zondag 17 januari 2021

The goodness of God (De goedheid van God)

Met dat we dit lied vorige week zondag in de dienst zingen, springt mijn hart op van vreugde, en weet ik, ja, dit is het lied dat ik moet gebruiken voor Week 3 op Quality Time.
Met het zingen van dit lied afgelopen zondag, als ook de gehele week, -het lied is echt dagelijks in mijn hart en op mijn lippen, ervaar ik hoe het zingen, zelfs van maar de paar regeltjes die ik uit mijn hoofd ken, mijn ziel optilt en mij diepe vreugde en blijdschap geeft.


  >> The goodness of God  

De afgelopen week heb ik heel veel nagedacht over dit lied, als ook naar mijn leven gekeken aan de hand van dit lied, want zoals zo vaak met liederen, ook hier zingen we nogal weer heel wat.
En het riep bij mij dan ook de nodige vragen op.
Geloof ik wat ik zing?
Meen ik wat ik zing?
Maak ik waar wat ik zing?
Kan, of mag ik het wel zingen als ik zo vaak tekortschiet en faal in het niet doen wat ik soms -vaak?- zo makkelijk meezing?
Als er één ding is wat dit lied afgelopen week bij mij teweeg heeft gebracht dan is het wel ‘Bewustwording’, en in dit geval vooral ‘bewustwording van Gods goedheid’.


De strekking van het lied.
Het eerste couplet begint met het uitspreken van dat ik van de Heere houd, en vertelt vervolgens dat Zijn genade me nooit in de steek laat, nooit teleurstelt, nooit faalt, en dat alle dagen van mijn leven in Zijn handen zijn.
Het zegt dat ik zal zingen van de goedheid van de God vanaf het moment dat ik wakker word tot het moment dat ik ga slapen.
In het refrein dat volgt getuig ik van Gods trouw en goedheid die er was elke dag van mijn leven; ‘mijn gehele leven bent U trouw geweest; mijn gehele leven was U goed, ja, zo goed voor mij’.
En daarom kan ik niet anders dan, met elke ademteug die ik kan nemen, zingen van de goedheid van God.

Het tweede couplet begint met het uitzingen dat ik van God’s stem houd, dat Hij mij door het vuur heen heeft geleid en dat er niemand anders dan Hij dichtbij mij is in de donkerste nacht.
Dat ik Hem ken als een Vader, als een Vriend, en dat ik mijn dagen geleefd heb in Zijn goedheid.

In de ‘Bridge’ van het lied (= Brug, en dat is een stukje tussen normale coupletten en refreinen door en legt vaak verbinding, een bruggetje tussen), benadruk ik mede door herhaling, dat ik wil zingen van deze goedheid van God, omdat Zijn goedheid mij achterna rent, en dat met het neerleggen van mijn leven, ik mij op dit moment overgeef en alles aan Hem geef, en dit alles omdat Zijn goedheid achter mij aanrent, mij achtervolgt.


Bewustwording
Nu vinden veel christelijke liederen hun oorsprong in meer of mindere mate in wat de Bijbel zegt, en na enig zoekwerk vond ik dat ook bij dit lied.
Maar dat heb ik toch terzijde geschoven, en wil gewoon mijn ‘eigen’ gedachten hierover laten gaan, want al bezig zijnde met dit schrijven komen er verschillende gedachten boven.

Het eerste couplet en het refrein hebben mij het meest tot nadenken gestemd afgelopen week, want dat waren ook de woorden die mij echt dagelijks vergezelden, en inderdaad, ook bijna van de ochtend tot de avond, ieder moment dat ik even alleen was, of niet ergens mee bezig was wat mijn aandacht vroeg.
Ze brachten vele herinneringen boven, herinneringen aan pijn, lichamelijk en geestelijk, aan verdriet, aan de vele moeiten en zorgen die er zijn geweest, aan de (doods)angsten die ik heb uitgestaan, aan de wanhoop die voortkwam uit dingen die gebeurden met hen die mij het meest dierbaar zijn.
Aan gebalde vuisten naar de hemel, aan schreeuwen die in mijn keel bleven hangen, aan de vele, vele vergoten tranen, aan het breekpunt van nog wel of niet willen geloven,  

Maar de tekst van dit lied drong me niet om naar de diepte van al deze ellende terug te gaan, maar om juist in deze herinneringen te kijken naar Gods genade, naar Zijn trouw en Zijn goedheid, want … daar zong ik immers van dat deze mij nooit in de steek laat, nooit faalt, nooit teleurstelt; dat alle dagen van mijn leven in Zijn hand zijn?
Dat Hij mijn gehele leven mij trouw geweest is en zo ontzettend goed?
En in gedachten zag ik die grote brede ‘lompe’ man weer in de stoel van mijn kamer, van wie ik juist verwacht had dat hij bewogen met mijn situatie zou zijn, en mij zou helpen, maar in plaats daarvan  me de les las over zelfmedelijden, bezig zijn met jezelf en de gevolgen daarvan, en dat ik mezelf maar eens aan moest gaan pakken en wat gaan doen.
Ik zag mezelf liggen op de bank met een boek van Max Lucado en ervoer even opnieuw hoe God sprak door dit boek heen en mij onderwees.
Zag ik mezelf in het duister van de nacht op mijn bed en het moment waarop ik besefte dat ik vergeven moest, wilde ik verder kunnen leven zonder gebondenheid.
Ik zag vele gezichten van mensen voorbij komen die mij/ons op de één of andere manier hebben geholpen en terzijde hebben gestaan; er waren op de meest donkere en duistere momenten in ons leven.
Borduurwerken, een advertentie, een laptop, een weblog, …
Een hondje dat mijn tranen weglikt, bij me komt liggen, me aan het lachen maakt.
Een moeder die er altijd voor me was, me aanhoorde en met regelmaat kwam om me te helpen.
Och, en nog zoveel meer.

De woorden van dit lied maakten me opnieuw bewust van de aanwezigheid van Gods genade in en over mijn leven door al de jaren die achter me liggen heen.
Your mercy never fails me!
Doen mij opnieuw Zijn trouw zien, juist in al die moeilijke en donkere dagen van mijn leven; ‘all my life You have been faithful’.
Openen opnieuw mijn ogen voor Zijn goedheid, op zoveel manieren aan mij bewezen gedurende mijn gehele leven tot de dag van vandaag, en vooral in al die zaken, waarvan ik dacht dat het me afbrak en onderuit haalde; ‘all my life You have been so, so good’.

Het tweede couplet sluit er eigenlijk zo naadloos bij aan.
‘Ik hou van Uw stem’; o ja, Heere, wat heeft U niet gesproken door Uw Woord heen, laten zien wie U bent, mij de kracht van Uw Woord doen ervaren.
En ik leer zelfs van Uw stem te houden als ik gewezen word op mijn zonden, mijn fouten en tekortkomingen; met alles ontdek ik immers meer en meer de liefde waaruit U alles doet en zegt.
Waardoor ik kan zingen dat U mij door het vuur leidde en in de donkerste nacht dichterbij mij was dan wie dan ook, ook al zag en ervaarde ik dat niet.
Heb ik U door dit alles heen niet leren kennen als een Vader, als een vriend?
Is dat ook niet de reden waardoor ik nu kan zingen ‘ik heb geleefd in de goedheid van God’

En nee, niet door mijn eigen verdienste, niet omdat ik zo goed ben, zo’n groot geloof heb, kwam ik immers niet op het breekpunt met de vraag of ik nog wel wil geloven of niet?
In dat diepste en duisterste moment van mijn leven, als ik niet meer weet hoe ik verder moet, het allemaal van mij niet meer hoeft, omdat ik nog te moe ben om te vechten en te strijden, en Hem totaal niet meer kan zien in alles.
Om tot de conclusie te komen dat als ik Hem vaarwel zeg, de zin van mijn leven ophoud.
Zonder Hem ben ik dood, blijft er niets anders over dan de dood, en eeuwige verlorenheid en leegte.
Bent U het niet, Heere, Die ook deze momenten gebruikt om de relatie met U nieuw leven in te blazen, te vernieuwen, vast te maken en tot een hoger plan te brengen?
Niet mijn verdienste, maar Uw genade; niet mijn verdienste, maar Uw trouw en Uw goedheid die mij volgen al de dagen van mijn leven.

Het zijn deze dingen die mij dit lied met heel mijn hart doen zingen, omdat het mij bewust maakt van God’s goedheid, van Zijn trouw, en Zijn genade!
En ja, dit lied zal vervagen, zal met één dezer dagen waarschijnlijk niet meer dagelijks op mijn lippen zijn, maar langzaam ingenomen worden door weer een ander lied, en soms misschien zelfs geen lied, maar ook dan weet ik, dat God het zal gebruiken om weer iets anders in mijn leven uit te werken, want dat is mijn gebed.
Dat alles wat op mijn pad komt Hem meer eer en glorie zal brengen, mij zal onderwijzen en doen groeien in geloof en vertrouwen.


Aanmoediging
Luister nog eens goed naar het lied, en neem de komende week eens tijd om terug te kijken naar je leven om in de donkere momenten daarvan God’s genade, goedheid en trouw te ontdekken.
Kijk eens dieper of langer als dat nodig is, want het kan namelijk ook zo zijn dat we het niet zien of horen, simpelweg omdat Zijn wijze niet de manier is waarop wij het willen, of wilden zien of horen.
Denk eens aan het kaartje dat kwam met een Bijbeltekst waar je toen helemaal niets mee kon.
Denk eens aan dat bezoekje van iemand waar je net helemaal geen zin in had.
Een telefoontje, misschien wel met een in jouw ogen onzinnige vraag.
Of misschien kwam er bij jou ook wel iemand, net als bij mij, die niet met je meepraatte maar juist het tegenovergestelde deed.
Zo maar een paar ideeën om je te helpen om eens stil te staan bij hoe God spreekt en handelt in ons leven en waaruit Zijn goedheid, trouw en genade blijken.
God’s genade, goedheid en trouw ontdekken in je leven doen je geloof groeien en versterken; ja, maakt ons standvastiger.


Het gaat niet om mij!

Terugkijkend naar mijn leven
ontdek ik meer en meer
Uw goedheid en Uw trouw;
zie ik Uw grote genade
ook in de momenten
van diepe pijn en rouw.

Terugkijkend zie ik 
hoeveel U van mij houdt
en om mij geeft, o Heer.
En dieper wordt het besef
dat het niet gaat om mij
maar om Uw glorie en eer.

Daarom bid ik U, lieve Vader,
dat U mij helpt om te leven
met Uw glorie en eer voor ogen.
Onthoudende dat U in alles
wat er ook plaatsvindt of gebeurt,
met mij bent bewogen.

Ik hou van U, Heer!
Uw genade stelt nooit teleur;
en ik weet mij geborgen
in Uw machtige hand.
Daarom zal ik zingen tot Uw eer,
van de morgen tot de avond,
over Uw goedheid en Uw trouw,
tot ik thuiskom in mijn Vaderland.

God's rijke zegen voor de komende week;
dat je veel van Zijn goedheid, genade en trouw
terug mag vinden in je leven.

Een liefdevolle groet,
Rita

Vanwege copyright wil ik hier niet de volledige teksten plaatsen maar geef bij een Engels lied een link naar de teksten.
Soms staat er onderaan ‘Meer weergeven’, als je hierop klikt, komt de rest van de tekst in beeld.
Verder staat er onderin ‘Naar het Nederlands vertalen’; als je dit aanklikt, komt de Nederlandse vertaling van het lied in beeld.
Ik wil er wel bij zeggen dat de vertaling vaak wel een beetje gebrekkig is, maar wel voldoende om het lied te kunnen begrijpen.

Link naar de tekst + vertaling: >> The goodness of God

zondag 10 januari 2021

Op die dag ...

Dit lied kwam ongeveer drie weken nadat ik mijn moeder had begraven mijn leven binnen toen ik het moest gaan leren voor de begrafenis van iemand bij ons uit de gemeente; en och, wat raakte dit lied mij tot in het diepst van mijn ziel!
De eerste keer stroomden de tranen in volheid van mijn verdriet over mijn wangen, maar al snel was het alsof God Zelf mij troostte door dit lied heen, en de tranen van verdriet vermengden zich met tranen van vreugde, als ook met tranen van dankbaarheid door de troost en hoop die doorklinken in dit lied.En tot op de dag van vandaag doorstroomt dit lied mijn hart en ziel met intense vreugde en dankbaarheid om het vooruitzicht dat mij wacht.


   >> Op die dag (Opwekking 818)

 


   >> One day (Matt Redman)


Als er één Bijbeltekst is waar ik gelijk aan moet denken met dit lied dan is het wel het vers waar staat dat wij niet zijn als anderen die geen hoop hebben, want er klinkt immers zoveel hoop in dit lied door, en het is deze hoop die mij zo dankbaar en blij maakt; die mij optilt boven mijn verdriet uit.

1 Thessalonicenzen 4:13,14

‘Maar ik wil niet, broeders, dat u onwetend bent ten aanzien van hen die ontslapen zijn opdat u niet bedroefd bent zoals ook de anderen die geen hoop hebben.
Want als wij geloven dat Jezus gestorven en opgestaan is, zal ook God op dezelfde wijze hen die in Jezus ontslapen zijn, terugbrengen met Hem.'

Voordat nu iemand denkt dat we geen verdriet mogen hebben, wil ik er op wijzen dat dat er niet staat.
Het vers spreekt over geen verdriet hebben zoals anderen die geen hoop hebben.
Ons verdriet is er dus weldegelijk en mag er ook echt zijn; het is niet minder, niet minder erg, niet minder groot, maar wel anders.
Waar mensen die de Here Jezus niet kennen wanhopig kunnen worden als een dierbare sterft, hoeft dat bij ons niet, want Gods woord verzekert ons hier dat we elkaar terug zullen zien!
En is daar ook nog zeer specifiek in!
Lees maar verder in de verzen 15-17:

‘Want dit zeggen wij u met een woord van de Heere, dat wij die levend zullen overblijven tot de komst van de Heere, de ontslapenen beslist niet zullen voorgaan.
Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel. En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan.
Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen opgenomen worden in de wolken, naar een ontmoeting met de Heere in de lucht. En zo zullen wij altijd bij de Heere zijn.’


Als ik de tekst van het lied erbij pak, zie ik dat het lied gebaseerd is op bovenstaand Bijbelgedeelte waar ik aan moest denken, maar het verwijst ook naar >> 1 Korinthe 15:50-57
Dit gedeelte spreekt over dat wij, zoals we zijn – mensen van vlees en bloed, Gods koninkrijk nooit kunnen binnen gaan, vergankelijk en onvergankelijk gaan immers niet samen.
Daarom zullen we allemaal in een oogwenk, zegt de Bijbel, veranderd worden als de Here Jezus terugkomt.
Onze vergankelijkheid zal bekleed worden met onvergankelijkheid, en onze sterfelijkheid met onsterfelijkheid, dan pas zijn we klaar om voor altijd in Zijn aanwezigheid te kunnen leven.
2 Korinthe 5:4 zegt het bijzonder mooi: ‘… het sterfelijke wordt door het leven verslonden.’ 
Verslonden, oftewel verzwolgen, verscheurd, gulzig opgegeten.
Het oude is voorbij, zie, het nieuwe is gekomen!

Wat een vooruitzicht hebben wij!
Met welk een hoop mogen wij dit leven leven!
Maar doen wij dit ook?


Ons verdriet kan overweldigend groot zijn door dingen die gebeuren, en niet alleen doordat wij dierbaren verliezen.
De eenzaamheid lijkt groter dan ooit.
Steeds meer zien we wanhoop om ons heen, en niet alleen wanhoop dat zich uit in verdriet, ik zie ook wanhoop in de dingen die mensen doen; in de opstandigheid, in de rebellie, in de ongehoorzaamheid.
Wanhoop en verdriet, die voortkomen uit het God verlaten hebben, uit het Hem niet willen vertrouwen, want als Hij een God van liefde was, dan …
Verdwenen is daarmee de rust, en vrede, de vreugde, de hoop.
De wereld heeft God nodig!
De mensheid heeft God nodig, al denkt zij van niet.

Welk een verantwoordelijkheid ligt er op onze schouders als kinderen van God.
Verantwoordelijkheid om Zijn Hoop te laten zien, om Jezus te laten zien door op Hem te vertrouwen; vertrouwen dat zich uit in rust en vrede, in vreugde en hoop in elke omstandigheid.
(Dit is een leerproces, laten we dat niet vergeten!)
Misschien niet eens zo zeer door onze woorden, als wel in onze daden, zodat mensen ‘jaloers’ op ons zullen worden door de rust en vrede, de vreugde en hoop die we uitstralen.
Laten we daarom dicht, heel dicht bij Hem blijven.

Het spreekwoord zegt: ‘Waar je mee omgaat, wordt je mee besmet.’
Dus hoe meer we dus met Hem omgaan, tijd doorbrengen met Hem, met Zijn Woord, hoe meer we met Hem zullen worden besmet, en Hem dus zullen weerspiegelen.
Laten we lichtende lichten worden die stralen in een wereld die steeds donkerder wordt; brengers van Hoop in de steeds dikker wordende duisternis.
Laten we te midden van al het verdriet en alle wanhoop getuigen zijn van de Hoop die in ons is, zodat zij die geen hoop meer hebben getrokken mogen worden tot Zijn wonderbaar licht en nieuwe Hoop zullen ontvangen.
Hoop op de dag waarop alles nieuw zal worden.
Hoop op dat eens alles volmaakt zal zijn.
Hoop op de nieuwe hemel en een nieuwe aarde die zullen komen, waar het gedaan zal zijn met elk verdriet, alle wanhoop en pijn, waar geen rouw meer zal zijn en ook geen tranen.
Hoop op het moment van oog in oog staan met Jezus, onze Verlosser en Zaligmaker.

Troost en Hoop

Soms, als ik door verdriet word overmand,
en mijn tranen maar stromen en stromen,
zoek ik mijn troost bij U, o Heer.
In gedachten leg ik mijn hoofd tegen U aan,
en laat mij troosten door Uw woorden
als U zegt: Eens zie je haar weer.

Wat een troost en hoop is er in het weten
dat het eens gedaan zal zijn met elke pijn,
met alle rouw, moeiten, zorgen en verdriet.
Wat een vreugde en vrede in het vooruitzicht
dat U eens alles nieuw zult maken, en
de tonen klinken van het overwinningslied.

Wat heb ik het nodig, Heer, om te bedenken
dat ik eens, herenigd met mijn geliefden,
voor altijd in Uw nabijheid mag zijn.
Wat heb ik het nodig om dit uit te spreken,
ja, ervan te zingen, opdat mijn hart en ziel
meer en meer op U gericht zullen zijn.

O, wat een vreugde zal dat wezen, Heer;
diepe dankbaarheid overspoelt mijn hart,
met het vooruitzicht oog in oog met U te staan.
Mijn Jezus, mijn Redder en mijn Verlosser,
door Wiens grote liefde en overvloedige genade,
ik straks de hemel mag binnengaan.

Mijn ziel zingt vol vreugde:
over alles wat nieuw wordt,
over verdwenen angst,
wanhoop, ziekte en pijn.
Over de heerlijkheid
van Zijn genade, en
over het voor eeuwig
bij Hem te mogen zijn!

Mijn ziel wordt opgericht,
met elk woord dat ik zing;
alsof de hemel even opent,
en toont wat komen gaat.
Mijn verlangen neemt toe
met iedere keer dat ik zing;
en steeds wezenlijker wordt
deze nieuwe Dageraad.

Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,

Rita

zondag 3 januari 2021

Spirit, Lead me!

Er zijn van die liederen die je direct raken, en dit is er is één van, want dit lied is echt een gebed van mijn hart.
Het sprak me zo aan, dat ik het lied heb gebruikt om er een gedicht van te maken om het zo als het ware ‘van mezelf’ te maken.
Qua tekst komt het gedicht heel dicht bij de tekst van het lied, dat was ook echt mijn streven, maar het is geen (letterlijke) vertaling van het lied.
Het bijzondere is dat ik het gedicht al langere tijd geleden geschreven heb, maar op de één of andere manier is het in de vergetelheid geraakt.
Aan de andere kant, het is wel een prachtig lied, en gedicht om het nieuwe jaar mee te beginnen, dus misschien moest het ook allemaal wel zo zijn en lag het hierop te wachten.
Zegt Prediker immers niet dat er voor alles een tijd is? 

Het is een lied waarin we ons ‘eigen ik’ als een offer (geschenk), een teken van onze toewijding, als  aanbidding aan de Heer geven.
Als er iets is dat in dit lied heel duidelijk naar voren komt, dan is het wel dat aanbidding heel wat meer is dan alleen het zingen van liederen om Hem te verheerlijken.
Luister maar eens goed naar de woorden van dit lied, lees ze mee als je het kunt.
(*Voor wie het Engels niet machtig is, scroll even helemaal naar beneden)


 >> 'Spirit, lead me' 


 Ik weet niet welke gevoelens en/of gedachten dit lied bij jou oproept, maar bij mij was, en is het, nog steeds best wel dubbel.
Het is een gebed van mijn hart, en tegelijk huiver ik, want het is zoveel wat ik hier zing, zeg, bid.
Ja, het is wel een gebed van mijn hart, wel mijn verlangen, maar ik ken mijzelf ook, en daarmee gaan mijn gedachten dan ook gelijk naar de woorden van Paulus, als hij zegt: het goede dat ik doen wil, doe ik niet, en het verkeerde dat ik niet wil, dat doe ik. (Rom. 7:19 in eigen woorden)
De wil is er wel, maar de uitvoering ….
Het lied brengt mij dan ook bij het proces van ‘sterven aan jezelf’.

Johannes 12:23-26

‘Maar Jezus antwoordde hun: Het uur is gekomen dat de Zoon des mensen verheerlijkt zal worden. Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Als de tarwekorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft hij alleen, maar als hij sterft, draagt hij veel vrucht. Wie zijn leven liefheeft, zal het verliezen, en wie zijn leven haat in deze wereld, zal het behouden tot het eeuwige leven. Als iemand Mij dient, laat hij Mij volgen, en waar Ik ben, daar zal ook Mijn dienaar zijn. En als iemand Mij dient, zal de Vader hem eren.’

De Here Jezus Zelf is ons hierin voorgegaan.
Hij heeft Zijn leven afgelegd, zodat wij kunnen leven.
Hij heeft Zijn wil afgelegd, en is Zijn Vader gehoorzaam geworden, letterlijk tot in de dood.
In alles is de Here Jezus volledig toegewijd aan Zijn Vader; elk moment dat Hij leefde was Hij gericht op de wil van de Vader, opdat Hij verheerlijkt zou worden.
Gods Geest was op Hem, niets van wat Hij gedaan heeft kwam voort uit Zichzelf, maar alles kwam voort uit wat Hij Zijn Vader had zien doen.

Wat ik ook altijd heel erg bijzonder vind, is dat de Bijbel ons vertelt dat de Here Jezus gehoorzaamheid heeft geleerd door(uit) wat Hij heeft geleden. (Hebr. 5:8)
Gehoorzaamheid is dus ook iets dat we moeten leren, en de vraag die daar onlosmakend aan verbonden is, is: willen we dat ook?

Sterven aan jezelf, als de graankorrel in de grond, juist om vrucht te dragen.
Je eigen leven overgeven in Zijn handen; Uw wil geschiede.
Misschien gehaat worden in en door de wereld, maar het eeuwige leven ontvangen.
Hem volgen en altijd mogen zijn waar Hij is.
Hem dienen, en daarvoor geëerd worden door de Vader.

Willen wij Hem echt volgen, dienen, alles geven?
Mag Zijn Geest ons leiden, ook als dat indruist tegen wat we denken of voelen, of willen?
Vertrouwen we Hem volledig?


Spirit, lead me!

Heer, dit is mijn aanbidding; dit is het offer dat ik U geef.
Niets wil ik U onthouden van elk moment dat ik leef.

Ik leer U te vertrouwen, ook als ik niets zie of ervaar.
En ook in elk lijden wil ik geloven: U bent daar!

Als U zegt dat iets verkeerd is, wil ik met U ‘nee’ daartegen zeggen.
Als U zegt dat ik los moet laten, wil ik alles in Uw handen leggen.

Ik wil pas ergens aan beginnen als U daarin aanwezig bent.
Ik wil pas ergens in duiken als ik Uw stem daarin hoor en herken.

Ik wil wachten als U mij maant om stil te zijn.
En als U mij zegt te vertrouwen, wil ik ook daarin gehoorzaam zijn.

Heer, soms voelt het als een last, te moeilijk en te zwaar om te dragen.
Maar nu ik het eenmaal begrepen heb, verlang ik ernaar meer met U te wagen.

U brengt mij verder, verder dan ik U vraag, en het is mij het allemaal waard, om U maar te zien.
Laat Uw vuur maar vallen op het altaar van mijn leven, opdat ik U toegewijd en vol vuur en passie dien.

Ja, ook als alle hoop is vervlogen, en alleen Uw woord overblijft,
ook dan wil ik blijven geloven dat U dicht bij mij bent, en blijft.

U blijft mij geven van Uw levend water en lest zo mijn dorst steeds weer.
En ook op mijn zwakste en ergste momenten blijft U van mij houden, Heer.

U blijft mij eraan herinneren dat ik van grote waarde ben.
Juist op die momenten als ik mijzelf totaal niet meer herken.

Och Heer, ik vertrouw mijn eigen wegen niet; hoe vaak berokkenen mijn keuzes immers geen schade?
Daarom Heer, leg ik alles, ja alles, voor U neer; en ruil al mijn fouten in voor Uw genade.

Ik wil niet meer mijn eigen wegen volgen; ik ben er klaar mee mijn gevoelens na te jagen.
Leid mij, Heer, leid mij door Uw Heilige Geest, dat is wat ik U met heel mijn hart wil vragen.

Uw wegen verlang ik te gaan, o Heer, en leren in alles gehoorzaam te zijn.
Leid mij door Uw Heilige Geest, in dagen van vreugd, in dagen van pijn.

Leid mij, Heer, ja, leid mij door Uw Geest; U bent de weg, de waarheid, het leven.
Leid mij, Heer, ja, leid mij door Uw Geest; Uw liefde en genade houden mij omgeven.

- Amen - 


Gods rijke zegen voor dit nieuwe jaar.
Laat je leiden door Zijn Geest;
je kunt Hem vertrouwen!

Liefdevolle groet,
Rita


* Ik besef dat niet iedereen het Engels even machtig is, al geven mijn gedichten wel vaak de strekking van een lied weer.
Vanwege copyright wil ik hier niet de volledige teksten plaatsen maar geef bij een Engels lied een link naar de teksten.
Soms staat er onderaan ‘Meer weergeven’, als je hierop klikt, komt de rest van de tekst in beeld.
Verder staat er onderin ‘Naar het Nederlands vertalen’; als je dit aanklikt, komt de Nederlandse vertaling van het lied in beeld.
Ik wil er wel bij zeggen dat de vertaling vaak wel een beetje gebrekkig is, maar wel voldoende om het lied te kunnen begrijpen.

Link naar de tekst + vertaling: >> 'Spirit, lead me'

vrijdag 1 januari 2021

Weer nieuwe schrijfsels!

We zijn nu precies twee jaar verder; er is zoveel gebeurd in deze tijd, dat het me gewoon niet lukte om ook maar iets voor dit Blog te schrijven.
Inmiddels is de rust een beetje weergekeerd, en is daar ook weer het verlangen om verder te gaan.
Maar wat wilde ik?
Op dezelfde manier verder gaan of iets anders, iets nieuws?
En het idee kwam in mijn gedachten om eens een jaartje iets te schrijven, -en hopelijk ook te dichten, bij een christelijk lied dat mij erg aanspreekt, of veel voor mij betekent.
Uiteraard zal Gods woord daar zijn plaats in hebben, want daar gaat dit Blog uiteindelijk in de eerste plaats om, om tijd met God door te brengen, -Mijn momenten met God; Quality Time!
D.V. zondag, 3 januari verschijnt weer het eerst Blogje.

Of het me lukt om het weer iedere week te doen, dat weet ik niet, alles om mij heen is, zoals waarschijnlijk bij velen, veel onzekerheid, maar ik ga het zeker weer proberen, want ik genoot enorm van het zoeken, nadenken en schrijven.
De eerste zegen was altijd voor mijzelf.

Weet je opnieuw van harte welkom om weer mee te lezen, en mocht je (weer) meelezen, dan is ook nu mijn gebed mijn gebed dat  je er door gezegend mag worden.

Een liefdevolle groet,
en hopelijk 'tot ziens',
Rita