Week 1 - Geef Tijd aan God!

Het voelt altijd een beetje raar als ik Week 1 opschrijf maar we ons nog niet in het nieuwe jaar bevinden; bijna is het zover, maar nog net niet aangebroken.
Maar zo staande aan de vooravond van dit nieuwe jaar heb ik een vraagje.
Heb jij goede voornemens?

Persoonlijk ben ik niet echt van goede voornemens met Oud en Nieuw, maar soms kan het wel goed zijn om een bepaalde datum te stellen voor iets, en de tijd daarnaartoe te gebruiken als voorbereiding op.
Ik heb dit ooit gedaan toen ik wilde stoppen met roken; toen had ik Gode Vrijdag als datum gesteld voor mijzelf om definitief die sigaret te doven en de tijd ernaartoe heb ik gebruikt om me daarop voor te bereiden.
Toch begin ik deze week, zo vlak voor het nieuwe jaar, met een blogje waarvan je met de titel kunt zeggen dat dit weleens het beste goede voornemen voor het nieuwe jaar -voor elk tijdstip in een jaar, voor iemand kan zijn, misschien wel van jou.
Een Goed Voornemen waardoor je zeker gezegend zult worden als je het ten uitvoer gaat brengen.
En zo begin ik aan de vooravond van tweeduizendzesentwintig dit Blog met iets dat we eigenlijk allemaal bovenaan in onze agenda zouden horen te hebben.
Niet omdat het moet, maar omdat het zo belangrijk is, en omdat het nog kan, en nog mag; omdat we het zó nodig hebben.
‘Geef tijd aan God!

Tijd met de Heer aan het begin van iedere dag (een enkele keer uitgezonderd) is voor mij niet meer weg te denken.
In deze dagen dat het zo koud is, zet ik mijn kacheltje vast aan en loop dan eerst naar beneden om mijn koffie te halen.
Genietend van mijn kopje koffie gaan mijn gedachten vaak al naar Hem, of ik schrijf vast de dag, datum, titel en Bijbeltekst in mijn schrift, of ik memoriseer mijn MT.
Een bijna vast ritueel voor iedere dag, waar ik heel dankbaar voor ben en niet meer zonder kan.
Al weet ik nog heel goed dat er ook een tijd was waarin ik dit gewoon maar niet voor elkaar kreeg om in te passen.

‘Voor alles is er een vastgestelde tijd, en er is een tijd voor elk voornemen onder de hemel.’
Prediker 3:1

Murray begint in het Dagboek met de uitspraak dat dit letterlijk waar is: voor alles is een tijd.
Maar hij verbindt daar vervolgens gelijk een vraag aan: ‘Kan het waar zijn zoals zovelen beweren, dat er geen tijd is voor gemeenschap met God?’

We plannen van alles.
Welke dagen en tijden we moeten werken, waar onze kinderen allemaal naar toe moeten of wat we met ze willen doen, afspraken met vrienden, wanneer we willen sporten, leuke dingen doen, vakantie(s) …
Veel agenda’s staan binnen no-time hartstikke vol en het kan gebeuren dat als je een afspraak met iemand wil maken, je een paar weken verder bent voor het kan.

We moeten steeds meer.
We willen ook steeds meer.
En er wordt ook steeds meer van ons verwacht.
Maar ook onze eigen verwachtingen en wensen slepen ons vaak mee in de maalstroom van het leven, om ook nog maar niet te spreken over de dingen waarvan we vinden dat we daar gewoon recht op hebben.
Het brengt mij een beetje terug bij de vraag van Murray: kan het waar zijn dat we door alles wat in de planning staat, er geen tijd meer is om bij en met de Heer te zijn?
Je nieuwe agenda staat hopelijk nog niet zo vol, maar hebben we daarin ook tijd apart gezet voor de Heer?

Mijn gedachten gaan terug in de tijd.
'Hoe dan? Ik ben zó moe! Nog vroeger opstaan is geen optie, ik heb mijn slaap ook nodig om alles vol te houden.'
Nee, ik had zeker geen tijd om Stille Tijd te houden zoals ik dat vandaag de dag doe.
En terugdenkend besef ik dat ik de lat zeer waarschijnlijk veel te hoog legde voor mezelf, en te veel wilde, waardoor het tegenovergestelde gebeurde: niets dus.

‘Ik smeek u,

geef tijd aan God.’

Andrew Murray

Murray zegt in dit hoofdstukje een paar scherpe dingen.
Laat ik je meenemen in een paar van die dingen.
‘U heeft tijd nodig om u te voeden met Gods Woord en hieraan leven te onttrekken voor uw ziel. Door Zijn Woord komen Zijn gedachten en Zijn genade ons hart en ons leven binnen.
…
Als u niet de moeite neemt om God door Zijn Woord tot u te laten spreken, hoe kunt u dan verwachten door de Geest te worden geleid?
…
Geliefd kind van God, het is van weinig nut te spreken over het diepere, overvloediger leven van Christus als ons leven, als we niet dagelijks, vóór alle dingen, de tijd nemen voor gemeenschap met onze Vader in de hemel.’

Inmiddels weet ik, het gaat niet om de hoeveelheid die we lezen, noch over hoelang onze gebeden zijn; het gaat niet om kwantiteit, maar om kwaliteit.
Hoe belangrijk is Gods Woord voor ons?
Zijn we ons bewust van het feit dat de Bijbel eigenlijk Gods Brief is aan ons?
Zijn we ons bewust van het feit, dat als we de Bijbel afwijzen, we in wezen God Zelf afwijzen?
Zijn we ons bewust van de rijkdom die Hij ons gegeven heeft met en in de Bijbel?

Gods Woord is zo rijk aan beloften, en staat vol met bemoedigingen.
Het leert ons hoe te leven tot Zijn eer, wat Hem vreugde geeft, wat Hem verdriet doet.
Het helpt ons om staande te blijven in de stormen van het leven; maar het kan ons ook in het oog van de storm brengen, waar we op krachten kunnen komen voor we de storm weer hebben in te gaan.
Het laat ons zien hoe betrouwbaar Hij is, dat wat Hij zegt en belooft echt gebeurt.
Het laat mij zien dat Hij naast ons staat en gaat, ons nooit alleen laat, en dat er niets is dat in ons leven kan gebeuren waar Hijzelf niet eerst in doorheen gegaan is.
Zijn Woord geeft ons stof tot nadenken, tot gebed, hoop, nieuwe moed en kracht.
Het …
Gods Woord bevat alles wat we nodig hebben in dit leven, als ook om te leven.

‘Voor alles is een vastgestelde tijd, en er is een tijd voor elk voornemen onder de hemel.’
De dag maakt plaats voor de nacht, en de nacht op zijn beurt weer voor de dag.
Het wordt licht, en het wordt weer donker, en …
De winter gaat straks over in de lente, de lente in de zomer, de zomer in de herfst, en de herfst weer in de winter.
De ene dag gaat over in de volgende, de ene maand in de volgende en alles rijgt zich aaneen en zo volgen de jaren elkaar op.
We staan op, doen ons ding en aan het einde van de dag gaan we weer naar bed om vervolgens weer op te staan en …
Matthew Henri zegt na een opsomming van deze dingen het volgende:
'Sommige van die veranderingen zijn zuiver de daad van God, andere hangen meer af van de wil van mensen.’

Andere dingen hangen meer af van mensen …

Hoe laat we opstaan of naar bed gaan bepalen we (meestal) zelf.
Ook hoe we onze dagen en tijd invullen.
Hoe zwaar weegt het om tijd met onze Heer, Die ons heeft gemaakt, daarin op te nemen?

Verlang we werkelijk naar een dieper leven met Hem?
Is het ons verlangen dat Hij dieper en dieper wortelt in ons?
Verlangen we naar meer van Hem, naar meer op Hem lijken?
Willen we Hem echt met een oprecht en onverdeeld hart liefhebben en dienen?
Leven tot Zijn glorie en eer, staande blijven in wat er ook gebeurt?
Zijn als die boom aan het water, altijd vrucht dragend?
Dan is tijd met Hem onontbeerlijk!

Nee, ik ben niet zo van de Goede Voornemens met de jaarwisseling, maar dit is er eentje die ik van harte aanbeveel om te nemen: Geef Tijd aan God!
En weet je, wacht er gewoon niet mee tot het nieuwe jaar, maar begin er nog vandaag mee als je het nog niet deed!

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om samen
met God te zijn.
Neem de tijd, ja, plaats dit
altijd, elke dag, bovenaan.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om je te voeden
met Zijn Woord.
Neem de tijd, en onttrek
het leven daaruit.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, want door Zijn Woord
komen Zijn gedachten en Genade binnen.
Neem de tijd, lees, overdenk,
en neem het in je op.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd en leg het daarna
voor aan Hem in gebed.
Neem de tijd en leer zo
wat Hij wil en belooft.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om zo vóór alles
eerst bij Hem te zijn.
Neem de tijd, zodat Hij Zich
aan jou kan openbaren.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, voor je de wereld
met haar verleidingen ingaat.
Neem de tijd zodat Híj
je hart kan vullen.

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om toch altijd eerst
bij Hem te zijn. 

Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd …

‘Het leven en de liefde en de heiligheid van God

kunnen ons niet toebehoren te midden van

de verstrooiingen en de verleidingen van de wereld,

tenzij wij God de tijd geven Zich aan ons te openbaren

en bezit te nemen van ons hart.’

Andrew Murray

‘Welzalig zijn de oprechten van wandel, die in de wet van de HEERE gaan.
Welzalig wie Zijn getuigenissen in acht nemen, die Hem met heel hun hart zoeken, die ook geen onrecht bedrijven, maar in Zijn wegen gaan.

Ik heb Uw belofte in mijn hart opgeborgen, opdat ik tegen U niet zondig.

Ontsluit mijn ogen en laat mij aanschouwen de wonderen van Uw wet.

Ja, Uw getuigenissen zijn mijn bron van blijdschap, zij zijn mijn raadgevers.

Dit is mij tot troost in mijn ellende: dat Uw belofte mij levend heeft gemaakt.

Uw woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad.

U bent mijn schuilplaats en mijn schild, op Uw woord heb ik gehoopt.

Het opengaan van Uw woorden geeft licht, het schenkt eenvoudigen inzicht.

Ik ben de morgenschemering voor geweest en heb om hulp geroepen; op Uw woord heb ik gehoopt.

Al vanouds weet ik van Uw getuigenissen, ja, U hebt ze voor eeuwig gegrondvest.’

Psalm 119:1-3,11,18,24,50,105,114,130,147,152

Heer, hoe kostbaar is het
om iedere dag,
al is het maar even,
dicht bij U te zijn.
Hoe zouden wij anders
kunnen voortgaan
in het Licht
van Uw aanschijn?

Hoe waardevol is het
om dagelijks uit
Uw Woord te lezen,
Uw stem te horen.
Hoe zou anders
Uw Waarheid
in ons hart
worden geboren?

Hoe kostelijk is het
om elke dag
Uw nabijheid
te genieten.
Maakt het ons
alerter om niet
aan Uw wil
voorbij te schieten.

Heer, hoe rijk zijn wij
om iedere dag
Uw Woord te
kunnen lezen.
Beseffen we nog
welk een Genade
U ons hiermee
hebt bewezen?

Gods rijke zegen voor de komende week, maar in het bijzonder voor het nieuwe jaar dat voor je ligt.
Zoek Jezus veel, zoek Jezus vroeg;

wie Jezus heeft, die heeft genoeg!

Een liefdevolle Groet,

Rita

Week 52 - De God van Vrede ...

- Jehovah Shalom -
De Heere is vrede ...
(Richteren 6:24)

Vrede …
De God van de vrede …
Shalom
Jehovah Shalom …

‘Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust op Zijn schouder. En men noemt Zijn Naam Wonderlijk, Raadsman, Sterke God, Eeuwige Vader, Vredevorst.’
Jesaja 9:5

‘Ik laat jullie vrede na; Mijn vrede geef Ik jullie, zoals de wereld die niet geven kan.'
Johannes 14:27a

- Kerst -

De God van Vrede zond de Vrededorst

om Vrede terug te brengen in het hart van de mens.

Eén mens zondigde en beroofde de gehele mensheid van vrede, van Vrede met God, en daarmee van elke vrede, van elke vorm van vrede.
Geen vrede meer in het hart, noch in zijn leven, noch onderling, en dus zeker ook niet meer op aarde; de vele oorlogen, de onderlinge ruzies, alle moorden en andere afschuwelijke dingen die gebeuren, ze komen allemaal voort uit één ding: de verbroken relatie van de mens met God, zijn Schepper.
Vrede, die echte diepe intense rust en vrede die de mens had door zijn relatie met Zijn Schepper, was voorbij vanaf het moment dat de mens zondigde tegen God, en dát kon hijzelf nooit meer herstellen.

De vrede waar de Bijbel over spreekt, Shalom, is zoveel meer omvattend dan waar wij mensen doorgaans aan denken met het woord vrede.
S h a l o m, - rust, welzijn, voorspoed; maar ook geheel(d), gaaf, vervuld, vol(heid), compleet, onverdeeld, innerlijke rust.
En deze Vrede, deze diepgaande intense Vrede, - Shalom - kon alleen vanuit en door Hemzelf worden hersteld.

En Hij zond Zijn Zoon …

‘En zie, u zult zwanger worden en een Zoon baren en u zult Hem de Naam Jezus geven. 
Hij zal groot zijn en de Zoon van de Allerhoogste genoemd worden, en God, de Heere, zal Hem de troon van Zijn vader David geven, en Hij zal over het huis van Jakob Koning zijn tot in eeuwigheid en aan Zijn Koninkrijk zal geen einde komen.’
…

‘En het geschiedde, toen zij daar waren, dat de dagen vervuld werden dat zij baren zou, en zij baarde haar eerstgeboren Zoon, wikkelde Hem in doeken en legde Hem in de kribbe, omdat er voor hen geen plaats was in de herberg.’
…

‘En de engel zei tegen hen: Wees niet bevreesd, want zie, ik verkondig u grote blijdschap, die voor heel het volk wezen zal, namelijk dat heden voor u geboren is de Zaligmaker, in de stad van David; Hij is Christus, de Heere. En dit zal voor u het teken zijn: u zult het Kindje vinden in doeken gewikkeld en liggend in de kribbe. En plotseling was er bij de engel een menigte van de hemelse legermacht, die God loofde en zei: Eer zij aan God in de hoogste hemelen, en vrede op aarde, in mensen een welbehagen. En het geschiedde, toen de engelen van hen weggegaan waren naar de hemel, dat de herders tegen elkaar zeiden: Laten wij dan naar Bethlehem gaan en dat woord zien dat er geschied is, dat de Heere ons bekendgemaakt heeft. En zij gingen met haast en vonden Maria en Jozef, en het Kindje liggend in de kribbe. Toen zij Het gezien hadden, maakten zij overal het woord bekend dat hun over dit Kind verteld was.’

Lucas 1:31-33; Lucas 2:6,7; Lucas 2:10-17

‘De naam die hij aan God gaf -De God des Vredes,

Die een weg gevonden heeft

voor de vrede en verzoening tussen Zichzelf en zondaars.’

Matthew Henri

‘De Geest van de Heere is op Mij, omdat Hij Mij gezalfd heeft; Hij heeft Mij gezonden om aan armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen wie gebroken van hart zijn, om aan gevangenen vrijlating te prediken en aan blinden het gezichtsvermogen, om verslagenen weg te zenden in vrijheid, om het jaar van het welbehagen van de Heere te prediken. Hij begon tegen hen te zeggen: Heden is deze Schrift in uw oren in vervulling gegaan.’

‘Maar Hij is om onze overtredingen verwond, om onze ongerechtigheden verbrijzeld.
De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem, en door Zijn striemen is er voor ons genezing gekomen.’

‘Het is Volbracht!’

Lucas 4:18,19,21; Jesaja 53:5; Johannes 19:30b

-  From the Manger to the Cross

Zie het Kruis achter de Kribbe.
Zie De Hoop, Die in Bethlehem ontwaakte.
Ontmoet de Vredevorst.
Laat Zijn Vrede in jouw hart worden geboren.

‘Al zouden de bergen wijken en de heuvels wankelen, mijn liefde zal nooit meer van jou wijken en mijn vredesverbond is onwankelbaar – zegt de HEER, die zich over je ontfermt.’
Jesaja 54:10

‘Ik heb dit gezegd opdat jullie vrede vinden bij Mij. Jullie zullen het zwaar te verduren krijgen in de wereld, maar houd moed: Ik heb de wereld overwonnen.’
Johannes 16:33

‘De HEERE zegene u en behoede u!

De HEERE doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig!

De HEERE verheffe Zijn aangezicht over u en geve u Vrede - Shalom!’*

- Amen -

en een Liefdevolle Groet,

Rita

* Numeri 6:24-26

Week 50 - Wat voor christen ben ik, wil ik zijn?

De Volheid van Christus

Deze week was er een indringend hoofdstukje over de Volheid van Christus, over de vele schatten die er in Christus te vinden zijn.
Murray legt iets neer dat mij raakt en stilzet, doet nadenken en reflecteren, en ik denk dat het zo belangrijk is, dat ik vandaag een aantal dingen daarvan, als ook de vragen die erbij in mij opkomen, hier ter overdenking deel.
In de eerste plaats voor mezelf en ten tweede voor eenieder die leest om ook eens te overdenken. 

‘En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond en wij hebben Zijn heerlijkheid gezien, een heerlijkheid als van de Eniggeborene van de Vader, vol van genade en waarheid.
…
En uit Zijn volheid hebben wij allen ontvangen, en wel genade op genade.’
Johannes 1:14,16

‘Want het heeft de Vader behaagd dat in Hem heel de volheid wonen zou, en dat Hij door Hem alle dingen met Zichzelf verzoenen zou, door vrede te maken door het bloed van Zijn kruis, ja door Hem, zowel de dingen die op de aarde zijn als de dingen die in de hemelen zijn.’
Kolossenzen 1:19,20

‘Want in Hem woont heel de volheid van de Godheid lichamelijk.’
Kolossenzen 2:9

Snel tevreden of …?
Murray wijst erop dat sommige christenen Christus ontvangen en tevreden zijn met de vergeving van hun zonden en de hemelse hoop die hen wacht, en dat ze maar weinig afweten van de Volheid, van alle schatten, die er in Christus zijn.
Hij spreekt ook over christenen die niet zomaar tevreden en zijn maar alles opofferen om te kunnen zeggen: ‘Uit Zijn Volheid hebben wij ontvangen zelfs genade op genade.’
En hij neemt me mee naar Paulus, die zegt dat hij alles schade acht omdat de kennis van Christus, zijn Here, dat alles te boven gaat. (Fil. 3:7-11) 

‘Zoals de koopman die goede parels zocht en die,
toen hij de parel van grote waarde gevonden had,
alles verkocht wat hij had om deze te kopen,
zó doet de christen die iets vatten kan van de Volheid van Christus,
die volheid van liefde en vreugde, Zijn heiligheid en gehoorzaamheid,
Zijn volkomen toewijding aan de Vader en aan de mensheid
– die christen geeft alles op,
opdat hij met deze Christus kan worden verenigd.’

Hoe snel ben ik tevreden?
Neem ik genoegen met alleen vergeving van mijn zonden en het vooruitzicht straks bij Hem te zijn, of verlang ik naar meer van Hem, verlang ik naar alle schatten die Hij wil geven?
En: wat heb ik daarvoor over?
In wezen betekent die vraag dus: Hoeveel betekent Jezus voor mij; welke plaats heeft Hij in mij leven; hoeveel houd ik van Hem; hoeveel heb ik over om Hem in heel Zijn volheid te kennen?

‘Maar wat voor mij (Paulus) winst was, dat heb ik om Christus' wil als schade beschouwd. Ja, beslist, ik beschouw ook alles als schade vanwege de voortreffelijkheid van de kennis van Christus Jezus, mijn Heere, om Wie ik dat alles als schade ervaren heb. En ik beschouw het als vuiligheid, opdat ik Christus mag winnen, en in Hem gevonden word, niet met mijn rechtvaardigheid, die uit de wet is, maar die door het geloof in Christus is, namelijk de rechtvaardigheid uit God door middel van het geloof; opdat ik Hem mag kennen, en de kracht van Zijn opstanding en de gemeenschap met Zijn lijden, doordat ik aan Zijn dood gelijkvormig word, om hoe dan ook te komen tot de opstanding van de doden.’
Filippenzen 3-11

Nog even lekker in bed blijven liggen, of eruit komen om tijd door te brengen met Hem?
Een film, computerspel, sporten …, of Bijbelstudie?
Een overvolle agenda en maar overwerken, waardoor je te moe bent voor de zondagsdienst, of balans, zodat je geen samenkomsten hoeft te verzuimen omdat je te moe bent?

Meegaan met de meerderheid, of vasthouden aan wat Hij zegt in Zijn woord?
Compromissen sluiten of vasthouden aan Hem, aan de Waarheid?
Zwichten of standhouden?
Hoe snel ben ik tevreden?

Neem ik genoegen met hapklare brokken, of ben ik bereid te kauwen en te proeven?
Wil ik alleen maar een korte bemoedigende boodschap horen (waar op zich niets mis mee is hoor, op zijn tijd), of mag het een boodschap zijn die mij stilzet om verder over na te denken, om in Zijn Woord op zoek te gaan naar wat dat zegt, wat er nog meer in staat?

Wat voor christen ben ik of wil ik zijn?
Dat is de vraag die in mij opkwam met het lezen van dit hoofdstukje.
Laten we daar, eenieder van ons persoonlijk, eens over nadenken.
Niet te snel een antwoord geven, maar eerst eens de diepte, de impact overdenken van ‘het alles schade achten, als vuilnis te beschouwen, om Hem maar te kennen’. 

Ben ik als de koopman die alles verkocht om die ene parel maar te kunnen bezitten?
Heb ik zo’n honger naar het kennen van Jezus, naar wat Hij wil geven, dat ik mijn sportavond, filmavond, mooie boek, visites, allerlei goede werken of wat dan ook, af en toe eens voorbij laat gaan om mij te verdiepen in Gods Woord en te bidden zodat ik Hem meer en beter leer kennen?
Nee, ik bedoel zeker niet dat we nu alles aan de kant moeten schuiven en alleen met de Bijbel bezig moeten zijn en bidden op elk moment dat we niet hoeven te werken (tenzij God dat persoonlijk van ons vraagt), maar wel dat het goed is om ons leven, hoe we onze tijd besteden, eens onder de loep te nemen.
‘Leer ons zó onze dagen tellen, dat we een wijs hart bekomen.’ (Psalm 90:12)
Ben ik een christen die snel tevreden is, die genoegen neemt met vergeving en straks bij Hem zijn, of ben een christen die met vallen en opstaan meer van Hem zoekt om Hem beter te leren kennen?

Wat voor christen ben ik,
wat voor christen wil ik zijn?
Neem ik genoegen met vergeving,
met de Hoop die mij wacht?
Of verlang ik naar meer van Hem,
Die vol is van Waarheid en Genade?

Hoe snel ben ik tevreden;
vind ik het allemaal wel goed?
Hoeft het niet zo diep te gaan;
vind ik het wel best zoals het is?
Of wil ik de Volheid kennen van
de te ontvangen Genade op Genade?

Wat voor christen ben ik?
Hoe snel ben ik tevreden?
Wat mag het kosten,
wat heb ik ervoor over?
Of acht ik alles dat dit
in de weg staat als schade?

Het is dit keer een blog vol vragen, vragen die bij mij opkomen, vragen die ik mezelf stel (de).
Vragen, die ik tot mijn grote schaamte soms moet beantwoorden met dat ik inderdaad soms gewoon genoegen neem met, moe als ik ben, of verdrietig, of gewoon geen zin heb, of …
De wil is er wel, het verlangen ook, maar soms …
Daarom schrijf ik ook heel bewust ‘met vallen en opstaan’, want de geest is wel gewillig, maar het vlees is zwak.
Toch laat in dit alles mij de gedachte niet los, dat hoe meer ik Hem leer kennen, hoe groter mijn verlangen wordt (zal worden) om Hem nog beter te leren kennen. 

Opnieuw kom nu ook het verhaal ‘De tactiek van de boze’* in mijn gedachten.
Kijkend naar de tijd waarin we leven, wat er op ons afkomt, wat er van ons wordt gevraagd en verlangt; welke dingen er allemaal nu zijn die ons afleiden en ons bij Hem vandaan halen, denk ik dat de boze ruim één-nul op ons voor staat.
Druk, druk, druk …
Het lijkt erop dat we meer Martha’s zijn tegenwoordig dan Maria’s, terwijl de Here Jezus van Maria zegt dat zij het beste deel heeft gekozen.

En het brengt mij tenslotte bij enkele woorden van Murray:

“Laat de Heilige Geest de woorden van onze tekst:
‘En het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond
en wij hebben Zijn heerlijkheid gezien,
een heerlijkheid als van de Eniggeborene van de Vader,
vol van genade en waarheid.
…
En uit Zijn volheid hebben wij allen ontvangen,
 en wel genade op genade.’
in al hun volheid
diep in uw hart graveren.”

- 0 – 0 – 0 –

‘Sta de Heilige Geest toe
deze woorden levend in u te maken.’

Heer, ik wil U kennen!
Ik wil niet snel (meer) tevreden zijn
en minder ontvangen.
Genade op Genade in al haar
volheid proeven en smaken
is mijn diepste verlangen.

‘Om deze reden buig ik mijn knieën voor de Vader van onze Heere Jezus Christus,

naar Wie elk geslacht in de hemelen en op de aarde genoemd wordt,

opdat Hij u geeft, naar de rijkdom van Zijn heerlijkheid,

met kracht gesterkt te worden door Zijn Geest in de innerlijke mens,

opdat Christus door het geloof in uw harten woont

en u in de liefde geworteld en gefundeerd bent,

opdat u ten volle zou kunnen begrijpen,

met alle heiligen,

wat de breedte en lengte en diepte en hoogte is,

en u de liefde van Christus zou kennen,

die de kennis te boven gaat,

opdat u vervuld zou worden tot heel de volheid van God.

Hem nu Die bij machte is te doen ver boven alles wat wij bidden of denken,

overeenkomstig de kracht die in ons werkzaam is,

Hem zij de heerlijkheid in de gemeente,

door Christus Jezus,

in alle geslachten,

tot in alle eeuwigheid.

Amen.’

Efeze 3:14-21

Gods rijke zegen voor de komende week.
Dat de Heilige Geest de woorden in ons hart mag graveren, ja, ze levend maken in ons.

Een liefdevolle groet,
Rita


Ps.
Een prachtige overdenking om hierbij te lezen, is de overdenking van Charles Haddon Spurgeon over de Volheid van Christus, waarin hij uitleg geeft over waaruit die volheid bestaat.
👉 Spurgeon – De Volheid van Christus  

*👉 De tactiek van de boze