Week 38 - Ik zal! Gehoorzaamheid (2)

‘Hoort naar Mijn stem, …     en zal Ik u tot een God zijn, …’
Uit: Jer. 11: 4
(NBG)

De afgelopen weken waren niet de makkelijkste weken.
Het was deze week zelfs alweer een maand geleden dat ik mijn man los moest laten en overgeven in Zijn handen; dat hij het tijdelijke voor het eeuwige inwisselde.
En hoewel de afgelopen weken niet de makkelijkste weken waren, waren daarin wel heel bijzondere momenten en tijden.
Momenten en tijden waarin ik ervaarde dat door het horen naar Zijn stem, Hij voor mij tot een God was.
Het vasthouden -te midden van alles, aan Zijn Woord, bracht rust en vrede, en de kracht om alles aan te kunnen.
En te midden van alle veranderingen en wat er daardoor op mij afkomt, keer ik langzaamaan toch ook af en toe terug naar het Dagboek en de aantekeningen die ik reeds in mijn schrift had geschreven.
Ik laat me meenemen door Murray van Jeremia naar Ezechiël naar de Here Jezus.
Van het moment dat God de wet gaf aan het volk Israël en het feit dat zij de wet niet konden houden, -het oude verbond, naar het nieuwe verbond, van het moeten, en niet kunnen, naar uit Liefde en Hijzelf zal ervoor zorgen (al hou ik in dit blogje deze volgorde niet aan).

Met het opnieuw lezen van het hoofdstukje uit het Dagboek en de aantekeningen, bekruip mij nu -voor het eerst, gevoelens van twijfel of ik het Neem de Tijd-stukje dat ik bij dit hoofdstukje heb geschreven wel moet overnemen en opnemen in dit blogje.
O, het is een heel mooi stukje geworden, hoor, daar ligt het niet aan; ik had zelfs op 27 juli geschreven dat als ik het die dag opnieuw had moeten schrijven, ik het niet zo mooi, helder en duidelijk had kunnen schrijven.
Ik heb het zelfs die dag nog een keer overgeschreven in mijn schrift, omdat het me zo raakte.
Maar nu, nu, na alles wat gebeurd is, twijfel ik en vraag ik me af of ik het nog moet plaatsen.
Met het teruglezen merk ik dat de focus is veranderd, van het nadenken over, jezelf eens stilzetten om dingen af te vragen, naar wat God zegt in Zijn Woord en je daaraan vasthouden.
Niet dat het andere niet belangrijk is, of niet goed om af en toe te doen, maar omdat de tijd die achter mij ligt, mij heeft laten zien wat er gebeurt als je je vasthoudt aan Zijn Woord en vandaaruit leeft.

‘Het Geloofsleven is een leven van Gehoorzaamheid.

Zoals Christus leefde in gehoorzaamheid aan de Vader,

zo hebben ook wij gehoorzaamheid nodig

voor een leven in de Liefde van God.’

Andrew Murray

‘Hoor naar Mijn stem …  en Ik zal u tot een God zijn’
Hoor, luister, gehoorzaam, dan …

‘Wie Mijn geboden heeft en die in acht neemt, die is het die Mij liefheeft, en wie Mij liefheeft, hem zal Mijn Vader liefhebben; en Ik zal hem liefhebben en Mijzelf aan hem openbaren.’
…

‘Jezus antwoordde en zei tegen hem: Als iemand Mij liefheeft, zal hij Mijn woord in acht nemen; en Mijn Vader zal hem liefhebben, en Wij zullen naar hem toe komen en bij hem intrek nemen.’

‘Als u Mijn geboden in acht neemt, zult u in Mijn liefde blijven, zoals Ik de geboden van Mijn Vader in acht genomen heb en in Zijn liefde blijf.’

Jezus’ woorden ‘Als u Mijn geboden in acht neemt’, legt duidelijk ook een stuk verantwoordelijkheid bij ons neer.
Maar wat doen wij daarmee?
Willen we dat wel?
Willen we Hem wel altijd en in alles onvoorwaardelijk gehoorzaam zijn; Zijn geboden in acht nemen?

Ik wil het namelijk niet altijd, dat is mijn eerlijke antwoord, want Hem gehoorzaam zijn betekent doorgaans moeilijke dingen op mijn weg, pijn en verdriet, lijden….
Immers, Hem gehoorzaam zijn betekent sterven aan mezelf, betekent mijzelf verloochenen, dagelijks mijn kruis opnemen en Hem volgen.
Het betekent menigmaal confrontatie tussen Zijn wil en mijn wil; soms in het kleine, soms echter ook in het grote.

‘In de dagen dat Hij op aarde was,

heeft Hij met luid geroep

en onder tranen gebeden

en smeekbeden geofferd aan Hem

Die Hem uit de dood kon verlossen.

En Hij is uit de angst verhoord.

Hoewel Hij de Zoon was,

heeft Hij toch gehoorzaamheid geleerd

uit wat Hij geleden heeft.

En toen Hij volmaakt was geworden,

is Hij voor allen die Hem gehoorzamen,

een oorzaak van eeuwige zaligheid geworden.’

Hebr. 5:7-9

💔✝💖

De lucht was gevuld
met geroep en geween.
Angstkreten klonken
naar boven heen.

Eén, twee, tot drie keer toe,
toen werd alles rustig en stil.
Uit de angst verhoord;
klaar te doen Zijns Vaders wil.

De grond kleurde rood
van het bloed dat Hij vergoot.
Van Gethsémané tot Golgotha
liet Zijn gehoorzaamheid sporen na.

Nu zit Hij, Jezus, Gods Zoon,
aan de rechterhand van Zijns Vaders troon.
Gehoorzaamheid uit Liefde heeft de prijs betaald
en voor ons de Overwinning behaald.

Hoor naar Mijn stem …  en Ik zal u tot een God zijn’
Hoor, luister, gehoorzaam, en dan …

Jezus is ons in alles voorgegaan, dus …
We mogen worstelen.
We mogen bang zijn.
We mogen vragen: Heer, waarom?
Zolang we maar bereid zijn in alles Zijn wil te aanvaarden en gehoorzaam zijn.
Jezus werd uit Zijn angst verhoord, zo zal Hij ook ons verhoren uit onze angsten.
Maar geloven we dat?
Rekenen we ook daarop?

Ik kan niet anders dan terugdenken aan de dagen dat mijn man in het ziekenhuis lag en de woorden ‘Mijn tijden zijn in Uw hand’ elke dag, elk cruciaal moment, in mijn gedachten waren.
Elke keer als we het hadden over wel of niet reanimeren, wel of geen operatie, wel of niet stoppen met elke behandeling, met voeding, vocht, medicijnen; met dat ene nare telefoontje …
Deze woorden waren niet alleen in mijn gedachten, maar ze waren in die dagen de leidraad waaruit ik leefde, ik hield me vast aan deze woorden en niets kon mij daarvan losmaken; wat er ook zou gebeuren, hoe het ook zou gaan, ik geloofde dat het leven van mijn man in Zijn machtige handen was.
Zelfs toen in het UMC werd aangegeven dat ze de punctie niet aandurfden, en ik vervolgens de dag erop belaagd werd met een telefoontje om het toch vooral wel te laten doen, zelfs toen geloofde ik dat mijn God bij machte was mijn man te genezen met of zonder die punctie.
Mijn houvast, met alle pijn en verdriet dat daarbij kwam, lag in dit ene: Onze tijden zijn in Zijn hand.
De woorden gaven mij houvast.
Deze woorden gaven mijn rust en vrede.
Deze woorden gaven mij de kracht en sterkte die ik nodig had.
Já, er waren zeker ook tranen, er was zeker ook pijn en verdriet, maar die paar woorden, later samen met de woorden uit Psalm 73 (vers 26 – ‘Bezwijkt mijn lichaam en mijn hart, dan is God de rots van mijn hart en voor eeuwig mijn deel.’) stonden boven ons leven, en ik ervoer daarin dat God mijn Hulp en mijn kracht was, mijn Trooster in dit verdriet.
En het is deze herinnering waardoor ik geen ‘Neem de tijd-stukje’ plaats, maar toegeef aan het gevoel te moeten wijzen op wat er in Jeremia en Ezechiël.

Hoor naar Mijn stem …  en Ik zal u tot een God zijn’
Hoor, luister, gehoorzaam, en dan …

Ach, als het van ons afhangt om gehoorzaam te zijn, dan gaan we net als het volk Israël in het Oude Testament gigantisch de mist in, keer op keer.
En ook nu schreeuwt het in mij: ik kan dit niet, ik kan onmogelijk altijd en steeds weer gehoorzaam zijn.
Maar weet je, Gods woord zegt ons iets geheel anders!

‘Maar dít is het verbond, dat Ik met het huis van Israël sluiten zal na deze dagen, luidt het woord des Heren: Ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven, Ik zal hun tot een God zijn en zij zullen Mij tot een volk zijn.’
Jer. 31:33

…, ‘ja, Ik zal een eeuwig verbond met hen sluiten, dat Ik Mij niet van achter hen afwenden zal en dat Ik hun wèl zal doen, en mijn vrees zal Ik in hun hart leggen, zodat zij niet van Mij afwijken;’…
Jer. 32:40

‘Mijn Geest zal Ik in uw binnenste geven en maken, dat gij naar mijn inzettingen wandelt en naarstig mijn verordeningen onderhoudt.’
Ezechiël 36:27

IK ZAL!
Ik zal dat doen in jullie waardoor dit mogelijk is!
‘Ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven’
‘Ik zal mijn vrees zal Ik in hun hart leggen, zodat zij niet van Mij afwijken’
‘Ik zal maken, dat gij naar mijn inzettingen wandelt en naarstig mijn verordeningen onderhoudt.’

Ik zal een eeuwig verbond met hen sluiten, Ik zal Mijn Geest in hun binnenste geven.’
IK ZAL!

‘Die gelooft kan vast vertrouwen
dat Christus ons in staat zal stellen
zulk een leven van liefde
en gehoorzaamheid
te leven.’

Andrew Murray

Vast vertrouwen is geen gevoel, maar een keuze.
Vast vertrouwen is ervoor kiezen om je vast te houden aan wat Hij zegt in Zijn Woord.
Vast vertrouwen is volharden in dit vasthouden ook als de wereld om je heen je belaagt.
Vast vertrouwen is Hem en Zijn Woord geloven en liefhebben boven alles.
Hij zal het in ons doen!
Hij zal ons tot een God zijn!

Mijn kind, Ik heb beloofd,
en Ik heb het gedaan.
Mijn Geest heb Ik jou gegeven,
zodat je in gehoorzaamheid aan Mij
je weg op aarde kunt gaan.
Mijn kind, Ik heb gegeven,
maar neem jij ook aan?

Mag de Heere ons in Zijn Genade rijkelijk zegenen met de Heilige Geest om in vast vertrouwen gehoorzaam Zijn de weg te gaan die Hij ons heeft bereid.
Laten we toch aannemen dat wat Hij ons in Genade en Liefde heeft gegeven.

Een liefdevolle groet,
Rita

Ps. Het is niet mijn verdienste maar Zijn Genade die mij in staat stelde om zo aan Zijn Woord vast te kunnen houden; het is Zijn liefde die mij wil leren om dit te blijven doen.