zondag 23 januari 2022

Week 4 - Geef niet op!

Voor hen die wachten …

‘Wacht op de Heere, wees sterk en Hij zal uw hart sterk maken; ja, wacht op de Heere.’
Psalm 27:14

Mijn hart springt op;
mijn God heeft mij
gezien en gehoord.
Zijn liefde heeft mij
aangeraakt met het
lezen van Zijn Woord.

Klein getuigenis
Dit jaar gebruik ik in mijn Stille Tijd het Dagboek van Andrew Murray en daarnaast ben ik voor het eerst van mijn leven begonnen met een Leesplan* waarmee ik in één jaar de Bijbel in chronologische volgorde lees.
Best een uitdaging daar er soms best veel gelezen moet worden, maar het is wel een uitdaging waarbij ik dit keer het gevoel had die gewoon eens aan te moeten gaan toen die op mijn pad kwam.
En hoewel ik niet altijd de tijd heb om dan goed na te denken over wat ik lees, is het wel altijd mijn gebed dat de Heer mijn ogen toch opent voor dat wat Hij mij wil laten zien, of wil zeggen.

Van het Dagboek van Andrew Murray heb ik afgelopen maand alweer heel wat geleerd.
Sommige dingen herkende ik weer van dat ik het eerder had gelezen, terwijl ik ook bemerkte dat sommige dingen behoorlijk waren weggezakt.
Maar wat opnieuw heel diep binnenkomt, is niet alleen het belang de dagelijkse omgang met God, of zoals Murray zegt ‘de absolute noodzaak van gemeenschap met Jezus’, maar om daarin ook vooral bewust te zijn met Wie (= God de Vader, God de Zoon en God de Heilige Geest) je deze omgang hebt en de Liefde die daarin verborgen is.
En het zijn de dingen die ik hierin lees die ervoor zorgen dat mijn verlangen naar meer en dieper groeit, als ook mij stimuleert om het Leesplan echt dagelijks te lezen, ook op de dagen als ik mij helemaal niet lekker voel.

Nu was ik afgelopen week aangekomen bij het verhaal van Hagar en Ismaël, daar waar Izak werd geboren en Sara hen beide wegstuurde (Genesis 21:1-21) omdat ze niet wilde dat Ismaël -toch de zoon van een slavin, samen met Izak zou erven.

‘Toen hoorde God de stem van de jongen en de Engel van God riep tot Hagar vanuit de hemel en zei tegen haar: Wat is er met u, Hagar? Wees niet bevreesd, want God heeft naar de stem van de jongen, die daar ligt, geluisterd.’
Als ik aankom bij deze woorden (vers 17) , maakt mijn hart een sprongetje, en in een fractie van een seconde weet ik dat de Heer mij gezien en gehoord heeft, maar ook dat Hij me aanspoort om door te gaan en vol te houden.
Voor een moment vraag ik me even af wat er nu gebeurde, maar niet voor lang, ik wil niet afvragen of twijfelen, maar aannemen en dit moment, de aanraking van Zijn liefde door Zijn woorden heen, koesteren, en ik schrijf de woorden van vers 17 op een kaartje als een tastbare herinnering aan dit moment.

De dagen gaan voort en ik voel me helemaal niet lekker, zo intens moe ben ik.
Het gebeurde verdwijnt een beetje naar de achtergrond, al houd ik het vers vast, want misschien is dat een vers met een boodschap waarover ik zou kunnen schrijven.
Inmiddels is het zaterdagmorgen, en voor ik naar boven ga om een begin te maken met het schrijven, pak ik het kleine boekje ‘Als’ van Amy Carmichael* dat in de vensterbank klaarligt om te lezen naast mijn andere boek.
En dan lees ik het volgende:

‘Er zijn momenten waarop iets ons leven binnenkomt dat geladen is met liefde, op zo’n manier dat het Eeuwige als het ware even voor ons opengaat, of tenminste iets van de Eeuwige Dingen, en de meeste van deze is liefde.

Het is misschien een kleine, vertrouwelijke aanraking van ons of het onze, zo licht als de aanraking van de wind die ’s morgensvroeg de bladeren van de boom laat ritselen, iets dat niet gevangen en onder woorden gebracht kan worden. Maar wij weten dat het onze Heere is.’
Amy Carmichael

Direct is daar het gebeurde van afgelopen week terug, het moment waarop mijn hart opsprong en Zijn woorden in mijn binnenste waren.
Was dat moment immers niet geladen met Zijn liefde, een vertrouwelijke aanraking waarvan ik wist, dit is de Heer?
Hoe bijzonder deze woorden!
Hoe bijzonder hoe de Heer werkt!
En ik besef weer eens meer dan ooit hoe ontzettend belangrijk toch die dagelijkse omgang, die dagelijkse gemeenschap met de Heer is (als ook het lezen van goede boeken).
Ook al verandert er niets zichtbaars, voelde ik me zelfs de afgelopen dagen beroerder, het teruggebracht worden door de woorden van Amy Carmichael bij het gebeurde van afgelopen week, het opnieuw erover nadenken en opschrijven, heeft mijn hart versterkt, en voel ik me positief aangespoord om toch vooral vol te houden.


Wees sterk, en Hij zal uw hart sterk maken!
Toen ik vanmorgen(zaterdag) achter mijn laptop kroop om te gaan schrijven en eerst zo nog eens alles biddend overdacht, kwam de tekst uit Psalm 27 in mijn gedachten.
‘Wacht op de Heere, wees sterk en Hij zal uw hart sterk maken; ja, wacht op de Heere.’
En ik besefte dat de Heer me de waarheid van dit Woord liet zien.
Ja, ik ben wachtende, nog steeds, maar door iedere dag tijd met Hem te hebben, Zijn Woord te lezen, was daar ineens dat moment dat Hij mijn hart aanraakte en mij bemoedigde door Zijn Woord heen.

Wachten is vaak moeilijk, vooral als het langer duurt en het maar stil blijft.
Allerlei vragen en twijfels kunnen ons dan zo bekruipen, waardoor als we niet oppassen onze gedachten en gevoelens daarmee op de loop kunnen gaan.
Wachten kan tot gevolg hebben dat we onze tijd met Hem gaan verwaarlozen; dat we met Bijbel lezen en bidden zoiets krijgen als ‘ach, wat heeft het nog voor zin’.
En eerlijk gezegd heb ik daardoor af en toe ook weleens mijn Stille Tijd geskipt.
Maar het gebeurde van afgelopen week, en de tekst die de Heere mij in gedachten gaf, laten zien hoe belangrijk het is om dit toch niet te doen!
Om vol te houden, om niet op te geven, omdat het zomaar eens de dag zou kunnen zijn dat God tot je spreekt en je hart versterkt.
Soms door de woorden die je leest, soms door waar de woorden je heenleiden, soms doordat de Heilige Geest tijdens het lezen van Gods Woord tot je spreekt.

Laten we dus niet opgeven als het wachten langer duurt dan ons lief is.
Laten we sterk zijn door de kracht van Zijn Geest, en ons niet af laten brengen van dat waarvan we weten dat het onze eerste prioriteit hoort te zijn, ja, van levensbelang is!
Laten we sterk zijn en dicht bij Hem blijven door dagelijks omgang met Hem hebben in Woord en Gebed, en Hij zal ons hart sterk maken -op Zijn tijd, terwijl wij wachten.
Niet omdat wij tijd maken voor Hem, maar omdat Hij God is en doet wat Hij belooft!
God is onze Maker én onze Vader, en Hij weet voor alles het juiste moment.
Dus:

Geef niet op
als Hij je vraagt
te wachten.
Wees sterk
en houdt vast
aan je tijd
met de Heer.

Houd vol,
blijf van Hem
verwachten.
Wees sterk en
Hij zal je hart
sterk maken,
steeds weer.

Ga voort van
kracht tot kracht
terwijl je wacht.
Wees sterk
en groei in
geloof en
vertrouwen.

Volhard
met blijdschap
als je wacht.
Wees sterk
in het besef dat
je op Hem
kunt bouwen!








Gods rijke zegen voor de komende week!
Wees sterk als je wacht op de Heere; geloof en vertrouw erop dat Hij je hart sterk zal maken!
Een liefdevolle groet,
Rita

zondag 16 januari 2022

Week 3 - Gevangen in Zijn liefde

‘Laat uw hart voortdurend zeggen:
Zijn liefde voor ons is onuitsprekelijk.
Hij zal mij in Zijn liefde gevangen houden.’
Andrew Murray

‘Gelijk de Vader Mij heeft liefgehad, heb ook Ik u liefgehad; blijf in mijn liefde.’
Johannes 15:9


Afgelopen week werd ik gegrepen door de woorden van Andrew Murray bij de er onderstaande Bijbeltekst, en wel het meest door het laatste zinnetje: ‘Hij zal mij in Zijn liefde gevangen houden.’
En het is pas nu, terwijl ik deze woorden opschrijf, dat het tot mij doordringt hoe wonderlijk dit tegelijk is.
Immers, ‘gevangen houden’ duit doorgaans toch op verlies van vrijheid, op beperking, en toch verwarmden deze woorden mijn ziel, en gaven mij het gevoel van geborgenheid.
Vanaf het eerste moment dat ik deze woorden de afgelopen week las, zijn ze als een pijl in mijn hart gedoken en ze laten me niet meer los.


Zijn liefde …

‘Hij die bestond in goddelijke majesteit heeft zich niet willen vastklampen aan de gelijkheid met God: Hij heeft zich van zichzelf ontdaan en het bestaan van een slaaf aangenomen. Hij is aan de mensen gelijk geworden. En als mens verschenen heeft Hij zich vernederd, Hij werd gehoorzaam tot de dood, de dood aan een kruis.’
Filippenzen 2:6-8

Jezus zag de menigte en ging de berg op, en Hij begon te spreken en te onderwijzen.
De schoonmoeder van Petrus was ziek, en Jezus boog Zich over haar heen,  en sprak.
Er kwam een rouwstoet met een dode voorbij; de enige zoon van een weduwe, en Jezus zag, werd met innerlijke ontferming bewogen en sprak.
Er kwam een melaatse bij Hem die Hem vroeg om genezing, en Jezus stak Zijn hand uit, raakte hem aan en sprak.
Een vrouw, die al twaalf jaar aan bloedvloeiingen leed, raakte Hem aan om genezen te worden, en Jezus draaide Zich om, keek haar aan en sprak.
Er was een grote menigte met vele zieken onder hen, en Jezus zag de menigte en was met ontferming over hen bewogen en genas.
Het werd avond; stuur ze weg zodat ze nog eten kunnen kopen, zeiden de discipelen, maar Jezus nam de vijf broden en twee vissen, sloeg Zijn ogen op naar de hemel, zegende en deelde uit tot iedereen verzadigd was.
De discipelen wilden de kinderen weren, maar Jezus trok hen bij Zich en zegende.
De menigte trachtte de roepende blinde tot zwijgen brengen, maar Jezus stopte, riep hem bij Zich en sprak woorden tot genezing.
De boot van de discipelen voer naar de overkant van het meer, maar een zware storm stak op. en Jezus, door hen gewekt, stond op, bestrafte de wind en de golven, en het werd stil …
Een dove, die moeilijk sprak, werd bij Hem gebracht, en Jezus nam hem apart van de menigte, … keek op naar de hemel, … en sprak …
Er was een kromgebogen vrouw, die zich helemaal niet meer kon oprichten omdat een geest haar al achttien jaar ziek maakte, en Jezus zag haar, riep haar bij Zich, sprak en legde Zijn handen op haar.
Een kleine man, een oppertollenaar, klom in een boom, en Jezus keek op, zag hem, sprak en ging met hem mee naar huis.
Omdat er niemand was om de voeten te wassen, en ook niemand die zich daartoe wilde vernederen, gingen ze allemaal met ongewassen voeten aan tafel, maar Jezus stond op van de maaltijd, deed Zijn bovenkleed af, pakte de waskom en begon de voeten van Zijn discipelen te wassen.

Hij nam het brood, dankte, brak het en deelde uit met de woorden: Dit is Mijn lichaam dat voor U gegeven wordt.
En Hij nam ook de drinkbeker … Mijn bloed dat voor U vergoten wordt.

Vader, neem deze drinkbeker van Mij weg; maar niet Mijn wil. maar Uw wil geschiede; en Zijn zweet viel als grote druppels bloed op de grond.
De menigte schreeuwde: weg met Hem; kruisig Hem; en Hij werd gekruisigd tussen de misdadigers, en Jezus zei: ‘Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen.’
Eén van de misdadigers vroeg aan Hem om aan hem te denken, en Jezus antwoordde: ‘vanaf nu zul je zijn waar Ik ben.’

Een vrouw zocht huilend naar haar Heer en Meester, maar zag Hem niet, herkende Hem niet, tot Jezus sprak én haar naam noemde: Maria!
De haan had gekraaid, Jezus Zich omgedraaid en hem aangekeken; nu hadden ze samen gegeten en Jezus vroeg aan hem: ‘Hou je van Mij’, ‘Heb je Mij waarlijk lief?’, en gaf hem de volgende opdracht: Weid Mijn lammeren; hoed mijn schapen; weid mijn schapen.


De Liefde van Jezus voor ons is liefde die ziet, die hoort, die geeft, die deelt, die dient, die offert.
Het is Liefde die ons omgeeft, beschermt, kracht en moed geeft, vrijmaakt en vult met hoop.
Het is Liefde, welke Jezus ook in ons hart heeft gelegd om Hem lief te kunnen hebben, als ook onze naaste.
Liefde die er altijd is en ook altijd zal zijn, omdat Zijn liefde een eeuwige liefde is.


Geliefd door Jezus …
Bemind door Jezus …
Gevangen in Zijn liefde …

Verlangen naar een steeds dieper besef van wat deze liefde van Jezus betekent en inhoudt, en hoe we erin kunnen blijven.
Verlangen om elke dag opnieuw met deze liefde vervult te worden; om elke dag te kunnen leven in en vanuit deze liefde van Jezus.
Verlangen om in Zijn liefde te blijven, daarin gevangen -geborgen- te zijn.


Murray dringt er op aan om van tijd tot tijd Gods Woord lezen over de liefde van Jezus; om daarover nadenken en de woorden in ons hart te laten zinken.
Net zo lang totdat we ons realiseren  dat ‘bemind worden door Jezus het grootste geluk is in ons leven!’

‘Laat ons hart daarom voortdurend zeggen:
Zijn liefde voor ons is onuitsprekelijk.
Hij zal me in Zijn liefde gevangen houden!’

Gevangen zijn
in de liefde
van Christus
is voor wie Zijn offer
van genade, van
liefde en vergeving
hebben aanvaard.

Gevangen zijn
in de liefde
van Christus
is Hem tot
de Liefde van
je leven hebben
verklaard.

Gevangen zijn
in de liefde
van Christus
is je bevinden
in de meest
veilige en zekere
plaats die bestaat.

Gevangen zijn
in de liefde
van Christus
is leven vanuit
het besef dat Hij
elke dag, ja, elke stap
met je gaat.

Gevangen zijn
in de liefde
van Christus.
Geliefd en bemind,
beschermd en geborgen.
Begenadigd in de Geliefde,
Die altijd voor ons zal zorgen.

Dat de woorden ook jouw hart als een pijl zullen raken en je mogen bemoedigen.

De zegen van God, de vader, en de liefde van Christus toe gebeden!
Een liefdevolle groet, 
Rita



zondag 9 januari 2022

Week 2 - Mijn toevlucht, kracht en hulp!

Voor als je bang bent ...

‘God is ons een toevlucht en kracht; Hij is in hoge mate een hulp gebleken in benauwdheden.
Daarom zullen wij niet bevreesd zijn, …’
Psalm 46:2,3a

Heere, mijn God,
U bent mijn toevlucht,
en mijn kracht;
U bent mijn hulp
in tijden van nood,
in de donkere nacht.
Daarom zal ik niet bang zijn,
al ...; o Heer, vergeef mij, maar
hier begint mijn hart te dralen.
O zeker, ik verlang er vurig naar
om met een trefzeker hart
al Uw woorden aan te halen.
Maar ik ken ook mijn eigen hart,
en weet dat angst en vrees mij
juist soms zo kunnen benauwen.
En hoeveel ik ook van U hou,
toch is daar soms nog zo'n
gebrek aan geloof en vertrouwen.
Dus lees ik verder, Heer,
op zoek naar meer
over wie U bent.
En wel net zo lang
totdat ik de waarheden
over U mij heb ingeprent.
En met elke ingeprente waarheid
wordt een stukje angst ingeruild
voor liefde, geloof en zekerheid.
Zo klinkt dan nu ook mijn woord:
al verandert ... , al wordt verzet ... , al bruist ...,
laat maar beven door onstuimigheid!
Want U, Heere mijn God,
bent mijn toevlucht
en mijn kracht.
U bent mijn hulp,
in de diepste nood,
ja, in de donkerste nacht.


Als we bang zijn …
Hoewel dit een Psalm voor Gods volk is, mogen ook wij door de Here Jezus ons de woorden toe-eigenen, want het Heil dat de Here Jezus kwam brengen, heeft Hij niet alleen voor Zijn volk gehouden.
Door Hem is God ook onze toevlucht, onze kracht en ‘in hoge mate’ onze hulp.
In Christus is ons leven verborgen in God. (Kol. 3:3)
Door Christus hebben vrije toegang tot de Troon der Genade waar we op het juiste moment hulp zullen ontvangen. (Hebr. 4:16)
De kracht die Hem uit de dood deed opstaan, is in ons! (Ef. 1:17-21)
En  ‘daarom zullen we niet bevreesd zijn, al veranderde de aarde van plaats en werden de bergen verzet naar het hart van de zeeën. Laat haar water bruisen, laat het schuimen, laat de bergen beven door haar onstuimigheid.’ (Psalm 46:3,4)

De uitweg als we bang zijn ...
Als ik op zoek ga naar wat er gezegd wordt over angst dan vind ik het volgende op psyq.nl:
‘Angst is een emotie die je helpt te reageren op gevaar. Het lichaam raakt in opperste staat van paraatheid waardoor het hart sneller gaat kloppen, de ademhaling versnelt, de bloeddruk omhoog gaat en de spieren zich aanspannen. Deze plotselinge en hevige angst duurt vaak niet lang en ervaart iedereen wel eens.’

Angst op zich is dus niet verkeerd of ‘ongezond’, hoewel het dat wel kan worden.
En het brengt mij naar de Hof van Gethsemané, naar de Here Jezus, die in doodsangst verkeerde. (>> Matth. 26:39-46)
Zijn angst was zo groot, dat Hij bloed zelfs zweette. (Luc. 22:44)
Maar de Here Jezus toonde ons ook de weg uit deze angst.
Hij knielde neer en bad tot Zijn Vader in de hemel; Hij vroeg zelfs Zijn discipelen om met Hem te waken en voor Hem te bidden. (Luc. 22:41-46)
Jezus laat ons hier zien dat we met onze angst naar God moeten gaan, Hem alles moeten vertellen; en dan niet één keer, maar steeds opnieuw, totdat Gods vrede ons hart heeft vervuld.


God is onze toevlucht

God is ook onze toevlucht, een schuilplaats waar we schuilen mogen en op adem komen, onze nood kunnen neerleggen en uithuilen tot we geen tranen meer over hebben.
Hij zal ons beschermen met Zijn vleugels, ja, Zijn trouw zal als een schild, als een pantser om ons heen zijn.
Immers:
‘Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste is gezeten, zal overnachten in de schaduw van de Almachtige. Ik zeg tegen de Heere: Mijn toevlucht en mijn burcht, mijn God op Wie ik vertrouw!
Hij zal u beschutten met Zijn vlerken, onder Zijn vleugels zult u de toevlucht nemen, Zijn trouw is een schild en een pantser.’
Psalm 91:1,2,4


Niet blijven ...
We kunnen daar echter niet voor altijd blijven, hoe graag we dat soms misschien ook willen.
Ook daarin is de Here Jezus voor ons tot voorbeeld.
Hij zocht Zijn toevlucht bij Zijn Vader, legde Zijn nood voor Hem neer, maar bleef wel aangeven dat de wil van Zijn Vader het belangrijkste was.
Hoe graag Hij had gezien dat God een andere weg zou geven, Hij was bereid te doen wat Zijn Vader Hem vroeg.
Na drie keer daarvoor gebeden te hebben stond Hij op om de weg te gaan die Zijn Vader Hem vroeg te gaan.
Ook wij moeten deze bereidheid hebben.
Het is deze bereidheid die bepaald hoe we de schuilplaats zullen verlaten.
Als we net als Jezus Zijn wil willen doen, zal God onze vrees wegnemen, en de kracht geven om de weg te gaan die voor ons ligt.
Zonder die bereidheid zullen we angstig en krachteloos blijven.


Kracht en hulp ...
Hoe zichtbaar is ook dit weer niet bij de Here Jezus!
God veranderde niets aan de situatie; de weg die Hij Zijn Zoon vroeg om te gaan, bleef hetzelfde, maar als Judas en de soldaten eraan komen om Hem te verraden en gevangen te nemen, zien we dat de angst volledig weg is bij Jezus; Zijn optreden naar hen is beheerst, rustig en kalm.
En dat is wat God ook bij ons wil doen in tijden van angst en vrees.
Vaak verandert God niets aan onze omstandigheden, zullen we net als Jezus er doorheen moeten, maar God is in alles bij ons, gaat in alles met ons en er ook doorheen!
Jezus is ons in alles voorgegaan, zodat wij nooit ergens alleen doorheen hoeven te gaan!
Dus al hebben we het gevoel dat de grond onder onze voeten wegzakt, al gaat alles anders dan we dachten; al is de storm in ons leven nog zo hevig, beuken de golven onophoudelijk op ons in en dreigen we te verdrinken; beven we onder alles dat gebeurt, laten we net als Jezus omhoog zien naar God, Die onze toevlucht is, en Die ook ons de kracht en hulp zal geven die we nodig hebben op het juiste moment.

Heel Zijn woord getuigt van Zijn hulp in allerlei benauwdheden, breng het jezelf telkens weer in herinnering, als ook de momenten waar Hij je eerder heeft geholpen.
Breng jezelf in herinnering dat Jezus 'Naam ook ‘Immanuel’ is, ‘God met ons’.


        (Sela)

                         
        (Selah)

Ik wil je als laatste nog bemoedigen met een gedicht dat ik jaren geleden heb geschreven, en waar ik met dit schrijven ineens aan moet denken.
Het is mijn gebed dat dit gedicht je mag helpen om te zien wat er in de Schuilplaats bij God kan gebeuren als wij los gaan laten en God God laten zijn.

Er is liefde in het oog van de storm!

De storm woedt;
regen en wind razen
om mij heen.
Ze bestoken mij,
dreigen mij omver te gooien.
Ik strijd,
ik vecht,
ben ik dan alleen?

God, waar bent U,
waar is Uw ondersteunende hand?
Bijna ga ik ten onder,
zonder U houd ik geen stand!

De regen overspoelt mij,
de wind drijft mij dan weer voor
en dan weer achteruit.
Het gaat maar voort,
er lijkt geen einde aan te komen.
Ik strijd,
ik vecht;
mijn schreeuw klinkt luid.

God, mijn Vader,
waar, waar bent U dan?
Ik kan niet meer,
hoort dit alles bij Uw plan?

Dan ineens bevind ik mij in de stilte,
de storm raast onverminderd voort
buiten mij om.
Zoekend kijk ik rond,
verwachtend, hopend.
Ik zwijg,
ik luister,
zachtjes klinkt een stem: ‘Kom’.

Vader, Vader God,
bent U daar?
Ik kijk omhoog en zie Uw hand;
mijn last lijkt minder zwaar.

Ik ga even rustig zitten
en koester mij in de liefde
van Zijn aanwezigheid.
Zijn Geest herstelt mijn kracht,
geef mij mijn weerbaarheid terug.
Ik adem,
ik drink,
ik ben weer klaar voor de strijd.

Abba, Vader,
de storm deed mijn ogen verblinden,
maar in het oog van de storm
deed U mij opnieuw Uw liefde vinden.

Dan is de stilte voorbij.
De wind en regen slaan opnieuw
ruw tegen mij aan.
Vooruit, achteruit,
opnieuw ben ik doorweekt.
Ik strijd,
ik vecht, maar
vanuit mijn ooghoek zie ik
Hem naast mij gaan.

Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,
Rita

zondag 2 januari 2022

Week 1 - De God van Jacob tot hulp!

‘Welzalig hij die de God van Jacob tot zijn hulp heeft, wie zijn vertrouwen stelt op de Heere, zijn God.’
Psalm 146:5

Deze tekst was mijn MT* van vorige week, de laatste week van 2021, maar in mij dringt het om deze tekst ook te nemen voor de eerste week van 2022.
De woorden raken me, houden me bezig, en sporen mij aan om het iets verder uit te diepen.
Het is mijn gebed dat het voor eenieder die meeleest net zo bemoedigend zal zijn als dat het voor mij is.

'Welzalig hij die de God van Jacob tot zijn hulp heeft, …'
Andere woorden voor welzalig zijn o.a. ‘gelukkig en gezegend’.
Maar waarom zijn we gelukkig - gezegend als de God van Jacob onze hulp is?
En wie is de God van Jacob?
Deze vragen brengen mij terug bij het Dagboek van Wiersbe (gebruikte ik vorig jaar in mijn Stille Tijd), maar ook bij Genesis 28.


De God van Jacob
Wiersbe
Wiersbe neemt ons voor het antwoord op deze vraag simpelweg mee naar de volgende verzen van Psalm 146.
Vers 6 → ‘Die hemel en aarde gemaakt heeft, de zee en al wat daarin is; Die voor eeuwig de trouw bewaart.’
Vers 7 → ‘Die onderdrukten recht doet, Die de hongerigen brood geeft. De Heere maakt de gevangenen los.'
Vers 8 → ‘De Heers opent de ogen van blinden. (…) De Heere heeft de rechtvaardigen lief.’
Vers 10 → ‘De Heere zal voor eeuwig regeren, …’
Oftewel, de God van Jacob is de Schepper, de Rechter, de Vader, onze Verlosser, en de Koning.
Daarnaast lezen we in de verzen 8 en 9 ook (Wiersbe noemt deze niet) dat de Heere de gebogenen opricht, de vreemdelingen bewaart, en de wees en weduwe staande houdt.

Genesis 28
In dit hoofdstuk zien we Jacob op de vlucht voor zijn broer Ezau nadat hij hem op bedrieglijke wijze het eerstgeboorterecht had ontnomen.
Onderweg naar zijn oom Laban krijgt hij ’s nachts een droom (vers 12) waarin de Heere tot hem spreekt, -vers 13-15, maar het is vooral vers 15 dat laat zien wie de God van Jacob is.

‘En zie, Ik ben met u, Ik zal u beschermen overal waar u heen zult gaan, en Ik zal u terugbrengen in dít land, want Ik zal u niet verlaten, totdat Ik gedaan heb wat Ik tot u gesproken heb!’

En zie, oftewel: let op, nu even je aandacht op Mij richten en goed luisteren naar wat Ik je nu ga zeggen!
En dan zegt God dat Hij met Jacob is, dat Hij hem zal beschermen waar hij ook heen gaat; dat Hij er voor zal zorgen dat Jacob weer terugkomt in het land waar hij vandaan komt; dat Hij hem geen moment alleen zal laten totdat Hij gedaan heeft wat Hij heeft beloofd.

Waar Wiersbe zeg maar een ‘overzicht’ geeft van wie God is, wordt het hier in Genesis persoonlijk.
Het laat ons zien dat God geen God van veraf is maar van dichtbij; Die Zijn kinderen kent, weet wat ze nodig hebben en er altijd voor hen is en zal zijn.
Hij wil hen leiden en gaat mee; ja, is in hen.
Zijn het in het Oude Testament nog specifieke personen, in het Nieuwe Testament wordt met de komst van de Heere Jezus, -Zijn lijden, sterven, opstanding en Hemelvaart, de God van Jacob persoonlijk voor iedereen.
‘Wie Mij gezien heeft, heeft de Vader gezien’, zegt Jezus in Johannes 14:9 en in vers 11 - ‘Geloof Mij, dat Ik in de Vader ben en de Vader in Mij is, en zo niet, geloof Mij dan om de werken zelf.’
En in Johannes 14:16,17 zegt Hij: ‘En Ik zal de Vader bidden, en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij bij u blijft tot in eeuwigheid, namelijk de Geest van de waarheid, Die de wereld niet kan ontvangen, want zij ziet Hem niet en kent Hem niet, maar u kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn.’


‘(Welzalig hij) …, wie zijn vertrouwen stelt op de Heere, zijn God.’

‘En God zei tegen Mozes: IK BEN DIE IK BEN. Ook zei Hij: Dit moet u tegen de Israëlieten zeggen: IK BEN heeft mij naar u toe gezonden. Toen zei God verder tegen Mozes: Dit moet u tegen de Israëlieten zeggen: De HEERE, de God van uw vaderen, de God van Abraham, de God van Izak en de God van Jakob, heeft mij naar u toe gezonden. Dit is voor eeuwig Mijn Naam, dit is Mijn Naam ter gedachtenis, van generatie op generatie.’
Exodus 3:14,15

Heere -Jahweh- Ik ben Die Ik ben; Ik zal zijn Die Ik zijn zal.
Onveranderlijk en trouw!


‘Welzalig hij die de God van Jacob tot zijn hulp heeft, wie zijn vertrouwen stelt op de Heere, zijn God.’

Wiersbe zegt het zo mooi: ‘Als je God kent, heb je geluk, hulp en hoop: geluk in wandelen met Hem, hulp voor de lasten van de dag, en hoop voor de zorgen van de toekomst.’
In Hem vinden we dus echt alles wat we nodig hebben voor vandaag, morgen, voor iedere dag weer!
Een veiliger toevlucht dan Hij zullen we nooit vinden.
Als we ons vertrouwen op Hem stellen, zullen we nooit beschaamd uitkomen!

Vandaar dat we dan ook (zeer)gezegende mensen zijn als we de God van Jacob tot onze hulp hebben, ons vertrouwen op de Heere God stellen.
Hij zal ons nooit teleurstellen, want Hij is onveranderlijk en trouw.
Wat Hij zegt, doet Hij, en elke belofte die Hij doet of heeft gedaan, komt Hij na.

Op U, Heere, mijn God,
stel ik mijn vertrouwen.
U bent mijn hulp,
op U kan ik bouwen.

U bent mijn houvast,
U zult mij beschermen.
U zult voor mij zorgen,
Zich telkens over mij ontfermen.

U gaat met mij mee;
leid mij op al mijn wegen.
En tot ik ben waar ik hoor,
omgeeft U mij met Uw zegen.

In U vind ik alles wat ik nodig heb,
geluk, hulp en hoop voor morgen.
Een schuilplaats, een toevlucht;
bij U ben ik veilig en geborgen.


Het is mijn gebed dat ook jij de God van Jacob tot jouw hulp hebt, en je vertrouwen stelt op de Heere God, want dan ben ook jij een zeer gezegend mens!

Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,
Rita



*MT = MemoriseerTekst
  Lees meer op >> 'Into Your Hands'

👉Lees eventueel ook >> 'Week 49 -2021 - Ik ben Die Ik ben'