Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om stil te staan
bij de vraag: Is mijn hart vol van
een groot en standvastig geloof
in de liefde van God?
Neem de tijd om deze vraag te overdenken,
en wees eerlijk in het beantwoorden ervan.
Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd en vraag jezelf af:
Zijn je smeekbeden naar omhoog
in blind vertrouwen in de liefde van God
en in de kracht van Jezus?
Neem de tijd om in alle rust stil te staan
bij deze zo diepe en indringende vragen.
Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om als je antwoord ‘nee’ is,
na te denken over wat de Bijbel zegt
over wie God is, over Zijn karakter,
Zijn grootheid en almacht.
Neem de tijd, en maakt de woorden eigen
tot waarheid en kracht voor een vast geloof.
Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, in het besef dat geloof
niet alleen vergeving van zonden is,
of onze aanneming als kind van Hem;
maar dat het zoveel meer is dan dat.
Neem de tijd, tot je ten volle beseft, dat je
geloof moet hebben voor alles wat God wil doen.
Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd en bedenk daarom
hoe oneindig groot en machtig God is,
en dat Jezus genoeg genade heeft
voor elke nood van iedere dag.
Neem de tijd en vraag Hem, of Hij
je geloof in Zijn kracht wil versterken.
Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, elke dag opnieuw,
voor stille gemeenschap met Hem, en
luister als Hij door Zijn Woord tot je spreekt,
want geloof komt niet vanzelf.
Neem de tijd, en vraag Hem om je geloof
in Zijn Almachtige Kracht te versterken.
Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd tot je geloof als herboren
omhoog stijgt in diep en vast vertrouwen.
Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd …
De afgelopen maanden heeft het Dagboek, en daarmee ook dit hoofdstukje waar ik wel een beginnetje mee gemaakt had, onaangetast op mijn bureau gelegen.
Er kwam te veel op mij af; mijn(ons) hele leven stond op z’n kop.
Niets was meer hetzelfde en te midden van dit alles moet ik mijn weg zien te vinden, en dat valt niet mee.
Er is zoveel bijgekomen, zoveel veranderd, en er gaat nog zoveel veranderen.
Ik ben mijn dagelijks ritme kwijt, en ja, daarbij werkt het weer voor mij ook niet bepaald mee, want ik kan helemaal niet tegen de zon en de warmte, en door dit alles begint ook mijn lichaam behoorlijk tegen te sputteren.
En dan is daar, te midden van alles, dit hoofdstukje ’Geloof’, waaruit ik in mijn voorgaande blogje al een citaat gaf.
‘En zodra Jezus het woord gehoord had dat er gesproken werd, zei Hij tegen het hoofd van de synagoge: Wees niet bevreesd, geloof alleen.’
Markus 5:36
Geloof …
Murray begint dit hoofdstukje met het wijzen op de les die van het grootste belang is, namelijk dat als we met de Heer alleen zijn (in de binnenkamer), wij onze gebeden ‘omhoog moet zenden in blind vertrouwen in de liefde van God en in de kracht van de Here Jezus’.
Vervolgens klinkt zijn aansporing om de tijd te nemen om onszelf de volgende indringende vraag te stellen: Is mijn hart vol van een groot en standvastig geloof in Gods liefde?
Daaropvolgend spoort hij aan om, als dit geloof er niet is, dan niet te gaan bidden, maar om eerst vanuit de Bijbel te gaan zien Wie God is; om op zoek te gaan in Zijn Woord naar Gods kracht, trouw en liefde, en om onszelf vervolgens deze woorden toe te eigenen, en van daaruit te bidden in vast geloof en vertrouwen in God en in Zijn liefde.
‘Dit’, zegt hij, ‘omdat geloof zoveel meer is dan alleen vergeving van onze zonden en aanneming als Gods kinderen.
We moeten geloof hebben in alles wat God voor ons wil doen.
We moeten elke dag geloof hebben in overeenstemming met onze speciale noden.
God is oneindig groot en machtig!
Christus heeft zoveel meer genade voor elke nieuwe dag, dat ons geloof iedere dag weer als herboren omhoog moet stijgen, in overeenstemming met de nood van de dag.’
Daarom dringt hij aan om, voordat wij de binnenkamer ingaan, voordat wij naderen tot de Troon van Genade, onszelf eerst de vraag stellen: ‘Geloof ik werkelijk dat God hier bij mij is en dat de Here Jezus mij zal helpen bidden en dat ik mag verwachten een gezegende tijd door te brengen in gemeenschap met God.’
Geloof alleen.
Blind vertrouwen …
Een hart vol van een groot en standvastig geloof …
Als ik terugkijk op de afgelopen maanden, zie ik hoe de drukte door alles dat op ons afkwam, -alle afspraken, gesprekken, onzekerheden, veranderingen enz., mij de tijd en de rust ontnam om in de vredige stilte bij de Heer te zijn.
Als er dan wel even tijd was om de stilte op te zoeken, had alles mij zo in de greep, dat de rust en stilte in dat moment ver te zoeken was, vol, tot overlopend toe als mijn hoofd was.
Vrede en vreugde waren ver te zoeken; ik voelde me regelmatig als een golf die door de stormachtige wind flink heen en weer en op en neer bewogen werd.
En de uit alles voortkomende vermoeidheid en pijn waren daarbij zeker niet van goede invloed.
Inmiddels is het iets rustiger, zowel in wat op ons afkomt als in mijn hoofd, maar ik ben er nog lang niet, en het schrijven van dit stukje gaat dan ook nog niet bepaald vanzelf.
Toch zet ik mezelf er deze week weer toe, wetende dat het goed is; ervarende dat dit voor mij wel eens de manier kan zijn om weer terug in een gewoon dagelijks ritme te komen te midden van alle veranderingen.
Het schrijven, hoe moeizaam het ook gaat, brengt me op de plek waar mijn kracht ligt, namelijk dicht bij de Heer, en daar ervaar ik hoe Hij niet loslaat wat Hem toebehoort.
Hij leidt, ook door het tranendal heen, terug naar de plaats van rust en vrede, van aanvaarding en overgave, van geloof en vertrouwen.
En van daaruit zal ik ongetwijfeld met Hem een nieuwe weg vinden in alle veranderingen die er nu zijn.
Nee, het gaat niet vanzelf; het vraagt vaak keuzes.
Ik heb de afgelopen maanden opnieuw ervaren dat er periodes in ons leven kunnen zijn waar we niets kunnen doen aan wat op ons af komt, ons soms zelfs overspoelt, maar laat ik toe dat het mij overspoeld of overwoekert, of zeg ik tot hiertoe en niet verder.
Ik ervaar het dan ook als heel bijzonder dat ik met alles dat is gebeurd, was blijven steken bij dit hoofdstukje.
Geloof alleen …
Jaïrus kwam bij Jezus om hulp te vragen voor zijn ernstig zieke dochtertje en Jezus ging met hem mee.
Maar onderweg …
Drukte.
Tegenwerking.
En dan die vrouw er nog tussendoor …
‘Wie heeft Mij aangeraakt?’
Wat een vraag, Heer, loop toch door; mijn dochtertje …
En dan: ‘Uw dochtertje is dood. Val Hem maar niet meer lastig, het hoeft niet meer; het is te laat.’
‘En zodra Jezus het woord gehoord had dat er gesproken werd, zei Hij tegen het hoofd van de synagoge: Wees niet bevreesd, geloof alleen.’
Wat kwam dit Woord bij mij binnen.
Het was ineens alsof de Heer mij voorhield: Rita, je gedachten en gevoelens zeggen van alles over de situatie waar je je nu in bevindt, maar Ik zeg je: Vrees niet, geloof alleen!
Jezus weet wat wij niet weten.
Jezus ziet wat wij niet zien.
Jezus houdt te midden van drukte en chaos, te midden van dingen die wij zien als belemmeringen, Zijn doel voor ogen: de glorie van Zijn vader.
Nee, Hij vergeet Jaïrus niet; Hij verliest geen moment zijn nood uit het oog, ook al lijkt dat er misschien wel even op.
Maar de dingen die wij vaak zien als belemmeringen, zijn trainingen voor ons geloof om de glorie van God te vergroten.
En laten we bij dit alles nooit vergeten dat de Heer Jezus Zich nooit, door niets, ooit van de wijs heeft laten brengen.
Hij was, én Hij is, de vaste Rots waarop we kunnen staan en bouwen!
Ja, soms kan er zoveel gebeuren dat ons tijdelijk het zicht op Hem wordt ontnomen; dat de hemel van koper lijkt en dat muren ons aan alle kanten lijken in te sluiten, maar als we ons blijven uitstrekken naar Hem, komt altijd de dag dat Zijn Licht weer doorbreekt.
Inmiddels is het alweer even geleden dat ik met dit blogje begon, het heeft ook best een poosje stilgelegen, moeilijk en confronterend als ik dit hoofdstukje vond.
De tijd was vol ups en downs, en ik vond ik het moeilijk om met deze vragen geconfronteerd te worden, en ik kon ze gewoon niet met ‘Ja’ beantwoorden, onstandvastig en heen en weer geslingerd ik me vaak voelde.
Uiteindelijk zijn het de vervolgwoorden van Murray die mij weer op weg helpen.
Bedenk en neem aan!
Murray wijst er in het Dagboek op dat geloof niet vanzelf komt, maar dat we in alle rust moeten bedenken hoe onmogelijk het is voor God om te liegen, en dat Hij klaarstaat met oneindige liefde om ons te zegenen.
Vervolgens zegt hij dit:
'Neem een tekst uit de Bijbel waarin Gods kracht en getrouwheid en liefde worden geopenbaard.
Eigen u de woorden toe en zeg: “Ja, Here, ik zal bidden in vast geloof in U en in Uw groten liefde.”'
Na deze woorden komt het citaat dat ik vorige week op dit blog* deelde, waarin hij ons wijst op het feit dat we geloof moeten hebben in alles wat God voor ons wil doen.
Het waren deze woorden van Murray die mij terugbrengen bij Psalm 18, één van mijn lievelingspsalmen.
Hier een paar verzen daaruit:
Vers 2-4
‘Ik heb U hartelijk lief, HEERE, mijn sterkte.
De HEERE is mijn rots en mijn burcht en mijn Bevrijder,
mijn God, mijn rots, tot Wie ik de toevlucht neem,
mijn schild en de hoorn van mijn heil, mijn veilige vesting.
Ik riep de HEERE aan, Die te prijzen is,
en werd verlost van mijn vijanden.’
Vers 17,18,20
‘Hij stak Zijn hand uit van omhoog, Hij greep mij,
Hij trok mij op uit grote wateren.
Hij redde mij van mijn sterke vijand
en van wie mij haatten, omdat zij machtiger waren dan ik.
Hij leidde mij uit in de ruimte, Hij redde mij,
want Hij was mij genegen.’
Vers 29
‘Want Ú doet mijn lamp schijnen, HEERE;
mijn God doet mijn duisternis opklaren.’
Vers 30
‘Want met U ren ik door een legerbende,
met mijn God spring ik over een muur.’
Vers 33
‘Het is God Die mij met kracht omgordt;
Hij heeft mijn weg volkomen gemaakt.
Hij maakt mijn voeten als die van hinden
en doet mij op mijn hoogten staan.’
Vers 35
‘Hij oefent mijn handen voor de strijd
en leert mijn armen een bronzen boog spannen.’
Vers 40
‘Want U omgordde mij met kracht voor de strijd;
U deed hen die tegen mij opstonden, onder mij neerbukken.’
Voor mij klinkt er zoveel liefde van God in door, omdat het mij terugbrengt bij de keren dat Hij al deze dingen voor mij deed, en niet één keer, of twee keer, maar steeds opnieuw, al de jaren dat ik met Hem wandel wanneer dit nodig was.
Het toont mij dat Hij een God van trouw is, onveranderlijk, en eeuwig Dezelfde.
Getuigt dat niet van oneindige liefde?
Ik kan deze woorden dan ook niet lezen zonder dat er binnenin mij iets gebeurt.
‘Hij geeft de vermoeide kracht en Hij vermeerdert de sterkte van wie geen krachten heeft.’ (Jes. 40:29)
Geloof!
Geloof, Mijn kind,
geloof en vertrouw Mij
dwars door alles heen.
Geloof, ook als het donker is
en er geen lichtstraal doordringt
in de situatie waarin je je bevindt.
Geloof, ook als je zo wordt belaagd
dat je nauwelijks uitkomst ziet;
het lijkt of de storm het wint.
Geloof, ook als het langer duurt
en je het gevoel hebt te komen
aan het einde van je krachten.
Geloof, ook als je onderuit gaat
en je niet meer weet hoe op te staan;
er niets anders rest dan wachten.
Geloof, mijn kind,
geloof en vertrouw Mij
Ik help door alles heen.
Geloof, want Ik zal het licht ontsteken
in de duisternis waarin je je nu bevindt,
en je nieuwe hoop, moed en kracht geven.
Geloof, want Ik trek je uit de woeste golven,
die je het zicht op Mij soms zo ontnemen;
Ik heb overwonnen en geef nieuw leven.
Geloof, al duurt het nog zo lang;
Ik vergeet je niet, Ik ben altijd dicht bij je
en onder je zijn Mijn eeuwige Vaderarmen.
Geloof, ook als je valt; vergeet niet
dat Ik er ben om je op te vangen
en te omringen met Mijn erbarmen.
Geloof, Mijn kind,
geloof en vertrouw Mij
dwars door alles heen.
Ik bid dat de Heere ons allen zegent met een sterk geloof en een rotsvast vertrouwen in Zijn liefde en kracht, of daar brengt waar het (opnieuw) gevonden kan worden.
Shalom
en een liefdevolle Groet,
Rita
Lees ook:
👉 'Blindelings Vertrouwen'
en:
