Week 12 - Mijn hart en verheffing

Afgelopen week vroeg ik mij af waar God mij vandaag heen zou leiden; wat zou voor vandaag het onderwerp of het woord zijn waarover ik verder mocht nadenken en schrijven.
Het laatste wat ik eigenlijk had verwacht, was dat ik weer verder zou gaan met de serie ‘Mijn hart, mijn verantwoordelijkheid’ van YouVersion*, en toch is dat de plaats waar God mij brengt.
En dat dit de juiste plaats is, wordt bevestigd op verschillende manieren.
Met mijn ‘Dagboek’ ben ik precies hier aangekomen, bij dit gedeelte (in samenhang met de Bijbelstudie van onze Vrouwengroep), daarnaast zijn er enkele passages uit het boek(een roman nog wel) die ik aan het lezen ben die mij gister bij ‘mijn hart en verheffing’ brachten, en als ik vanmorgen nogmaals de vraag neerleg of ik echt hiermee verder moet, of de tijd daarvoor juist is, en ik ga naar YouVersion en lees daar de ‘Dagtekst’ (wat ik ook niet iedere dag doe, maar zo af en toe), dan weet ik het zeker, want de tekst die daar staat voor vandaag, is precies dezelfde tekst als waar ik vorige week over heb geschreven en die de bewuste zaterdag (zie: Week 10 en Week 11) via Dagelijks Woord naar mij toekwam.

‘Ik ben er zeker van dat God op de grote dag van Christus Jezus het goede werk dat Hij onder u begonnen is, zal voltooien.’
Filippenzen 1:6
HB

Gij lieden zijt nu rein om het woord, dat Ik tot u gesproken heb.
Blijft in Mij, en Ik in u. 
Gelijkerwijs de rank geen vrucht kan dragen van zichzelve, zo zij niet in den wijnstok blijft; alzo ook gij niet, zo gij in Mij niet blijft.

Hierin is Mijn Vader verheerlijkt, dat gij veel vrucht draagt; en gij zult Mijn discipelen zijn.
Gelijkerwijs de Vader Mij liefgehad heeft, heb Ik ook u liefgehad; blijft in deze Mijn liefde.

Johannes 15:3,8,9
SV


Ik ben de Wijnstok, en gij zijt de ranken. Blijf in Mij. Blijf in Mij.*

De overdenking van YouVersion begint met de volgende woorden:
‘Haal jij waarde uit hetgeen je doet? Classificeer jij jezelf en vergelijk jij jezelf met andere mensen? Denk je dat je meer respect of meer eer verdient?’*
En even verderop:
‘Beoordeel jij anderen ten opzichte van jezelf of ten opzichte van hetgeen je denkt dat ze verdienen? “Ik verdien het om …’
En:
‘Vergelijking is een dodelijk spel dat je niet kunt winnen. Je zult altijd op de tweede plaats eindigen – dat kun je garanderen. Er zal altijd iemand zijn die …’
Waar ik op stuk liep twee weken geleden was het eerste zinnetje: ‘Haal jij je waarde uit hetgeen je doet?’
De vraag die deze woorden opriep, was ‘waar haal ik mijn waarde uit?’
En om te kunnen nadenken over het thema ‘Mijn hart en verheffing’, moest ik toch eerst deze vraag kunnen beantwoorden, want dat zou (mede)bepalend zijn met oog op verheffing.
Precies in diezelfde week ging ook het hoofdstuk dat we voor moesten bereiden voor de VrouwenBijbelstudiegroep hierover en hoewel ik weet wie ik ben in Christus (met mijn verstand), had mijn hart het nog niet zo door.

Een paar punten vanuit dit boek (>> Jouw identiteit, Gods zelfportret van Diane Fink) over waar we onze waarde vandaan kunnen halen of halen.

1. Succes
Jezelf meten aan de dingen die je doet of hebt gedaan.
Citaat: ‘De grens tussen het gevoel van voldoening als je weet dat je Gods wil doet en je je best hebt gedaan, en het streven naar succes om je geaccepteerd en gewaardeerd te voelen is soms erg klein.’

2. Prestaties
Citaat: ‘Hoe goed we het doen en hoeveel plezier we anderen doen, bepaalt hoe we over onszelf denken.’

3. Positie
Wat blijft er over van ons gevoel van waarde als onze positie of titel (in zaken of bediening) wegvalt?
Citaat: ‘Als je nood hebt aan een titel of positie, wil je boven een ander staan.’

4. Opleiding en intelligentie
Jezelf meten aan de letters die voor je naam staan.
Opleiding is belangrijk voor onze ontwikkeling, maar niet de bepalende factor voor wat we te bieden hebben.

5. Gaven of talenten
Onze gaven en talenten (profeet, leider, leraar …) hebben we van God gekregen om te gebruiken in Zijn koninkrijk, maar als onze identiteit daarin ligt …
Citaat: ‘Tenzij we weten wie we zijn in Hem en Hem toegestaan hebben om Zijn naam en Zijn karakter in ons te ontwikkelen, kunnen Zijn gaven een valkuil voor ons worden.’

6. Mensen (ouders, partners, familieleden, broers, zussen, vrienden, leraars, werkgevers …)
Citaat: ‘Elk persoon in ons leven heeft de mogelijkheid om een draadje in het tapijt(van ons leven) te weven. Een draadje dat alles in de war brengt of het geheel juist mooier maakt.’


Velen van ons zullen ongetwijfeld zeggen dat we onze identiteit in Christus hebben, dat we weten wie we zijn in Christus, maar hoe velen leven daar ook werkelijk uit?
Als je bovenstaande dingen leest, welke plaats neemt elk onderdeel dan in in ons leven?
Zijn we dan werkelijk vrij van al deze wereldse punten?
Is God echt de Enige die onze identiteit bepaald?
Is Hij echt de Enige waar wij onze waarde uit halen?
Weten is één ding, er vanuit leven een tweede!

De wereldse vergelijking om identiteit te vinden is*: Eigenwaarde = Prestaties + Meningen van Anderen.
Als dan vanuit het Boek de vraag naar ons toekomt om op basis van de waarheid van Gods woord een nieuwe vergelijking voor identiteit te formuleren, kom ik aan de hand van het Boek op de volgende vergelijking: Eigenwaarde = Weten wie God is in mij + Weten wie ik ben in Christus.
Een logische volgende stap is dan deze twee punten uitwerken en ontdekken waar het wel al in het hoofd zit, maar nog niet in het hart.
(En ik geloof dat dit iets is dat een ieder van ons persoonlijk uit zou moeten werken; niet alleen ergens lezen wat er over gezegd wordt, maar echt persoonlijk, samen met God, eerlijk en oprecht, gaan onderzoeken en vastleggen)


Mijn stuklopen twee weken geleden hangt samen met het feit dat ik besefte dat mijn waarde, dat wat ik voel als mijn waarde, voor een groot gedeelte afhangt van wat andere mensen zeggen, of hoe zij met mij omgaan.
Vanuit mijn verleden, de beschadigingen die ik heb opgelopen door velerlei soorten afwijzing, ben ik super gevoelig voor wat mensen zeggen of doen.
In de jaren die achter mij liggen heeft God al heel veel genezing gegeven, en er waren echt momenten bij dat ik mij vrij wist, vrij voelde; dat ik diepgeworteld was in Hem met de bijhorende vrede en vreugde, maar God legde met de studie en dit onderwerp nog een gedeelte bloot in mijn leven, waardoor ik besefte dat er nog meer pijn zit dan ik doorhad, dat het proces van mijn identiteit hebben in Hem weten wie Hij is in mij en wie in mag zijn in Christus, nog niet was voltooid.
Hij was het werk in mij begonnen, maar het was nog lang niet af.
O, hoe bijzonder was daardoor niet het woord dat Hij mij die morgen voor het schrijven gaf, en dan vandaag opnieuw geeft!

De zondag die volgde op die bewuste zaterdag was een hele speciale dag.
Ik was thuis gebleven uit de kerk omdat ik zaterdags niets had kunnen schrijven en ik wilde …, ik moest …
Het stukje van Week 10 was het gevolg, maar … daar bleef het niet bij.
Diezelfde dag, het exacte moment weet ik niet meer, kwam het gebed van Moeder Theresa in mijn gedachten.
De allereerste keer dat dit gebed mijn leven binnenkwam, was tijdens een zondagsdienst in onze gemeente, waar onze voormalige voorganger dit gebed voorlas en op blaadjes uitdeelde.
Ik weet nog dat ik helemaal verstijft op mijn stoel zat en dat er een mega grote storm in mijn binnenste losbarstte.
Hoe kon hij dit zo maar uitdelen?
Had hij dan geen gevoel in zijn lijf?
Zeker nooit iets meegemaakt!
Hij weet zeker niet hoe het voelt om de grond in te worden geboord, vertrapt te worden, weggetrapt te worden met woorden!
…
Thuis woedde de storm in alle heftigheid door; ik weet het nog precies, zo ook dat ik hem geschreven heb naar aanleiding hiervan.
Het was ook goed om dit te doen en hij was geschrokken van mijn mailtje; hij had niet verwacht dat dit gebed deze dingen kon losmaken.
Maar dit gebed heeft alles te maken met mijn wie ik ben, met mijn identiteit, met mijn waarde, en waar ik deze dingen vandaan haal of in vind.
Het briefje met dit gebed heb ik toen weggegooid.

De tweede keer dat God mij confronteerde met dit gebed was naar aanleiding van Week 6 van de kalender van Sestra ‘Mijn moment met God’: >> Leef en sterf - allebei tegelijk.

Als ik dit stukje nog weer eens teruglees dan besef ik dat God al die tijd, vanaf het eerste moment dat dit gebed mij onder ogen kwam tot nu, bezig is met het voltooien van het proces van sterven aan jezelf.
Hiermee wil ik niet zeggen dat ik er nu ben, geenszins, maar wel Zijn woord waarheid is als Hij zegt dat Hij af zal maken wat Zijn hand begonnen is te doen; beetje bij beetje, stukje bij stukje, en Hij geeft niet op, hoelang iets ook duurt.
En Hij gaat door en door en door … totdat de Here Jezus terugkomt of mij thuishaalt.

Kon ik de tweede keer dit gebed eindelijk lezen zonder dat er een storm aan emoties losbarstte, de zondag dat dit gebed de derde keer binnenkomt, stroomt mijn hart over van vreugde en bid ik het vanuit het diepst van mijn hart:

O, Jezus,
bevrijd mij van het verlangen om geliefd te zijn,
van het verlangen om verhoogd te worden,
van het verlangen om geëerd te worden,
van het verlangen om geprezen te worden,
van het verlangen om de voorkeur van mensen te krijgen,
van het verlangen om geraadpleegd te worden,
van het verlangen om goedgekeurd te worden,
van het verlangen om populair te zijn.

Bevrijd mij van de angst om vernederd te worden,
van de angst om geminacht te worden
van de angst om vermaand te moeten worden,
van de angst om gelasterd te worden,
van de angst om vergeten te worden,
van de angst om verkeerd begrepen te worden
van de angst om belachelijk gemaakt te worden
van de angst om verdacht te worden.

En, Jezus, geef mij de genade,
om te verlangen dat anderen meer geliefd zijn dan ik,
dat anderen hoger geacht worden dan ik,
dat volgens de opinie in de wereld anderen meer worden en ik minder,
dat anderen worden gekozen en ik opzij word gezet,
dat anderen telkens boven mij verkozen worden,
dat anderen heiliger worden dan ik,
terwijl ik heilig word zoals U heeft bedoeld.

In Jezus’ Naam. 

- Amen –

En met het bidden ervaar ik een bevrijding; een bevrijding van een ongelooflijk zwaar juk dat ik met me meedroeg, soms daar onder gebukt gaand, en soms niet eens doorhebbend.
Deze vreugde en vrijheid zijn nog niet weggeweest sinds deze dag.
En ik heb het gevoel dat deze bevrijding de weg opent tot het kunnen vinden van mijn ware identiteit in Jezus en de ruimte geeft om ook van daaruit te gaan leven.
Nu niet meer alleen met mijn verstand, maar ook vanuit mijn hart.

En dan kom ik weer terug bij Dag 4 van ‘Mijn hart, mijn verantwoordelijkheid’ van YouVersion: Mijn hart en verheffing.
Terug bij de woorden waarmee ik niet verder kon.

‘Haal jij waarde uit hetgeen je doet? Classificeer jij jezelf en vergelijk jij jezelf met andere mensen? Denk je dat je meer respect of meer eer verdient?’*
En even verderop:
‘Beoordeel jij anderen ten opzichte van jezelf of ten opzichte van hetgeen je denkt dat ze verdienen? “Ik verdien het om …’
En:
‘Vergelijking is een dodelijk spel dat je niet kunt winnen. Je zult altijd op de tweede plaats eindigen – dat kun je garanderen. Er zal altijd iemand zijn die …’

Nee, mijn minderwaardigheidgevoelens, mijn gebrek aan zelfvertrouwen en aan eigenwaarde, zorgden er niet voor dat ik me nooit verhief of boven anderen plaatste.
Misschien dan wel niet zozeer met woorden, maar wel in mijn gedachten en gevoelens.
In mijn opstandigheid naar God als reactie op wat anderen zeiden of deden.
En we weten dat het voor God niet uitmaakt of iets echt gezegd wordt of in onze gedachten is.

Verdiende ik meer respect of meer eer?
Menselijkerwijs gesproken denk ik zeker dat er momenten in mijn leven zijn geweest dat ik zeker meer respect en/of eer verdiende.
Let wel: Menselijkerwijs gesproken, oftewel vanuit de onze menselijke gedachten en gevoelens gesproken; op basis van wat de wereld ziet als rechtvaardig.
Maar op basis van Gods woord klinkt Zijn stem die zegt: ‘Mijn genade is jou genoeg!’
Het doet er niet toe welk respect of welke eer mij ‘eigenlijk’ toe hoort te komen volgens de maatstaven van deze wereld; in wezen behoort alle respect en eer toe aan Hem die ons geschapen heeft!
(Al mag ik zeker een complimentje ontvangen en in ontvangst nemen; elkaar bemoedigen is ook een opdracht van God)
Als mijn Heer en Heiland niet het respect en de eer zoekt voor Zichzelf, waarom zou ik me daar dan druk om maken; hoe haal ik het eigenlijk in mijn hoofd om daar zelfs maar aan te denken?!
Jezus zocht nooit Zijn eigen eer, nooit Zijn eigen glorie, hoewel Hij Gods eigen Zoon was.
Hij zocht alleen de eer van Zijn Vader!
Zijn wil wilde Hij doen, Zijn glorie laten zien!

‘Wie vanuit zichzelf spreekt, zoekt zijn eigen eer, maar Wie de eer zoekt van Hem Die Hem gezonden heeft, Die is waarachtig en geen ongerechtigheid is in Hem.’
Johannes 7:18

Jezus en Zijn Vader waren één!
Gods wil, was Zijn wil.
Jezus deed en zei niets, tenzij Zijn Vader hem daartoe de opdracht gaf.
En het deed er niet toe of Hij daarvoor geprezen werd of afgewezen en veracht.

‘Jezus dan zei tegen hen:  Wanneer u de Zoon des mensen verhoogd zult hebben, zult u inzien dat Ik het ben, en dat Ik vanuit Mijzelf niets doe, maar dat Ik die dingen spreek zoals Mijn Vader Mij heeft onderwezen. 
En Die Mij gezonden heeft, is met Mij. De Vader heeft Mij niet alleen gelaten, omdat Ik altijd doe wat Hem welgevallig is.’
Johannes 8:28,29

Vanuit Mijzelf doe ik niets …
Ik ben in de Vader, en de Vader is in Mij …
(Joh. 14:10,11)
‘Wie Mij liefheeft, zal zich aan Mijn woorden houden. 
Mijn Vader zal hem liefhebben, en Mijn Vader en Ik zullen naar Hem toegaan en Wij zullen bij Hem wonen.’

Johannes 14:23


‘Ik ben de ware Wijnstok en Mijn Vader is de Wijngaardenier.
Elke rank die in Mij geen vrucht draagt, neemt Hij weg; en elke rank die vrucht draagt, reinigt Hij, opdat zij meer vrucht draagt.
U bent al rein vanwege het woord dat Ik tot u gesproken heb.
Blijf in Mij, en Ik in u. Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, als zij niet in de wijnstok blijft, zo ook u niet, als u niet in Mij blijft.
Ik ben de Wijnstok, u de ranken; wie in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt u niets doen.’

Johannes 15:1-5


‘Ik ben de Wijnstok, en gij zijt de ranken. Blijf in Mij. Blijf in Mij.
…
Hij had wanhopig de goedkeuring van mensen gezocht, snakkend naar liefde en aanvaarding.
Maar het was God die hem aanvaard had en het was Gods goedkeuring die Hij nodig had.
Zolang hij bleef vechten om waardering van de DiGratia’s, de DeMornays en de Shepards zou hij geen vrucht dragen.
Hij moest God welgevallig zijn.
God was de Vader die met trots op hem neer kon zien en zei: ‘Goed gedaan, Mijn zoon.’*


‘Hierin wordt Mijn Vader verheerlijkt, dat u veel vrucht draagt en Mijn discipelen bent.
Het gebod van de liefde
Zoals de Vader Mij liefgehad heeft, heb ook Ik u liefgehad; blijf in Mijn liefde.’
Johannes 15:8,9

Hoe kan ik vrucht dragen als ik blijf vechten om mijn eigen eer, om goedkeuring en aanvaarding van andere mensen?
Hoe kan ik vrucht dragen als ik mijn waarde zoek buiten Hem?
Hoe kan ik vrucht dragen als ik niet in Hem blijf?
Hoe zal ik ooit kunnen leven vanuit mijn identiteit die ik heb in Jezus, als ik niet in Hem blijf?!

De sleutel naar een leven vanuit onze identiteit die we hebben in Christus ligt verborgen in het feit of we in Hem blijven of niet.
De sleutel van onze eigenwaarde ligt hierin verborgen.
Zo ook de sleutel naar de menselijke zucht naar eer en respect.


Blijf in MIJ!

‘Blijf in Mij, blijf in MIJ!’
steeds opnieuw klinkt Zijn stem.
‘Blijf in Mij, blijf in MIJ!’
klinkt het met klem.

‘Blijf in Mij, blijf in MIJ!’
Ik heb jou volledig aanvaard!
Om jou heb Ik zelfs
Mijn eigen Zoon niet gespaard.

‘Blijf in Mij, blijf in MIJ!’
Leef vanuit wat ons samenbindt.
Draag vrucht opdat IK tot jou zeg:
‘Goedgedaan, Mijn kind!’


Lieve Vader in de hemel, dank U wel voor Uw liefde en trouw, voor Uw bemoeienis met mijn leven.
Dank U wel, dat U mij leidt, en blijft leiden ongeacht en hoe vaak ik ook mijn eigen wegen ga. 
Dank U wel voor zoveel genade, voor zoveel liefde.
Dank U wel, voor Uw woorden van bemoediging.
Dank U wel zoals U dingen samenbrengt: op het juiste moment de juiste dingen.
Ik zie uit, lieve Vader, naar alles wat U nog in mijn leven gaat doen.
Meer dan ooit verlang ik naar U, naar meer van U in mijn leven.
Nee, geen geld of goed, gezondheid of wat dan ook, maar meer van Jezus in mij en door mij.
Maak mij een vrouw naar Uw hart.
In Jezus’ Naam.

- Amen - 


Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,

* * Het leesplan ‘Mijn hart, mijn verantwoordelijkheid’ kun je vinden op >>YouVersion<<; na een account aangemaakt te hebben, kun je het leesplan (of andere leesplannen) volgen/meelezen.

* Citaten uit ‘De wijnrank’
Zie: >> Reading Challenge

* Aanhaling in het boek van Robert McGee’s boek ‘The search for Signifiance’

Week 26 - Ik wijs je de weg

Met uw eigen oren zult u een woord van achter u horen:
Dit is de weg, bewandel die.
Dit voor het geval u naar rechts of naar links zou gaan.
HSV

…, met eigen oren zul je een stem achter je horen zeggen:
‘Dit is de weg die je moet volgen. Hier moet je rechts. Ga daar naar links.'
NBV

Jesaja 30:21


Menigeen van ons verzucht vast weleens: ik wilde dat ik een briefje uit de hemel kreeg met een duidelijk antwoord; ik in ieder geval wel.
Wat zou het allemaal een stuk makkelijker zijn, als we naar God toe zouden kunnen gaan met een vraag en Hij zou ons op een briefje precies het antwoord geven dat we nodig hebben.
‘Nee, deze baan moet je niet nemen, die andere is beter voor je.’
Of, ‘verhuis daarheen, ga voortaan naar die kerkelijk gemeente, neem deze taak op je en sluit vriendschap met die en die.
Doe dit niet, maar doe dat.
Ga niet daarheen, maar ga hierheen.’
Enz. enz.

De tekst waar ik afgelopen week over mocht nadenken zegt: ‘Met je eigen oren zul je een woord van achter je horen: Dit is de weg, bewandel die. Dit voor het geval u naar rechts of naar links zou gaan.’

Met je eigen oren zul je horen …

Helaas zijn we soms zo gericht op onszelf, op wat wij eigenlijk graag willen, dat we niet doorhebben dat Hij al tot ons gesproken heeft.

Het is al heel wat jaartjes weer geleden, dat ik een paar nachten beneden sliep op de bank, omdat ik nauwelijks kon lopen.
Slapen lukte die nacht ook niet en liggend op mijn rug met mijn benen op een stapel kussens, lag ik daar, vol verlangen uitziend naar de morgen, naar het licht van de dag, naar mensen die weer opstonden en mij wat afleiding zouden bezorgen.
Pijnstillers deden nauwelijks hun werk en midden in die donkere nacht kwam het verlangen naar Jezus, dat Hij zou komen en letterlijk bij mij zou komen zitten om mij te troosten en kracht te geven.
Ik denk dat het nog niet zo lang daarvoor was, dat ik daar wat over had gelezen, over mensen die Jezus hadden ontmoet, aan wie Hij was verschenen, en wat had ik Hem nodig deze nacht; wat had ik het nodig dat Hij zou komen om mij te helpen de pijn te dragen en de nacht door te komen.
Terwijl de tranen van pijn en vermoeidheid over mijn wangen stroomden, bad ik en bad ik, maar er gebeurde niets.
Er kwam geen Jezus uit de hemel die letterlijk naast mij op de bank kwam zitten.
Of toch wel?
Hier beging ik een grote fout en deed ik Hem enorm veel verdriet en mijzelf ontzaglijk te kort.
Terwijl ik daar lag en bad, ervoer ik dat Hij naast me kwam zitten; in gedachten kon ik Hem gewoon zien, maar ik keerde mij af van dit beeld en daarmee van Hem, want ik wilde Hem letterlijk zien, lijfelijk voelen, en boos en teleurgesteld heb ik mijn hoofd omgedraaid.
Hoewel dit jaren geleden is, komt dit beeld vanmorgen, terwijl ik schrijf, opnieuw zo duidelijk terug op mijn netvlies, alsof het afgelopen nacht was dat het gebeurde.
Ik zie mezelf nog liggen op die bank, mijn hoofd naar de rugleuning gedraaid, terwijl Hij op het randje van de bank naast me zit, klaar om …
Ik weet en ervaar, Hij heeft het mij vergeven, maar wat deed ik Hem een verdriet door mij zo van Hem af te keren.
Hij was er, klaar om mij in Zijn armen te nemen en me de nacht door te helpen, maar Hij kreeg de kans niet, omdat ik mij van Hem afkeerde omdat het anders was dan ik wilde, omdat het niet was waarom ik had gevraagd.
De volgende dag drong het pas echt tot mij door wat ik had gedaan.
Hoe Hij weldegelijk mijn gebed ge- en verhoord had, maar dat ik Hem had afgewezen.
Met dat het nu terugkomt in mijn gedachten, besef ik eens te meer, hoe ik me had gedragen als een boos en nukkig kind dat haar zin niet kreeg en het zichzelf daarmee moeilijker en zwaarder maakte dan nodig was geweest.

De belangrijkste les die we uit dit woord van God kunnen leren is denk ik daarom dan ook de les van stil worden, luisteren, aannemen en gehoorzamen.
God is een sprekende God en spreekt op velerlei wijze.
God spreekt door Zijn Geest, door Zijn woord.
God spreekt door voorgangers en evangelisten.
Maar God spreekt door een woord van een vriend of een vriendin, door een mailtje of een kaartje, een boek dat je leest, een film die je kijkt.
God spreekt door de natuur, een vogel, of een vlinder, de majestueuze berg die je misschien tegen kom in je vakantie, of de golven van de branding, die af en aanzwellen en waarmee God als het ware al je zorgen en beslommeringen bedekt en ze meeneemt in de diepte van de zee en in de wijdte van de oceaan, en je zo doet ervaren: Ik ben bij je, Ik zorg voor jou.
God spreekt op zoveel manieren, door zo vele dingen heen, de vraag is echter: willen wij horen, willen wij zien, willen wij luisteren?
Nemen wij de tijd om Zijn antwoord te horen?
Zoeken wij wel Zijn aangezicht, of leven wij vanuit het feit dat Hij onze gedachten wel kent, en toch weet wat er in ons omgaat?
Vanuit ‘…, immers, nog voor er een woord over onze lippen komt, zie Here, U kent het volkomen!’ en vragen we daarom niets meer, of alleen (nog) voor een ander?

Wie vragen wij om raad?
Vragen we wel om Zijn raad?
Luisteren we wel naar Hem?

Bij wie zoeken wij onze bescherming?
Bij wie schuilen wij?
Bij wie zoeken wij onze toevlucht?

Volgen we Zijn richtlijnen wel op?
Willen we Zijn waarheid wel horen, of willen we alleen horen wat ons uitkomt, of wat in ons straatje past?
Willen we alleen beloften van gouden bergen?
Zijn we bereid nieuwe wegen in te slaan, of negeren we Hem?

Als we Jesaja 30 in zijn geheel lezen, dan zien we dat het volk Israël precies alles doet wat juist niet moet.
Vers 1 en 2: ‘Wee de opstandige kinderen, spreekt de HEERE, om een plan te maken,
maar niet van Mij uit; om een verdrag te sluiten, maar niet vanuit Mijn Geest; het is om zonde op zonde te hopen. Zij gaan om af te dalen naar Egypte – maar naar wat Mijn mond spreekt, vragen zij niet – om zichzelf in veiligheid te brengen bij de macht van de farao, en om hun toevlucht te zoeken in de schaduw van Egypte.’

Vers 9 -11: ‘Want het is een opstandig volk, het zijn leugenachtige kinderen, kinderen die niet willen luisteren naar de wet van de HEERE; die tegen de zieners zeggen: U mag niet zien; tegen de schouwers: U mag niet voor ons schouwen wat waar is. Spreek tot ons vleierijen, schouw bedriegerijen. Wijk af van de weg,keer af van het pad, houd de Heilige van Israël bij ons vandaan.’

(om de verzen in een andere vertaling te lezen, klik >>Hier<<)

Hoe is het met ons?
Ik moet zeggen dat ik nog heel veel heb te leren.
Ja, bijna iedere dag houd ik mijn Stille Tijd, breng ik tijd door met God, maar hoe zit het met stil worden om echt antwoord(en) van Hem te ontvangen op mijn vragen, of om Zijn wil te zoeken over welke wegen Hij wil dat ik ga, welke keuzes Hij wil dat ik maak?
De afgelopen week word ik herhaaldelijk teruggebracht bij het feit, dat ik veel meer en veel vaker tijd met Hem moet doorbrengen, stil moet worden en luisteren.
O ja, er gebeurt ook veel gaandeweg een dag, absoluut.
Mijn ‘wat moet ik doen, Heer’ wordt soms ook wel beantwoord terwijl ik bezig ben met mijn gewone dagelijkse werk, of geeft Hij gedachten aan bepaalde mensen om voor hen te bidden, of om een kaartje te sturen, of om te bellen, of …, maar toch word ik er ook heel erg bij bepaald, dat ik nog heel veel zelf invul en niet genoeg tijd neem om echt te luisteren naar wat Hij mij te zeggen heeft.
Het valt ook niet mee om dit te doen, er zijn vaak allerlei storende factoren die mij(misschien jou ook wel) daarvan weerhouden.
Kinderen die thuis zijn en om de haverklap bij je komen, en die ‘Niet storen’ briefjes gewoon negeren; werk dat moet worden gedaan, dingen die ‘leuker’ zijn en heel hard trekken, bezoekjes die moeten worden afgelegd en niet kunnen wachten, een boek dat zo mooi is, een telefoon, computer, tv …
En toch, …
En toch, het zijn vaak ‘smoesjes en slappe excuses’, want als ik echt iets graag wil, iets heel erg graag wil …

Want zo zegt de Heere HEERE, de Heilige van Israël:
Door terugkeer en rust zou u verlost worden, in stilheid en vertrouwen zou uw sterkte zijn, maar u hebt niet gewild.
Jesaja 30:15

Maar u hebt niet gewild …

Vaak weten we het allemaal wel; deze Bijbeltekst is bekend en geliefd, maar dan met name dit ene gedeelte: door stilheid en rust zou u verlost worden, in stilheid en vertrouwen uw sterkte zijn.
Maar zoals het zo vaak: weten en doen zijn twee heel verschillende dingen.
Als we immers echt iets willen, dan zullen we ook zo veel mogelijk ons best doen om dat te bereiken of voor elkaar te krijgen.
Hoe groot is ons verlangen?
Hoe ver reikt onze passie?
Hoe diep is onze liefde?
Wat heeft ons hart?
Waar willen we voor de volle 100% voor gaan?
Als ik zie wat mensen in deze dagen opzij zetten om de voetbalwedstrijden te kunnen kijken, hoeveel moeite zij doen om er niet één te missen, hoe soms alles moet wijken voor deze wereldkampioenschappen …?
Wat als je moet kiezen tussen tijd met God of een voetbalwedstrijd?
Ik noem nu even dit voorbeeld, maar een ieder van ons weet wel wat voor hem of haar van toepassing is.
Een mooi boek of Bijbellezen?
Een film kijken of de stilte en daarmee Zijn aanwezigheid opzoeken?
???
Nee, er is niets mis met een voetbalwedstrijd kijken, noch met een goed boek of een film(oké, ligt er wel aan welke), maar hoe vaak gaat dit voor tijd met Hem?

We kunnen klagen dat God onze gebeden niet hoort of verhoord, maar hebben wij wel de tijd en ruimte genomen, gemaakt om Zijn aangezicht te zoeken en stil te worden zodat wij Zijn stem ook kunnen horen?
En staan we dan ook open voor Zijn antwoord, ook als dat anders is dan wij graag willen horen?
Zijn we ook bereid om te doen wat Hij zegt of van ons vraagt?

Ik wijs je de weg …

Ken Mij in al je wegen,
dan zal Ik je paden rechtmaken.
Spreuken 3:6

Blijf in Mij, en Ik in u. Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, als zij niet in de wijnstok blijft, zo ook u niet, als u niet in Mij blijft.
Johannes 15:4

Als u Mijn geboden in acht neemt, zult u in Mijn liefde blijven, zoals Ik de geboden van Mijn Vader in acht genomen heb en in Zijn liefde blijf.
Johannes 15:10

Ik onderwijs u en leer u de weg die u moet gaan;
Ik geef raad, Mijn oog is op u.
Psalm 32:8

Met uw eigen oren zult u een woord van achter u horen:
Dit is de weg, bewandel die.
Dit voor het geval u naar rechts of naar links zou gaan.
Jesaja 30:21


Lieve Vader in de hemel, vergeef ons, dat we onze prioriteiten vaak zo verkeerd leggen.
Vergeef ons, dat we vaak voor van alles en nog wat tijd hebben of maken, maar niet voor U.
Vergeef ons, dat we ons zo vaak laten afleiden, en laten verleiden tot dingen of bezigheden, in plaats van tijd met U door te brengen.
Zelfs het bezig zijn met dingen van U, kan ons afhouden van een persoonlijke ontmoeting met U.
En dat, lieve Vader, is nu net het belangrijkste van alles.
We weten het wel allemaal, Vader, maar we laten ons vaak steeds weer afleiden, en verleiden, tot andere bezigheden.
Vergeef ons, lieve Vader, en help ons om in te zien dat we het juist zo hard nodig hebben om alleen te zijn met U, in de stilte waar we niets en niemand anders zien en horen, dan U, en U alleen.
Waar Uw liefde als een warme deken om ons heen is en onze ziel tot rust komt.
Waar Uw vergeving een voelbare genezende balsem is en waar onze kracht wordt herstelt, omdat Uw vreugde ons kracht wordt.
Waar ons hart kan samensmelten met dat van U en hoort wat U vreugde schenkt en wat verdriet doet, zodat we weten zullen waarmee we U kunnen dienen en eren, volgen en grootmaken, in U blijven en vruchtdragen.
O, vul zo ons hart, vul zo mijn hart, met een onverzadigbaar verlangen naar U!
Wees mijn passie, het centrum van mijn bestaan, ja, mijn alles in al: de liefde van mijn leven.
Neem alle gematigdheid van mij af en laat in mijn binnenste een fontein van hartstocht voor U ontspringen, opdat alles in mij U zal zoeken om te dienen, te eren en groot te maken, in U te blijven om vrucht te dragen.
Alles ter eer en glorie van Uw onvolprezen Naam.

- Amen – 


Ik wacht, en zie uit …

Mijn kind,
vertel Mij alles,
betrek Mij
in alles wat je doet,
en over welke wegen
je wilt gaan.

Ik hou van jou,
zo ontzaglijk veel,
meer dan jij beseft.
Ik verlang er zo naar
om regelmatig met jou
alleen te zijn.

Ik wil je ook laten weten
hoe belangrijk het is
dat je in Mijn liefde blijft;
Mijn geboden in acht neemt,
naar Mij luistert
en Mij gehoorzaam bent,
zodat je leven vrucht
kan dragen.

Ik wil je ook laten weten
hoe belangrijk het is
dat je in Mijn liefde blijft,
Mijn geboden in acht neemt,
naar Mij luistert
en Mij gehoorzaam bent,
zodat je leven vrucht
kan dragen.

Mijn kind,
Mijn geliefde kind,
kom, Ik wacht en zie uit
naar een ontmoeting
met jou.
Kom toch,
Ik hou zoveel
van jou!


Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,

Week 4 - Jezus volgen betekent verandering

Lucas 5:32

‘Volg Mij’, zei Jezus tegen Levi en de tollenaar stond op en volgde Jezus. (Luc. 5:27-29)
‘Volg Mij’, zei Jezus tegen Simon (later Petrus) en Andreas, tegen Jacobus en Johannes en ook zij lieten direct alles liggen en volgden Jezus. (Matth. 4:18-22)
‘Volg Mij’, zei Jezus tegen de rijke jongeling, maar hij werd verdrietig, keerde zich om en liep weg. (Matth. 19:16-29)

Het thema voor deze week is: ‘Jezus volgen betekent verandering’
Ik heb daar een aantal jaren geleden behoorlijk mee geworsteld; ik kende immers geen ander leven dan een leven met Hem.
Iemand die niet gelovig is opgevoed en tot geloof komt (dat Jezus voor zijn/haar zonden is gestorven en Hem aanneemt als Redder en Heer), veranderen er vaak vele dingen en die veranderingen zijn zichtbaar.
Maar hoe zat dat bij mij?
Ik ken geen leven zonder Hem, Hij heeft zolang ik me kan herinneren deel uitgemaakt van mijn leven.
Al heel jong heb ik mijn hart aan Hem gegeven, dus waarin ligt dan voor mij de verandering(en)?
Ik heb dat aan Hem voorgelegd en gevraagd of Hij het me duidelijk wilde maken, en dat heeft Hij gedaan.
Want Jezus volgen wil zeggen, wandelen in Zijn voetspoor, doen wat Hij deed.
En daarin zullen we ons hele leven blijven leren en als het goed is veranderingen zien.

Als Jezus aan Zijn levenswerk begint, zien we gelijk al in de roeping van Zijn eerste discipelen dat Hem volgen radicaliteit met zich meebrengt.
‘Volg Mij, ga met Mij mee, kom achter Mij, zegt Hij tegen Simon en Andreas, twee vissers, die net hun netten in de zee gooiden; ‘volg Mij en Ik zal van jullie vissers van mensen maken’.
En zij lieten meteen hun netten achter en volgden Hem!
Jezus liep verder en zag de twee broers Jacobus en Johannes.
Zij zaten in de boot en hielpen hun vader met het herstellen van de netten.
Jezus riep ook hen en zij stapten direct uit de boot, lieten hun vader achter met de kapotte netten en gingen met Jezus mee.
 ‘Volg Mij’, zegt Jezus ook tegen Levi de tollenaar, en Levi liet zijn tolhuis voor wat het was en ging met Jezus mee.
‘Volg Mij’, zei Jezus ook tegen de rijke jongeling, die bij Hem kwam met de vraag hoe hij het eeuwige leven kon ontvangen.
Maar om het volmaakte te bereiken zei Jezus tegen hem dat hij alles moest verkopen wat hij bezat en Hem moest volgen, en dit kon hij niet.
Hij werd bedroeft, staat er, want hij bezat zeer veel; zijn rijkdom stond hem in de weg om Jezus te volgen.

‘Volg Mij’ zegt Jezus.
Jezus volgen betekent verandering, want Jezus komst bracht verandering.
Met Jezus komst naar onze aarde is de wereld op z’n kop gezet; niets is meer hetzelfde gebleven.
O ja, misschien voor het oog van velen wel, maar niet voor degenen wiens ogen geopend zijn en worden.
En zeker niet voor de heerser van deze wereld; Jezus komst betekende voor hem het einde van zijn heerschappij.

Jezus kwam om hen die verloren waren, te redden.
Jezus kwam om zondaars tot bekering, tot een nieuw leven, te brengen.

‘Volg Mij’, zei Jezus.

En één van Zijn discipelen zei: Heere, sta mij toe dat ik eerst wegga en mijn vader begraaf.
Maar Jezus zei tegen hem: Volg Mij, en  laat de doden hun doden begraven. (Matth. 8:21,22)
Zoek geen uitvluchten, maar beantwoord Zijn roep direct en volg.
Stel het niet uit, je weet immers niet hoeveel tijd je nog hebt!
Besef dat van uitstel vaak afstel komt!
De wereld trekt heel hard en ook de duivel zit alles behalve stil; als hij ook maar iets kan doen om te voorkomen dat iemand zijn/haar hart aan Jezus geeft, dan zal hij dat niet nalaten.

‘Volg Mij’, zegt Jezus.

Laat wie achter Mij wil komen zichzelf verloochenen, zijn kruis opnemen en Mij volgen.
Want wie zijn leven(zijn ziel) zal willen behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven zal verliezen omwille van Mij en om het Evangelie, die zal het behouden. (Marc. 8:34,35)
Hem volgen kan dus alleen als we alles loslaten, als we ons eigen ik van de troon van ons leven stoten en Hem die plaats geven.
Niet onze eigen zin doen, maar dat wat Hem vreugde schenkt, wat Zijn wil is.
Dat betekent ook dat we ons kruis –welke dat ook is– op ons te nemen, iedere dag weer (Luc. 9:23) en Hem volgen.
We zullen ons leven alleen kunnen behouden als we bereid zijn het te verliezen voor Hem.
Als we vasthouden aan ons eigen leven, aan wat wij willen in plaats van wat Hij wil, dan zullen we uiteindelijk sterven en verloren gaan.
Maar als we ons leven in Zijn handen leggen, zullen we straks voor eeuwig met Hem leven.

Jezus volgen heeft consequenties.
Jezus volgen betekent keuzes maken.
Jezus volgen houdt in: Hem boven alles stellen.
Jezus volgen brengt verandering.

Galaten 5:19-26 laat het ons allemaal heel duidelijk zien.
Hier wordt gesproken over de werken van het vlees, oftewel dat wat uit onze eigen wil voortkomt/wat onze egoïstische verlangens voortbrengen en de vrucht van de Geest, oftewel die dingen die Gods Geest doet groeien/rijpen.
Als we deze dingen op een rijtje naast elkaar zetten en ons leven spiegelen aan deze dingen, dan krijgen we een duidelijk beeld van wie ons leven is, aan wie het toebehoort.

De werken van het vlees zijn:                           Vrucht van de Geest zijn:

overspel – ontucht                                                                   liefde
hoererij – zedenloosheid                                         blijdschap - vreugde
onreinheid                                                                                    vrede
losbandigheid                                                  lankmoedigheid - geduld
afgoderij                                             goedertierenheid - vriendelijkheid
toverij – magie                                                                        goedheid
vijandschappen                                                                            geloof
ruzie                                                                           zachtmoedigheid
afgunst                                                                             zelfbeheersing
woede-uitbarstingen
egoïsme
onenigheid
afwijkingen in de leer
jaloersheid
moord
dronkenschap
zwelgpartijen
en dergelijke …

Galaten 5:21b zegt hierover, dat wie leven naar ‘de werken van het vlees’ het koninkrijk van God niet zullen beërven; zij zullen geen deel hebben aan het koninkrijk van God.
Met andere woorden, zij zullen de hemel niet binnengaan.

Hoe anders wordt ons leven als we ons leven hebben overgegeven aan de Here Jezus.
Met onze bekering ontvangen we de Heilige Geest en het is die Geest Die deze vrucht in ons leven doet groeien en rijpen (GNB).
Wat is het eigenlijk belangrijk dat we deze tekst uit ons hoofd kennen, dan zullen we ook weten wat voortkomt uit Hem en wat niet.
Misschien is het goed om de komende week eens stil te staan bij de vrucht van de Geest en ons leven eraan te spiegelen.
Jezelf de vraag te stellen: Draagt mijn leven vrucht? Brengt mijn leven vrucht voort? Is deze vrucht zichtbaar in mijn leven?
De meest cruciale vraag blijft echter: Heeft Jezus de eerste plaats in mijn leven?
Als dat namelijk zo is, zal ons leven vrucht dragen.

Jezus bracht verandering.
Jezus volgen betekent verandering.
Brengt ons leven ook verandering in de levens van anderen?


Lieve Vader in de hemel, Paulus zegt het eigenlijk precies zoals ik het zelf zo vaak ervaar: het goede dat ik doen wil, dat doe ik niet, maar het verkeerde, dat ik niet wil, dat doe ik.
Ik verlang ernaar, Vader, dat mijn leven vrucht draagt, dat de vrucht van de Geest zichtbaar is in mijn leven, maar ik moet U belijden, dat ik regelmatig de fout in ga.
Dat liefde wordt bedekt door boosheid.
Ik door pijn en verdriet mijn vreugde en vrede laat roven.
Mijn geduld ver te zoeken is, om maar niet te spreken van vriendelijkheid als iemand mij bijvoorbeeld snijdt met de auto.
En goed ben ik ook niet voor iedereen, helaas laat ik me nog weleens leiden door zelfzuchtigheid.
Mijn geloof is ook niet altijd even sterk, soms overheerst mijn angst, mijn onzekerheid, staan mijn gedachten en gevoelens boven wat U in Uw woord zegt.
Ook aan zachtmoedigheid en zelfbeheersing schort het nogal eens.
Vergeef mij, Vader, vergeef en reinig mij en neem Uw Geest niet van mij weg, maar heb geduld met mij en geef mij meer van Uw Geest, opdat ik meer vrucht zal dragen.
Maak mij bewust van mijn zonden en laat mij zien, elke dag opnieuw, waar U, met mij, aan wilt werken in mijn leven.
Want samen met U, door de kracht van Uw Geest, kan ook in mijn leven de vrucht groeien en rijpen tot eer en verheerlijking van Uw grote Naam en tot welzijn van de ander.
In Jezus ‘Naam bid ik U.

- Amen – 


Laat zien dat je Jezus volgt!

           Laat zien wie je bent
              in Christus de HEER.
           Laat zien wie er op
             de troon zit van je leven.
          Laat zien dat Hij
             boven alles staat.
          Laat zien aan wie jij
              je leven hebt gegeven.

Laat boosheid
niet de liefde bedekken;
noch pijn en verdriet
je vreugde roven.
Laat noch gedachten,
noch gevoelens,
de Geest van God
doven.

Laat geduld
niet verloren gaan,
noch vriendelijkheid
in het leven van alle dag.
Laat goedheid
je drijfveer zijn,
opdat je Jezus‘ hart
doorgeven mag.

Laat angst
je geloof niet ondermijnen;
laat noch je zachtmoedigheid,
door wat dan ook, bederven.
Laat ook zelfbeheersing
hoog in het vaandel staan;
zo zul je Zijn koninkrijk
beërven.

Gods rijke zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,