Posts tonen met het label vasthouden. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vasthouden. Alle posts tonen

zondag 13 september 2026

Week 38 - Ik zal!
Gehoorzaamheid (2)

‘Hoort naar Mijn stem, …     en zal Ik u tot een God zijn, …’
Uit: Jer. 11: 4
(NBG)

De afgelopen weken waren niet de makkelijkste weken.
Het was deze week zelfs alweer een maand geleden dat ik mijn man los moest laten en overgeven in Zijn handen; dat hij het tijdelijke voor het eeuwige inwisselde.
En hoewel de afgelopen weken niet de makkelijkste weken waren, waren daarin wel heel bijzondere momenten en tijden.
Momenten en tijden waarin ik ervaarde dat door het horen naar Zijn stem, Hij voor mij tot een God was.
Het vasthouden -te midden van alles, aan Zijn Woord, bracht rust en vrede, en de kracht om alles aan te kunnen.
En te midden van alle veranderingen en wat er daardoor op mij afkomt, keer ik langzaamaan toch ook af en toe terug naar het Dagboek en de aantekeningen die ik reeds in mijn schrift had geschreven.
Ik laat me meenemen door Murray van Jeremia naar Ezechiël naar de Here Jezus.
Van het moment dat God de wet gaf aan het volk Israël en het feit dat zij de wet niet konden houden, -het oude verbond, naar het nieuwe verbond, van het moeten, en niet kunnen, naar uit Liefde en Hijzelf zal ervoor zorgen (al hou ik in dit blogje deze volgorde niet aan).

Met het opnieuw lezen van het hoofdstukje uit het Dagboek en de aantekeningen, bekruip mij nu -voor het eerst, gevoelens van twijfel of ik het Neem de Tijd-stukje dat ik bij dit hoofdstukje heb geschreven wel moet overnemen en opnemen in dit blogje.
O, het is een heel mooi stukje geworden, hoor, daar ligt het niet aan; ik had zelfs op 27 juli geschreven dat als ik het die dag opnieuw had moeten schrijven, ik het niet zo mooi, helder en duidelijk had kunnen schrijven.
Ik heb het zelfs die dag nog een keer overgeschreven in mijn schrift, omdat het me zo raakte.
Maar nu, nu, na alles wat gebeurd is, twijfel ik en vraag ik me af of ik het nog moet plaatsen.
Met het teruglezen merk ik dat de focus is veranderd, van het nadenken over, jezelf eens stilzetten om dingen af te vragen, naar wat God zegt in Zijn Woord en je daaraan vasthouden.
Niet dat het andere niet belangrijk is, of niet goed om af en toe te doen, maar omdat de tijd die achter mij ligt, mij heeft laten zien wat er gebeurt als je je vasthoudt aan Zijn Woord en vandaaruit leeft.

‘Het Geloofsleven is een leven van Gehoorzaamheid.
Zoals Christus leefde in gehoorzaamheid aan de Vader,
zo hebben ook wij gehoorzaamheid nodig
voor een leven in de Liefde van God.’

Andrew Murray

‘Hoor naar Mijn stem …  en Ik zal u tot een God zijn’
Hoor, luister, gehoorzaam, dan …

‘Wie Mijn geboden heeft en die in acht neemt, die is het die Mij liefheeft, en wie Mij liefheeft, hem zal Mijn Vader liefhebben; en Ik zal hem liefhebben en Mijzelf aan hem openbaren.’
…

‘Jezus antwoordde en zei tegen hem: Als iemand Mij liefheeft, zal hij Mijn woord in acht nemen; en Mijn Vader zal hem liefhebben, en Wij zullen naar hem toe komen en bij hem intrek nemen.’

‘Als u Mijn geboden in acht neemt, zult u in Mijn liefde blijven, zoals Ik de geboden van Mijn Vader in acht genomen heb en in Zijn liefde blijf.’

Jezus’ woorden ‘Als u Mijn geboden in acht neemt’, legt duidelijk ook een stuk verantwoordelijkheid bij ons neer.
Maar wat doen wij daarmee?
Willen we dat wel?
Willen we Hem wel altijd en in alles onvoorwaardelijk gehoorzaam zijn; Zijn geboden in acht nemen?

Ik wil het namelijk niet altijd, dat is mijn eerlijke antwoord, want Hem gehoorzaam zijn betekent doorgaans moeilijke dingen op mijn weg, pijn en verdriet, lijden….
Immers, Hem gehoorzaam zijn betekent sterven aan mezelf, betekent mijzelf verloochenen, dagelijks mijn kruis opnemen en Hem volgen.
Het betekent menigmaal confrontatie tussen Zijn wil en mijn wil; soms in het kleine, soms echter ook in het grote.

‘In de dagen dat Hij op aarde was,
heeft Hij met luid geroep
en onder tranen gebeden
en smeekbeden geofferd aan Hem
Die Hem uit de dood kon verlossen.
En Hij is uit de angst verhoord.
Hoewel Hij de Zoon was,
heeft Hij toch gehoorzaamheid geleerd
uit wat Hij geleden heeft.
En toen Hij volmaakt was geworden,
is Hij voor allen die Hem gehoorzamen,
een oorzaak van eeuwige zaligheid geworden.’

Hebr. 5:7-9

💔✝💖

De lucht was gevuld
met geroep en geween.
Angstkreten klonken
naar boven heen.

Eén, twee, tot drie keer toe,
toen werd alles rustig en stil.
Uit de angst verhoord;
klaar te doen Zijns Vaders wil.

De grond kleurde rood
van het bloed dat Hij vergoot.
Van Gethsémané tot Golgotha
liet Zijn gehoorzaamheid sporen na.

Nu zit Hij, Jezus, Gods Zoon,
aan de rechterhand van Zijns Vaders troon.
Gehoorzaamheid uit Liefde heeft de prijs betaald
en voor ons de Overwinning behaald.

Hoor naar Mijn stem …  en Ik zal u tot een God zijn’
Hoor, luister, gehoorzaam, en dan …

Jezus is ons in alles voorgegaan, dus …
We mogen worstelen.
We mogen bang zijn.
We mogen vragen: Heer, waarom?
Zolang we maar bereid zijn in alles Zijn wil te aanvaarden en gehoorzaam zijn.
Jezus werd uit Zijn angst verhoord, zo zal Hij ook ons verhoren uit onze angsten.
Maar geloven we dat?
Rekenen we ook daarop?

Ik kan niet anders dan terugdenken aan de dagen dat mijn man in het ziekenhuis lag en de woorden ‘Mijn tijden zijn in Uw hand’ elke dag, elk cruciaal moment, in mijn gedachten waren.
Elke keer als we het hadden over wel of niet reanimeren, wel of geen operatie, wel of niet stoppen met elke behandeling, met voeding, vocht, medicijnen; met dat ene nare telefoontje …
Deze woorden waren niet alleen in mijn gedachten, maar ze waren in die dagen de leidraad waaruit ik leefde, ik hield me vast aan deze woorden en niets kon mij daarvan losmaken; wat er ook zou gebeuren, hoe het ook zou gaan, ik geloofde dat het leven van mijn man in Zijn machtige handen was.
Zelfs toen in het UMC werd aangegeven dat ze de punctie niet aandurfden, en ik vervolgens de dag erop belaagd werd met een telefoontje om het toch vooral wel te laten doen, zelfs toen geloofde ik dat mijn God bij machte was mijn man te genezen met of zonder die punctie.
Mijn houvast, met alle pijn en verdriet dat daarbij kwam, lag in dit ene: Onze tijden zijn in Zijn hand.
De woorden gaven mij houvast.
Deze woorden gaven mijn rust en vrede.
Deze woorden gaven mij de kracht en sterkte die ik nodig had.
Já, er waren zeker ook tranen, er was zeker ook pijn en verdriet, maar die paar woorden, later samen met de woorden uit Psalm 73 (vers 26 – ‘Bezwijkt mijn lichaam en mijn hart, dan is God de rots van mijn hart en voor eeuwig mijn deel.’) stonden boven ons leven, en ik ervoer daarin dat God mijn Hulp en mijn kracht was, mijn Trooster in dit verdriet.
En het is deze herinnering waardoor ik geen ‘Neem de tijd-stukje’ plaats, maar toegeef aan het gevoel te moeten wijzen op wat er in Jeremia en Ezechiël.

Hoor naar Mijn stem …  en Ik zal u tot een God zijn’
Hoor, luister, gehoorzaam, en dan …

Ach, als het van ons afhangt om gehoorzaam te zijn, dan gaan we net als het volk Israël in het Oude Testament gigantisch de mist in, keer op keer.
En ook nu schreeuwt het in mij: ik kan dit niet, ik kan onmogelijk altijd en steeds weer gehoorzaam zijn.
Maar weet je, Gods woord zegt ons iets geheel anders!

‘Maar dít is het verbond, dat Ik met het huis van Israël sluiten zal na deze dagen, luidt het woord des Heren: Ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven, Ik zal hun tot een God zijn en zij zullen Mij tot een volk zijn.’
Jer. 31:33

…, ‘ja, Ik zal een eeuwig verbond met hen sluiten, dat Ik Mij niet van achter hen afwenden zal en dat Ik hun wèl zal doen, en mijn vrees zal Ik in hun hart leggen, zodat zij niet van Mij afwijken;’…
Jer. 32:40

‘Mijn Geest zal Ik in uw binnenste geven en maken, dat gij naar mijn inzettingen wandelt en naarstig mijn verordeningen onderhoudt.’
Ezechiël 36:27

IK ZAL!
Ik zal
dat doen in jullie waardoor dit mogelijk is!
‘Ik zal mijn wet in hun binnenste leggen en die in hun hart schrijven’
‘Ik zal mijn vrees zal Ik in hun hart leggen, zodat zij niet van Mij afwijken’
‘Ik zal maken, dat gij naar mijn inzettingen wandelt en naarstig mijn verordeningen onderhoudt.’

Ik zal een eeuwig verbond met hen sluiten, Ik zal Mijn Geest in hun binnenste geven.’
IK ZAL!


‘Die gelooft kan vast vertrouwen
dat Christus ons in staat zal stellen
zulk een leven van liefde
en gehoorzaamheid
te leven.’

Andrew Murray

Vast vertrouwen is geen gevoel, maar een keuze.
Vast vertrouwen is ervoor kiezen om je vast te houden aan wat Hij zegt in Zijn Woord.
Vast vertrouwen is volharden in dit vasthouden ook als de wereld om je heen je belaagt.
Vast vertrouwen is Hem en Zijn Woord geloven en liefhebben boven alles.
Hij zal het in ons doen!
Hij zal ons tot een God zijn!


Mijn kind, Ik heb beloofd,
en Ik heb het gedaan.
Mijn Geest heb Ik jou gegeven,
zodat je in gehoorzaamheid aan Mij
je weg op aarde kunt gaan.
Mijn kind, Ik heb gegeven,
maar neem jij ook aan?


Mag de Heere ons in Zijn Genade rijkelijk zegenen met de Heilige Geest om in vast vertrouwen gehoorzaam Zijn de weg te gaan die Hij ons heeft bereid.
Laten we toch aannemen dat wat Hij ons in Genade en Liefde heeft gegeven.

Een liefdevolle groet,
Rita


Ps. Het is niet mijn verdienste maar Zijn Genade die mij in staat stelde om zo aan Zijn Woord vast te kunnen houden; het is Zijn liefde die mij wil leren om dit te blijven doen.

zondag 30 augustus 2026

Week 36 - Gehoorzaamheid ... (1)

'En zodra Jezus het woord gehoord had dat er gesproken werd, zei Hij tegen het hoofd van de synagoge: Wees niet bevreesd, geloof alleen.’

Markus 5:36

Dit was de Bijbeltekst van het vorige blogje, maar ik had daarbij nooit gedacht aan wat er vervolgens gebeurde.
Het was op 26 juli dat ik het blogje ‘Geloof’ plaatste en de volgende woorden een heel andere dimensie kregen.

‘Wees niet bevreesd, geloof alleen.’
Geloof en vertrouw!

Geloof, Mijn kind,
geloof en vertrouw Mij
dwars door alles heen.

Geloof, Mijn kind,
geloof en vertrouw Mij
Ik help door alles heen.

Geloof, Mijn kind,
geloof en vertrouw Mij
dwars door alles heen.

Geloof en vertrouw!
‘Wees niet bevreesd, geloof alleen’


Het was 27 juli dat onze rollercoaster* begon, en 10 augustus toen het voorbij was, en de volgende eigenlijk ook weer begint, want de afwikkeling van alles …
Het was 27 juli dat er iets niet helemaal goed was, en slechts twee weken later dat ik je los moest laten en ‘teruggeven’ in de handen van de Heer.

‘Wees niet bevreesd, geloof alleen’
Geloof en vertrouw!

Gistermorgen nam ik mijn Stille-Tijdschrift bij het Dagboek van Murray er weer eens bij.
In de weken die achter mij liggen, heb ik mijn Stille Tijd grotendeels gehouden met Leesplannen van You Version, maar gister en vanmorgen nam ik weer eens het Schrift erbij dat ik bij het Dagboek van Murray gebruik.
Ik lees het een en ander terug, en bekijk eens waar ik gebleven was; ik ben echt even bijna alles kwijt.
Maar met het lezen begint er weer iets te dagen, alleen … er is zo heel, heel veel veranderd sinds ik de laatste dingen in mijn schrijft schreef.

Ik zie dat ik inmiddels doorgegaan was naar een ander hoofdstukje, over ‘Gehoorzaamheid’.
Ach, geloof en gehoorzaamheid zijn onlosmakend met elkaar verbonden, dus zo groot is die overgang niet.
Ik lees het een en ander in mijn schrijft.
De Bijbeltekst, het Neem de Tijd-stukje, wat citaten uit het Dagboek en erbij horende Bijbelteksten, en dan ook mijn gedachten en … een gedicht dat ik schijnbaar in die week (31) heb geschreven.
Laat ik je meenemen.

Uit mijn Stille-Tijdschrift:
Jezus’ woorden: ‘Als u Mijn geboden in acht neemt’, legt ook een stukje verantwoordelijkheid bij ons.
God wil het doen in ons
(kom ik in het volgende blog op terug); Hij heeft van Zijn kant af alles gedaan om dit mogelijk te maken; aan ons -bij ons- ligt nu het laatste: willen wij, zijn wij bereid om – zijn wij gehoorzaam?

Ik weet niet hoe het bij een ander is, maar ik wil dit niet altijd, dat is het enige eerlijke antwoord dat ik kan geven.
Want Hem gehoorzaam willen zijn, Hem gehoorzaam zijn, betekent doorgaans moeilijke dingen op mijn weg, verdriet, pijn, … oftewel: lijden.
Lijden, omdat Hem gehoorzaam zijn betekent sterven aan mijzelf, mijzelf verloochenen, mijn kruis opnemen.
Het betekent confrontatie tussen Zijn wil en mijn wil; soms in het kleine, soms echter ook in het grote.

Blijven geloven, blijven vertrouwen,
onze weg gaan aan Zijn hand;
ook als er dingen gebeuren
waar je niets, maar ook niets van begrijpt.

Vast blijven houden aan Zijn woord,
aan alles wat Hij zegt en belooft;
ook als alles wat gebeurt,
wrikt en wringt, je leven samenknijpt.

Je hoofd buigen: Uw wil, o Heer,
ja, doe Uw wil in mij;
met vallen en opstaan die weg gaan,
terwijl je je steeds aan Hem vastgrijpt.

Als ik dit gedicht schrijf, en met name de woorden ‘je leven samenknijpt’, dan is dit ook precies wat in ons eigen leven op dit moment gebeurt.
We hebben al een heftige tijd achter de rug en leken in een iets rustiger vaarwater te komen, doordat onderzoeken waren afgerond, revalidatie liep en we de tijd begonnen te vinden om te leren omgaan met alles dat is gebeurd.
Maar hoe anders is nu de realiteit.
Opnieuw wordt ons leven, en met name dat van mijn man, letterlijk samengeknepen als hij deze week ineens zijn rechterhand niet meer kan gebruiken; zijn vingers willoos naar beneden hangen als hij zijn hand optilt.
Opnieuw een halve dag in het ziekenhuis, opnieuw allerlei onderzoeken.
Nieuwe confrontatie, nog beperkter, nog …

Blijven geloven, blijven vertrouwen, ook als …

Wat is het makkelijk om te zeggen ‘Uw wil geschiede’ als alles rustig is, en goed gaat, maar welk een worsteling komt er soms bij kijken als je steeds meer wordt ontnomen.
'Wat de toekomst brengen moge, mij geleid des Heren hand.’
Wat is dit makkelijk om te zingen als je fier rechtop kunt staan en alles kunt doen wat je wilt, je gezond van lijf en leden bent, iedere maand je loon hebt door een goede baan enz.
Maar welk een worsteling komt erbij kijken als je lichaam je meer en meer in de steek laat, je je bedrijf niet eens meer zelf kunt afsluiten, je afhankelijker wordt van anderen, er geen loon meer binnenkomt.


Wat werd ons leven, dat van jou, maar daarmee ook dat van mij, samengeknepen.
Vrijdag 31 juli werd je opgenomen in het ziekenhuis met vermoedelijk een infarctje, en zondagavond 2 augustus was de eerste keer dat het leek alsof je het niet zou halen; woensdagavond 5 augustus de tweede keer, en maandagavond 10 augustus moest ik je echt aan Hem teruggeven.
Geen infarctje, maar een bacterie had genadeloos toegeslagen, en jij, jij had geen weerstand meer.
Twee weken met soms angstaanjagende momenten, confrontaties, de meest moeilijke beslissingen die een mens maar kan nemen.
Twee weken tussen hoop en vrees.

Vast blijven houden aan Zijn woord,
aan alles wat Hij zegt en belooft;
ook als alles wat gebeurt,
wrikt en wringt, je leven samenknijpt.

Het waren echter ook twee weken vol geloof en vertrouwen.
Twee weken waarin de Heer Zijn beschermende vleugels om ons heen legde, en onder ons was met Zijn eeuwige armen.
Twee weken waarin Zijn Woord kwam en standhield: Mijn tijden zijn in Zijn hand!
Een rotsvaste zekerheid die rust en vrede gaf te midden van de soms zo ontzettend moeilijke dingen.
Ja, geloof en gehoorzaamheid en tranen gaan samen, gaan hand in hand.
Er kan pijn en verdriet zijn, worstelingen voor de juiste keuzes, heen en weer geslingerd worden tussen hoop en vrees, en toch vaststaan, geloven en vertrouwen.
Er kunnen aanvallen van buitenaf komen om alles wat je hebt te roven of te ondermijnen, maar als Hij Zijn woord geeft en je je daaraan vasthoudt met alles wat in je is, die waarheid als een anker voor je hart vasthoudt, en laat klinken dwars door alles heen, dan is daar geloof en vertrouwen met en door alle tranen heen. 

‘Al bezwijkt mijn lichaam en mijn hart,
dan is God de Rots van mijn hart
en voor eeuwig mijn deel!’
Psalm 73:26

‘Mijn tijden zijn in Uw hand!’
Psalm 31:16a

En daarom kon -en kan, ik dagelijks zingen: ‘Wat de toekomst brengen moge, mij geleid des Heren hand!’


  Wat de toekomst brengen moge - Sefa


Opgetild worden,
gedragen,
met liefde omgeven.

Uw wil geschiede,
overgave,
het brengt Leven.

Ik bid dat de Heer mij al deze dingen steeds weer in herinnering brengt, zodat mijn geloof zich mag ontwikkelen tot een steeds standvastiger en rotsvast geloof, tot vertrouwen in elke omstandigheid, en het mij zal helpen om Hem gehoorzaam te zijn, elke dag en in alles.
En mocht jij dit ook willen, nodig hebben, dan is het ook mijn 🙏 gebed voor jou.

💖🌺💖

Gods rijke zegen van moed en kracht, van troost of wat je maar nodig hebt, toe gebeden.
een liefdevolle groet,
Rita