Week 40 - Goddelijk leven ...

'En alles wat u doet met woorden of met daden,
doe dat alles in de Naam van de Heere Jezus,
terwijl u God en de Vader dankt door Hem.'
Kolossenzen 3:17

'Verder, broeders,
al wat waar is,
al wat eerbaar is,
al wat rechtvaardig is,
al wat rein is,
al wat lieflijk is,
al wat welluidend is,
als er enige deugd is
en als er iets prijzenswaardigs is,
bedenk dat.'
Filippenzen 4:8

'Want het Woord van God is levend en krachtig
en scherper dan enig tweesnijdend zwaard,
en het dringt door tot op de scheiding van ziel en geest,
van gewrichten en merg,
en het oordeelt de overleggingen en gedachten van het hart.'
Hebreeën 4:12

 
'Elk Woord of Belofte van God
is een zaad dat Goddelijk leven in zich heeft.'
Andrew Murray

'Want zoals regen of sneeuw
neerdaalt van de hemel
en daarheen niet terugkeert,
maar de aarde doorvochtigt
en maakt dat zij voortbrengt en doet opkomen,
zaad geeft aan de zaaier en brood aan de eter,
zo zal Mijn woord zijn dat uit Mijn mond uitgaat:
het zal niet vruchteloos tot Mij terugkeren,
maar het zal doen wat Mij behaagt,
en het zal voorspoedig zijn in hetgeen waartoe Ik het zend.'
Jesaja 55:10,11

Extra - Zelfopoffering en Zelfverloochening ...

Soms zijn er dingen die ik zo belangrijk vind, dat ik een bepaald blogje een enkele keer op meerdere Blogs plaats.
Enkele weken geleden deed ik dit met oog op een blogje over de zondag voor de Vervolgde kerk, nu met oog op iets dat ik las op Internet met het uitdiepen van de woorden ‘zelfopoffering en zelfverloochening.

Vanuit het hoofdstukje ‘Liefde die lijdt’ uit het Dagboek ‘Gods beste Geheimen’ van Andrew Murray word ik bij deze woorden stilgezet.
Ik neem je eerst even mee naar wat hij erover zegt.

‘De Liefde die die naam waardig is, openbaart zich in een leven van voortdurende zelfopoffering.
De kracht van de Liefde ligt in zelfverloochening.’

Twee kleine zinnetjes met twee grote woorden.
Om de diepte ervan weer eens goed binnen te laten komen, zocht ik deze twee woorden op Internet op, maar dan niet in de context van de Bijbel, maar gewoon op deze twee woorden, om eens te kijken wat erover gezegd wordt.
En hoe goed dat is om soms te doen, dat bleek vandaag maar weer eens.
Waar ik eerst van AI een uitgebreide beschrijving krijg en vervolgens van Encyclo.nl, is het de derde die mij in de pen doet klimmen.

Twee indringende beschrijvingen van De Steven Training die de werkelijke betekenis van deze woorden compleet onderuithalen, en in een verkeerd daglicht stellen.
1) Zelfopoffering: jezelf opofferen ten koste van jezelf!
Jezelf opofferen is een onbalans tussen geven en ontvangen. Zelfopoffering gaat ten koste van jezelf. Dat is een valkuil en wat anders dan dienstbaarheid.
2) Zelfverloochening: valkuil of deugd? Wat denk jij?
Jezelf verloochenen betekent dus dat jij jezelf ontkent, afwijst, negeert of niet erkent. Wie zichzelf verloochent, zet zichzelf aan de kant, cijfert zichzelf ...

Dit zijn slechts de koppen die in beeld komen als je deze twee woorden opzoekt, maar als je dan vervolgens ook nog naar de Website gaat, word je geconfronteerd met dingen die zo indruisen tegen wat de Here Jezus met deze woorden heeft bedoeld, dat ik niet anders kan dan er een blogje aan wijden.
Als het plaatje dat bij het artikel over zelfverloochening er niet had bijgestaan, en de schrijver ook niet begonnen was over het hoe het christelijk geloof dit woord ziet, als ook met het oog op ‘je naaste liefhebben als jezelf, zou ik misschien de goede punten eruit gehaald hebben en meer niet.
Maar nu …

Het eerste waar mijn oog op valt als ik het artikel over zelfverloochening open, is het plaatje van de Barmhartige Samaritaan, en wat er naast staat doet mij vervolgens het gehele artikel lezen, benieuwd als ik ben wat erover gezegd wordt.
Is de schrijver dan een christen?
Wordt dit vanuit christelijk oogpunt geschreven?
Vanwege copyright neem ik niets over van dit artikel maar geef je even de links naar beide artikelen, zodat je ze zelf in het geheel kunt lezen, wat eigenlijk wel handig/goed is om te doen voor je hier verder leest.

👉 Zelfverloochening 

👉 Zelfopoffering 

Nu wil ik beide artikelen beslist niet onderuithalen, want er staat heel veel in wat zeker belangrijk is om eens over na te denken, alleen net die paar woorden die hij schrijft met oog hoe het christelijk geloof deze woorden uitlegt en bedoelt, staan haaks op hoe het werkelijk is, hoe de Bijbel, hoe de Here Jezus! dit bedoelt.
Het mag dan misschien zo zijn dat het door sommige christenen verkeerd wordt uitgelegd of geïnterrumpeerd, maar dat is wat anders dan als je iets aangeeft vanuit het christelijk geloof wat in het geheel niet waar is.

Zelfverloochening en zelfopoffering buiten de Here Jezus om, gaat geloof ik inderdaad uiteindelijk ten koste van een mens in alle facetten.
Maar in het christelijk geloof kun je niets buiten de Here Jezus om doen!
Wie de Here Jezus aan de kant schuift, Hem uit Zíjn woorden haalt, haalt de essentie van het christelijk geloof eruit, en maakt het tot niets anders dan een waardeloos, nietszeggend en niets veranderende religie en een dood geloof.

Als de Here Jezus in Mattheüs 16:24 zegt, dat je jezelf moet verloochenen, je kruis opnemen en Hem volgen, zegt Hij dat tegen diegenen die achter hem aan willen komen, oftewel tegen hen die van Hem zijn gaan houden, die Zijn offer van verlossing en redding hebben aangenomen en Hem nu willen dienen.
Voor hen geldt Galaten 2:20 – ‘Ik ben met Christus gekruisigd; en niet meer ik leef, maar Christus leeft in mij; en voor zover ik nu in het vlees leef, leef ik door het geloof in de Zoon van God, Die mij heeft liefgehad en Zichzelf voor mij heeft overgegeven.’
Ja, dan leggen we inderdaad ons eigen leven af, maar we staan op in de Overwinning die Hij voor ons heeft behaald!!
Ja, we verliezen onszelf, ons eigen ik, maar staan op in een nieuw leven, een nieuwe mens, omdat Hij, de Koning der koningen, ons heeft bekleed met de mantel der Gerechtigheid, en ons heeft gemaakt tot zonen en dochters van de Allerhoogste!
Koningskinderen!
Ons leven wordt een leven van: ‘Heer, wat wilt U dat ik doen zal’, en niet uit verplichting, niet omdat wat wij denken, willen, verlangen … er niets meer toe doet, nee, maar omdat we van Hem houden om wat Hij voor ons heeft gedaan en wij in Zijn voetspoor willen wandelen!
We verliezen niet onze eigenwaarde, we verliezen niet wie we zijn, het is geen kwestie van dat ons leven geen waarde heeft, maar we komen juist ten volle tot ontplooiing, tot zoals Hij ons heeft bedoeld te zijn!
We worden juist compleet!

En je naaste liefhebben als jezelf?
Het is het tweede gebod, niet het eerste!
Mattheüs 22:37-40 – ‘Jezus zei tegen hem: U zult de Heere, uw God, liefhebben met heel uw hart, met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dit is het eerste en het grote gebod. En het tweede, hieraan gelijk, is: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangt heel de Wet, en de Profeten.’
De Here Jezus heeft ons voorgeleefd, ons getoond hoe dit moet, en wat dit betekent.
Nergens in de Bijbel lezen we dat de onze naaste moeten liefhebben ten koste van onszelf, integendeel juist, alleen wij mensen slaan soms door in het doen van dingen, of lezen niet goed, of misschien wel helemaal niet (zelf) wat Gods Woord hierover zegt. 

Als we kijken naar het leven van de Here Jezus, dan zien we dat Hij te midden van alle drukte steeds opnieuw de eenzaamheid opzocht om met Zijn Vader alleen te zijn.
Hij hield de sabbat, de dag van rust, die de mensheid bijna heeft verkwanseld.
Hij hield Zich aan de voorschriften die God in Zijn woord heeft gegeven ten aanzien lichaam en geest.
En boven alles: Hij wist wie Hij was! De eniggeboren Zoon van de Allerhoogste God, de Messias, de Christus, de Redder van de wereld!

Hoe duidelijk laat de Here Jezus ons door Zijn leven heen zien dat het belangrijk is om goed voor jezelf te zorgen, en daarmee tegelijk dat het dus ook voor ons heel belangrijk is om goed voor onszelf te zorgen.
En later legt Paulus ook nog de nadruk op het feit dat ons lichaam een Tempel is van de Heilige Geest.
1 Korinthe 3:16,17 – ‘Weet u niet dat u Gods tempel bent en dat de Geest van God in u woont? Als iemand de tempel van God te gronde richt, zal God hem te gronde richten, want de tempel van God is heilig, en deze tempel bent u.’
Zorgdragen voor onszelf is belangrijk, we eren onze Maker daarmee.
Soms kan het inderdaad zo zijn dat er meer van ons gevraagd wordt dan we denken aan te kunnen, maar daarin zal Hij altijd bij ons zijn en ons ondersteunen en helpen; dat beloofd Hijzelf in Zijn Woord.

In de gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan gaat de Samaritaan niet aan zichzelf voorbij, hij vergeet niet wie hij is, en hij doet niets wat afbreuk aan hem doet, nee, hij bewijst de ander barmhartigheid.
Ja, het kon gevaar opleveren voor hemzelf, maar dat was een risico wat hij bereid was te nemen.
Hij zorgde voor die arme man, hielp men, bracht hem in veiligheid, en liet geld achter zodat er voor hem gezorgd kon worden, terwijl vervolgens zijn weg ging om te doen wat hij moest doen.
Hij was duidelijk niet vergeten wie hij was en wat hij had te doen.

En zo kunnen wij, met opgeheven hoofd, een leven leren leiden van zelfverloochening en zelfopoffering zonder onze identiteit te verliezen.
Onszelf hebben we prijsgegeven aan Hem die voor ons aan het kruis is gestorven, maar we zijn opgestaan met een nieuwe identiteit die ons niet afgenomen kan worden.
Laten we niet bang zijn voor een leven van zelfverloochening en zelfopoffering!
Laten we ons niet bang laten maken door wat de wereld hierover zegt.
Zie in dit artikel hoe de satan opnieuw een beetje van de waarheid neemt en vermengt met een grote leugen, net als bij Adam en Eva.

Ja, zonder de Here Jezus zijn deze artikelen waarheid, klopt het wel wat er staat, maar met de Here Jezus wordt alles anders.
Even buitenbeschouwing gelaten dat onszelf verloochenen, en onszelf opofferen zoals de Here Jezus zegt, een levenslang leerproces is met vallen en opstaan, en gepaard gaat met lijden.
Maar uiteindelijk zullen we, als we volhouden, door Hem worden opgehaald, en volmaakt en onberispelijk voor Zijn troon mogen staan en met Hem leven in alle eeuwigheid, vol vreugde en blijdschap in vrede.


👉 'Into Your Hands'

Week 50 - Liefde aan het Kruis ... Neem de tijd ... (34)

Vorige week schreef ik sinds lange tijd weer een blogje op ‘Into Your Hands’ n.a.v. een citaat dat mij raakte, en het bracht daarmee niet alleen mijn schrijvershart in beroering en beweging, maar ook mijn geest.

Het was afgelopen zaterdagmorgen een week geleden dat ik vrij vroeg wakker was.
De slaap wilde niet meer komen, en mijn gedachten gingen op een gegeven moment naar iets wat ik begin september had gelezen in het Dagboek, en dat maar steeds weer blijft terugkomen, zo ook weer deze morgen.
In mijn Stille Tijd ben ik af en toe nog teruggegaan naar dit hoofdstuk omdat het mij maar niet losliet, en hoewel ik het gevoel had dat ik er iets mee moest, lukte dit mij door alles gewoon niet.
Maar op deze vroege zaterdagmorgen, als het opnieuw in mijn gedachten terugkomt, en ik er over nadenk, lijkt het alsof alles, mijn blogje van die week en waar het Dagboek mij bracht, in elkaar past en dus kruipt ik achter mijn laptop en maak een begin met een nieuw ‘Neem de tijd …-stukje’.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd en verplaats je eens
naar de heuvel van Golgotha, waar
je Heer en Heiland hangt aan het kruis.
Neem de tijd; zie, en hoor, wat
zich daar allemaal afspeelt.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd en sta eens stil
bij de woorden van de Here Jezus
die Hij sprak, hangend aan dat kruis.
Neem de tijd om de diepte en
de reikwijdte daarvan te ontdekken.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd en zie Zijn liefde
in het bloed dat druppelt op de grond,
in de woorden die Hij heeft gesproken.
Neem de tijd, tot het op je netvlies
staat gebrand en in je hart is gegrift.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd vooral als je leven
moeilijk is en zwaar, en je denkt
te bezwijken onder alles dat gebeurt.
Neem de tijd, en blik vooruit naar
wat Hij daar voor jou heeft bereid.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd …

LIEFDE met hoofdletters …
Iedereen die de Here Jezus kent en heeft aangenomen als zijn -of haar, Heer en Heiland, weet dat wat Hij voor ons heeft gedaan -Zijn komst als baby naar deze aarde, Zijn leven als (volledig) mens op aarde, en Zijn lijden, sterven en opstanding om ons te redden, het allergrootste Liefdesgeschenk is dat ooit iemand heeft gegeven; het is de meest ultieme, zichtbaar gemaakte vorm van LIEFDE.
Een Liefde die alles te boven gaat en door niets of niemand ooit zal kunnen worden geëvenaard.
Het is LIEFDE met hoofdletters.
Het is Liefde in de meest onbaatzuchtige vorm.
Het is een Liefde, die zichtbaar en hoorbaar is, voor wie wil zien en horen.

In dit -als ook de volgende paar hoofdstukjes, neemt Murray me mee naar de woorden die de Here Jezus sprak vanaf het kruis, maar het is vooral het eerste hoofdstukje dat mij zo heeft beziggehouden en steeds weer in mijn gedachten terugkwam.

‘En Jezus zei: …’
Voor ik naar die woorden ga, wil ik eerst stilstaan bij het feit dát Jezus sprak.
We lezen Zijn geschiedenis, we lezen de woorden die Hij sprak vanaf het kruis, maar hoe weinig sta ik -en misschien jij ook wel, met het lezen van die woorden stil bij het feit dat Hij eigenlijk nauwelijks spreken kon, dat elk woord dat Hij sprak Hem meer kostte dan wij ons ooit maar kunnen voorstellen.

Ik denk terug aan het moment dat ik voor het eerst hoorde over wat Zijn lijden werkelijk inhield, wat er gebeurde met de geseling en de kruisiging.
Ik denk terug aan het boek ‘Bewijs genoeg’ van Lee Strobel waarin hij dit zo nauwkeurig heeft onderzocht en uitgelegd, en waardoor hij de Heer persoonlijk heeft leren kennen, terwijl hij atheïst was toen hij aan dit boek begon.
Ik denk terug aan de nacht dat ik opbleef om alles wat hierdoor binnenin mij woelde op te schrijven; hieronder een stukje daaruit.

'De soldaten gebruiken een zweep van leren riemen waaraan stukjes bot en metaal bevestigd zijn.
De geseling rukt de huid van de rug, en er ontstaat een bloederige massa van opengelegd weefsel en bot.
Hevig is het bloedverlies en vaak leidt het tot de dood, en anders op z’n minst tot bewusteloosheid.
De hoeveelheid slagen doen er dan eigenlijk niet meer toe, al is het aantal slagen in de Joodse wet 39.
Alsof dat voor Jezus allemaal nog niet genoeg was, drijven de soldaten ook nog de spot met Hem.
Ze slaan Hem een purperrode mantel om, geven Hem in Zijn rechterhand een stok en vlechten een kroon van scherpe dorens en drukken die op Zijn hoofd.
De doorns dringen door de huid heen en bloeddruppels glijden langs Zijn gezicht naar beneden.
Ze spugen naar Hem, trekken de stok uit Zijn handen en slaan Hem er mee op Zijn hoofd.

En op dit kapot geslagen, bloederige lichaam wordt de dwarsbalk van het kruis gelegd.
Een balk van wel zo’n 45 kg.
Zo gaat Hij de weg naar Golgotha.'

...

'Op Golgotha aangekomen wordt Jezus ruw neergegooid en Zijn armen uitgespreid op de dwarsbalk.
Spijkers, van wel 18 cm lang en tot wel 1cm breed, worden door Zijn polsen geslagen en verbrijzelden alles wat op hun weg komt.
Bot, spierweefsel, aders, zenuwen ...

Mijn hart krimpt ineen.

Daarna wordt Hij, onze Heer, opgehesen tot de dwarsbalk op zijn plek staat, dan worden Zijn voeten vastgespijkerd.
’t Klinkt allemaal vrij simpel, alsof het zo was gebeurd, maar niets is minder waar.
Met het ophijsen van het lichaam rekken armen uit of schieten schouders en andere gewrichten uit de kom.
En dit ophijsen werd niet bepaald zachtzinnig gedaan.
Ademhalen wordt praktisch onmogelijk.
Een kruisiging is eigenlijk een folterende, trage dood door verstikking.

Here Jezus ...               

Spijkers in Uw handen en voeten ...
Uw uitgerekt lichaam, Uw kapotgeslagen rug schrapend over het ruwe hout om wat zuurstof te bemachtigen ...
De kroon van doornen in het hoofd gedrukt ...'

Het zijn deze dingen die in mijn gedachten komen als ik door het hoofdstukje uit het Dagboek van Murray word stilgezet bij de woorden die de Heer sprak vanaf het kruis.
Hij, Die nog maar nauwelijks kon ademhalen, laat staan spreken.
Die voor elke ademteug Zich omhoog moest drukken met voeten die vastgespijkerd waren aan het kruis.
Een kapotgeslagen rug, die met elke keer dat Hij iets omhoogging, langs het ruwe hout schraapte.
En Hij, Die al zoveel had meegemaakt, -verraden, verloochend, gesmaad, gelasterd, geslagen, haren uitgetrokken, een doornenkroon, geselslagen, de dwarsbalk en nu stervende was aan een vloekhout, Hij bleef oog houden voor de ander, bleef te midden van alles bewogen van hart.

En Hij zei:

‘Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat ze doen.’ (Luc. 23:34)

‘Vrouw, zie uw zoon’; ‘Zoon, zie uw moeder.’ (Joh. 19:26)

‘…, heden zult u met Mij in het paradijs zijn.’ (Luc. 23:43)

Liefde aan het kruis.
LIEFDE, die Jezus heet.

‘Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat ze doen’: Vergevende Liefde!
‘Vrouw, zie uw zoon’; ‘Zoon, zie uw moeder’: Zorgende Liefde!
‘…, heden zult u met Mij in het paradijs zijn’: Reddende Liefde!

Liefde, Die bidt om vergeving voor Zijn vijanden.
Liefde, Die Zich bekommert om Zijn moeder, en voor haar zorgt.
Liefde, Die redt, zelfs in het laatste levensuur.

‘Liefde was het, onuitputtelijk,
liefd’ en goedheid, eindeloos groot.
Toen de Levensvorst op aarde,
tot ons heil Zijn bloed vergoot.’*

Liefde …
Hij zei: …

Voedsel voor de ziel
Misschien vraag je je af (als je de moeite hebt genomen om het hele stuk te lezen), wat is nu het verband met het blogje op ‘Into Your Hands’, hoezo past het in elkaar?
Wel, laat me je dit zeggen: Zijn Woord is werkelijk voedsel voor onze geest, voor onze ziel!
Waar mijn ziel aan het bezwijken was onder alles dat was gebeurd en zoals het ging(gaat), kon ik er met geen mogelijkheid onderuit dat Hij tot mij -op verschillende manieren, sprak door Zijn Woord.
Enerzijds doordat Hij de bovenstaande dingen steeds in mijn hart en gedachten terugbracht, maar ook op andere momenten.
In eerste instantie had ik het helemaal niet door, maar langzamerhand gebeurde er iets in mijn binnenste, en gingen mijn ogen open.
Ik kon dingen terugkijken en lezen, en ontdekte de wonderlijke bemoedigingen die Hij had gegeven, en ik begon op te letten om meer te kunnen ontvangen.
En zo gebeurde het dat mijn hart en mijn geest niet alleen in beroering werden gebracht door een citaat, maar mij ook weer in beweging brachten om te gaan schrijven.
Eerst het blogje over het citaat, en vervolgens ook over hetgeen dat mij maar niet losliet: De Liefde van Jezus aan het Kruis in de woorden die Hij sprak naar anderen toe.

Ja, soms kunnen de dingen die gebeuren te veel zijn voor ons gevoel en onze ziel aantasten, maar als we Zijn Woord blijven lezen, zal er altijd een moment komen waarop Zijn Woord en onze ziel elkaar weer raken; dat Zijn kracht en onze zwakheid elkaar vinden en Zijn vrede weer een weg baant in ons binnenste.
En we mogen weten dat Vreugde de Vrede op de voet volgt.
Daarom: wat er ook gebeurt in ons leven, laten we nooit ophouden met het lezen van Zijn Woord!
Laten we het juiste doen, en het lezen van Zijn Woord is -naast gebed, altijd het juiste om te blijven doen.

Tot slot
Als laatste een bemoediging -uiteraard uit Gods Woord, die afgelopen dinsdagmorgen, terwijl ik voor mijn Stille Tijd iets anders aan het lezen was, tot mij kwam doordat mijn oog erop viel.
En met het lezen van deze tekst kwam er vervolgens een andere tekst in mijn gedachten, en hoe wonderlijk mooi vullen deze twee teksten elkaar aan.
Maar vooraf mijn gebed voor een ieder die dit leest in de vorm van een gedicht.

Mogen Zijn woorden je bemoedigen,
je oprichten, verkwikken en troosten,
ja, zijn tot nieuwe moed en kracht.
Mogen Zijn woorden je versterken,
je geest en ziel in beroering brengen,
ja, je trekken tot Hem Die op je wacht.

Mogen Zijn Woorden je aanmoedigen
om te blijven vertrouwen, uit te zien,
ja, te hopen op wat bij Hem op je wacht.
Mogen Zijn woorden je doen opleven,
je handen en voeten weer sterk maken,
ja, je opnieuw doen gaan in Zijn kracht!

- Amen -

‘U wordt immers door de kracht van God 
bewaakt door het geloof tot de zaligheid, 
die gereedligt om geopenbaard te worden 
in de laatste tijd.’

‘En God is getrouw: 
Hij zal niet toelaten 
dat u verzocht wordt boven wat u aankunt, 
maar Hij zal met de verzoeking 
ook de uitkomst geven om die te kunnen doorstaan.’

1 Petrus 1:5 - 1 Kor. 10:13b

‘De God nu van de hoop moge u vervullen met alle blijdschap en vrede in het geloven, opdat u overvloedig bent in de hoop, door de kracht van de Heilige Geest.’  (Romeinen 15:13)

- Amen - 


Blessings & Shalom
en een Liefdevolle Groet,
Rita

*   
 >> Opwekking 400 – Liefde was het

Week 13 - Het woord van God ... Neem de tijd ... (13) Tevens ter nagedachtenis aan mijn moesje 💕

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om Gods Woord te lezen.
Het is als brood, onmisbaar om te leven.
Neem de tijd, in het besef dat
de dood anders heel dichtbij komt.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om het te overdenken,
als brood waarop je kauwen moet.
Neem de tijd, en weet dat
eraan denken niet voldoende is.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, neem het dagelijks tot je
als voedsel, opdat je kunt groeien en bloeien.
Neem de tijd en bedenk dat je alleen zo
verzekerd bent van een krachtig geestelijk leven.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd …

De bovenstaande woorden van ‘Neem de tijd, o mijn ziel, neem de tijd om Gods Woord te lezen’, schreef ik al aan het begin van dit jaar, zes januari om precies te zijn, toen ging het Dagboek hierover.
Maar ik heb het speciaal bewaard voor dit moment, voor deze week om er over te schrijven, dit ter nagedachtenis aan mijn moesje.
Aankomende zaterdag, 1 april, is het namelijk precies drie jaar geleden dat de Heere mijn moeder thuishaalde, en zij het tijdelijke voor het eeuwige wisselde.
Ik kies er vandaag voor om niet te zien op het gemis, op het verdriet dat in alle hevigheid bovenkom als ik de dingen teruglees die ik schreef rond haar sterven, maar om te zien op de te leren les die in dit alles is te vinden, en om dát door te geven.

‘Hoe sterk iemand ook mag zijn, 

als hij zich niet voedt, zal hij zwakker worden 
en het leven zal uitdoven.’

Andrew Murray

Mijn moeder had slokdarmkanker.
Hoewel de bestralingen haar wat extra tijd bij ons heeft gegeven, de kanker vrat door en blokkeerde langzaam de weg naar haar maag, waardoor het eten steeds moeilijker werd, tot het tenslotte helemaal niet meer lukte om nog maar iets tot zich te nemen; zelfs niet meer het kleinste slokje water.

Het duurde even, ze had immers een enorme wilskracht, en was meer gericht op de ander dan haar eigen situatie, maar langzaamaan zagen we haar lichamelijk steeds zwakker worden, en uiteindelijk werden ook de tekenen van gebrek aan voeding niet alleen duidelijker, maar eisten ook hun tol.
Op woensdagmiddag 1 april 2020 vond dan ook het onvermijdelijke plaats, en doofde het aardse leven in haar voorgoed.
Maar het ziekbed en sterven van mijn lieve moesje toont ons een grote en belangrijke les!

‘Ik mag alles van brood afweten.

Ik mag brood hebben en het aan anderen geven.

Ik mag brood in huis hebben en in overvloed op tafel,

maar dat zal me niet helpen;

als ik door ziekte het niet kan eten, ga ik dood.

Op dezelfde manier zal alleen maar kennis van Gods Woord

en zelfs de prediking van Gods Woord aan anderen mij niet baten.

Het is niet genoeg, eraan te denken,

ik moet mij voeden met Gods Woord

en het in mijn hart en in mijn leven opnemen.

In liefde en gehoorzaamheid moet ik me de woorden van God toe-eigenen

en ze geheel bezit laten nemen van mijn hart.

Dan pas zullen het inderdaad woorden van leven zijn.’

Andrew Murray

In Mattheüs 4:4, als ook al in Deuteronomium 8:3, wordt Gods Woord vergeleken met brood.
‘Maar Hij antwoordde en zeide: Er staat geschreven: Niet alleen van brood zal de mens leven, maar van alle woord, dat uit de mond Gods uitgaat.’

‘Ja, Hij verootmoedigde u, deed u honger lijden en gaf u het manna te eten, dat gij niet kendet en dat ook uw vaderen niet gekend hadden, om u te doen weten, dat de mens niet alleen van brood leeft, maar dat de mens leeft van alles wat uit de mond des Heren uitgaat.’

Hoe waar zijn dan ook de woorden van Murray!
We kunnen van alles over brood (elk voedsel) weten, het in overvloed zelfs in huis hebben, het zelfs uitdelen, maar als we het door ziekte niet meer kunnen eten, gaan we dood.
En ja, zo is het ook met het Woord van God.
We kunnen nog zoveel Bijbels in huis hebben, er van alles over weten en het zelfs ook doorgeven aan anderen, als we onszelf er niet mee voeden, erover nadenken, er op kauwen om het vervolgens op te nemen in ons hart en in ons leven, zullen Zijn woorden geen woorden van leven zijn.

Het brengt mij opnieuw terug bij mijn moesje.
Hoe moeilijker het slikken ging, hoe meer en beter zij moest kauwen om het tot zich te kunnen nemen, want als ze dat niet deed, kwam het er met dezelfde vaart weer uit.
Dit was niet alleen heel vervelend, maar het kon zo ook niet doen waar het voor was bedoeld, namelijk de voedingsstoffen afgeven die ze zo nodig had.
Zo is het ook met Gods Woord.
We kunnen nog zoveel preken luisteren, goede christelijke boeken over Zijn woord lezen, van conferentie naar conferentie gaan, en elke kerkdienst bijwonen die er maar is, maar als we geen tijd nemen om Zijn Woord te zelf te lezen en te overdenken, erop te kauwen en het eigen maken, het baat allemaal niets.

Mijn moesje mocht dan lichamelijk steeds zwakker worden, maar niet haar geest, deze had zij altijd al gevoed, en bleef zij voeden zolang zij kon, en dat was zichtbaar in de manier waarop zij haar sterven tegemoet zag, en inging: vreugde en vrede omgaven haar, waren zichtbaar, merkbaar en hoorbaar in haar woorden.
Fysiek was er op het laatst niet veel meer van haar over, haar lichaam was zeer broos en kwetsbaar geworden, maar tot aan de dag dat zij niet meer bij kennis was, getuigde haar innerlijke vreugde en vrede van een zich geborgen weten in Gods hand, van het weten waar ze naar toe ging.

‘…, de mens leeft van alles wat uit de mond des Heren uitgaat.’

Leven van alles wat de Heer heeft gesproken, verder kunnen leven door alles wat de Heer gesproken heeft.
Het waren de woorden van Psalm 121:1,2, - die ook op de rouwkaart van mijn moeder stonden, waardoor zij verder kon, door kon, vooral nadat haar jongste zoon (mijn jongste broertje) op 21-jarige leeftijd verongelukte.

‘Ik sla mijn ogen op naar de bergen, vanwaar mijn hulp komen zal.

Mijn hulp is van de HEERE, Die hemel en aarde gemaakt heeft.’

Psalm 121:1,2

Leven, dus groeien en bloeien, ook als het leven zwaar en moeilijk is, vol verdriet en tegenslagen.
Leven in waakzaamheid, vooral als alles voorspoedig gaat, en alles goed is en aangenaam.
Leven, standvastig en vastberaden, volhardend de wedloop lopen die voor ons ligt.
Leven, tot Zijn eer en glorie, dat Zijn heerlijkheid gezien wordt.
Leven, vruchtbaar leven.
Het Leven, -kunnen- leven, vanuit alles wat de Heer heeft gezegd en beloofd.

^* Terugblik …
‘Mijn moeder was een eenvoudige, rustige, zeer liefdevolle, zichzelf wegcijferende, gelovige vrouw.
Ze liep niet te koop met haar diepe verdriet, noch met alle moeilijkheden, zorgen en pijn die ze heeft gehad in haar leven.
Waar sommigen aangeven dat ze ergens niets aan kunnen doen omdat ze het nooit hebben geleerd of meegekregen, was mijn moeders motto juist: geven wat zij had ontbeerd.
De kracht om alles aan te kunnen, om verder en door te gaan, ontving zij van de Heere.
Hij was haar hulp, iedere dag, vooral in de donkerste en zwartste dagen met het sterven van haar kind.
De woorden van Psalm 121, de verzen 1 en 2, waren de leidraad van haar leven.’ 

Langzaam doofde het licht in uw ogen;
maar vol vrede wachtte u op de Heere.
Alles was goed, ieder woord gezegd,
naar Hem toegaan was al wat u begeerde.

Stilletjes lag u geduldig te wachten
met af en toe een glimlach op uw gezicht.
Onrust of angst kende u niet, want
uw hart was op uw eeuwig thuis gericht.

Er waren nog wat laatste woorden;
tranen, die zich vermengden met een lach.
Maar wat ik nooit vergeten zal, was
de vreugde die ik deze dagen bij u zag. 

Het was goed, u was klaar om te gaan;
en ik, ik wachtte, onze tijden zijn immers in Zijn hand.
Nog even moest u door het laatste stukje heen,
maar nu bent u thuis in het eeuwig Vaderland.

Hoe zouden we dit kunnen doen zonder Zijn Woord?
Zonder het te lezen, te overdenken, te kauwen, eigen te maken, aan te nemen.
Hoe zouden we weten wat Zijn wil is, als we niet  …
Kracht en troost vinden …
Hoop ..

Neem toch de tijd om bij God te zijn.
Neem toch de tijd om Zijn Woord te lezen.
Neem toch de tijd om te overdenken, ja, te kauwen.
Neem toch de tijd, straks is het misschien te laat!

Neem toch de tijd om Zijn aangezicht te zoeken.
Neem toch de tijd om te ‘horen’ wat Hij je te zeggen heeft.
Neem toch de tijd om het op te nemen in je hart en leven.
Neem toch de tijd, opdat Hij je kan leiden op de weg die je gaat.

Neem toch de tijd, neem toch de tijd!
Laat Zijn Woord toch het richtsnoer zijn;
laat het toch niet voor niets aan ons zijn gegeven.
Neem toch de tijd, neem toch de tijd!
In Zijn Woord vinden we alles wat we nodig hebben
om in Zijn kracht en tot Zijn eer te kunnen leven.

Neem toch de tijd!
Neem toch de tijd!

Heer, laat Uw Geest ons hart dringen om U te zoeken, bij U te zijn, Uw Woord te lezen nu het nog kan in alle vrijheid en voorspoed die we nu genieten, opdat als donkere dagen komen, we niet in staat zijn om Uw Woord te lezen, of het misschien niet meer mogen, U Uw Woord in ons hart en gedachten kan geven tot troost, kracht en bemoediging, tot wijsheid en inzicht, om te kunnen spreken wat U wil dat gesproken wordt.
Ja, laat Uw Geest ons hart beroeren, leg verlangen naar Uw Woord diep in ons hart;
opdat we het zullen lezen en overdenken, sterk worden voor in tijden dat het leven tart.

Shalom & Blessings!

En een liefdevolle groet,
Rita

* >> Mijn hulp is van de Heere!

Week 45 - Speak the word

Met mijn Stille Tijd ben ik al een paar weken bezig in Psalm 119, maar het was door hetgeen ik de één/twee dagen geleden las dat ik moest denken aan dit lied van Tommy Walker; een lied dat ik al heel lang geleden had opgeslagen in ‘mijn Bibliotheek’ van You Tube, omdat het een lied naar en van mijn hart is.
Luister en lees je weer mee?

          >> Speak the Word - Tommy Walker

          >> Tekst + Vertaling 

Allerlei vragen
Allerlei vragen komen in mij op als ik stilsta bij dit lied.
Wat betekent het Woord van God – de Bijbel, nog voor ons?
Welke plaats heeft de Bijbel in ons leven?
Welke waarde heeft de Bijbel voor ons?

Zien we de Bijbel nog als een manier waarop God tot ons spreekt?
Maakt het lezen van de Bijbel (nog) deel uit van ons dagelijks leven?
Laten we ons in ons dagelijks leven nog wel leiden door dit Woord?

Geloven we eigenlijk nog wel dat dit Woord van begin tot het einde (de) Waarheid is?
Accepteren we, -na zoveel eeuwen, alles ook nog als relevant voor de tijd waarin we leven?
Of doen we een aantal dingen af als ‘dat was voor toen’?

Wat doen we met dit Boek?
Meer nog, wat mag dit Boek doen in ons leven, met ons leven?

Belijdenis, gebed en beloften
In het lied voor deze week klinkt diep verlangen, belijdenis, innig gebed en beloften door.
Luister nog eens, en hoor …
Het diepe verlangen naar dat God toch Zijn eeuwige en onfeilbare Woord -belijdenis- zal spreken, opdat de waarheid van Zijn woord ons zal bevrijden -gebed-.
Dat God toch Zijn eeuwige, goddelijke heilige Woord -belijdenis- zal spreken, opdat onze ziel tot rust kan komen, ons kan vormen en heel maken -gebed-.

Onze belofte, dat we Zijn Woord in ons hart zullen opbergen, elk deel zullen koesteren, ons gebed, dat het tot genezing en vernieuwing mag zijn, en ons door en door zal reinigen.
Onze belofte, dat we het tot onze vreugde zullen maken, we zullen leven bij zijn licht, omdat we weten dat deze woorden, die zo vol rijkdom en wijsheid zijn, ons geloof zal doen groeien.

Dat God Zijn eeuwige, onfeilbare Woord -belijdenis- zal spreken, zijn kracht zal vermeerderen om alle leugens te verdrijven -gebed-.
Dat God Zijn eeuwige, goddelijke heilige Woord -belijdenis- zal spreken, opdat het ons pad zal verlichten-gebed-; gelovend dat elke belofte uit Zijn Woord ‘Ja en Amen’ is -belijdenis-.

Als je deze dingen lees, wat denk je dan, wat doet het met jou?
Denk daarbij eens terug aan de vragen die aan het begin gesteld werden.
Zelf ervaar ik het als heel goed om af en toe weer eens over deze dingen na te denken en zo’n lied zet me dan echt weer eens even helemaal daarbij stil, en wakkert het verlangen naar meer van Zijn woord aan.
Maar het spoort me ook aan om daar wat mee te doen, zodat het verlangen niet weer vervaagd, en wegebt.

Verlangen
Als onze dagen vol zijn met van alles en nog wat, leert de ervaring dat het rustig stilzitten om Zijn woord te lezen er vaak als het eerste bij inschiet.
En soms vraagt het duidelijke keuzes van ons en plannen om hier prioriteit aan te geven.
Afgelopen week hoorde ik Henk Binnendijk in een interview zeggen, dat hij af en toe met een preek/toespraak de volgende vraag bij zijn publiek neerlegt: ‘Wie van jullie leest iedere dag een kwartier uit de Bijbel?’
Ik kan je wel zeggen dat deze vraag goed binnenkwam.
Ja, ik houd iedere dag mijn Stille Tijd, maar dat bedoelde Henk niet, nee, hij bedoelde echt gewoon gaan zitten en gaan lezen.
Henk gaf aan dat er maar weinigen zijn die dan hun hand opsteken.

Hoe groot is ons verlangen echt?
Hunkeren we echt naar Gods Woord?

Vanmorgen las ik in mijn Stille Tijd het volgende vers (131) uit Psalm 119:    
                ‘Ik sper mijn mond open en hijg, want ik verlang naar Uw geboden.’
Het Boek zegt: ‘Ik smacht van verlangen naar alles wat U gebied.’
De Groot Nieuws Bijbel gebruikt het woord ‘begerig’, en de NBV het woord ‘dorstig’, maar bij alle vertalingen gaat de mond wijd open verlangend  om gevuld te worden.
Is onze mond wijd opengesperd?

Zaaien
Ik moet nu denken aan een voor mij heel belangrijk citaat, dat ik dan ook op mijn Blog ‘Into Your Hands’ aan de zijkant heb gezet, zodat ik het regelmatig tegenkom en lees.
Het is van Ralph Waldo Eamerson:

            ‘Zaai een gedachte en je oogst een daad.
             Zaai een daad en je oogst een gewoonte.
             Zaai een gewoonte en je oogst een karakter.
             Zaai een karakter en je oogst een bestemming.’

Gedachte: ‘Hmm, misschien morgenochtend maar eens wat eerder opstaan om de Bijbel te lezen’; of ‘Weet je wat, ik leg zo mijn Bijbel op de keukentafel, als dan mijn kopje koffie neem, lees ik gelijk voortaan wat.
Daad: ‘Mijn wekker eerder gezet, en daar blijft hij voortaan op staan’; en ‘Mijn Bijbel gepakt en op de keukentafel gelegd’.
Gewoonte: ‘Iedere dag sta ik nu eerder op om in mijn Bijbel te lezen’, en ‘Steevast pak ik nu mijn Bijbel als ik koffie ga drinken’.
Karakter: ‘Ik kan de dag niet meer beginnen zonder Gods Woord te lezen’, en ‘Ik kan mijn koffiemoment niet meer voorstellen zonder mijn Bijbel er bij te lezen.
Bestemming: ‘Lezend uit Gods Woord ben ik waar ik moet zijn: In Zijn aanwezigheid.’

Spreek Uw Woord, Heer,
Uw eeuwige, en onfeilbare Woord.
Leg Uw Waarheid diep in mij
en maak mij vrij.

Spreek Uw Woord, Heer,
Uw eeuwige, goddelijke heilige Woord.
Breng mijn ziel tot rust,
maak haar stil;
vorm mij, maak mij heel;
precies zoals U wil.

Spreek Uw Woord, Heer,
Uw eeuwige, en onfeilbare Woord.
Verhoog toch zijn kracht,
opdat leugens worden afgeslacht.

Spreek Uw Woord, Heer,
Uw eeuwige, goddelijke heilige Woord.
Laat het de lamp zijn
op mijn pelgrimsreis;
vaststaan als Uw beloften,
rijk en wijs.

Ik berg Uw Woord, Heer,
diep in mijn hart.
Elk deel zal ik koesteren
zodat het geneest en vernieuwt,
reinigt en heiligt,
ja, alles in mijn leven ontwart.

Ik zal het tot mijn vreugde maken,
leven in zijn licht.
Opdat mijn geloof zal groeien,
mij sterk en standvastig maakt,
dankbaar en blij,
met ogen alleen op U gericht.

‘Maar Hij ‘(Jezus) antwoordde en zei: Er staat geschreven: De mens zal niet van brood alleen leven, maar van elk woord dat uit de mond van God komt.’
Mattheüs 4:4

‘Welzalig zijn de oprechten van wandel, die in de wet van de HEERE gaan.
Welzalig wie Zijn getuigenissen in acht nemen, die Hem met heel hun hart zoeken, die ook geen onrecht bedrijven, maar in Zijn wegen gaan.'
Psalm 119:1-3

‘Voor eeuwig, HEERE, staat Uw woord vast in de hemel.’
Psalm 119:89

‘De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar Mijn woorden zullen zeker niet voorbijgaan.’
Mattheüs 24:35

‘Hoe zoet zijn Uw woorden voor mijn gehemelte, zoeter dan honing voor mijn mond.’
Psalm 119:103

‘Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.’
Psalm 119:105

‘Ja, Uw getuigenissen zijn mijn bron van blijdschap, zij zijn mijn raadgevers.’
Psalm 119:24

'Uw getuigenissen zijn wonderen, daarom zal mijn ziel die in acht nemen.
Het opengaan van Uw woorden geeft licht, het schenkt eenvoudigen inzicht.
Ik sper mijn mond open en hijg, want ik verlang naar Uw geboden.'
Psalm 119:129- 131

‘Ontsluit mijn ogen en laat mij aanschouwen de wonderen van Uw wet.’
Psalm 119:18

Het is mijn gebed dat Gods woord een steeds grotere en belangrijkere plaats in ons leven zal krijgen en Hij onze ogen zal openen zodat we de wonderen van Zijn Woord kunnen zien.

Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,
Rita

De liefde van God zichtbaar in Zijn woord (3 - slot)

Vervolg: 'Gedachten bij Vaders Liefdesbrief'
Deel 3 (slot)


Het mooiste moet echter nog komen.
Want weet je, er komt een dag dat Hij elke traan van onze ogen zal wissen, en alle pijn die je hebt geleden zal Hij wegnemen.
Ik weet niet hoe het bij jou is, maar deze woorden vervullen mij met diepe blijdschap en ontroering, met hoop en uitzicht; wat een enorme troost gaat hier vanuit.
Elke traan zal Hij wissen; alle pijn wegnemen!
Dat betekent dat Hij echt overal bij was en overal weet van had.
Hij heeft het gezien en zal alles voor eeuwig wegnemen.
Eens valt er geen traan meer te huilen; eens zal er een einde zijn aan alle pijn en verdriet.

Met deze woorden moet ik denken aan een gedicht dat ik eens geschreven heb.
Hier even de laatste twee coupletjes.
(Als je het hele gedicht wilt lezen volg dan deze link: >> Ontreddering; even een eindje naar beneden scrollen; ongeveer tot iets voorbij de helft)

‘Mijn lieve kind,
eens neem Ik jou in Mijn armen.
Straks, als je voorgoed bij Mij zal zijn.
Dan zul je pas echt weten,
hoe dicht Ik altijd bij je was,
weet had van al je tranen en al je pijn.
Ik zag werkelijk al je verdriet.
Geloof Me,
Ik vergeet de Mijnen niet.

Eens neem Ik je in Mijn armen
en dan zul je weten,
Mijn Licht heeft je altijd beschenen,
ook al zag je het zelf niet.
Mijn lieve kind,
Ik ben je nooit vergeten,
Ik ben Degene, die alles ziet.’

Zie je, proef je nu, hoeveel Hij van je houdt?
Hij houdt net zoveel van jou als van Zijn Zoon, Jezus!
In Hem heeft Hij Zijn liefde voor ons laten zien; in Hem is Zijn liefde voor ons zichtbaar.
Als je nog even verder meeleest, zul je zo meteen ook ontdekken hoe diep Zijn liefde was en is.
(Openbaring 21:3-4; Johannes 17:23,26)

Het is echter heel belangrijk om eerst te weten dat Hij, Jezus, het exacte evenbeeld is van God.
De Groot Nieuws Bijbel zegt het zo mooi, vind ik:
‘De Zoon –Jezus, is de afstraling van Gods heerlijkheid en de afdruk van Zijn wezen.’
O, ik hoop zo dat God jou iets laat voelen van wat ik ervaar met het lezen van deze woorden.
Als je dus wilt weten wie en hoe God is, dan hoef je alleen maar naar Jezus te kijken.
In de vier evangeliën in het Nieuwe Testament – Mattheüs, Marcus, Lucas en Johannes, kun je alles over Hem lezen.
Maar eigenlijk wordt in de gehele Bijbel al  steeds naar Hem ge- en verwezen.
(Hebreeën 1:3)

En alles is er op gericht om ons te laten zien dat Hij aan onze kant staat en niet tegenover ons.
Men spreekt weleens over ‘voor of tegen’ iemand zijn, nou, God is voor ons, en wel zodanig dat Hij om ons te redden Zijn enige Zoon gaf om te lijden en te sterven voor onze zonden.
Door wat Jezus voor ons heeft gedaan aan het kruis op Golgotha, kijkt Hij niet meer naar onze zonden.
De profeet Micha uit het Oude Testament (>> 7:19) verwijst hier al naar als hij zegt:
‘U zult onze schuld tenietdoen, al onze zonden verwijzen naar de bodem van de zee.’
Corrie ten Boom, een geliefd kind van God die het concentratiekamp ‘Ravensbrück’ heeft overleeft, zei dan dat er dan een bordje bij staat met erop: ‘Verboden te vissen.’

Ja, wij zijn zondaren, maar als we Jezus hebben aangenomen als onze Verlosser en Zaligmaker, staan we voor God als zonder zonden.
Dan ziet Hij Jezus en Zijn volbrachte werk en niet onze zonden.
Jezus stierf zodat God en wij weer bij elkaar kunnen komen; Jezus offer aan het kruis heeft verzoening tussen God en ons tot stand gebracht, waardoor wij nu weer vrij kunnen naderen tot Zijn troon.
Het lijden en sterven van Jezus, Gods eniggeboren Zoon, was de ultieme uiting van Gods liefde voor jou en mij, en dat deed Hij in de hoop dat Hij jouw liefde kon winnen.
Hij gaf het liefste dat Hij bezat op voor jou en mij!
Zoveel hield Hij van ons!
En alles deed Hij om jou, jouw hart voor Zich te winnen, want o, Hij verlangt zo naar jou, naar een leven samen met jou.
(Romeinen 8:31,32; 2 Corinthiërs 5:18-19; 1 Johannes 4:10)

Als je Jezus dus verwelkomt, dan ontvang je Hem ook, want Jezus is als Gods Zoon
onlosmakend verbonden met God en niets zal je ooit nog van Zijn liefde kunnen scheiden.
Wijs Jezus dan ook niet af, want als je Hem afwijst, wijs je ook Gods weg naar verlossing af; er is gewoon geen andere weg tot God.
‘Ik ben de weg, de waarheid en het leven’, zegt Jezus; ‘Niemand komt tot de Vader dan door Mij.’ (Joh. 14:6)
En weet je wat daarbij ook zo mooi en bijzonder is om te mogen weten, dat niets ons zal kunnen scheiden van Zijn liefde!
Wat er ook gebeurt in ons leven, waar we ook mee te maken krijgen, niets, helemaal niets kan ons scheiden van Zijn liefde!
 (1 Johannes 2:23, Romeinen 8:38-39)

En nu zegt God tegen jou: Komt toch thuis!
Kom toch thuis en Ik geef het grootste feest dat je ooit hebt beleeft.
Als je het verhaal leest waar God deze woorden spreekt, en ook de twee verhalen eronder, dan zul je ontdekken hoe blij God zal zijn als jij thuiskomt en waarom Hij met heel de hemel feest zal vieren.
Want, voor God ben jij immers dat verloren schaap, die verloren cent, die verloren zoon.
En Hij stopt niet met zoeken tot Hij gevonden heeft, zo kostbaar ben jij voor Hem!
Het geeft niet wat je ooit allemaal hebt gedaan of hoe je hebt geleefd, bij Hem is vergeving door Jezus.
Zoals Hij Vader is geweest van iedereen die vroeger in Hem geloofde, van iedereen die nu in Hem gelooft, zo zal Hij ook de Vader zijn van iedereen die nog in Hem gaan geloven.

De enige vraag die nu nog open ligt is: ‘Wil jij Zijn kind zijn?
Mag Hij jouw Vader zijn?
Wil jij Zijn kostbaarste bezit worden, Zijn oogappel? (Psalm 17:8)
Weet je, de Vader wacht op jou.
Zoals de vader uit het verhaal iedere dag op de uitkijk staat naar zijn zoon, zo staat God iedere dag op de uitkijk naar jou.
Hunkerend en verlangend naar jouw thuiskomst, zodat Hij jou in Zijn armen kan sluiten.
(Lucas 15:7, 11-32, Efeziërs 3:14-15, Johannes 1:12,13)

En dan zijn we gekomen aan het einde van de brief, en dus bij de afzender: je Vader, Almachtig God.
Abba – Papa.

Ik hoop toch zo, en dat was van begin af aan mijn gebed, dat je de brief hebt uitgelezen en dat je geraakt ben door Zijn liefde.
Dat je zelfs zo geraakt ben door Zijn liefde dat je niet anders kunt dan je hart aan Hem geven.
Dat je ‘Ja’ zegt tegen Jezus, Hem verwelkomt in je leven als je Verlosser.
Dat je je zonden belijdt en erkent dat je Zijn vergeving nodig hebt, zodat Vader God je in Zijn armen kan nemen en tegen je kan zeggen: ‘Welkom thuis, Mijn zoon; welkom thuis, Mijn dochter!’

Maar misschien ken jij God al(lang) als Vader, en lees je deze brief wel voor de zoveelste keer, gewoon omdat je hem zo mooi vindt, dan nog hoop en bid ik dat je opnieuw gegrepen zult zijn door Zijn ontzagwekkende liefde en dat de betekenis van het woord Vader een nieuwe dimensie heeft gekregen.
Maar ik hoop en bid ook, dat je Zijn liefde (opnieuw?) hebt ontdekt in Zijn woord, en dat je er naar verlangd om nog meer van Zijn liefde te ontdekken in Zijn woord, de Bijbel, want dit was er slechts een fractie van.
En dat je door het lezen van Zijn woord, door het steeds meer ontdekken van Zijn Liefde in Zijn woord, je dichter tot Hem mag groeien en je relatie met Hem zal verdiepen.


Lieve Vader in de hemel, nu ik aan het einde gekomen ben van deze brief en daarmee ook van mijn schrijven over Uw liefde die zichtbaar is in Uw woord, wil ik U zeggen dat ik me er bewust van ben dat dit slechts een fractie is van Uw zichtbare liefde in Uw woord.
Uw gehele woord, - de Bijbel, is immers één grote brief vol liefde aan ons.
Want alles wat U daarin heb laten opnemen getuigt van wie U bent en Uw grote liefde voor ons.
Ik bid, dat een ieder die ooit de ‘Liefdesbrief’ in handen krijgt, hem zal lezen en nooit meer dezelfde zal zijn.
Werk met Uw Heilige Geest door deze brief, en door dit schrijven heen, opdat nog velen U mogen leren kennen en in U zullen gaan geloven.
En dat Uw woord ons dierbaarder zal worden dan welk ander boek dan ook; omdat U het bent die daardoor heen tot ons spreekt.
Soms Vader, misschien wel vaker dan ons lief is, begrijpen wij Uw woord niet zo goed, of helemaal niet, en is het daardoor een gesloten boek voor ons, dan bid ik U om de wijsheid van Uw Geest –waar wij vrij om mogen vragen zegt Uw woord, en om openbaring van U, op welke wijze dan ook.
Opdat onze liefde voor U mag groeien met dat we U meer en meer leren kennen.
Opdat ons leven heiliger mag worden, en tot een aangenaam reukwerk voor U.
In Jezus’ Naam.

- Amen -


O Heer,
hoe zichtbaar is Uw liefde in Uw woord;
iedere bladzijde getuigt daarvan.
Och, namen we toch maar de tijd
om te ontdekken hoe U steeds weer
vol liefde tot ons allen spreekt.
Dan zouden we zien hoe alles verbleekt;
ja, in het niet valt bij wat U zegt.
Als we de rijkdommen ontdekken,
die U ons geeft voor iedere dag,
zal er niets zijn wat ons meer bekoort.

Gods rijke zegen bij het meer en meer ontdekken van Gods liefde in Zijn woord.

Een liefdevolle groet,
Rita

>> Vadersliefdesbrief

De liefde van God zichtbaar in Zijn woord (2)

Vervolg 'Gedachten bij Vaders Liefdesbrief'


Ik schreef al eerder over de zondeval; over de duivel die heerst in deze wereld en die echt van alles probeert om ons mensen bij God vandaan te houden, of om ons tegen Hem op te zetten.
En zo kan het gebeuren dat mensen die God niet kennen, toch doen alsof ze namens Hem spreken.
Zo zijn er al de meest verschrikkelijke dingen gebeurd en gezegd, waardoor mensen –misschien jij ook wel, ontzettend zijn gekwetst en beschadigd, bij God vandaan gehaald of gehouden, en nog erger, zijn vermoord.
Als we terugkijken in de geschiedenis dan lopen werkelijk de rillingen over je rug, zo schokkend is het soms.
Maar echt, zij die zeiden namens God te spreken en te handelen, kenden Hem niet echt, want God is geen God van ver weg en van kwaad.
Hij is volmaakte liefde, en het is Zijn verlangen om ons te overladen met Zijn liefde, gewoon omdat Hij onze Vader is en wij Zijn kinderen.
(Johannes 8:41-44, 1 Johannes 4:16, 1 Johannes 3:1)

Misschien vind je dit laatste wel erg moeilijk omdat je of geen vader hebt gehad, of één die nooit thuis was, of die jou niet zag staan, of die jou misschien helemaal niet wilde, of misschien zelfs mishandelde.
Maar God is niet te vergelijken met onze aardse vaders.
Hij is en geeft veel meer dan hen.
Aardse vaders schieten te kort en doen dingen verkeerd; kunnen handelen uit egoïsme, of projecteren hun frustraties op hun kinderen, of …; de meest afschuwelijke dingen kunnen gebeuren door de persoon die vader heet.
Maar God is de perfecte Vader!
Alles wat Hij doet komt voort uit Zijn liefde voor ons; altijd heeft Hij het beste voor ons voor ogen.
Ook ik begrijp Zijn wegen vaak niet, maar ik weet dat God is God, en dat Zijn wegen en gedachten zoveel hoger zijn dan die van ons. (>> Jesaja 55:8,9)
Maar Hij heeft mij Zijn liefde en trouw al zo vaak laten zien, en ook doen ervaren, dat ik weet dat Hij, en daarmee wat Hij zegt, betrouwbaar is.
(>> Mattheüs 7:11; Mattheüs 5:48)

Weet je, al het goede komt uit Zijn hand.
Mensen willen je heel vaak anders doen geloven; ze geven God heel vaak de schuld als er iets ergs gebeurd, maar het tegendeel is waar.
Al het slechte en verkeerde in deze wereld komt voort uit onze eigen slechte en boze verlangens, uit de verkeerde keuzes die wij maken, dingen die wij wel of niet doen.
Het zijn gevolgen van het ongehoorzaam zijn aan onze God en Vader, en het luisteren naar de vijand, de duivel.
God is goed, en geeft alleen het goede.
Meer nog dan dat, Hij geeft alles wat we nodig hebben!
Onze aardse vader en moeder weten ook wat we nodig hebben, en meestal geven ze dat hun kinderen ook.
Maar op deze aarde gebeurt het helaas ook, dat hoewel ze het weten, het toch niet doen.
Maar zoals ik al eerder zei, God is anders dan onze aardse vaders, Hij is de perfecte vader en geeft wat we nodig hebben.
(Jacobus 1:17; Mattheüs 6:31-33)

Zo is Zijn plan voor onze toekomst altijd vol hoop geweest.
Dit kan ook niet anders, want Hij houdt van ons met een eeuwigdurende liefde.
Weet je nog, vanaf de moederschoot …; weet wat we nodig hebben …;  de perfecte Vader …
Misschien is het heel moeilijk voor je dat er iemand is die niet alleen zegt dat Hij van je houdt, maar dat Zijn liefde zelfs eeuwig is.
En ja, met alles wat we om ons heen zien gebeuren, wat mensen elkaar aandoen, zelfs mensen die eens zeiden van elkaar te houden …
Maar houdt dan dit opnieuw voor ogen: God is anders; God is niet als wij mensen.
God is God, onveranderlijk en eeuwig, dus ook in Zijn liefde.
Vandaar dat Zijn plannen voor ook altijd vol hoop zijn; maar daar vertel ik straks nog iets meer over.
(Jeremia 29:11; Jeremia 31:3)  

Wat je misschien ook nog niet wist, en wat je je misschien nauwelijks voor kunt stellen, is dat Hij heel veel aan je denkt en zelfs een lied van blijdschap over je zingt.
Ontelbaar en kostbaar zijn Zijn gedachten, met blijdschap verheugt Hij Zich over je en met gejubel juicht Hij over je.
Daar word je toch stil van …
Ook zal Hij niet stoppen met het goede voor je te doen, want als Zijn kind ben je Zijn kostbare bezit.
Zijn kostbare bezit word je als je Jezus, Gods eniggeboren Zoon hebt aangenomen als Verlosser en Heer (iets verderop kun je daar meer over lezen).
Dan ben je apart gezet om Hem lief te hebben, te eren en te dienen en om straks voor altijd bij Hem te zijn.
Daarnaast vertelt ‘Zijn kostbare bezit zijn’ ons ook dat we een ‘gekoesterd en geliefd, een zeer waardevol eigendom’ zijn.
Ik las ergens dat je wel kan zeggen dat we daarmee een lievelingsstatus hebben verkregen.
Het laat dan duidelijk zien dat hier dan sprake is van een bijzondere relatie.
En daarom zal Hij ook niet stoppen met het goede voor je te doen.
Hij wil je gewoon graag laten zien wie Hij is; dat Hij alleen God is, en alle macht heeft.
Vraag Hem, - Hij vindt het zo fijn als mensen met vragen bij Hem komen, en Hij zal je zeker ook antwoorden, en je grote en verbazingwekkende dingen laten zien.
(Psalm 139:17,18; Zefanja 3:17, Exodus 19:5; Jeremia 32:40,41; Jeremia 33:3)      

Misschien was of ben je al wel naar Hem op zoek; en lukt het je niet om Hem te vinden;  vraag je je daardoor misschien wel af wat Hij bedoelt met Hem zoeken met je hele hart, en dat je Hem dan zult vinden.
Met heel je hart …
Eigenlijk kun je zeggen, met alles wat in je is; dat alles moet wijken, er niets zo belangrijk is dan dat.
En als je Hem zo zoekt, met een oprecht hart en met alles wat in je is, dan zul je Hem vinden, want dat is ook Zijn verlangen.
(Deuteronomium 4:29)

En als we God leren kennen, en Hem tot de vreugde van ons hart maken (verheug je in Mij) dan belooft Hij dat hij je al de verlangens van je hart zal geven, verlangens, die Hij er Zelf in heeft gelegd.
Weet je, ten diepste is het grootste verlangen van de mens, - de hunkering van zijn ziel, God kennen.
Augustinus, een oude kerkvader heeft ooit eens gezegd: ‘Onrustig is ons hart tot het rust vindt in U’.
En zo is het ook, want we zijn door God geschapen, dus horen we in wezen bij Hem.
Zolang ons hart echter bij Hem vandaan is, zullen we onrustig blijven, zal ons hart zoekende zijn en blijven, en verlangen naar van alles en nog wat.
(Psalm 37:4; Filippenzen 2:13)

O, en God kan nog zoveel meer voor jou en mij doen, meer dan we ooit kunnen beseffen.
Paulus schrijft deze woorden eigenlijk in een gebed voor de Efeziërs naar God toe.
Hij vraagt dat God hen door Zijn Geest kracht geeft om innerlijk sterk te zijn, zodat hun hart door het geloof een blijvende woning kan zijn voor Zijn Zoon, Jezus,.
Dat ze ‘geworteld en verankerd’ mogen zijn in de liefde en dat ze met iedereen die Hem toebehoren in staat zullen zijn om te bevatten hoe groot Zijn liefde wel niet is; een liefde, die elk verstand te boven gaat.
En of ze toch geheel vervuld mogen worden met de volheid van God, met Jezus, die de belichaming is van Zijn volheid.
En zo wil Paulus aan Hem de eer geven met de erkenning dat Hij, alleen al op grond van de kracht die nu al zichtbaar is in Zijn kinderen, nog veel meer kan dan wij kunnen bidden of beseffen.
God is zo groot, zo machtig, zo …. alles …, dat wij als mens hier op aarde nooit in staat zullen zijn om dat te bevatten.
(Efeziërs 3:20)

En deze grote, ontzagwekkende God, is tegelijk ook Degene die je het meest aanmoedigt; de Vader die je troost in elk verdriet, en die dicht bij je is als je terneergeslagen bent.
Ja, zoals een herder een lam draagt, zo dicht wil Hij je aan Zijn hart dragen.
Hij is het die ons steeds door en met Zijn woord bemoedigt, ons hoop geeft en versterkt; ons aanmoedigt om vol te houden.
Hij heeft nooit gezegd dat het makkelijk zal zijn, maar wel dat Hij er altijd voor ons zal zijn.
Hij keert Zich niet van je af als je verdriet hebt of het niet meer ziet zitten zoals mensen dat soms kunnen doen.
Nee, als een liefdevolle Vader buigt Hij Zich naar je toe en neemt Hij je als het ware in Zijn armen en troost je.
Hij is altijd maar één gebed bij jou vandaan!

Heb je trouwen weleens een afbeelding gezien van een herder met een lammetje in Zijn armen?
Wat straalt daar een liefde en zorg van uit, vind je niet?
Het mooie van dit lam in de armen van de herder is, dat het heel dicht tegen het hart van de herder aanligt en zo dicht wil God jou en mij ook bij Zich dragen.
Jezus, Gods Zoon, vergelijk Zichzelf met ook met een herder, de Goede Herder.
In Johannes 10:1-16 in de Bijbel kun je precies lezen wat Hij daarmee bedoelt.
Volg de link onder de Goede Herder maar. https://herzienestatenvertaling.nl/teksten/johannes/10/
Het is echt geweldig om te lezen hoe groot de zorg en liefde van deze Goede Herder is voor jou en mij.
(2 Thessalonicenzen 2:16-17; 2 Corinthiërs 1:3-4; Psalm 34:19; Jesaja 40:11)


Wordt vervolgd ...

>> Vadersliefdesbrief

De liefde van God zichtbaar in Zijn woord (1)

Dit keer heeft het schrijven me niet alleen heel veel tijd gekost om te schrijven, ook kwamen er enkele andere belangrijke dingen bij, waardoor ik geen tijd had om het eerder te plaatsen.
Het is ook deze keer echter weer te lang geworden om in één keer te plaatsen, dus ook nu plaats ik het in drie keer op mijn blog.


Neem de tijd …


Met dat ik gisteren (28 april) met mijn Stille Tijd word stil gezet en tot nadenken gebracht over Gods woord, over de beloften die Hij geeft in Zijn woord en hoe wij toch steeds weer naar God toe mogen gaan, Hem Zijn woord voor mogen houden en mogen pleiten op de beloften die Hij aan ons heeft gedaan, komt ook de gedachte binnen hoezeer Gods liefde toch zichtbaar is in Zijn woord.
God, de Allerhoogste, spreekt tot ons mensen door Zijn woord -de Bijbel, het door de Heilige Geest geïnspireerde boek.
Alles wat we in dit leven maar nodig hebben, alles om Hem te leren kennen, alles aan onderwijzing, troost, hoop, bemoedigingen, antwoorden,  …, alles kunnen we vinden in Zijn woord.
(Ik wil bij het woord ‘antwoorden’ wel even opmerken, dat dit niet betekent dat we op al onze vragen het antwoord krijgen dat we willen horen; soms zegt God ook tegen ons ‘Mijn genade is jou genoeg’, of ‘Mijn gedachten en Mijn wegen zijn hoger dan jouw wegen’.
En laten we daarnaast ook niet vergeten, dat ook ‘nee’ een antwoord is.)
Maar in alles, door heel Zijn woord heen, is Gods liefde zichtbaar.
Van het begin tot het einde, van de eerste tot en met de laatste bladzijde, getuigt Zijn woord van Zijn liefde voor ons mensen.
Creëert Hij op de eerste bladzijde een prachtige wereld voor ons, op de laatste bladzijde belooft Hij ons, dat als onze gewaden witgewassen zijn door het bloed van Jezus, we recht(macht) hebben op de vrucht van de Levensboom en de poorten van de stad mogen binnengaan.
Hij heeft ons lief van nog voor Hij ons geschapen had tot zelfs na de zondeval.
‘Mens, waar ben je’ riep Hij, nadat Eva en Adam gezondigd hadden, en ondanks hun ongehoorzaamheid zocht Hij hen, en redde Hij hen en ons. (Gen. 3:9)
Zijn liefde verdreef hen uit het Paradijs, zodat ze niet van de Boom des Levens zouden kunnen eten, en Hij had Zijn plan (Jezus) al klaar om de breuk die was ontstaan tussen de mens en Hem, te herstellen. (Genesis 3:22)
En alles is opgeschreven zodat we Hem kunnen leren kennen en dichter tot Hem kunnen groeien; Zijn liefde voor ons kunnen ontdekken en een leidraad hebben voor ons leven.
Eigenlijk kun je zeggen dat de Bijbel Gods liefdesbrief is aan ons; wat mij betreft zou dat op iedere voorkant van de Bijbel mogen staan:
Bijbel
Gods liefdesbrief aan jou

En als het Zijn liefdesbrief is aan ons, dan is het ook niet zo moeilijk om Zijn liefde erin te ontdekken.
Wat ik wel heel moeilijk en lastig vond, was het wat, waar en hoe in woorden te vangen.
Tot het vanmorgen (het is inmiddels 6 mei) ineens tot mij doordrong hoe ik Gods woord hierboven had genoemd, namelijk Gods liefdesbrief en het bracht mij bij ‘Vaders Liefdesbrief’, die velen van ons ongetwijfeld kennen.

Op Internet kwam ik met mijn zoeken naar deze Liefdesbrief op de site van Wouter van der Toorn, en via zijn schrijven bij de maker en site van de brief, Barry Adams.

Ik luisterde en las de woorden mee van het filmpje dat met het openen van de site  in beeld komt en wist, dit geeft in het kort alles weer.
Geen enkel woord uit deze Liefdesbrief is mij onbekend, maar het is ook goed om je steeds opnieuw te verdiepen in Gods woord(en), en dus ga ik er eens voor zitten om de woorden van deze Liefdesbrief zelf uit te schrijven en er over na te denken.

Misschien klinkt het je allemaal heel vreemd in de oren, en snap je er niet veel van, begrijp je het niet; of misschien zijn ze je wel bekend, maar heb je er nog niet eerder dieper over nagedacht, hoe dan ook, ik wil je uitnodigen om (nog eens) samen met mij de brief door te nemen, en voel je vrij om ook te reageren op wat je leest; ook ik heb namelijk nog een hoop te leren en heb de wijsheid niet in pacht, maar wel een hart vol liefde voor Hem en om wat op mijn hart komt van Hem met jou te delen.


De liefde van God (zo) zichtbaar in Zijn woord.
Focus.
Neem de tijd.
De schoenen uit …


Gedachten bij Vaders Liefdesbrief
Een intieme boodschap van God aan u.


De brief begint met de aanhef ‘Mijn kind’, gevolgd door dat we Hem misschien niet kennen, maar dat Hij wel alles over ons weet.
Als je God niet persoonlijk kent, dan vind je deze aanhef waarschijnlijk heel erg raar.
En dat is best logisch, want als iemand jou aanspreekt als ‘Mijn kind’, dan geeft die persoon er mee aan dat hij je vader is.
Je zult toch maar ineens zo’n brief op je deurmat, of op je tafel, of zoals hier op je beeldscherm vinden, die zo begint.
Maar, misschien ben je toch ook wel een beetje nieuwsgierig geworden; je ziet immers in één oogopslag, dat de schrijver aangeeft dat je Hem misschien niet kent.
Wie zou jou nu zoiets schrijven, wie stuurt jou deze brief en wie noemt jou nu ‘Zijn kind’.
En wat zal er nog meer in die brief staan …
Ik hoop en bid dat je niet direct naar beneden gescrold hebt naar de afzender en de brief vervolgens gelijk hebt weggeklikt, maar dat je hem toch even helemaal hebt gelezen en dat je ook mijn gedachten erbij nog even wilt lezen.
Dan zul je ook gaan begrijpen waarom Hij jou ‘Mijn kind’ heeft genoemd.


De brief vervolgt:
Je kent Mij misschien niet, maar Ik weet alles over je. Ik weet het wanneer je zit en wanneer je weer opstaat. Alles wat je doet is Mij bekend.
Misschien begin je je nu een beetje oncomfortabel te voelen, want ja, Iemand die schrijft dat Hij alles over je weet, terwijl jij Hem niet of nauwelijks kent, dat is toch wel een beetje creepy, een beetje raar en eng.
Of vind je het te belachelijk voor woorden dat Hij schrijft dat Hij zelfs het aantal haren op je hoofd geteld heeft?
Misschien heb je deze brief nog net niet weggeklikt; heb je zoiets van, nou, alleen nog even kijken wat zij erover zegt, maar dan hoop (en bid) ik, dat er iets in jou zich roert waardoor je hem toch helemaal gaat lezen en hier meeleest.
Want weet je, je hoeft helemaal niet bang te zijn voor deze Persoon die alles van je weet, en noch is het te belachelijk voor woorden dat het aantal haren op je hoofd bij Hem bekend is.
Als je verder met me meeleest, zul je dat ook zelf ontdekken.
(>> Psalm 139:1-3; >> Mattheüs 10:2,30)

Wist je trouwens dat je zelfs naar Zijn evenbeeld bent gemaakt? (>> Genesis 1:27)
Nee, dit wil niet zeggen dat je er nu precies hetzelfde uitziet als Hem; God heeft geen lichaam, God is Geest.
Het maakt ook geen verschil of je nu een man of een vrouw bent, want God heeft beiden naar Zijn beeld geschapen, en dat wil zeggen: goed en volmaakt.

Veel mensen worstelen met hun identiteit; met de vraag wie ze nu toch zijn, misschien jij ook wel.
We weten immers niet altijd wat onze echte en ware identiteit is.
Ons zelfbeeld kan zo vervormd zijn door de wereld (en de vijand, de duivel, van oorsprong de hoogste engel van God, maar die tegen God in opstand is gekomen; hij wilde zelf God zijn), dat we leven vanuit een verkeerd denkbeeld.
Maar als we teruggaan naar onze Maker, naar Hem naar wiens evenbeeld we geschapen zijn, dan vinden we onze ware identiteit.
Dan zijn het niet meer wijzelf, of mensen, of omstandigheden, of wat dan ook, die bepalen wie wij zijn, maar wie Hij is en wat Hij over ons zegt.
En Hij zegt: ‘Je bent gemaakt naar Mijn evenbeeld: goed en volmaakt.’

De mens, dus ook jij als je Hem nog niet kent, is voortgekomen uit Zijn verlangen.
Alleen als Zijn kind is alles van ons leven met Hem verweven.
Je zou kunnen zeggen dat we dan in Hem leven, bewegen en bestaan. (Handelingen 17:28)

Je leven is ook geen vergissing, want nog voordat je verwekt werd kende Hij je al; nog voor de wereld gemaakt werd heeft Hij je al uitgekozen.
Sterker nog, elke dag van je leven stond al opgeschreven in Zijn boek.
Hij is het die bepaalde waar en wanneer je geboren werd.
(Psalm 139:15; Jeremia 1:5; Efeziërs 1:4; Psalm 139:15,16; Handelingen 17:26)

Misschien kun je je dit helemaal niet voorstellen.
Misschien word je wel heel boos als je dit leest.
Misschien wil je juist door waar en hoe je bent opgegroeid wel niets van Hem weten, want als Hij Zich jou Vader noemt, en dit alles dan zo regelt, dan …
Maar weet je, God is niet verantwoordelijk voor de puinhopen die wij mensen er van maken.
Ieder van ons maakt zijn eigen keuzes, goed en fout, en de gevolgen daarvan zijn – al dan wel of niet zichtbaar/merkbaar, voor onszelf of voor anderen.
Ja, zeg je nu misschien, maar als Hij God is, dan had Hij het wel allemaal kunnen voorkomen, en het allemaal kunnen veranderen.

Weet je, toen ik net schreef dat we naar zijn naar Zijn evenbeeld zijn geschapen, dan omvat dat nog meer dan goed en volmaakt, - wat overigens door de zondeval te niet is gedaan.
Maar goed, naar Zijn evenbeeld geschapen zijn wil ook zeggen, met een eigen wil, met eigen keuzes, en verantwoordelijkheden.
God schiep alles wonderlijk mooi en perfect: aarde, dieren en de mens, en het was de bedoeling dat de mens zou zorgen voor Zijn schepping.
Maar, hoewel de mens ‘bijna goddelijk was gemaakt’ (>> Psalm 8), was hij daar niet tevreden mee en wilde zijn als God (>> Genesis 3)
Het was dus de keuze van de mens zelf om tegen God in opstand te komen, en daardoor werd alles wat eens zo goed, mooi en volmaakt was, vernietigd.
Maar al deze dingen doen niets af aan Zijn liefde voor jou, het doet niets af aan het feit dat Hij je gewild heeft en dat je daarom bent geboren; zelfs op die plek en in die omstandigheid.
Want in Zijn grote liefde had Hij ook al een oplossing klaar om de verbroken relatie tussen de Hem en de mens te herstellen, waardoor jij ook kunt genezen van al je pijn en verdriet, maar daar kom ik later nog op terug.

Eerst wil ik je nog meenemen naar het feit hoe prachtig je bent gemaakt; hoe kunstig Hij je heeft gemaakt in de buik van je moeder.
(Psalm 139:14; Psalm 139:13)

Ik heb zelf geen woorden die kunnen beschrijven hoe kunstig en hoe prachtig Hij je heeft gemaakt, ons allen heeft gemaakt.
Men zegt weleens ‘woorden schieten mij te kort’, nu, als het gaat over het ontstaan van ons leven, hoe Hij ons heeft gemaakt, dan schieten mij echt woorden te kort.
Ik wil je daarom even meenemen naar een prachtig filmpje wat dit in het kort laat zien.
>> Het wonder van conceptie tot geboorte

Ik weet niet wat er door jou heen gaat als je deze beelden ziet, maar bij mij liep een traan van ontroering en bewondering over mijn wang.
Is het niet prachtig; is het niet kunstig?
Zijn we eigenlijk niet allemaal ware kunstwerken?

Helaas is de zonde de wereld ingekomen en met de zonde de gebrokenheid, ziekte, ontevredenheid, andere maatstaven dan die van God enz. enz.
Misschien ben je wel anders dan de gemiddelde mens geboren en lijdt je onder hoe iedereen naar je kijkt en met je omgaat.
Misschien heeft het leven wel allerlei sporen achtergelaten; misschien zie je er niet (meer) uit zoals je graag zou willen, maar weet je, je bent en blijft een waar kunstwerk van Zijn hand en Zijn liefde is niet afhankelijk van welke littekens je met je meedraagt, nog van met welke verminkingen, of  hoe je ter wereld bent gekomen.
Wij mensen, ja, wij mensen beoordelen elkaar naar hoe we eruit zien, en of iemand ‘mooi’ is enz., maar Hij niet, Hij ziet voorbij al deze dingen, Hij ziet jou!
Hij ziet jou als persoon: kunstig en prachtig gemaakt!
Ik zei, Zijn maatstaven zijn heel anders dan die van de wereld.

De duivel heeft het in deze wereld voor het zeggen gekregen en waar het maar mogelijk is, zal hij er alles aan doen om er o.a. voor te zorgen dat mensen ontevreden over zijn of worden over zichzelf; het liefst ziet hij dat ze zichzelf gaan haten en verminken op welke manier dan ook, omdat hij weet dat dit hun Schepper enorm veel verdriet doet.
Hij maakt ideaalplaatjes en doet mensen geloven dat ze alleen van waarde zijn, alleen iets kunnen bereiken, als ze daaraan beantwoorden.
En wij mensen lopen er met open ogen in.
De één wordt er ontevreden door en krijgt een hekel aan zichzelf, anderen nemen het over en leggen het ook weer aan anderen op.
En het is heel verdrietig maar waar, ook onder Gods kinderen gebeuren deze dingen, terwijl wij het juist anders zouden moeten doen, omdat we beter weten.
Ik wil jou daarom ook als kind van God om vergeving vragen als ik, of anderen, jou ooit iets dergelijks hebben aangedaan.
Vergeef ons, dat we soms net zo hard en wreed zijn als de wereld.
Luister toch niet naar ons, naar de wereld, en lees maar snel wat de afzender van deze brief over en tegen  je zegt.

Want, nadat Hij je zo mooi en kunstig maakte, kwam de dag dat je helemaal ‘af’ was, en toen je werd geboren, was Hij ook daar bij.
Je zou eigenlijk kunnen zeggen dat Hij de eerste was om je te verwelkomen.
Niet de verloskundige, of je vader of moeder, maar Hij, Degene die jou zo prachtig heeft gemaakt in de buik van je moeder.
Dus, als je niet gewenst was, werd weggegeven, of ergens achtergelaten, of …, onthoudt dan dit: er is altijd Iemand die oneindig veel van je houdt; die je heeft gewild, en die je welkom heette in deze wereld.
(Psalm 71:6; Jesaja 46:3b,4 → eigen toevoeging)    

Vervolg morgen ...

>> Vadersliefdesbrief

Week 48 – Een heerlijk buffet

… de bepalingen van de HEERE zijn waarachtig, met elkaar zijn zij rechtvaardig.
Zij zijn begerenswaardiger dan goud, ja, dan veel zuiver goud, en zoeter dan honing en honingzeem uit de raat.
HSV

… de regels van de Ene zijn wáarheid, rechtvaardig alle sámen; begerenswaardiger
dan goud, van het edelste een schát!- en zoeter dan honing, dan honingzeem uit de ráat.
NB

De voorschriften van de HEER zijn waarachtig, rechtvaardig, geheel en al.
Ze zijn begeerlijker dan goud, dan fijn goud in overvloed, en zoeter dan honing, dan honing vers uit de raat.
NBV

Psalm 19:10b,11


Gods woord wordt ook wel het ‘voedsel voor de ziel’ genoemd; ons geestelijk voedsel.
Jezus zegt in Mattheüs 4:4: ‘De mens zal niet van brood alleen leven, maar van elk woord dat uit de mond van God komt.’
Zoals ons lichaam voedsel nodig heeft om te groeien en te kunnen functioneren, zo heeft ook onze ziel dit nodig om dezelfde redenen.

De Bijbel spreekt hier ook over en maakt dit duidelijk aan de hand van het voorbeeld van zuigelingen en volwassenen:

1 Korinthe 3:2 – Ik (Paulus) heb u met melk gevoed en niet met vast voedsel, want u kon dat nog niet verdragen; … 

1 Petrus 2:2 – ‘En verlang vurig, als pasgeboren kinderen, naar de zuivere melk van het Woord, opdat u daardoor mag opgroeien.

Hebreeën 5:12-14a - ’Want hoewel u, gelet op de tijd, leraars zou moeten zijn, hebt u weer iemand nodig die u onderwijst in de grondbeginselen van de woorden van God. U bent geworden als mensen die melk nodig hebben en niet vast voedsel. Ieder immers die van melk leeft, is onervaren in het woord van de gerechtigheid, want hij is een kind. Maar voor de volwassenen is er het vaste voedsel, …

Gods woord laat dus heel duidelijk zien dat groei door het woord van God tot je te nemen niet alleen belangrijk is, maar ook noodzakelijk.
Wat zou er van ons worden als we ons hele leven alleen maar aan de fles zouden blijven lurken?

Ik vind het beeld, de vergelijking van pasgeboren kinderen naar volwassenheid heel bijzonder, want het voorbeeld geeft een heel duidelijk beeld van wat er wordt bedoeld,  waardoor je je niet bezwaard of schuldig hoef te voelen als je net tot geloof gekomen bent, maar wat je ook aanspoort en terechtwijst als je al langer geloofd.
God laat door deze woorden heen zien, dat Hij ons mensen kent; dat Hij precies weet wat wij nodig hebben en dat Hij weet dat dingen tijd kosten, en Hij geeft ons de ruimte om te groeien.
Hoe bijzonder!
Tegelijkertijd laat Hij ons in Zijn woord echter ook zien dat groei wel noodzakelijk is; iets dat Hij van ons verwacht, zodat we bruikbare instrumenten kunnen worden in Zijn hand.
Duidelijk mag zijn dat dit alleen maar mogelijk is als we de Bijbel aannemen als het door de Heilige Geest geïnspireerde woord van God, tot onderwijs, om te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in rechtvaardigheid. (2 Tim. 3:16)


Toch is de Bijbel voor velen een gesloten boek, weinigzeggend en moeilijke, zware kost.
Beslist niet zoeter dan honing, of kostbaarder als goud, zoals onze tekst voor deze week zegt.
Hoewel er nog zoveel is wat ik niet begrijp, of kan plaatsen, of kan uitleggen, of … vul maar wat in, ik zelfs totaal niet van honing houd, is Gods woord mij heel dierbaar geworden.
Zo dierbaar, dat het voor mij wel is geworden als het heerlijkste dat er is, en kostbaarder dan wat dan ook.

Gods woord is alles wat het zegt dat het is, maar ik heb het pas ontdekt toen ik Zijn woord niet alleen las, maar ook in praktijk ging brengen.
Voor jaren heb ik zitten wachten op het ‘gevoel’ wat ik erbij zou ‘moeten’ hebben/krijgen; ervaringen, bewijs, … maar pas toen ik Zijn woord in praktijk ging brengen (geloven, danken, proclameren, uitstappen), ging ik de waarheid en de rijkdom van ervan ontdekken.
Stap voor stap; van de melk naar het fruithapje, naar het brood, naar de spinazie, naar de stamppotten boerenkool en misschien wel uiteindelijk tot de meest culinaire gerechten.
En dit proces gaat maar door en door en door.
Leren, zien, ontdekken, groeien, handelen, doorgeven, blijven ontvangen van Hem door Zijn Geest, leren, nog meer ontdekken, zien, groeien …


Gods woord is betrouwbaar!
Gods woord is betrouwbaar, omdat onze God betrouwbaar is!
Je kun aan op wat Hij zegt! (Psalm 12:7)
Hij liegt niet en verandert niet van gedachten zoals de mens, noch belooft Hij iets en laat het na, of kondigt iets aan en doet het niet! (Num. 23:19)
Ja, soms zit er heel lange tijd tussen een belofte van God en de vervulling ervan, maar God doet altijd wat Hij belooft!
Wij mensen zijn (vaak) zo ongeduldig, en kunnen maar slecht wachten; alles moet snel snel.
En als we niet oppassen trekt dit ook door in ons geloofsleven, in onze tijd met God.
We plannen van alles, maar hoeveel tijd plannen we per dag, per week in voor een ontmoeting met God?
Is er wel regelmatig (iedere dag?) een moment tijd die we vrijmaken om Zijn woord te lezen?
Of is het iets dat even snel tussendoor alles door moet?
Hoe kunnen we verwachten iets van Hem te horen als we niet bereid zijn om tijd met Hem door te brengen, stil te worden en naar Hem te luisteren?


Het thema van deze week is ‘Een heerlijk buffet’.
O, wat zou ik het graag helemaal hebben uitgeschreven hier in mijn blog, maar helaas, copyright.
De overdenking van de afgelopen week nam mij mee naar het Bijbelrestaurant ‘De honingraat’ en toonde mij het speciale Bijbelmenu; een heerlijk buffet!
Alles wat we in een gewoon restaurant tegen kunnen komen, komt aan bod.
Een klein proeverijtje:

Het vlees: Symboliseert het bestuderen van de wetten, voorschriften en offers in oa. Leviticus, Numeri en Deuteronomium. Vlees is voedzaam en belangrijk. Soms is het wat taai, moet je er langer op kauwen. Je zult zeker onder de indruk raken en de smaak waarderen.

De groente: De vier evangeliën (Mattheüs, Marcus, Lucas, Johannes) hebben hun eigen kleur, smaak en textuur. Ze vullen elkaar aan en zijn absoluut noodzakelijk in het menu.

En zo gaat het verder met de aardappels, de saus, het dessert (zoet en zuur); het fruit, de koffie, het gebak en de chocolade.
En ben je in een ‘gewoon restaurant’ beperkt in de keuze, in wat je mag nemen en in de hoeveelheid, dit restaurant biedt echt alles en je mag nemen wat je wilt en net zoveel als je wilt, want alles is in overvloed aanwezig.


Mag ik je nog enkele recensies doorgeven over dit restaurant?

* Het is werkelijk een genot om hier te eten; het is zoeter dan honing in je mond,  en als je niet van honing houdt, bedenk dan maar iets wat jij het lekkerst vindt, en het is nog veel lekkerder!

* Daar eten is een bron van blijdschap!

* Het eten doet mij jubelen!

* Het eten van deze gerechten verlicht mijn leven!

* Hier hoef je nooit bang te zijn dat het eten niet goed is; nooit mislukt hier iets, of is het te zoet of te zuur, of te bitter of te …; altijd precies goed! Soms wel even wennen, maar uiteindelijk altijd perfect!

* Eén grote vreugde en blijdschap voor je hart om hier te eten!

(Psalm 119:103; Psalm 119:77, 174; Psalm 119:171,172; Psalm 119:105; Num. 23:19; Jeremia 15;16)

Ik hoop dat de gegeven recensies uitnodigend genoeg zullen zijn om hier toch eens te gaan eten, of de tijd ervoor te nemen om ook eens echt goed te proeven wat je eet.
Het kost je misschien wat tijd, maar je zult ontdekken dat je er alleen maar vaker en vaker wilt eten.
En wat let je?


Lieve Vader in de hemel, welk een ‘overheerlijk buffet’ biedt U ons aan.
Ja, sommige gerechten zijn even wennen, en soms moeten we even goed kauwen, maar och, Heer, als we de tijd nemen om regelmatig terug te komen om de gerechten te proeven, welk een genot is het dan niet om in dit ‘restaurant’ te eten.
Geef, Vader, dat we, misschien nieuwsgierig geworden door de recensies, eens in het restaurant, waar U de ‘Chefkok’ bent, komen eten en er ook lang genoeg zullen blijven om wat we eten ook echt te kunnen proeven.  
Geef dat we ook de ‘Gastheer’ de ruimte zullen geven om ons de verschillende gerechten uit te leggen, of om ons bepaalde gerechten te adviseren.
Laat ons daar ook echt voor openstaan en niet eigenwijs alleen maar nemen wat wij willen, of alleen maar lekker vinden. 
Laat ons ook dankbaar zijn voor de ‘liefdevolle en zorgzame handen’ die ons het eten aanreiken.
En doe ons daarbij ook beseffen hoe rijk wij eigenlijk zijn dat wij dit restaurant zomaar binnen handbereik hebben; want niet overal, Heer, kunnen mensen dit restaurant zo makkelijk binnengaan en eten.
Vaak beseffen we pas wat we missen als we het niet (meer) hebben; geef dat dit bij ons niet zo zal zijn, maar dat we zullen komen en eten nu het (nog) kan.

In Jezus’ Naam.

- Amen -


Bron van vreugde

O, HEER,
hoe kostbaar zijn mij
Uw woorden!
Ze zijn kostbaarder dan
de gouden ketting om mijn hals
en zoeter dan de fijnste
en heerlijkste chocolade
die ik ooit heb gegeten.

Uw woord is echt en puur,
waar en waarachtig,
en als ik terugkijk in mijn leven,
zie ik hoe U overal was en mij
nimmer hebt vergeten.

Welk een bron van vreugde
is Uw woord mij geworden.
Welk een vrede mijn deel
als ik U in de stilte ontmoet.

Ik kom tot rust in Uw aanwezigheid,
in het tot mij nemen van Uw woord,
waardoor ik U beter leer kennen
en kan zeggen:
‘Het is goed wat U ook doet!’


Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,