op dat moment niets mee kon.
Hoewel het maar om één zinnetje ging, ervoer ik wel dat het een belangrijk zinnetje was, ik wist het, maar ik kreeg het gewoon niet ‘passend’ in het schrijven dat zo uit mijn hart kwam, en ik heb er toen maar voor gekozen om het los te laten; ik zou wel zien.
En nu, nu werd ik er vrijdagmorgen zo maar ineens bij teruggebracht.

'Als wij deze geest, absolute afhankelijkheid van God, beoefenen,
zal het ons mogelijk zijn, meer natuurlijk en gezegend te zeggen:
'Op U wacht ik de ganse dag.'
Dat is het geheim van ware, ononderbroken,
stille verering en aanbidding.'

Andrew Murray

Stille Aanbidding …
Waar twee weken geleden een gedicht volgde op de woorden 'U verwacht ik de ganse dag’, zegt Murray als laatste hierover, dat 'dit, - zeg maar, de Here de hele dag verwachten vanuit een geest die leeft in absolute afhankelijkheid van God, het geheim is van ware, ononderbroken, stille verering en aanbidding’.
En zie, gistermorgen ligt daar ineens het hoofdstukje ‘Stille Aanbidding’, samen met de woorden uit Psalm 62:2 en 6 – ‘Waarlijk, mijn ziel keert zich stil tot God …’, ‘Waarlijk, mijn ziel, keer u stil tot God, want van Hem is mijn verwachting’. 
Het voelt alsof ik de laatste twee weken een ommetje heb gemaakt en weer terugkom waar ik was geëindigd, maar nog niet klaar was.

Wek mij iedere morgen, Heer,
met een hart dat verwachtend uitziet naar U,
naar hoe ik U deze dag kan dienen en eren.

Doe mij U ontmoeten in de Binnenkamer,
in het stil zijn en wachten, maar ook als ik
Uw woord lees en overdenk om daarvan te leren.

Opdat ook mijn gebeden meer worden
dan alleen een vragen en klagen,
meer dan het uiten van mijn nood.

Laat mijn gebeden ook meer worden
dan een lijst van mijn wensen en verlangens,
maar vol dankbaarheid voor wat U biedt, en bood.

Mijn gebeden worden alleen maar meer, als ik lofprijs en aanbidding daaraan toe voegt!
Aanbidding, die ook ligt in gelovige gehoorzaamheid, als ook in het leven leven vanuit mijn identiteit in Hem, naar Wiens beeld ik geschapen ben, en in elk loflied dat over mijn lippen komt, als in elk woord van mijn mond dat Hem de eer geeft.
Hoe zou ik God de hele dag kunnen verwachten, als ik me niet bewust ben, of mezelf bewust maak, van Wie Hij is, en wat Hij allemaal heeft gedaan en dagelijks nog steeds doet; als ik niet leef in afhankelijke gehoorzaamheid aan Hem.

De afgelopen twee dagen dat ik dit hoofdstukje las, maakte mij opgetogen, omdat het opnieuw een tijd betekent van heel dicht bij Hem komen, dicht bij Hem zijn, van nog dieper gaan, van nog meer en beter leren kennen, en o, wat zie ik daar naar uit.
Maar voor ik dit blogje afsluit, om de komende tijd bezig te gaan met het hoofdstukje over 'Stille Aanbidding', is er nog één ding, iets dat mij raakte toen ik bezig was met het hoofdstukje ‘De Lofprijs van God’.

Een zacht hart …
Murray gaf in dit hoofdstukje een hele lijst met Lofprijs-Psalmen (ik zal ze onderaan allemaal even noemen voor wie ze ook wil lezen), omdat, zegt hij, 'de Psalmen ons laten zien welk een grote plaats lofprijs zou moeten hebben in ons geestelijk leven'. 
Echter, gelijk in de eerste Psalm die hij noemde, -Psalm 95, werd ik stilgezet bij vers 7b en 8a:
‘Och, of gij heden naar Zijn stem hoordet!
Verhardt uw hart niet, …’
Luister als Hij spreekt; verhard je hart niet, ook niet als het woorden zijn die je liever niet hoort.

Waar de hoofdstukjes ‘De Liefde van God’ en ‘Het wachten op God’ mij deed beseffen dat ik open ogen, open oren en een open hart nodig heb, dringt hierbinnen dat mijn hart ook zacht moet zijn om te willen luisteren, een zacht, bereidwillig hart!
In Psalm 95 verwijst de Psalmist naar het volk Israël in de woestijn (Ex.17:7), maar ik geloof dat ook wij deze waarschuwing tot ons mogen nemen, lees naast Exodus, ook maar eens Hebreeën 3 vanaf vers 7.
En het gaf mij de woorden voor het volgende gebed en gedicht:

Uit mijn Stille Tijdschrift:
‘Heer, U verlangt naar zachte harten, harten die openstaan voor U, voor Uw Woord, voor Uw leiding, voor Uw correctie, voor Uw liefde en goedheid en trouw.
Maar ook open ogen, ogen die U zien, die zien Wie U bent.
Als ook open oren, die Uw stem horen en volgen; bereid zijn te gehoorzamen.

Zachte open harten …

Laat mijn hart zacht zijn, Heer,
bereid om Uw stem te horen,
bereid om gehoorzaam te zijn
aan wat U mij zegt en vraagt.

Laat mijn hart zacht zijn, Heer,
bereid om Uw wegen te gaan.
U bent mijn God, mijn Herder,
Die, waar nodig is, mij ook draagt.

Laat mijn hart zacht zijn, Heer,
bereid zich te onderwerpen aan Uw wil,
in het volste vertrouwen dat U
mij liefhebt en mijn leven schraagt^*.

Laat mijn hart zacht zijn, Heer,
bereid om U ook in alles te loven.
Maar geef dat het ook sterk zal zijn,
dapper, vastberaden en onversaagd.

Stort Uw heilige verse olie uit in onze harten, Heer, en maak daarmee de bodem van ons hart zacht en ontvankelijk voor alles wat U van ons vraagt en ons wil leren, opdat wij steeds meer op U zullen gaan lijken.
In Jezus’ naam.

- Amen -

Gods rijke zegen
en een liefdevolle groet voor de komende week,
Rita

👉 Lofprijs-Psalmen:

95 – 101, 103 – 107, 111 – 118, 134 – 138, 144 – 150 

^*Schraagt is een ouderwets woord, dat besef ik heel goed, toch gebruik ik dit woord met vrijmoedigheid in mijn gedicht, en niet alleen omdat het dan rijmt, maar het is voor mij niet alleen een vertrouwt woord, maar ook een woord met behoorlijk diepgang.

Het woord ‘schraagt’ komt van het werkwoord ‘schragen’ wat betekent: ondersteunen, stutten, in stand houden.
Op de website van ‘Onze Taal’ staat ook het volgende nog:
Het werkwoord schragen is een eeuwenoud Germaans woord. Het is afgeleid van het nog oudere ‘schraag’. Dat is een houten draagconstructie, bijvoorbeeld een houten onderstel van een (behang)tafel. De schraag ondersteunt of stut iets, en zo ging schragen ‘ondersteunen’, ‘stutten’ betekenen. Eerst letterlijk, later ook in figuurlijke zin: ‘goede mobiliteit schraagt de economie’, ‘geschraagd door de liefde’, ‘partijen die het kabinet schragen’, etc.
Ook schräg, een Duits woord voor ‘schuin, scheef’, hangt samen met schraag: de stuttende schraag heeft tenslotte vaak schuine poten (denk aan de behangtafel). 

Hoe mooi is het om dit ook geestelijk door te trekken, zowel ook letterlijk als figuurlijk!
De Heere schraagt ons!
Hij ondersteunt ons, Hij stut ons, en tegelijk is Hij het ook Die ons leven in stand houdt!

‘Schraag mij naar uw belofte, opdat ik leve, laat mij met mijn hoop niet beschaamd uitkomen.’
Psalm 119:116

‘Bezwijkt mijn lichaam en mijn hart, dan is God de rots van mijn hart en voor eeuwig mijn deel.’
Psalm 73:26

‘Toen ik zei: Mijn voet wankelt, ondersteunde Uw goedertierenheid mij, HEERE.’
Psalm 94:18

‘De HEERE ondersteunt allen die vallen, Hij richt alle gebogenen op.’
Psalm 145:14

*Onversaagd, oftewel: Niet bang te krijgen of te intimideren; zonder vrees en zonder de moed te verliezen; dapper, moedig, onbevreesd, onverschrokken.

Week 52 - Met diep ontzag

Het is vandaag 2e Kerstdag, maar ook tevens de laatste zondag van dit jaar, en daarmee ben ik  aangekomen bij de laatste Blog van een jaar ‘Gedachten en gedichten bij een Lied’.
En ik denk dat er geen mooiere manier is om dit af te sluiten dan met een lied dat Hem alle eer geeft, en ons tegelijk bewust maakt van Wie God is.
Luister, zing en lees je weer mee?

  >> Opwekking 707 – Met diep ontzag

                                                       

  >> I stand in awe of You - Soul Survivor & Momentum

God, de Schepper
‘Want in zes dagen heeft de HEERE de hemel en de aarde gemaakt, de zee, en al wat erin is, …’
Exodus 20:11a

God, de Eeuwige
‘Ik ben de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde, zegt de Heere, Die is en Die was en Die komt, de Almachtige.’
Openbaring 1:8

God, Heilig en Almachtig
'In het jaar dat koning Uzzia stierf, zag ik de Heere zitten op een hoge en verheven troon, en de zomen van Zijn gewaad vulden de tempel.
Serafs stonden boven Hem. Ieder had zes vleugels: met twee bedekte ieder zijn gezicht, met twee bedekte hij zijn voeten, en met twee vloog hij.
De een riep tot de ander:
Heilig, heilig, heilig is de HEERE van de legermachten; heel de aarde is vol van Zijn heerlijkheid!’
Jesaja 6:1-3

God, Alomtegenwoordig en Alwetend
‘HEERE, U doorgrondt en kent mij. Ú kent mijn zitten en mijn opstaan, U begrijpt van verre mijn gedachten. U onderzoekt mijn gaan en mijn liggen, U bent met al mijn wegen vertrouwd. Al is er nog geen woord op mijn tong, zie, HEERE, U weet het alles.’
Psalm 139:1-4

God, vol van wijsheid en kracht 
‘Onze Heere is groot en geweldig in kracht, Zijn inzicht is onmetelijk.’
Psalm 147:5

God van Liefde
‘Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.’
Johannes 3:16

De grootheid en heerlijkheid van God
‘Van U, HEERE, is de grootheid, de macht, de luister, de kracht en de majesteit. Want alles wat in de hemel en op de aarde is, is van U. Van U, HEERE, is het Koninkrijk, en U hebt Zich verheven tot een Hoofd boven alles.’
1 Kronieken 29:11

Er zijn geen woorden genoeg die onze Heer en God kunnen omschrijven.
Hoe we het ook proberen, we zullen altijd tekortschieten, omdat Hij altijd groter, heerlijker, mooier en veel omvattender is dan wij ons ook maar kunnen voorstellen, laat staan benoemen.
En toch is het goed om steeds opnieuw te bedenken en jezelf voor te houden Wie God is.

Onze God is eeuwig, niet aan tijd en plaats gebonden.
Hij is de Schepper van hemel en aarde; het Begin en het Einde, de Eerste en de Laatste.
Hij is de Almachtige, de Alomtegenwoordige en de Alwetende, maar ook heilig en rechtvaardig, en volmaakt in wijsheid en liefde.
Zijn wijsheid is niet te doorgronden, noch de liefde die Hij voor ons heeft.

Hemel en aarde, als ook alles dat daarop leeft, is geschapen door Hem in Zijn wijsheid.
Uit liefde heeft Hij een verlossingsplan gegeven toen de mens zondigde.
In Zijn wijsheid had Hij alles uitgedacht en uit liefde gaf Hij ons Zijn Zoon.
In Zijn wijsheid kwam Zijn Zoon als een baby, werd God mens als wij, en uit liefde gaf de Zoon de heerlijkheid die Hij bij Zijn Vader had op, om zo als zondeloos Lam de schuld van de wereld te dragen.
In Zijn wijsheid had God alles bedacht en uitgewerkt tot in het kleinste detail; uit liefde gaf Hij aan ons wat Hem het meest dierbaarst was.
Een volmaakt reddingsplan voor onvolmaakte mensen. 

Gebroken en Volmaakt
Volmaakt werd Gebroken
Gebroken Volmaakt! 

'Het begrijpen is mij te wonderbaar, te verheven, ik kan er niet bij.
Psalm 139:6
(NBG)

Is de enige juiste reactie hierop niet Hem aanbidden?

‘En met diep ontzag aanbid ik U!
Met diep ontzag aanbid ik U!
Heilig God, ik zing mijn loflied nu
met diep ontzag voor U!'

Ondoorgrondelijk zijn Uw wegen,
onnavolgbaar Uw wijsheid.
Onpeilbaar zijn Uw gedachten,
oneindig Uw macht en heerlijkheid.

Onuitsprekelijk is Uw liefde,
onmetelijk Uw barmhartigheid.
Ongeëvenaard is Uw genade,
ongekend Uw goedertierenheid.

Indrukwekkend is Uw geduld,
onbegrijpelijk Uw alwetendheid.
Grenzeloos is Uw mededogen,
ontzagwekkend Uw heiligheid.

Onwankelbaar is Uw trouw,
onovertroffen Uw grootheid.
Overvloedig is Uw vergeving,
volmaakt Uw rechtvaardigheid

En al schiet ik tekort in het benoemen,
ik wil U loven, prijzen en danken.
En vol ontzag zal ik voor U zingen
met vreugdevolle klanken.

Dat het besef van Wie Hij is je ook tot bemoediging, kracht en sterkte mag zijn.

Gods rijke zegen
en een liefdevolle groet,
Rita Klapwijk

* Uit het gedicht >> ‘Gebroken volmaakt’

Week 35 - Wonderful, Merciful Savior

Voor deze week één van mijn favoriete liederen.
Een lied dat mij altijd heel blij maakt als ik het zing.
En dat kan ook eigenlijk niet anders, want met het zingen van het lied geven we Hem alle eer; belijden wie Hij is, en wat Hij heeft gedaan.
Loven en prijzen we Hem, aanbidden we Hem; geven we Hem de eer die Hem toekomt.
Erkennen dat Hij Degene is Die ons hoop geeft (als wij hopeloos verdwaalt zijn, de weg kwijt zijn), Degene Die heling en genade geeft (waar ons hart zo naar hongert).
Luister, lees, en ZING je weer mee?

Dat ook jouw hart vol vreugde en dankbaarheid mag worden met het zingen van dit prachtige lied tot getuigenis en eer van Hem!

      >> Wonderful Merciful Savior - Grace Larson 
      >> Tekst + vertaling 

Johannes 1:36 (+29)
‘En toen hij (Johannes) Jezus zag lopen, zei hij: Zie, het Lam van God!’

Jesaja 53:5,7
‘Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden verbrijzeld. De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen.
Toen betaling geëist werd, werd Híj verdrukt, maar Hij deed Zijn mond niet open. Als een lam werd Hij ter slachting geleid; als een schaap dat stom is voor zijn scheerders, zo deed Hij Zijn mond niet open.’

Openbaring 5:8-14
‘En toen Het de boekrol genomen had, wierpen de vier dieren en de vierentwintig ouderlingen zich vóór het Lam neer. Zij hadden elk een citer en gouden schalen vol reukwerk. Dit zijn de gebeden van de heiligen.
En zij zongen een nieuw lied en zeiden: U bent het waard om de boekrol te nemen en zijn zegels te openen, want U bent geslacht en hebt ons voor God gekocht met Uw bloed, uit elke stam, taal, volk en natie.
En U hebt ons voor onze God gemaakt tot koningen en priesters, en wij zullen als koningen regeren over de aarde.
En ik zag, en hoorde een geluid van vele engelen rondom de troon, van de dieren en van de ouderlingen. En hun aantal bedroeg tienduizenden tienduizendtallen en duizenden duizendtallen.
En zij zeiden met luide stem: Het Lam Dat geslacht is, is het waard om de kracht te ontvangen, en rijkdom, wijsheid, sterkte, eer, heerlijkheid en dankzegging.
En elk schepsel dat in de hemel, op de aarde, onder de aarde en op de zee is, en alles wat daarin is, hoorde ik zeggen: Aan Hem Die op de troon zit, en aan het Lam zij de dankzegging, de eer, de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid.
En de vier dieren zeiden: Amen. En de vierentwintig ouderlingen wierpen zich neer en aanbaden Hem Die leeft in alle eeuwigheid.’

Geweldige, barmhartige Redder;
kostbare Verlosser en Vriend.
Raadgever, Trooster, Bewaarder;
Geest, die onze omarming verdient.

Almachtige, oneindige Vader;
trouw en onveranderlijk.
Redder van onze zielen;
Vernieuwer van ons innerlijk.

Bij U is genade en genezing
van onze zonden en smart.
Naar U verlangt onze ziel,
ja, naar U hongert ons hart.

U verdient onze aanbidding;
dat we U loven en prijzen.
We knielen voor U neer om
U alle lof en eer te bewijzen.

Geweldige, barmhartige Redder;
kostbare Verlosser en Vriend.
Raadgever, Trooster, Bewaarder;
Geest, die mijn omarming verdient.

Filippenzen 2:8-11
‘En in gedaante als een mens bevonden, heeft Hij Zichzelf vernederd en is gehoorzaam geworden, tot de dood, ja, tot de kruisdood.
Daarom heeft God Hem ook bovenmate verhoogd en heeft Hem een Naam geschonken boven alle naam, opdat in de Naam van Jezus zich zou buigen elke knie van hen die in de hemel, en die op de aarde, en die onder de aarde zijn, en elke tong zou belijden dat Jezus Christus de Heere is, tot heerlijkheid van God de Vader.’

Gods rijke zegen voor de komende week,
en een liefdevolle groet,
Rita

Week 28 - With all I am

Vandaag is een speciale dag (jarig, en precies 60 jaar geworden), dus daarom een voor mij heel speciaal nummer in de uitvoering zoals ik hem voor het eerst heb gezien en gehoord.
Een nummer waarbij ik vanaf het eerste moment het gevoel heb alsof iemand in mijn binnenste had gekeken en vandaaruit dit nummer maakte.
Luister en lees je weer mee?

     >> With all I am – Hillsong Worship
                               >> Lyrics 

Into Your Hands
(In Uw handen)
Met het zingen van dit lied spreken we uit dat we opnieuw de keuze maken om ons leven met Hem te verbinden, ons opnieuw aan Hem toe te wijden, vanuit het diepe besef wie Hij is en waarom je Hem wilt volgen.
Vanuit het besef dat Hij je wereld vast in handen heeft, dat je volledige leven -met alles wat er gebeurt en speelt, rust in de palm van Zijn hand.
Dat je van Hem bent, Hem toebehoort.
De keuze om met Hem mee te lopen op elke weg die Hij gaat; of die weg nu vreugde betekent, of verdriet.
Dat je Hem zal vertrouwen, en dat je zal leven op de manier dat Hij dat wilt, vanuit Zijn beloften en wel voor altijd!
Belijdend, dat je niet alleen in Hem gelooft, maar ook toebehoort, dat je thuishoort bij Hem!
Dat Hij de reden is dat je leeft en de reden dat je zingt -tot Zijn eer, met alles wat in je is.
En dan niet alleen nu als je je goed voelt, omdat alles goed en voorspoedig gaat, maar ook als alles donker en duister is, er geen lichtpuntje lijkt te zijn.

Zingend belijden:
Jezus, ik geloof in U!
Om wie U bent: de Christus, Messias, de Zoon van God, en mijn Redder en Verlosser, mijn Heiland, mijn vriend.
Om wat U heeft gedaan: de prijs voor mijn zonden betaald aan het kruis op Golgotha, mij vrijgekocht met Uw vergoten  bloed, de relatie met de Vader herstelt, en de toegang tot de troon van Genade vrijgemaakt en een eeuwig thuis bij Hem bereid.
Jezus, ik hoor thuis bij U, ik ben van U!
Ik ben Zijn kind, Zijn dochter (of zoon) van de Allerhoogste, erfgenaam.
U bent de reden dat ik leef
de reden dat ik zing,
met alles wat ik ben.
Zonder Hem is mijn leven zinloos en doelloos, leef ik alleen maar voor mezelf; zou ik zingen alleen omdat ik het leuk vind, voor mijn eigen eer en niet tot Uw eer, om U groot te maken en te eren.
Hij is mijn adem, mijn lied, mijn alles.

‘You’re the reason that I sing …’
(U bent de reden dat ik zing!)
De woorden van het lied zijn de woorden van mijn hart, en nog steeds springt mijn hart vooral op bij de woorden van het refrein en vooral de laatste regels:
Jesus, I believe in You
Jesus, I belong to You
You're the reason that I live
The reason that I sing
With all I am

Ach, zolang ik me kan herinneren heb ik van zingen gehouden, zolang ik me kan herinneren heb ik dit ook gedaan, van kleins af aan.
Nog zie ik mezelf al zingend op de schommel zitten; schommelen zonder zingen was geen optie: schommelen betekende tegelijk ook zingen.
Kostbaar zijn ook mijn herinneringen aan de zaterdagmiddagen samen met mijn vader in de kerk.
Hij was organist en speelde vaak zaterdagmiddag alvast even ‘in’ voor de zondag.
Hoe heerlijk was het om mee te gaan en in die lege kerk te zingen!
Ach, waar zong ik eigenlijk niet; op de fiets, tijdens mijn werk, op mijn kamer in de zusterflat, voor de bewoners, in de kerk, met de WorshipAvonden (ach, wat mis ik die) …
En nog steeds zing ik; als ik mijn hondje uitlaat, mijn huis schoonmaak, mijn man begint te spelen achter zijn keyboard …
Samen of alleen, het maakt niet echt uit, al is samen zingen en elkaar ontmoeten in het Hem aanbidden wel heel kostbaar.

Maar er zijn ook perioden geweest dat ik nauwelijks zong, soms omdat ik het gewoon niet kon, en soms omdat ik niet wilde, en soms met een gebroken hart en stem; het leven kan immers zo zwaar zijn, zo vol moeiten, pijn en verdriet, met zoveel zorgen, dat alles duister is en geen enkel lichtpuntje zichtbaar.
Ik heb echter gemerkt dat juist dan zingen -van Hem en tot Zijn eer, al lopen de tranen je over de wangen, en breekt je stem continue, een genezende uitwerking heeft op je ziel, en soms ook de hemel in beweging brengt en er bijzondere dingen gebeuren.
Is het niet in de omstandigheden, dan zeker in onszelf.

With all I am …
Met alles wat ik ben …

Vanuit de diepten trok U mij,
gaf mij weer grond onder de voeten
en nieuwe wegen om te gaan.
Mijn leven is in Uw handen;
ja, U behoor ik toe, voor altijd:
U bent het doel van mijn bestaan!

Ú bent de reden dat ik leef!
Ú bent de reden dat ik zing,
ja, van kleins af aan!
Ú bent de reden dat ik schrijf,
vanuit mijn hart, tot eer van U:
Het Doel van mijn bestaan.

Jezus, ik geloof in U, ja,
op U is mijn vertrouwen;
U bent de Rots waarop ik sta!
U zal ik volgen, me vasthoudend
aan de beloften door U gegeven;
elke dag, en op elke weg die ik ga.

Ja, Jezus, met alles wat ik ben
wil ik U eren en aanbidden,
Uw Naam loven en prijzen.
Met heel mijn leven, - in wie
ik ben en in wat ik doe, zal ik
U de glorie en eer bewijzen. 

1 Petrus 1:17-19
‘En als u Hem als Vader aanroept Die zonder aanzien des persoons naar ieders werk oordeelt, wandel dan in de vreze des Heeren, gedurende de tijd van uw vreemdelingschap, in de wetenschap dat u niet met vergankelijke dingen, zilver of goud, vrijgekocht bent van uw zinloze levenswandel, die u door de vaderen overgeleverd is, maar met het kostbaar bloed van Christus, als van een smetteloos en onbevlekt Lam.'

Efeze 1:3-6
‘Gezegend zij de God en Vader van onze Heere Jezus Christus, Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegen in de hemelse gewesten in Christus, omdat Hij ons vóór de grondlegging van de wereld in Hem uitverkoren heeft, opdat wij heilig en smetteloos voor Hem zouden zijn in de liefde.
Hij heeft ons voorbestemd om als Zijn kinderen aangenomen te worden, door Jezus Christus, in Zichzelf, overeenkomstig het welbehagen van Zijn wil, tot lof van de heerlijkheid van Zijn genade, waarmee Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde.’

Kolossenzen 3:1-3
‘Als u nu met Christus opgewekt bent, zoek dan de dingen die boven zijn, waar Christus is, Die aan de rechterhand van God zit. Bedenk de dingen die boven zijn en niet die op de aarde zijn, want u bent gestorven en uw leven is met Christus verborgen in God.’

Romeinen 12:1
‘Ik roep u er dan toe op, broeders, door de ontfermingen van God, om uw lichamen aan God te wijden als een levend offer, heilig en voor God welbehaaglijk: dat is uw redelijke godsdienst.’

Heb jij ook zo’n speciaal lied, zo’n lied waarbij je het gevoel hebt dat het speciaal vanuit, of voor jou, is geschreven?
Ik hoor graag ook jouw verhaal, zodat Zijn Naam wordt groot gemaakt en tot bemoediging en opbouw van elkaar.

Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,
Rita

Week 27 - O laat Gods Zoon je thans omhullen

Deze week een lied dat voor mij persoonlijk heel veel betekent, maar dat is niet waarom ik het voor deze week heb uitgekozen.
Nieuwsgierig geworden waarom dan wel?
Luister en lees maar mee.

       >> O, laat Gods Zoon je thans omhullen – Opwekking 308

‘O geef Hem alles wat je vasthoudt …
O geef Hem al je pijn en moeite,
en de jaren van verdriet …’

Och, hoe moeilijk is dit vaak niet; Hem alles geven wat ons vast- en bezighoudt; wat ons hart bezwaart.
Hoeveel jaren aan pijn en moeite, van verdriet, slepen we soms niet mee.

Jaren geleden, het was met de aanbidding in de gemeente waar we toen waren, werd op een gegeven moment dit lied gezongen.
Ik zong het niet voor het eerst, maar het was wel deze keer dat ik brak bij de woorden ‘O geef Hem al je pijn en moeite, en de jaren van verdriet …’
Mijn tranen begonnen te stromen, en ze waren niet meer te stoppen voor ik me helemaal leeg had gehuild.
En met elke traan die ik huilde, ervoer ik hoe de pijn en het verdriet, van alle jaren die achter me lagen, en waar we langzaam uit begonnen te komen, van mij afgleden.
Tot op de dag van vandaag springen soms nog steeds de tranen in mijn ogen als we dit lied zingen, maar nu van dankbaarheid. 

Loslaten.
Aan Hem geven.
Het is zo makkelijk gezegd, maar hoe doe je dat?
Ik heb er geen klinklaar antwoord op, was het maar waar.
Misschien ligt het antwoord wel een beetje in het lied zelf.

Verlangen we er werkelijk naar om door Hem gevuld te worden?
Of moet Hij eerst ons verdriet en onze pijn wegnemen, onze moeiten en zorgen, problemen?
Mag Hij ons omhullen met Zijn liefde en Zijn Geest?
Of willen we toch graag zelf nog ruimte overhouden voor …
Zijn we bereidt om los te laten, om alles aan Hem te geven?
Of koesteren we inmiddels hetgeen ons vasthoudt; omdat het eng is om los te laten, omdat je huiverig bent voor wat er dan gebeurt?

Zijn we bereid om onze handen in aanbidding naar Hem op te heffen, ondanks onverhoorde gebeden, ondanks hulp die misschien uitblijft, ondanks dat de situatie waar je inzit maar voortduurt, ondanks de nieuwe moeilijkheden die weer op je pad zijn komen, ondanks …?
Is er nog, al is het maar een sprankje, dankbaarheid en blijdschap in ons om wie Hij is en om wat Hij voor ons heeft gedaan?
Of is bitterheid en moedeloosheid ons hart binnengeslopen?

Met dat ik over dit alles aan het nadenken was, kwam het volgende gedicht van Corrie ten Boom in mijn gedachten: ‘De kunst van het loslaten’.
Misschien ken je het al wel; maar lees gerust nog eens mee. 

Ik bracht mijn zorgen bij de Heer
om ze aan Hem te geven.
Ik bad voor dat wat moeilijk was;
ik wilde graag blij leven.

Maar toen ik daarna verder ging
en alles had beleden,
toen voelde ik een groot verdriet:
mijn last was niet verdwenen!

‘Waarom nam U mijn zorg niet weg?
Heer, wilt U niet verhoren
wat ik U vroeg in mijn gebed?’
Toen hoorde ik deze woorden:

‘Ik wil je helpen, o mijn kind;
je last mag je Mij geven,
en al je zorgen neem Ik op Mij,
op heel je weg door ’t leven.

Doch weet één ding, onthoud het goed:
Jouw tobben zal niet baten.
Je lasten kan Ik dragen slechts
als jij ze los wilt laten.’

Van dit gedicht wil ik je meenemen naar het waarom van dit lied voor deze week.
Hoewel het lied al wel in mijn gedachten was geweest, had ik het eigenlijk terzijde geschoven, omdat ik niet goed wist wat ik er verder mee moest.
Ja, persoonlijk betekende het heel veel voor mij, maar verder …
Toen kwam echter het volgende korte verhaaltje mijn mailbox binnen, en ik ervoer dat ik dit moest delen.
Ik ervaar het als een spiegel die de Heer mij/ons wil voor houden.

Geef toch aan Mij!
Er was eens een arme man die langs een landweg liep met een grote zak aardappelen op zijn rug. Hij bezweek bijna onder de last en het zweet gutste van zijn voorhoofd.
Gelukkig voor hem stopte er een boer met paard en wagen. 
‘Vooruit kerel,’ zei de boer.
‘Spring maar op de bok.’
De man hees zich op de wagen en zakte tevreden naast de boer neer.
Maar zijn zak rustte nog steeds op zijn rug.
‘Wat doe je nou?’ vroeg de boer verbaasd.
‘Zet die zak toch neer, man!’
‘Ach mijnheer,’ antwoordde de man.
‘U bent al zo aardig om mij een lift te geven.
Ik ga u toch zeker niet vragen om ook nog voor mijn aardappelen te zorgen.
Nee, die draag ik zelf wel!’

Wat een dwaze man.
En wij gedragen ons in onze relatie met God vaak precies zoals die man.
God zegt dat Hij voor ons zal zorgen en onze lasten zal dragen, maar vaak denken wij dat wij God een plezier doen als wij onze lasten netjes zelf meezeulen in plaats van Hem ermee lastig te vallen.

'Als u zich buigt onder de sterke hand van God, zal Hij u oprichten als Hij vindt dat de tijd daarvoor gekomen is. Geef al uw zorgen en problemen over aan God, want Hij houdt van u en zorgt voor u.'
(HTB)

'Verneder u dan onder de krachtige hand van God, opdat Hij u op Zijn tijd verhoogt.
Werp al uw zorgen op Hem, want Hij zorgt voor u.'
(HSV)
1 Petrus 5:6-7

>> Van: Actief Online

       >> O, laat Gods Zoon je thans omhullen – Opwekking 308

Mijn handen hef ik in aanbidding omhoog,
terwijl mijn tranen van pijn en verdriet,
van alle moeite en zorg, rijkelijk stromen.
Maar met dat ik mijn handen hef,
glijdt alles van mij af, en ik ervaar:
U hebt het allemaal van mij overgenomen.

Mijn handen zijn in aanbidding omhoog,
terwijl nu mijn tranen van vreugde
en dankbaarheid rijkelijk stromen.
‘Kom, ja, kom, o Heer, en vul mijn hart;
laat Uw Geest mij met Uw liefde
en goddelijke kracht doorstromen.’

Gods rijke zegen voor de komende week,
en een liefdevolle groet,
Rita

Week 23 - En aan U is de eer en de lof

In de hemel is de Heer

Deze week een lied dat al even op mijn lijstje stond; een lied dat ik ook heel graag zing.
Het heet eigenlijk ‘In de hemel is de Heer’, maar om een reden die ik hieronder verder zal uitleggen, heb ik de titel voor deze keer veranderd in ‘En aan U is de eer en de lof, want U regeert!’

       >> In de hemel is de Heer – Louis Brittz - Zuid-Afrikaanse Versie
       >> Nederlandse tekst 

Psalm 104:1
‘… HEERE, mijn God, U bent zeer groot, U bent met majesteit en glorie bekleed.’

Hebreeën 7:26
‘Want zo'n Hogepriester hadden wij nodig: heilig, onschuldig, onbesmet, afgescheiden van de zondaars en boven de hemelen verheven.’

Psalm 29:4
‘De stem van de HEERE is vol kracht, de stem van de HEERE is vol glorie.’

1 Kronieken 29:12
‘Rijkdom en eer komen van voor Uw aangezicht, en U heerst over alles. In Uw hand is kracht en macht, …’

Hebreeën 4:12
‘Want het Woord van God is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard, en het dringt door tot op de scheiding van ziel en geest, van gewrichten en merg, en het oordeelt de overleggingen en gedachten van het hart.’

Psalm 57:11 & Psalm 100:5
‘Want Uw goedertierenheid is groot tot aan de hemel, Uw trouw tot de wolken.’
‘… Zijn trouw van generatie op generatie.’

Openbaring 5:11
‘En ik zag, en hoorde een geluid van vele engelen rondom de troon, van de dieren en van de ouderlingen. En hun aantal bedroeg tienduizenden tienduizendtallen en duizenden duizendtallen.’

Openbaring 5:13
‘En elk schepsel dat in de hemel, op de aarde, onder de aarde en op de zee is, en alles wat daarin is, hoorde ik zeggen: Aan Hem Die op de troon zit, en aan het Lam zij de dankzegging, de eer, de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid.’

Openbaring 4:3
'En Hij Die daar zat, zag eruit als de stenen jaspis en sardius. En er was een regenboog rondom de troon, die eruitzag als een smaragd.’

Openbaring 4:8-11
‘En de vier dieren hadden elk voor zich zes vleugels rondom, en vanbinnen waren die vol ogen. Ze hadden geen rust en zeiden dag en nacht: Heilig, heilig, heilig is de Heere God, de Almachtige, Die was, Die is, en Die komt! wierpen de vierentwintig ouderlingen zich neer voor Hem Die op de troon zat, aanbaden Hem Die leeft in alle eeuwigheid, en wierpen hun kronen neer vóór de troon en zeiden: U bent het waard, Heere, te ontvangen de heerlijkheid, de eer en de kracht, want U hebt alle dingen geschapen, en door Uw wil bestaan zij en zijn zij geschapen.’

U wil ik loven!
Vanmorgen (zaterdag, 5 juni) was ik met mijn Stille Tijd aangekomen bij Psalm 57; een Psalm (lied) dat David schreef vanuit een grot, waar hij heen gevlucht was voor koning Saul.
Wiersbe (de schrijver van het dagboek dat ik dit jaar naast mijn Bijbel gebruik) legt vandaag daarbij de nadruk op de plaats van waaruit David schreef, en hoe hij dat kon doen.
‘Hoe kon David een grot tot zijn concertzaal maken?’

Wiersbe wijst ons op drie dingen, namelijk, dat David zich zeker wist van Gods bescherming, op het feit dat hij wist dat God alles zou voltooien en dat David zich alleen bekommerde om de eer van God.

Bescherming:
Vers 2 – ‘Wees mij genadig, o God, wees mij genadig, want mijn ziel heeft tot U de toevlucht genomen; ik neem mijn toevlucht onder de schaduw van Uw vleugels, totdat de rampen voorbij zijn gegaan.’
- God beschermt

Voltooien:
Vers 3 – ‘Ik roep tot God, de Allerhoogste, tot God, Die Zijn werk aan mij voltooien zal.’
- Wij kunnen vaak (misschien wel meestal) niets aan dingen doen, maar God wel.

Gods eer:
Vers 6 – ‘Verhef U boven de hemel, o God; Uw eer zij over de hele aarde.’
- We hebben een keuze; waar richten we ons op.

Wiersbe geeft aan dat het enige dat er toe doet is, dat we ons bekommeren om de eer van God
Het gaat immers niet om onze eer, maar om de eer van God!
Maar daar moet ons hart dan wel toe bereid zijn, en dat is waar Wiersbe ook op wijst, namelijk vs. 8 waar David zegt:
‘Mijn hart is bereid, o God, mijn hart is bereid; ik zal zingen, ik zal psalmen zingen.’

Zijn  wij bereid om die keuze te maken ongeacht waar we ons bevinden?
Richten wij ons hart op onze omstandigheden, die misschien net zo duister, koud en kil zijn als de grot waar David zich in bevond, of richten we ons hart op hetgeen waar het in dit leven echt om draait, namelijk op de eer van God?
Het is soms inderdaad, zoals Wiersbe ook zegt, soms al moeilijk om in een tijd van zegeningen God te loven en te prijzen, dus het kost ons vaak nog meer om dit te doen in moeilijke tijden, maar het is wel waar God naar verlangt.
En zoals God voor David zorgt, zorgt Hij ook voor ons: Hij beschermt ons, en zal het ook voor ons voltooien!

Wiersbe eindigt de overdenking bij deze Psalm met de volgende woorden:
‘Neem vandaag de tijd om Hem te loven vanwege Zijn zorg!’
En zo werd het dit lied voor deze week, als ook even een keer een andere titel dan de oorspronkelijke.

Op U, Heer, richt ik mijn hart,
want U wil ik loven en prijzen.
Van Uw grote Naam wil ik zingen,
met heel mijn hart U eer bewijzen.

Ik prijs U om Uw grootheid, die
zoveel meer is dan ik bevatten kan.
Ik prijs U om Uw wijsheid, die
zichtbaar is in Uw reddingsplan.
Ik prijs U om Uw grote macht, dat 
niets, echt niets, onmogelijk voor U is.
Ik prijs U, de Alfa en Omega; U,
Die is, was en komt; zo zeker en gewis.

Ik prijs U om de bescherming, die
U mij iedere dag opnieuw geeft.
Ik prijs U om Uw trouw, waarmee
U generatie op generatie omgeeft.
Ik prijs U voor de liefdevolle zorg
waarmee U mij dagelijks omringt.
Ik prijs U, Heer, om wie U bent;
dat besef maakt dat mijn hart zingt.

Zo zing ik tot Uw grote eer,
prijs ik Uw grote en machtige Naam.
Laat de klanken zich vermengen
met die van al de engelen saam. 

Gods rijke zegen voor de komende week,
en een liefdevolle, en bemoedigende groet,
Rita

Week 5 - The voice of Hope - De stem van Hoop (Uitgebreide versie)

Deze week een lied waarmee we God loven en prijzen, Hem aanbidden en de lof toe zingen ondanks onze omstandigheden.
Een lied dat ons laat zien dat we ook alle reden hebben om dit te doen, als ook dat het een keuze is om dit wel of niet te doen.

‘And through the storm (En door de storm);
despite it all (ondanks alles);
through good and bad (door goede en slechte dagen) …

Yet I will praise You (toch zal ik U prijzen);
yet I will sing (toch zal ik zingen);
yet I will worship (toch zal ik aanbidden)!’

Voor je nu zegt ‘maar je moest eens weten …’, vraag ik je om toch het lied te luisteren en vervolgens met mij mee te gaan naar de plaatsen in Gods Woord waar dit lied mij brengt.

 >> Lara Martin - The Voice of Hope  

(Onderin vind je opnieuw de link naar de tekst en de ‘vertaling’ van dit lied)

Allereerst
Het is niet makkelijk om zo dwars tegen onze gedachten en gevoelens in te gaan; het vraagt soms heel veel van ons, en vaak lukt het ons misschien ook niet, overweldigend als gedachten en gevoelens die voortkomen uit onze situatie kunnen zijn, maar we kunnen het denk ik wel leren.
Daarbij geloof ik ook dat hoe vaker we iets doen, hoe meer eigen het ons zal worden, en hoe meer eigen ons iets wordt, hoe makkelijker het wordt om opnieuw te doen.
Eén ding weet ik echter heel zeker: het werkt altijd iets uit!
Omstandigheden blijven doorgaans hetzelfde, maar het verandert ons, ons perspectief, en daarmee weer onze gedachten en gevoelens.

Hoewel ik ontzettend graag zing en het ook heel veel doe, blijf ik dit best heel moeilijk vinden; mijn gedachten en gevoelens kunnen zo overheersend en sterk zijn, en mijn wil dan zo botsen met die van Hem, maar toch is dit wel het verlangen van mijn hart om te leren en het volledig eigen te maken, en daar blijf ik mij naar uitstrekken.
Daarom wil ik jou (en mezelf natuurlijk in de eerste plaats) meenemen naar Gods Woord waarin we met eigen ogen kunnen zien dat we echt altijd een reden hebben om Hem te eren met een lied (ons spreken als ook onze daden zijn daar natuurlijk onlosmakend mee verbonden) in welke omstandigheid we ook verkeren.

De stem van Hoop
Gods weg is altijd de beste weg!

‘Want zoals de hemel hoger is dan de aarde, zo zijn Mijn wegen hoger dan uw wegen en Mijn gedachten dan uw gedachten.’
Jesaja 55:9

Als er één ding is dat mij enorm geholpen heeft, en nog steeds altijd helpt als er weer van alles speelt en gebeurt, is het kijken naar het leven van de Here Jezus, naar Zijn komst naar deze aarde, Zijn leven, als ook Zijn lijden en sterven, opstanding en hemelvaart.
Hoe ondoorgrondelijk bijzonder is niet dit reddingsplan van onze hemelse Vader!
Het is het beste en het mooiste dat God voor ons heeft gedaan, ook al kan ik de diepste diepte en reikwijdte van het totale reddingsplan, -vanaf Genesis tot en met Openbaringen, niet zien of bevatten.

En zo is het ook met ons leven, met alles waar we doorheen hebben te gaan; met alles dat op ons pad komt, als ook met alles dat in de wereld gebeurt, als ook de corona waar we nu mee te maken hebben.
Ja, God zou van alles kunnen voorkomen of kunnen ingrijpen, dingen tegen kunnen houden of juist bewerken, maar naast het feit dat wij een vrije wil en keuze hebben, ziet God het totaal plaatje van ons aller leven, als ook dat Hij Zijn plan heeft met deze wereld.
Denk maar eens aan het voorbeeld van Corrie ten Boom over de twee kanten van een borduurwerk.
Al wat God van ons vraagt te  midden van alles dat gebeurt, is dat we Hem vertrouwen, zowel in ons persoonlijk leven, als met alles wat er nu wereldwijd gebeurt en dat we Hem blijven eren, loven en prijzen.

En zo gaan mijn gedachten opnieuw naar wat Sheila Walsh zei in haar gebed* met oog op de kanker die geconstateerd was in haar leven: ‘Lord, I want You to do whatever will bring more glory to Your Name!’
En ik bid met haar mee, dat God datgene doet in mijn leven, wereldwijd, wat Hem de meeste eer zal brengen, want daar gaat het om.

De stem van Hoop
God is onveranderlijk en altijd goed!

‘Maar U blijft Dezelfde, aan Uw jaren zal geen einde komen.’
Psalm 102:28

‘Want God, de HEERE, is een zon en een schild, de HEERE zal genade en eer geven, Hij zal het goede niet onthouden aan hen die in oprechtheid hun weg gaan.’
Psalm 84:12

Hoewel het voor ons mensen niet te bevatten is, is God eeuwig.
Hij was er al voor de wereld begon, en Hij zal er altijd zijn, zelfs als de aarde en de hemel vergaan. (Psalm 90:2; Psalm 102:26-28; Hebreeën 1:12)
God is niet als ons mensen; Hij is onveranderlijk.
Hij houdt Zijn beloften, Zijn plannen blijven bestaan, Zijn trouw blijft van generatie op generatie.
Zijn goedertierenheid, oftewel Zijn goedheid, Zijn liefde, Zijn genade, houden nooit op.
Door alle eeuwen heen zien we in Zijn Woord dat Hij Zijn beloften nakomt, ongeacht hoelang het ook duurt.
Door alle eeuwen heen zien we in Zijn Woord, dat Zijn plannen zich één voor één ontvouwen.
Door alle eeuwen heen zien we in Zijn Woord, dat Zijn Woord betrouwbaar is, en als Zijn Woord betrouwbaar is, dan is dat zeer zeker ook de Persoon Die ze uitspreekt!
Door alle eeuwen heen zien we in Zijn Woord, dat Hij goed is, en het beste met ons voorheeft.

God is goed; heeft Hij ons in Christus immers niet vergeven?
God is goed; is Hij immers geen schuilplaats, een toevlucht, een burcht, een veilige vesting voor een ieder in nood?
God is goed; is Hij immers niet onze kracht en sterkte?
God is goed; is Hij immers niet onze rots, onze Bevrijder, ons heil!
God is goed; immers is Zijn hand niet op ons, voor, achter, ja, op ons?
Is Hij het immers niet Die tegen ons heeft gezegd dat Hij altijd bij ons zal zijn, ons nooit zal verlaten!
En dit is nog maar nauwelijks een fractie van hoe goed God voor ons is.

De stem van Hoop
Hij is de Koning der koningen, de Vredevorst.

‘Zij zullen oorlog voeren tegen het Lam, maar het Lam – want Heere der heren is Hij en Koning der koningen – zal hen overwinnen, en zij die samen met Hem zijn, geroepenen, uitverkorenen en gelovigen.’
Openbaring 17:14

‘Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op Zijn schouder. En men noemt Zijn Naam Wonderlijk, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.’
Jesaja 9:5

Welk een heerlijk vooruitzicht hebben wij, welk een heerlijke zekerheid te midden van alle moeilijkheden, zorgen en problemen, te midden van alle stormen die woeden, te midden van alle oorlogen en vervolgingen die er zijn.
Hoe belangrijk is het daarom ook niet dat we besef hebben van de onzichtbare strijd die om ons heen gaande is; om ons te wapenen met de wapens die God ons gegeven heeft, zodat we kunnen standhouden tot het einde toe!
De satan gaat rond als een brullende leeuw op zoek naar wie hij kan verslinden; alles is er bij hem op gericht om nog zoveel mogelijk mensen weg te houden bij God, en van het eeuwige leven met Hem.
De oorlog die gaande is, is groter en verstrekkender dan wij ons vaak realiseren, of zelfs maar bewust van zijn, maar hij is er wel degelijk.
Daarom is het zo belangrijk om dicht bij Hem en Zijn Woord te blijven, om in Hem te blijven.
Want alleen met Hem kunnen we alles aan, alleen met Hem zullen we de eindstreep halen.
Met Hem, Die het Lam is, de Heere der heren,  de Koning der koningen, de Vredevorst!
Zijn heerschappij zal volkomen vrede brengen!
Nu, voor de gelovigen, vrede met God, maar straks volkomen vrede, waarin er geen oorlogen of wat dan ook meer zal zijn.

De stem van Hoop
Het anker voor mijn ziel.

‘Omdat Hij aan de erfgenamen van de belofte overvloediger de onveranderlijkheid van Zijn raadsbesluit wilde bewijzen, heeft God die bekrachtigd met een eed, opdat wij door twee onveranderlijke dingen, waarin het onmogelijk is dat God zou liegen, een sterke troost zouden ontvangen, wij die bij Hem de toevlucht genomen hebben om de hoop die voor ons ligt, vast te houden. Deze hoop hebben wij als een anker voor de ziel, dat vast en onwrikbaar is en reikt tot in het binnenste heiligdom, achter het voorhangsel.’
Hebreeën 6:17-19

Een anker symboliseert hoop en standvastigheid.
Voor een schip is een anker een onmisbaar item; het legt het schip vast, en biedt hoop op redding; kortom het kan een verschil betekenen tussen leven en dood.
En eigenlijk is dit voor de mens precies hetzelfde, alleen is het ‘anker’ dan geen ding maar een Persoon, namelijk Jezus Christus, en Zijn verlossingswerk.
Jezus, en Zijn verlossingswerk is de kracht die ons staande houdt in dit leven, als ook dat Hij de redding van onze ziel is, en daarmee het verschil is tussen leven (met God) en  dood (zonder God).

Het voorhangsel in de tempel scheurde van boven naar beneden toen Jezus stierf aan het kruis op Golgotha (Matth. 27:51); Zijn werk op aarde was volbracht, de toegang tot God volledig herstelt omdat Hij de straf op onze zonden heeft gedragen.
Daarmee is Jezus ons anker geworden, het anker voor onze ziel!
Vast en onwrikbaar zegt God’s Woord, dus er is niets wat dit nog kan veranderen!
Het is daarmee geen hoop in de zin van ‘misschien’, zoals bij een schip wel het geval is, maar het is een Hoop van Zekerheid, want door Hem is onze ziel voor eeuwig gered.

De stem van Hoop
Daarom zal ik ondanks alles Hem prijzen, zingen, Hem aanbidden

‘Al zal de vijgenboom niet in bloei staan en er geen vrucht aan de wijnstok zijn,
al zal de opbrengst van de olijfboom tegenvallen en zullen de velden geen voedsel voortbrengen,
al zal het kleinvee uit de kooi verdwenen zijn en er geen rund in de stallen over zijn –
ik zal dan toch in de HEERE van vreugde opspringen, mij verheugen in de God van mijn heil.’
Habakuk 3:17,18

Ondanks alles …
Stormen zullen woeden, goede en slechte tijden komen en gaan, tegenspoed zal er altijd zijn, is het niet voor de één, dan wel voor de ander, en soms kan het lijken alsof er nergens een uitweg is, maar in alles en altijd, is en blijft Hij Dezelfde; de Enige, waarachtige Heer en God; de Allerhoogste, de Onveranderlijke.
Op Hem kunnen we vertrouwen en bouwen; in Hem kunnen we rusten in de zekerheid dat Hij alles vast in handen houdt, en nooit de controle verliest.
Hij, de Koning der koningen, de Vredevorst is goed; Hij is het anker voor onze ziel; de Stem van Hoop.
En dat maakt dat we altijd een (alle) reden hebben om Hem te loven en te prijzen, Hem te aanbidden.
Dat maakt dat we altijd een (alle) reden hebben om te zingen.
De keuze is aan ons …

Daarom zal ik!

Heer, doe mij te midden
van de stormen van het leven
altijd zien op wie U bent
en op de redding die U
mij heeft gegeven.

Laat mij in tegenspoed
nooit vergeten wie U bent:
de Allerhoogste,
Koning der koningen,
de Vredevorst,
Die mij bij name kent.

Laat mij in goede en slechte dagen
altijd Uw grootheid bezingen.
Ja, laat mij U loven en prijzen,
van Uw trouw en goedheid zingen.

U bent het Anker van mijn ziel,
de Stem van Hoop die mij doet leven.
Daarom zal ik U loven en prijzen,
al de dagen die U mij nog gaat geven.

God's rijke zegen en nabijheid
voor de komende week.
Dat we Hem zullen blijven loven, prijzen, en aanbidden,
ja, zingen tot Zijn glorie en eer, ondanks ...

Een liefdevolle groet,
Rita

Vanwege copyright wil ik hier niet de volledige teksten plaatsen maar geef bij een Engels lied een link naar de teksten.
Soms staat er onderaan ‘Meer weergeven’, als je hierop klikt, komt de rest van de tekst in beeld.
Verder staat er onderin ‘Naar het Nederlands vertalen’; als je dit aanklikt, komt de Nederlandse vertaling van het lied in beeld.
Ik wil er wel bij zeggen dat de vertaling vaak wel een beetje gebrekkig is, maar wel voldoende om het lied te kunnen begrijpen.

>> Tekst en ‘vertaling’ van het lied ‘Hope’ van Lara Martin

* Zie Blog: >> Mag Ik?
 

Week 5 - The voice of Hope - De stem van Hoop (Beknopte versie)

Deze week een lied waarmee we God loven en prijzen, Hem aanbidden en de lof toe zingen ondanks onze omstandigheden.
Een lied dat ons laat zien dat we ook alle reden hebben om dit te doen, als ook dat het een keuze is om dit wel of niet te doen.

‘And through the storm (En door de storm);
despite it all (ondanks alles);
through good and bad (door goede en slechte dagen) …

Yet I will praise You (toch zal ik U prijzen);
yet I will sing (toch zal ik zingen);
yet I will worship (toch zal ik aanbidden)!’

Voor je nu zegt ‘maar je moest eens weten …’, vraag ik je om toch het lied te luisteren en vervolgens met mij mee te gaan naar de plaatsen in Gods Woord waar dit lied mij brengt.

 >> The Voice of Hope - Lara Martin 

(Onderin vind je opnieuw de link naar de tekst van dit lied met de mogelijkheid naar een ‘vertaling’)

Allereerst
Het is niet makkelijk om zo dwars tegen onze gedachten en gevoelens in te gaan; het vraagt soms heel veel van ons, en vaak lukt het ons misschien ook niet, overweldigend als gedachten en gevoelens die voortkomen uit onze situatie kunnen zijn, maar we kunnen het denk ik wel leren.
Daarbij geloof ik ook dat hoe vaker we iets doen, hoe meer eigen het ons zal worden, en hoe meer eigen ons iets wordt, hoe makkelijker het wordt om opnieuw te doen.
Eén ding weet ik echter heel zeker: het werkt altijd iets uit!
Omstandigheden blijven doorgaans hetzelfde, maar het verandert ons, ons perspectief, en daarmee weer onze gedachten en gevoelens.

Hoewel ik ontzettend graag zing en het ook heel veel doe, blijf ik dit best heel moeilijk vinden; mijn gedachten en gevoelens kunnen zo overheersend en sterk zijn, en mijn wil dan zo botsen met die van Hem, maar toch is dit wel het verlangen van mijn hart om te leren en het volledig eigen te maken, en daar blijf ik mij naar uitstrekken.
Daarom wil ik jou (en mezelf natuurlijk in de eerste plaats) meenemen naar Gods Woord waarin we met eigen ogen kunnen zien dat we echt altijd een reden hebben om Hem te eren met een lied (ons spreken als ook onze daden zijn daar natuurlijk onlosmakend mee verbonden) in welke omstandigheid we ook verkeren.

De stem van Hoop
Gods weg is altijd de beste weg!

‘Want zoals de hemel hoger is dan de aarde, zo zijn Mijn wegen hoger dan uw wegen en Mijn gedachten dan uw gedachten.’
Jesaja 55:9

De stem van Hoop
God is onveranderlijk en altijd goed!

‘Maar U blijft Dezelfde, aan Uw jaren zal geen einde komen.’
Psalm 102:28

'Want God, de HEERE, is een zon en een schild, de HEERE zal genade en eer geven, Hij zal het goede niet onthouden aan hen die in oprechtheid hun weg gaan.’
Psalm 84:12

De stem van Hoop
Hij is de Koning der koningen, de Vredevorst.

‘Zij zullen oorlog voeren tegen het Lam, maar het Lam – want Heere der heren is Hij en Koning der koningen – zal hen overwinnen, en zij die samen met Hem zijn, geroepenen, uitverkorenen en gelovigen.’
Openbaring 17:14

‘Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op Zijn schouder. En men noemt Zijn Naam Wonderlijk, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.’
Jesaja 9:5

De stem van Hoop
Het anker voor mijn ziel.

‘Omdat Hij aan de erfgenamen van de belofte overvloediger de onveranderlijkheid van Zijn raadsbesluit wilde bewijzen, heeft God die bekrachtigd met een eed, opdat wij door twee onveranderlijke dingen, waarin het onmogelijk is dat God zou liegen, een sterke troost zouden ontvangen, wij die bij Hem de toevlucht genomen hebben om de hoop die voor ons ligt, vast te houden. Deze hoop hebben wij als een anker voor de ziel, dat vast en onwrikbaar is en reikt tot in het binnenste heiligdom, achter het voorhangsel.’
Hebreeën 6:17-19

De stem van Hoop
Daarom zal ik ondanks alles Hem prijzen, zingen, Hem aanbidden

‘Al zal de vijgenboom niet in bloei staan en er geen vrucht aan de wijnstok zijn,
al zal de opbrengst van de olijfboom tegenvallen en zullen de velden geen voedsel voortbrengen,
al zal het kleinvee uit de kooi verdwenen zijn en er geen rund in de stallen over zijn –
ik zal dan toch in de HEERE van vreugde opspringen, mij verheugen in de God van mijn heil.’
Habakuk 3:17,18

Daarom zal ik!

Heer, doe mij te midden
van de stormen van het leven
altijd zien op wie U bent
en op de redding die U
mij heeft gegeven.

Laat mij in tegenspoed
nooit vergeten wie U bent:
de Allerhoogste,
Koning der koningen,
de Vredevorst,
Die mij bij name kent.

Laat mij in goede en slechte dagen
altijd Uw grootheid bezingen.
Ja, laat mij U loven en prijzen,
van Uw trouw en goedheid zingen.

U bent het Anker van mijn ziel,
de Stem van Hoop die mij doet leven.
Daarom zal ik U loven en prijzen,
al de dagen die U mij nog gaat geven.

God's rijke zegen en nabijheid
voor de komende week.
Dat we Hem zullen blijven loven, prijzen, en aanbidden,
ja, zingen tot Zijn glorie en eer, ondanks ...

Een liefdevolle groet,
Rita

Vanwege copyright wil ik hier niet de volledige teksten plaatsen maar geef bij een Engels lied een link naar de teksten.
Soms staat er onderaan ‘Meer weergeven’, als je hierop klikt, komt de rest van de tekst in beeld.
Verder staat er onderin ‘Naar het Nederlands vertalen’; als je dit aanklikt, komt de Nederlandse vertaling van het lied in beeld.
Ik wil er wel bij zeggen dat de vertaling een beetje gebrekkig kan zijn, maar wel voldoende om het lied te kunnen begrijpen.

>> Tekst en ‘vertaling’ van het lied ‘Hope’ van Lara Martin

Week 1 - Spirit, Lead me!

Er zijn van die liederen die je direct raken, en dit is er is één van, want dit lied is echt een gebed van mijn hart.
Het sprak me zo aan, dat ik het lied heb gebruikt om er een gedicht van te maken om het zo als het ware ‘van mezelf’ te maken.
Qua tekst komt het gedicht heel dicht bij de tekst van het lied, dat was ook echt mijn streven, maar het is geen (letterlijke) vertaling van het lied.
Het bijzondere is dat ik het gedicht al langere tijd geleden geschreven heb, maar op de één of andere manier is het in de vergetelheid geraakt.
Aan de andere kant, het is wel een prachtig lied, en gedicht om het nieuwe jaar mee te beginnen, dus misschien moest het ook allemaal wel zo zijn en lag het hierop te wachten.
Zegt Prediker immers niet dat er voor alles een tijd is? 

Het is een lied waarin we ons ‘eigen ik’ als een offer (geschenk), een teken van onze toewijding, als  aanbidding aan de Heer geven.
Als er iets is dat in dit lied heel duidelijk naar voren komt, dan is het wel dat aanbidding heel wat meer is dan alleen het zingen van liederen om Hem te verheerlijken.
Luister maar eens goed naar de woorden van dit lied, lees ze mee als je het kunt.
(*Voor wie het Engels niet machtig is, scroll even helemaal naar beneden)

 >> 'Spirit, lead me' van Michael Ketterer & Influence Music 

 Ik weet niet welke gevoelens en/of gedachten dit lied bij jou oproept, maar bij mij was, en is het, nog steeds best wel dubbel.
Het is een gebed van mijn hart, en tegelijk huiver ik, want het is zoveel wat ik hier zing, zeg, bid.
Ja, het is wel een gebed van mijn hart, wel mijn verlangen, maar ik ken mijzelf ook, en daarmee gaan mijn gedachten dan ook gelijk naar de woorden van Paulus, als hij zegt: het goede dat ik doen wil, doe ik niet, en het verkeerde dat ik niet wil, dat doe ik. (Rom. 7:19 in eigen woorden)
De wil is er wel, maar de uitvoering ….
Het lied brengt mij dan ook bij het proces van ‘sterven aan jezelf’.

Johannes 12:23-26

‘Maar Jezus antwoordde hun: Het uur is gekomen dat de Zoon des mensen verheerlijkt zal worden. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. Wie zijn leven liefheeft, zal het verliezen, en wie zijn leven haat in deze wereld, zal het behouden tot het eeuwige leven. Als iemand Mij dient, laat hij Mij volgen, en waar Ik ben, daar zal ook Mijn dienaar zijn. En als iemand Mij dient, zal de Vader hem eren.’

De Here Jezus Zelf is ons hierin voorgegaan.
Hij heeft Zijn leven afgelegd, zodat wij kunnen leven.
Hij heeft Zijn wil afgelegd, en is Zijn Vader gehoorzaam geworden, letterlijk tot in de dood.
In alles is de Here Jezus volledig toegewijd aan Zijn Vader; elk moment dat Hij leefde was Hij gericht op de wil van de Vader, opdat Hij verheerlijkt zou worden.
Gods Geest was op Hem, niets van wat Hij gedaan heeft kwam voort uit Zichzelf, maar alles kwam voort uit wat Hij Zijn Vader had zien doen.

Wat ik ook altijd heel erg bijzonder vind, is dat de Bijbel ons vertelt dat de Here Jezus gehoorzaamheid heeft geleerd door(uit) wat Hij heeft geleden. (Hebr. 5:8)
Gehoorzaamheid is dus ook iets dat we moeten leren, en de vraag die daar onlosmakend aan verbonden is, is: willen we dat ook?

Sterven aan jezelf, als de graankorrel in de grond, juist om vrucht te dragen.
Je eigen leven overgeven in Zijn handen; Uw wil geschiede.
Misschien gehaat worden in en door de wereld, maar het eeuwige leven ontvangen.
Hem volgen en altijd mogen zijn waar Hij is.
Hem dienen, en daarvoor geëerd worden door de Vader.

Willen wij Hem echt volgen, dienen, alles geven?
Mag Zijn Geest ons leiden, ook als dat indruist tegen wat we denken of voelen, of willen?
Vertrouwen we Hem volledig?

Spirit, lead me!

Heer, dit is mijn aanbidding; dit is het offer dat ik U geef.
Niets wil ik U onthouden van elk moment dat ik leef.

Ik leer U te vertrouwen, ook als ik niets zie of ervaar.
En ook in elk lijden wil ik geloven: U bent daar!

Als U zegt dat iets verkeerd is, wil ik met U ‘nee’ daartegen zeggen.
Als U zegt dat ik los moet laten, wil ik alles in Uw handen leggen.

Ik wil pas ergens aan beginnen als U daarin aanwezig bent.
Ik wil pas ergens in duiken als ik Uw stem daarin hoor en herken.

Ik wil wachten als U mij maant om stil te zijn.
En als U mij zegt te vertrouwen, wil ik ook daarin gehoorzaam zijn.

Heer, soms voelt het als een last, te moeilijk en te zwaar om te dragen.
Maar nu ik het eenmaal begrepen heb, verlang ik ernaar meer met U te wagen.

U brengt mij verder, verder dan ik U vraag, en het is mij het allemaal waard, om U maar te zien.
Laat Uw vuur maar vallen op het altaar van mijn leven, opdat ik U toegewijd en vol vuur en passie dien.

Ja, ook als alle hoop is vervlogen, en alleen Uw woord overblijft,
ook dan wil ik blijven geloven dat U dicht bij mij bent, en blijft.

U blijft mij geven van Uw levend water en lest zo mijn dorst steeds weer.
En ook op mijn zwakste en ergste momenten blijft U van mij houden, Heer.

U blijft mij eraan herinneren dat ik van grote waarde ben.
Juist op die momenten als ik mijzelf totaal niet meer herken.

Och Heer, ik vertrouw mijn eigen wegen niet; hoe vaak berokkenen mijn keuzes immers geen schade?
Daarom Heer, leg ik alles, ja alles, voor U neer; en ruil al mijn fouten in voor Uw genade.

Ik wil niet meer mijn eigen wegen volgen; ik ben er klaar mee mijn gevoelens na te jagen.
Leid mij, Heer, leid mij door Uw Heilige Geest, dat is wat ik U met heel mijn hart wil vragen.

Uw wegen verlang ik te gaan, o Heer, en leren in alles gehoorzaam te zijn.
Leid mij door Uw Heilige Geest, in dagen van vreugd, in dagen van pijn.

Leid mij, Heer, ja, leid mij door Uw Geest; U bent de weg, de waarheid, het leven.
Leid mij, Heer, ja, leid mij door Uw Geest; Uw liefde en genade houden mij omgeven.

- Amen - 

Gods rijke zegen voor dit nieuwe jaar.
Laat je leiden door Zijn Geest;
je kunt Hem vertrouwen!

Liefdevolle groet,
Rita

* Ik besef dat niet iedereen het Engels even machtig is, al geven mijn gedichten wel vaak de strekking van een lied weer.
Vanwege copyright wil ik hier niet de volledige teksten plaatsen maar geef bij een Engels lied een link naar de teksten.
Soms staat er onderaan ‘Meer weergeven’, als je hierop klikt, komt de rest van de tekst in beeld.
Verder staat er onderin ‘Naar het Nederlands vertalen’; als je dit aanklikt, komt de Nederlandse vertaling van het lied in beeld.
Ik wil er wel bij zeggen dat de vertaling een beetje gebrekkig kan zijn, maar wel voldoende om het lied te kunnen begrijpen.

Link naar de tekst + vertaling: >> 'Spirit, lead me'

De liefde van God zichtbaar in Zijn genade (3 - slot)

Neem de tijd ...

God geeft niet naar dat wij verdienen, maar schenkt ons in Jezus, genade op genade.
Zo ook als het gaat om het volgende.
Zolang ik me kan herinneren heb ik ook gezongen wanneer ik maar kon.
Als kind urenlang op de schommel, op de zondagsschool van de Hervormde kerk, later met anderen op speciale avonden van de Chr. Gereformeerde kerken in de regio.
Ik zong op de fiets, op school in Utrecht, tijdens mijn werk.
Met mijn vader op zaterdagmiddag in de kerk waar hij als organist de sleutel van had; en och, wat zong dat geweldig en wat klonk dat mooi!
Of ook bij het orgeltje dat we thuis hadden, of samen met mijn moeder bij de vaat.
Eens heb ik me opgegeven voor een zangwedstrijd van de EO, maar ik heb nooit het lef gehad om te gaan, mijn angst en onzekerheid zorgden ervoor dat ik het afzei.
Echter door het roken verloor mijn stem haar glans, en op een gegeven moment was er niet zo veel meer van over.
Zingen deed ik nog steeds graag, maar zoals vroeger, nee, dat was voorbij.
Toch ben ik blijven zingen, ook in de moeilijke jaren die kwamen.
De aanbiddingsavonden van de gemeente waar we toen nog lid van waren, werden mijn zingende-met-gebroken-hart-en-stem-voorbede-en-staande-blijfavonden.
Ik denk dat ik daar geleerd heb, pas ingezien heb, wat een lofoffer werkelijk inhoudt.
>> Broken Hallelujah - Gebroken Halleluja

Inmiddels is het alweer heel wat jaar geleden dat ik op Goede Vrijdag gestopt ben met roken, ik ben de tel kwijt geraakt, maar niet het besef van het Genadegeschenk dat God mij heeft gegeven (naast Zijn hulp, waardoor het dit keer ook echt gelukt is), namelijk mijn stem terug om Hem de lof en eer toe te zingen en nu ook in het Aanbiddingsteam van onze gemeente.
En dat op mijn leeftijd!
Welk een trouwe en liefdevolle God is HIJ!


Wat God mij door Zijn Geest ook heeft laten zien en heeft geleerd, is de kracht van Zijn woord.
Het was op een dag dat ik de wanhoop nabij was, en niet meer wist wat ik nog kon doen, en ook niet meer wist hoe of wat te bidden.
Het was op die dag, dat Gods Geest mij drong om Gods woord te openen en allerlei Bijbelteksten uit te schrijven.
Eerst allemaal teksten waarin wanhoop doorklonk, uitroepen om Zijn hulp en redding, en vervolgens allemaal Bijbelteksten waarin doorklonk wie Hij was, en wat Hij allemaal heeft gedaan enz.
Vervolgens heb ik midden in de kamer hardop alles opgelezen en mijn wanhoop verdween en maakte plaats voor stille vrede in mijn hart.
Ik wil niet zeggen dat ik het nu helemaal voor elkaar heb, echt niet, maar de herinnering aan deze middag, aan dit moment, staat in mijn geheugen gegrift en brengt mij met iedere moeilijkheid bij Zijn woord.
Zijn woord stellen tegenover wat mij wanhopig maakt, tegenover mijn moeilijkheden en problemen, het verlegd eenvoudig mijn aandacht van mijzelf naar Hem en dat maakt dat ik veel meer aankan dat ik ooit had gedacht.
De moeilijkheden en problemen gaan niet weg, maar ik word er dan wel steeds weer bij bepaald Wie het is die mij bijstaat en helpt.
Een leerproces voor de rest van mijn leven, een keuze die ik steeds opnieuw moet maken.
Maar wat een Genade, wat een liefde, dat Hij mij zo tegemoet kwam (en komt) in mijn wanhoop.


In mijn raamkozijn staat een knipwerkje van een vogelkooi met een geopende kant; ooit gekregen van een lieve ‘zus’, die één van mijn stukjes had gebruikt op een Vrouwenochtend en die iemand tegen kwam die mij weer kende.
De vogelkooi is voor mij van grote betekenis, want het brengt de herinnering terug in mijn gedachten aan de toespraak van Margreet van Straalen  ‘Van afwijzing tot aanvaarding’, een toespraak die we met een groepje vrouwen hebben geluisterd en die ik vervolgens helemaal heb uitgeschreven en uitgespit.
Het bracht mij bij het feit dat ik (door allerlei omstandigheden) was als die vogel in die kooi met geopend deurtje was, vrij en toch gevangen.
Vrij om te gaan en staan, maar gevangen door de angst voor het onbekende; gevangen door een vals gevoel van veiligheid, want laten we eerlijk zijn, hoe ‘onprettig’ soms iets ook kan zijn,
als dat het enige is dat we kennen, dan kan dat ook een bepaald gevoel van veiligheid geven.
Maar God gaf mij met het inzicht ook de kracht en moed om die ‘valse, veilige’ plek te verlaten en ik legde mijn hand in die van Hem, en zo gingen we samen op weg.
En welk een bijzondere wereld is er niet voor mij opengegaan!
>> Mijn geliefde dochter (vervolg)
Ja, het was doodeng, het heeft heel wat gekost, maar het was het allemaal waard!
Wat was die toespraak een Genadegeschenk, wat waren het (meerdere keren) luisteren en uitschrijven ervan Genademomenten, welk een inzichten gaf Hij mij niet wat betreft de blokkades en dergelijke die er waren in mijn leven; wat is Zijn liefde daarin zichtbaar!

>> Van afwijzing tot aanvaarding (toespraak van Margreet van Straalen – even naar beneden scrollen en onderaan beginnen*)


Angst is iets dat deel uitmaakte van mijn vorige herinnering, van verschillende herinneringen.
Angst is wat al heel vroeg in mijn leven is binnengekomen, er waarvan God mij heeft laten zien, dat het satans manier is om Zijn kinderen weg te houden, of weg te halen, van hun bestemming.
Wat een Genade is het niet alleen dat God dit liet zien, maar ook dat Hij mij de moed en kracht geeft, en daarin ook naast mij en met mij mee gaat, om dit te veranderen en mij alsnog daar te brengen waar Hij mij hebben wilt, namelijk in de vrijheid.

Mensen zeggen soms: zo ben ik nu eenmaal, maar ik geloof met heel mijn hart, dat God niet wil dat we blijven wie we zijn.
Ik geloof met heel mijn hart, dat Hij bij machte is ons te veranderen, als wij het maar toelaten.
Het leven brengt nu eenmaal soms dingen met zich mee, waardoor wij heel anders worden dan we als kind waren, of zoals we hadden kunnen zijn, als de omstandigheden anders waren.
Toch zie ik om mij heen, en gedeeltelijk ook aan mijzelf, dat we zo niet hoeven te blijven en dat we het ook niet als een excuus kunnen gebruiken, want onze God is groter en machtiger dan hij die ons klein en gebonden wilt houden.
Hij zond Zijn Zoon, onze Here Jezus Christus naar deze wereld, zodat we nieuwe mensen kunnen worden, mensen die bevrijd zijn van zonde en schuld, maar ook van het oude leven dat we hebben geleefd.
Het antwoord op alles is Genade, Gods Genade, en in die Genade is Zijn liefde zichtbaar.

En zo ben ik weer terug waar ik was begonnen, bij Genade, bij Grace, Amazing Grace.
Bij ‘It is by GRACE you (I) have been saved!’; bij ‘door genade bent u (ik) gered’.
Want, niet alleen heeft God mij Zijn grootste Genadegeschenk gegeven in Jezus, maar ook al deze andere dingen en de vele momenten en geschenken die nog zullen komen.
Het is Zijn Genade waardoor ik ben gered voor de eeuwigheid, maar het is ook Zijn Genade die mij keer op keer red van mijzelf en alles wat nog uit mijn leven weg moet om meer en meer op Hem te gaan lijken, om heilig(er) te worden, zoals Hij zegt in Zijn woord.


Alles wat ik hier heb opgeschreven zijn slechts enkele van de vele herinneringen die ik heb van momenten van Gods genadegeschenken.
Van sommige was ik mij al bewust dat het Genademomenten waren, van anderen kwam ik er pas veel later achter en een enkele pas met het lezen van het boekje.

Ik hoop (dat is eigenlijk mijn gebed) dat ook jij met het lezen van alles iets van Zijn liefde, die zichtbaar is in Zijn Genade, hebt ontdekt, en meer nog, dat het je aangezet heeft, of aanzet, tot het kijken naar Zijn liefde in de Genademomenten en -geschenken in je eigen leven.
Schrijf ze op en bewaar ze.
Met het opschrijven word je je bewuster van dingen, komen dingen beter binnen, en onthoud je dingen beter.
En soms kunnen dingen die je hebt opgeschreven weer tot een enorme bemoediging voor jezelf zijn, of je terugbrengen bij Hem, of een aansporing zijn, of …
Misschien zelfs van (levens)belang voor iemand die het ooit later in handen krijgt; wie zal het zeggen; God weet het.


Als laatste staat er nog één zin in het schrift dat ik gebruikt heb om alles op te schrijven, en daarmee wil ik eindigen.
Het heeft niets met het boekje te maken, nog met mijn herinneringen, maar ik denk dat het wel uit dit alles voortkomt en alles zegt:

‘Wees niet bang om aan de hand van Jezus te gaan!’


Lieve Vader in de hemel, het schrijven heeft deze keer wel heel wat voeten in de aarde gehad, maar dank U wel, dat U mij dwars door alles heen hebt geleid en geholpen.
Ik bid, Vader, dat het opnieuw tot zegen mag zijn en mensen heel dicht bij U zal brengen.
Niet door alles wat ik heb meegemaakt, of wat er is gebeurd, maar door wat U daarin voor mij hebt gedaan en betekent, en dat U dit niet alleen voor mij zo is, maar voor iedereen.
Wie U met het hele hart zoekt, zal U vinden, zegt Uw woord.
Nader tot Mij, en Ik zal tot u naderen!
U bent geen God van ver weg; U bent een God die ons zoekt en een relatie met ons wilt.
En door Jezus, Uw Zoon, door Zijn lijden en sterven, heeft U dit weer mogelijk gemaakt voor ons.
Door Hem mogen wij U Abba – Vader – noemen.
Wat een Genade, wat een Liefde!
Dank U wel!
Geprezen zij Uw grote Naam, van nu aan tot in alle eeuwigheid.

– Amen –


Zo terugdenkend zie
en ervaar ik Zijn liefde
meer en meer.
Het vult mijn hart
met dankbaarheid,
en mijn mond
met lof en eer.


Gods rijke zegen in het ontdekken van Gods liefde in Zijn genade in jouw leven.
Een liefdevolle groet,

Rita

* Wil je de toespraak van Margreet van Straalen graag in wordbestand lezen, dan kan ik je dit per mail toesturen.
Gebruik hiervoor het contactformulier bijna onderaan rechts op dit Blog, of mail naar bloemingodstuin@upcmail.nl.
Dit geldt ook voor mijn verhaal van ‘Onderweg naar Pasen’.