zondag 2 november 2014

Week 45 - Liefde en Trouw

Allereerst even het volgende: De oorspronkelijke titel van deze week is 'Trouw'.
Ik heb de vrijheid genomen om Liefde en daar voor te zetten, omdat ik vind dat deze twee echt bij elkaar horen en niet losgekoppeld mogen worden.
In de overdenking op de kalender en bij de gegeven punten om over na te denken, gaat het ook over beiden, dus waarom de woorden 'Liefde en' in de titel weggelaten is, is mij een raadsel.


Mogen goedertierenheid en trouw jou niet verlaten.
Bind ze om je hals, schrijf ze op de tafel van je hart, vind gunst en goed verstand
in de ogen van God en mens.
HSV

Dat de goedertierenheid en de trouw u niet verlaten; en bind ze aan uw hals, schrijf zij op de tafel uws harten.
En vind gunst en goed verstand, in de ogen Gods en der mensen.
SV

Laten liefde en trouw je nooit verlaten, bind ze om je hals, schrijf ze in je hart.
Dan zul je genegenheid ondervinden, waardering zul je krijgen, van God en mensen.
GNB

Mogen liefde en trouw je nooit verlaten, wind ze om je hals, schrijf ze in je hart.
God en de mensen zullen je genegen zijn en je zult waardering ondervinden.
NBV

Spreuken 3:3,4


Als ik deze week ook via Google zo hier en daar nalees wat er gezegd wordt over deze verzen, dan word ik er voor het eerst bij bepaald dat je deze tekst op twee manieren kunt opvatten.
Enerzijds als een wens van een vader naar zijn zoon (en dochter, want ik ben er van overtuigd dat, al schrijft de Bijbel vaak ‘zoon’ die net zo hard geldt voor ons vrouwen) en anderzijds als een opdracht.
Mogen liefde en trouw je niet verlaten of laten liefde en trouw je niet verlaten.
Zelf heb ik het altijd als een opdracht gelezen en niet als een wens.
Misschien vind je dit muggenzifterij, maar persoonlijk geloof ik dat dit een wezenlijke verschil is en ook heel belangrijk.
Als het een wens is van iemand, dan is het vrijblijvend, oftewel, je doet er wel wat mee of niet; maar als het een opdracht is, dan betekent het dat je in actie moet komen, er iets mee moet doen.

‘Laten liefde en trouw je nooit verlaten’;  zorg ervoor, doe er wat aan zodat dit niet gebeurt!
‘Bind ze om je hals en schrijf ze in je hart!’
Als een ketting om je hals, zichtbaar voor jezelf en iedereen, een herinnering voor jezelf, iets, dat je iedere dag opnieuw weer om moet doen, jezelf mee bekleed.
Veranker de woorden in je hart door ze er in te griffen; want je hart is de bron van het leven; alle dingen komen er uit voort.

Liefde en trouw, misschien wel de twee belangrijkste eigenschappen voor ons leven.
Liefde en trouw, twee dingen die tegenwoordig behoorlijk aan de kant worden geschoven.
Liefde is immers zoveel meer dan alleen een diep gevoel van genegenheid, meer dan een emotie, en trouw …?, trouw lijkt gewoon meer en meer uit het leven (ons leven?) te worden geschrapt, gezien het aantal echtscheidingen in zowel christelijke als niet christelijke kringen.

Er wordt wel gezegd: liefde is een werkwoord, wat betekent dat je er (hard) voor moet werken; het gaat niet vanzelf, je moet er iets voor doen.
Als ik kijk naar 1 Korinthiërs 13, dan is dit een waar woord.
Want laten we eerlijk zijn, wil je alle aspecten van dit hoofdstuk in praktijk brengen, dan is dit een levenslange leerschool van hard werken.

De liefde is geduldig,
zij is vriendelijk,
de liefde is niet jaloers,
de liefde pronkt niet,
zij doet niet gewichtig,
zij handelt niet ongepast,
zij zoekt niet haar eigen belang,
zij wordt niet verbitterd,
zij denkt geen kwaad,
zij verblijdt zich niet over de ongerechtigheid,
maar verheugt zich over de waarheid,
zij bedekt alle dingen,
zij gelooft alle dingen,
zij hoopt alle dingen,
zij verdraagt alle dingen.

Het betekent iedere dag opnieuw dat ik met Gods hulp, door de leiding van Zijn Heilige Geest, werk om deze dingen te leren.
Dat ik in alles wat er iedere dag in mijn leven gebeurt, ga zien als mogelijkheden om iets te leren.
Liefde is niet slechts een gevoel van ‘houden van’; gevoelens komen en gaan en zijn vaak net zo wispelturig als het weer.
Liefde is toewijding, is gericht op de ander, heeft diens welzijn voor ogen en dan moet trouw daar wel onlosmakend mee verbonden zijn, want is het anders niet simpel om gewoon deze laatste betekenis van liefde te schrappen?!

God Zelf is ons grootste en ultieme voorbeeld van Liefde en Trouw.
In Jezus toonde Hij Zijn Liefde en Trouw aan ons.
Jezus leefde Zijn Liefde en Trouw, was de belichaming daarvan.

Wij mensen hebben de neiging om op te geven als het moeilijk wordt: WIJ hebben immers recht op …
Heeft God niet meer recht dan wie dan ook om ons op te geven, ons aan de kant te zetten, ons vaarwel te zeggen?
Welk een Liefde en Trouw bewijst Hij ons wel niet iedere dag opnieuw!

‘Genadig is de HEER: wij zijn nog in leven! Zijn ontferming kent geen grenzen.
Elke morgen schenkt hij nieuwe weldaden. – Veelvuldig blijkt uw trouw!’ NBV
‘Het is de goedertierenheid van de HEERE dat wij niet omgekomen zijn, dat Zijn barmhartigheid niet opgehouden is! Nieuw zijn ze, elke morgen; groot is Uw trouw!’ HSV
Klaagliederen 3:22,23

Mijn gedachten gaan naar een zin uit een gedicht die je ziet op felicitatiekaarten voor een huwelijk: ‘Liefde kan pas liefde heten als zij door trouw bevestigd is.’

(Het komt uit een gedicht van  L.W. Brinkman – Oosterman, en is als kaart/boekenlegger verkrijgbaar.  >> Wenskaart)


Het is een zin die mij altijd is bijgebleven.
Misschien komen we hiermee wel op het vlak van Goddelijke liefde terecht en zeg je, dat kunnen wij nooit, maar is het niet de bedoeling dat wij daar wel naar streven?

Door alle eeuwen heen heeft God Zijn liefde aan ons bevestigd door Zijn trouw!
Door alle eeuwen heen, heeft God ons Zijn liefde getoond door Zijn trouw ondanks onze ontrouw!
We willen, en zingen het vaak ook, meer op Hem gaan lijken, maar waar blijft dit als we Zijn opdracht om Liefde en Trouw vast te houden aan de kant zetten en allerlei excuses opnoemen waarom dit in onze situatie niet telt?
Ik besef heel goed dat ik me hiermee op zeer glad ijs begeef, maar toch, is dit niet precies wat Gods woord ons eigenlijk zegt?!
Leefde Jezus ons dit niet voor?!

Wat voor mij altijd een groot voorbeeld is geweest van Liefde en Trouw, is de trouw van Aad van de Sande aan zijn vrouw Coby.
Ik denk dat ik wel kan zeggen dat zij mijn geestelijk vader en moeder waren en een groot voorbeeld.
Vooral de liefde van (tante) Coby staat in mijn geheugen gegrift, maar beiden waren mensen met een enorme liefde voor God en Zijn woord, en leefden dat voor.
In de korte momenten dat ik met hen mocht optrekken (van kinderkampen tot en met 20+ Bijbelstudieweken) hebben zij een onuitwisbare indruk achtergelaten.
Al ben ik hen op een gegeven moment uit het oog verloren, toch hoorde ik hier en daar nog weleens wat van hen en in mijn hart leefde ik mee met ‘mijn ome Aad en tante Coby’ als zij door meerdere hersenbloedingen getroffen wordt en alle gevolgen die dat met zich meebracht.
(>> CIP -  Artikel)

De trouw aan zijn vrouw in al deze jaren en omstandigheden zijn voor mij een voorbeeld voor het leven en weerspiegelt in mijn ogen iets van Gods Liefde en Trouw.


Het voorbeeld van deze twee lieve mensen brengt mij bij het volgende vers, vers 4:
‘En vind gunst en goed verstand, in de ogen Gods en der mensen.’

Hoe belangrijk is het voor ons om in Gods ogen waardering te vinden om wat we doen?
Hoe belangrijk is het voor ons, dat God naar ons leven kijkt met goedkeuring en vreugde?
Hoe belangrijk is het werkelijk voor ons, en wel zodanig dat we daarom bereid zijn om ons eigen ik aan de kant te zetten ter wille van de ander, wetende dat dit God welgevallig is?

Ik heb afgelopen week heel erg geworsteld met dit onderwerp, omdat het mij automatisch bracht bij echtscheiding en hertrouwen, en hoe makkelijk dit tegenwoordig ook in Christelijk kringen wordt gedaan en hoe het allemaal goed gepraat wordt en recht gebreid met ‘God heeft …’.
Ik doe hier verder geen uitspraken over, wil ook helemaal geen oordelen vellen, want ik worstel daar gigantisch mee, en wilde dat het allemaal voor kinderen van Hem anders was; dat wij anders waren.
Hoewel ik me er weldegelijk van bewust ben dat het soms echt niet anders kan.
Maar toch …
Liefde …
Trouw …

Welke keuzes zullen we maken, of gemaakt hebben, als we de diepgaande betekenis van dit woord van God en de enorme reikwijdte ervan, tot diep in ons hart laten doordringen?
Als we kijken naar wat Liefde en Trouw werkelijk betekenen en inhouden?
Als we tot ons door zouden laten dringen hoe God werkelijk naar deze dingen kijkt, over deze dingen denkt; hoe Hij handelt en gehandeld heeft?!
En ja, dit geldt voor heel Zijn woord, voor al Zijn leefregels en opdrachten, maar nu staan deze woorden in het licht.

Laten Liefde en Trouw je nooit verlaten,
bind ze om je hals, schrijf ze in je hart!


Lieve vader in de hemel, vergeef ons dat we zo onzorgvuldig met Uw woord omgaan en de neiging hebben het naar onze hand uit te leggen of  te plaatsen.
Vergeef ons, dat we vandaag de dag zo makkelijk bedekken onder de mantel ‘God is toch liefde, dus …’.
Zowel in onze huwelijken, als in onze vriendschappen, als in ons omgaan met onze naaste.
Vergeef ons, dat we vaak aan de diepe en werkelijke betekenis van de woorden Liefde en Trouw voorbij gaan. 
Dat we het interpreteren zoals wij het vandaag de dag zien, in plaats van dat we Uw woord erop naslaan en gaan kijken wat U zegt en laat zien wat het is.
Maak ons waakzaam en voorzichtig, lieve Vader, in de keuzes die we maken en in de beslissingen die we nemen.
Help ons, door de kracht van Uw Geest, om Uw woord na te leven, en niet mee te sjoemelen, aan te passen aan onze wensen en tijdsgeest.
Help ons door de kracht van Uw Geest om niet de wereld na te leven en in haar voetspoor te gaan.
Maak ons tot krachtige, standvastige en betrouwbare getuigen van U, die de wereld U laten zien in geheel onze houding en leefwijze.
In Jezus ‘Naam bid ik U.

- Amen -


Laat liefde en trouw mij nooit verlaten;
laat mij zorgzaam zijn
voor dit kostbaar goed.
Laat mij waakzaam zijn
opdat ze mij niet ontglippen
in dagen van voor- of tegenspoed.

Laat liefde en trouw mij nooit verlaten;
laat mij ze bewaren
diep in mijn hart.
Laat mij bewust zijn
van de kwetsbaarheid
opdat de grens niet wordt getart.

Laat liefde en trouw mij nooit verlaten!
Ja, Heer, laat tot mij doordringen 
wat U hier tegen mij zegt.
Laat mij keer op keer
de diepte en reikwijdte zien
van wat U heeft gezegd.*


* De eerste twee coupletten zijn bestaande coupletten; het derde couplet is nieuw.
Ik vond dit gedicht echter zo toepasselijk, dat ik het hier gebruik en misschien kun je nu zeggen dat het echt compleet is en af.


Gods rijke en onmisbare zegen voor de komende week
en een liefdevolle groet,




PS.
In de Naardense Bijbel wordt het woord vroomheid gebruikt en zoals je bovenin kunt zien in verschillende andere vertalingen het woord goedertierenheid.
Vroomheid betekent:  Godvruchtigheid, Godsvrucht, Godvrezend
Goedertierenheid betekent: Barmhartigheid, Compassie, Edelmoedigheid, Gratie, Genade, Mildheid
Ik laat het aan een ieder zelf over om hier eens verder over na te denken.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen