Week 12 - De wil ... (3b) Vastbesloten en vastberaden!

 Na wat ‘omwegen’ dan nu naar het Dagboek.

‘Geheel Juda verheugde zich, want met geheel hun wil hadden zij de Here gezocht en Hij had Zich door hen laten vinden’ 
2 Kron.15:15

Het hoofdstukje in het Dagboek over de wil is eigenlijk helemaal niet zo groot, maar er staan heel wat woorden in die te maken hebben met onze wil.
Ik had ze er voor mijzelf eens uitgepikt en op een rijtje gezet; gewoon om dat eens te bekijken en tot me door te laten dringen.
Onze wil is zo in alles van het leven aanwezig en bij betrokken, dat we ons er misschien niet eens meer van bewust zijn hoeveel.
En dus zet ik al deze woorden ook hier even op een rijtje.
- hij (de wil) regeert
- niet besluiten
- met vaste wil luisteren
- geen moed
- grote vastberadenheid
- zal ik alles doen wat …
- ik zal tijd maken voor …
- ik zal niet toegeven aan …
- ik zal tot God roepen met …
- onder ogen zien en besluiten
- of …, of …
- heb ik besloten om …
- ik kan …
- ik zal …
- doorgaan
- ernst maken met
- niet snel tevreden zijn
- zonder voorbehoud geven
- met alle kracht

Wie of wat bepaalt onze wil, waar we voor kiezen, wat we doen?
Waar laten we ons door leiden?
Wat we zelf maar willen, wat goed voelt, wat we denken dat goed is, of kijken en luisteren we ook naar Hem, naar wat Zijn wil is, wat zegt Zijn Woord ons zegt?
Nee, het betekent niet dat we dan altijd maar de juiste keuzes maken, maar als we samen met Hem onze keuzes maken, zal Hij ons zeker, zij het dan soms met een omweg, daar brengen waar we moeten zijn of komen.
En te midden van verkeerde keuzes of beslissingen, is daar altijd Zijn trouw en vergeving.
Zijn Liefde is voor eeuwig!
Waar het uiteindelijk altijd om gaat, is, of we onze eigen wil willen volgen en doen, of ernaar verlangen om die van Hem te doen.

De tekst die Murray boven aan het hoofdstukje heeft geplaatst, laat ons zien dat het gaat om onze gehele wil, dat het gaat om ‘met alles wat in ons is’.
Maar zoals Murray hem boven aan het hoofdstukje heeft geplaatst, is het slechts een, ja …, ik zou bijna zeggen, een ‘slap aftreksel’ van wat er werkelijk staat, want hij heeft niet de gehele tekst gebruikt.
Er staat namelijk dit:
‘Iedereen in Juda verheugde zich over de eed die ze hadden afgelegd. Ze hadden uit volle overtuiging gezworen en zochten met heel hun hart de HEER, en Hij liet zich door hen vinden en verschafte hun rust aan al hun grenzen.’ (NBG)
De dikgedrukte woorden had Murray weggelaten.
Ik snap wat hij wilde benadrukken, maar mijns inziens tonen de dikgedrukte woorden juist hoe zeer zij de Heer hadden gezocht, hoe ver hun zoektocht en keuze ging.

De voorgaande verzen laten ons zien, dat alle dingen die niet goed waren, weggedaan werden, en dat dat wat juist was, werd herstelt; en ze gingen daar heel ver in.
Iedereen werd ook bij elkaar geroepen, en er werd ter ere van de Heere geofferd, en iedereen beloofde ‘met hart en ziel’ dat zij de Heere zouden zoeken; ja, ze gingen, staat er in de HSV en SV, zelfs een verbond met de Heere hierover aan, en iedereen die zich daar niet aan zou houden, moest gedood worden.
'Ze beloofden plechtig dat ze zich met hart en ziel zouden richten naar de HEER, de God van hun voorouders, en dat iedereen die zich daar niet aan hield, jong of oud, man of vrouw, zou worden gedood. Met luide stem zwoeren ze trouw aan de HEER. Daarbij juichten ze en lieten ze de trompetten en ramshoorns schallen.’ (1 Kron. 15:12-14)
Geen halfbakken belofte, maar een belofte gedaan met hun gehele overtuiging, met alles wat in hen was, met een vastbesloten, vastberaden wil!
Het is alsof ik iedereen rechtop zie gaan staan, nergens meer een gebogen houding of slap afhangende schouders, maar fier rechtop staande mensen, met het hoofd omhoog gericht en een vastbesloten en vastberaden gezicht.
Misschien zelfs wel vuisten in de lucht en luide stemmen die de belofte aan de Heere laten klinken.

Hoewel wat Murray in het Dagboek zegt gaat over het gebedsleven, denk ik dat we het ook door kunnen trekken naar de vele andere terreinen van ons leven.
Hij zegt het volgende:
‘Vele christenen maken geen vorderingen in hun gebedsleven omdat ze niet de moed hebben om met grote vastberadenheid te zeggen: ‘Door Gods hulp zal ik alles doen wat Gods Woord en mijn eigen geweten mij bieden. Ik zal tijd maken voor gebed en stille gemeenschap met Hem.’’
Omdat ze niet de moed hebben …
Met grote vastberadenheid …
Ik zal alles doen wat …
Ik zal tijd maken voor …
Oftewel: als we niet bereid zijn om vastberaden en vastbesloten keuzes te maken, zullen we niet veel verder komen.
En dat geldt denk ik voor alle terreinen in ons leven, of het nu geestelijk is of wat anders.

Ergens pal voor staan.
Alles voor over hebben.
Er met 100 % voor gaan.
Commitment - Toewijding.
Je ergens aan verbinden met hart en ziel.

Ja, net zoals in ons gebedsleven er afleidingen komen in de vorm van allerlei gedachten die juist dan boven komen, zo krijgen we ook in ons gewone dagelijks leven te maken met allerlei zaken die ons bij Hem vandaan kunnen trekken.
Aan ons is dan de keuze wat we er mee doen.
Geven we toe, of houden we vast aan de keuze of beslissing die we hebben genomen?
Of gaan we voor van allebei wat?

De twee woordjes die in dit Dagboek herhaaldelijk terugkomen en zich in mij hebben genesteld, zijn de woorden: een onverdeeld hart.
Of zoals Psalm 86:11 zegt: maak mijn hart één.
Met vallen en opstaan.
Niet snel tevreden zijn met.
Ik zál zoeken om te doen!
Met mijn gehele hart, met mijn gehele ziel, met mijn gehele verstand, en met al mijn kracht!

'God verlangt ernaar u te zegenen, maar is niet in staat dit te doen

zolang u niet bereid bent uzelf zonder voorbehoud te geven en,

met alle kracht van uw wil, Hem Zijn wil in u te laten uitwerken.’

Andrew Murray

Onze positie kalm onder ogen zien en besluiten, zoals Murray zegt.
- Ik heb besloten.
- Met een onverdeeld hart.
- En met grote vreugde, net als heel Juda.

De zegen die volgde, was, dat er in de jaren dat ze de Heere zo trouw volgden, geen oorlog was.
En ik denk dat dit ook de grootste zegen van de Heer is voor ons in deze tijd als we Hem volgen met heel ons hart, heel onze ziel, heel ons verstand en met al onze kracht: Vrede.
Vrede in ons hart; een vrede die alle verstand te boven gaat, omdat het hemelse Vrede is, de Vrede van onze Here Jezus Christus door Zijn volbrachte werk aan het kruis op Golgotha.
Shalom.

‘Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u; niet zoals de wereld die geeft, geef Ik die u. Laat uw hart niet in beroering raken en niet bevreesd worden.’
Johannes 14:27

‘Wees in geen ding bezorgd, maar laat uw verlangens in alles, door bidden en smeken, met dankzegging bekend worden bij God; en de vrede van God, die alle begrip te boven gaat, zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus.’
Filippenzen 4:6,7

Om vastbesloten en vastberaden Hem te volgen, en Zijn wil te doen, is het nodig dat we een onverdeeld hart hebben, een hart dat één is met Hem, en Zijn vrede, innerlijke vrede en rust, zal de zegen zijn die daarop volgt, en het zal zijn tot een licht dat Hem laat zien.

Gebed …

Heer, maak mijn hart één met dat van U!
Laat het verlangen dat wat U verlangt,
laat het liefhebben dat wat U liefheeft,
laat het dat doen wat is naar Uw wil,
ja, dat het in alles tot Uw eer en glorie leeft.

Heer, maak mijn hart één met dat van U!
Dan zal Uw Vrede mijn deel zijn,
elke dag, en in elke omstandigheid;
dan worden Uw liefde en genade gezien;
ja, Uw Licht wordt door mij verspreid.

Mag de Heer ons zegenen met een onverdeeld hart;
mag Zijn Geest het één maken met dat van Hem.
Opdat we vastberaden en vastbesloten Zijn weg gaan;
Zijn wil zoekende, en luisterend naar Zijn stem.

Gods rijke zegen voor deze nieuwe week die voor ons ligt,
en een liefdevolle Groet,
Rita