Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd om de grootheid
van God te overdenken.
Neem de tijd, tot je onder de indruk komt
van Zijn majesteit en Zijn heerlijkheid.
Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, neem geen genoegen
met oppervlakkige kennis van.
Neem de tijd; graaf, spit, onderzoek
welk een groot en machtig God Hij is.
Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd, tot je tot de erkentenis komt
dat voor Hem niets te wonderlijk is.
Neem de tijd, tot je niets anders kunt dan
vol aanbidding voor Hem buigen.
Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd en aanbid Hem
met alles wat in je is.
Neem de tijd, o mijn ziel,
neem de tijd …
Neem de tijd …
Soms kun je zo overweldigd worden door wat je leest, door de ‘opdrachten’ die doorklinken in wat geschreven wordt, -ook in mijn ‘Neem-de-Tijd-stukjes’, dat het je bijna, of misschien wel helemaal de moed ontneemt om ook maar te beginnen.
Ik heb dit zelf menigmaal gehad in de eerste keren dat ik dit Dagboek van Murray las.
Maar gaandeweg leer ik er mee omgaan, leer ik om me niet te laten leiden door de druk die er met regelmaat in doorklinkt, maar om me door de Heer te laten leiden; wat wilt U mij nu, vandaag laten zien, mij leren …
En zo gebeurde het dat ik soms heel erg anders uitkwam dan waar Murray de nadruk op legde, en eigenlijk is dat dit keer ook een beetje het geval.
In het hoofdstukje over Gods Grootheid noemt hij meerdere Bijbelteksten waaruit de grootheid van God blijkt, en dringt erop aan om dit net zo lang te overdenken tot we ‘enig begrip hebben van welk een glorieus Wezen God is’; ‘tot ze ons hart beheersen’, en totdat we ‘in sprakeloze aanbidding voor God buigen’.
Hoezo de lat wordt erg hoog gelegd …
Anderzijds moeten we ook de moed niet opgeven; en zeker niet omdat Gods Woord het volgende zegt: ‘Zijn grootheid is niet te doorgronden’; ‘Hij doet grote dingen, die niemand kan doorgronden; wonderen, die niet te tellen zijn’. (Ps. 145:3b; Job 5:9)
Misschien is de kunst wel om Zijn grootheid te zien in wat Hij op dit moment in ons leven doet, of in het Woord dat Hij ons die dag geeft.
Misschien is het de ene keer goed om te spitten en door te gaan tot …, en is een enkel Bijbelvers een andere keer meer dan genoeg om Zijn grootheid te zien en hem daarvoor te danken en te aanbidden.
Momenteel kan ik heel snel overweldigd worden door wat op mij afkomt.
Mijn hoofd is nog te vol van allerlei dingen, en de zorg om mijn oude, zieke hondje werkt ook zeker niet mee.
Als ik het hoofdstukje lees dan zie ik de schoonheid ervan, maar door de hoeveelheid heb ik niet het vermogen om er mee aan de slag te gaan zoals ik dat gewend ben om te doen, en dus pak ik het Stille Tijd-schrift van 2023 erbij om eens te lezen wat ik er toen over schreef en wat ik lees, vind ik zo mooi en bijzonder, dat ik het schrijven gebruik voor dit blogje over Gods Grootheid.
‘Want U bent groot en doet wonderen, U bent God, U alleen.’
Psalm 86:10
De Grootheid van God in een Gebed om Hulp (-NBG)
(N.a.v. mijn Stille Tijds-schrift - Zaterdag, 18 maart 2023)
Wat mij zo opvalt, raakt en aanspreekt, is dat de tekst van vandaag komt uit een Psalm waarboven staat ‘Gebed om Hulp’.
Als ik de hele Psalm lees, dan zie ik dat David in grote nood verkeert en Gods aangezicht zoekt om hulp te ontvangen,
‘Neig Uw oor, o Here, antwoord mij, want ik ben ellendig en arm; behoed mijn ziel, want ik ben godvrezend; Gij mijn God verlos Uw knecht die op U vertrouwt.’
‘Wees mij genadig, o Here, want tot U roep ik de ganse dag.’
‘O Here, neem mijn gebed ter ore, sla acht op mijn smekingen.’
‘Ten dage mijner benauwdheid roep ik U aan, want Gij antwoord mij.’
‘O God, overmoedigen maken zich tegen mij op, een bende van geweldenaars staat mij naar het leven, …’
'Wend U tot mij, en wees mij genadig, verleen Uw knecht Uw sterkte, verlos de zoon van Uw dienstmaagd.’
In welke omstandigheden hij precies verkeert weet ik niet, maar dat hij het heel erg moeilijk heeft, is duidelijk, en hij keert zich tot God voor hulp, voor kracht, voor nieuwe vreugde in zijn ziel.
En dat is wat mij zo raakt in deze Psalm, dat David, in zijn nood, niet uit het oog verliest Wie God is, en wat hij kan, mag, durft te verwachten van Hem.
Hij pleit op alles waarvan hij weet dat God het bezit op hem te helpen, en somt het ook allemaal op en vermengt zo zijn gebed om hulp met Gods eigenschappen.
‘Verheug de ziel van Uw knecht …’ (vs. 4)
Zijn ziel is duidelijk bedroeft, trekt hem misschien wel naar beneden richting depressie, dus hij ziet op naar Hem, van Wie hij weet dat Hij zijn ziel weer nieuwe vreugde en blijdschap kan geven.
‘Want Gij, o Here, zijt goed en gaarne vergevend, rijk in goedertierenheid voor …’ (vs. 5)
David weet dat God goed is (Ps. 34:9), hij leeft al zo lang met God dat hij gezien en geproefd heeft van Zijn goedheid.
Maar hij heeft ook al het nodige verkeerd gedaan, de nodige zonden begaan, en toen Gods vergevende kant leren kennen.
En in al deze dingen heeft hij gezien hoe rijk God is aan goedertierenheid.
‘…, want Gij antwoordt mij.’ (vs. 7b)
David bidt, roept, smeekt tot God; niet in onzekere hoop dat Hij misschien genegen is om te antwoorden, maar in de verwachting, in het zeker weten dát Hij antwoorden zal.
Hij bidt niet in het luchtledige, maar rechtstreeks tot Hem van Wie hij weet dat Hij hoort.
‘Maar Gij, Here, zijt een barmhartig en genadig God, lankmoedig en rijk aan goedertierenheid en trouw.’ (vs. 15)
Te midden van het gevaar waarin hij duidelijk verkeert (vs.14), verliest David niet uit het oog Wie God is!
Maar Gij, Here, zijt!
En hij somt op: barmhartig, genadig, lankmoedig, rijk aan goedertierenheid en trouw.
‘…, verleen Uw knecht Uw sterkte, verlos …’ (16b)
David weet duidelijk ook van Wie zijn kracht en sterkte is, en bij Wie hij moet zijn als het hem daaraan ontbreekt.
Daarnaast gelooft, en weet hij ook door ervaring, dat God de Enige is Die kan verlossen.
‘Doe aan mij een teken ten goede …’ (vs. 17a)
En als laatste vraagt hij God of Hij hem in dit alles ter wille wil zijn en hem zo helpt en troost -een teken ten goede- dat zijn tegenstanders dit zullen zien en daardoor beschaamd zullen worden.
Een teken ten goede, verhoring van zijn gebed, opdat Gods glorie en eer wordt gezien en hen die niet geloven beschaamd doen staan.
Tussen al deze dingen door, de smeekbeden en het pleiten en benoemen van Gods eigenschappen, klinkt Davids belijdende getuigenis dat er niemand aan God gelijk is, noch aan alles wat Hij doet en gedaan heeft en dat alles en iedereen eens voor Hem zal buigen en Hem eren, omdat God, en God alleen, de Allerhoogste en de Almachtige is.
En zo staat Gods Grootheid centraal, meer nog, voert het de boventoon in een Gebed om Hulp.
Dan klinkt Davids volle overgave door in zijn vraag aan God om hem toch zijn weg bekend te maken, hem te leiden op zijn wegen zodat hij dat zal doen wat naar Gods wil is.
En hij vraagt daarbij ook of God zijn hart één wil maken, - een onverdeeld hart wil geven, een hart dat alleen gericht is op God, op een leven in volkomen gehoorzaamheid aan Hem en tot Zijn eer.
Welk een besef heeft David van zijn eigen zwakte, zijn eigen tekortschieten en kracht om te volharden.
‘Leer mij, Here, Uw weg, opdat ik in Uw waarheid wandele; verenig mijn hart om Uw Naam te vrezen.’ (vs. 11)
Zo gericht zijn op de Heer, om Zijn weg te gaan, te willen leren; Zijn wil te ontdekken en te doen; het eigen hart kennend en te vragen om het juist te maken …
Geef ook mij, Heere, een onverdeeld hart!
Vervolgens kan hij niet anders dan God loven en prijzen -met alles wat in hem is, om Wie Hij is, en om alles wat Hij heeft gedaan.
‘Ik zal U loven, Here, mijn God, met mijn ganse hart, en Uw Naam eren voor altoos; want Uw goedertierenheid is groot jegens mij, Gij toch hebt mijn ziel gered uit het zeer diepe dodenrijk.’ (vs. 12,13)
Welk een besef heeft David van Gods grootheid!
Welk een voorbeeld geeft God ons met deze Psalm van David hoe belangrijk het is om in onze gebeden niet alleen onze noden te benoemen, maar ook (misschien wel vooral) Zijn eigenschappen, Wie Hij is, wat Hij eerder heeft gedaan en wat Hij beloofd heeft nog te zullen doen, daartussen te weven.
Dan zullen niet onze noden meer de boventoon voeren, maar Zijn grootheid, Zijn heerlijkheid, Zijn Almacht en majesteit.
Alleen op die manier zullen we nooit overmeesterd worden door-, en wegzinken in wat ons zo bezighoudt of belaagt.
Ach, eigenlijk weten we dit waarschijnlijk ook wel, maar wat kan het op de achtergrond raken als we worden beziggehouden en belaagd door moeiten en zorgen.
Opnieuw wordt hiermee zichtbaar hoe ongelooflijk belangrijk het is om Gods Woord iedere dag te lezen, te leren kennen, en eigen te maken.
Om Stille Tijd te houden.
Om onze dagen met Hem te beginnen.
‘Verzadig mij in de morgen …’
'Doe mij in de morgen horen …’
Laat mij toch steeds opnieuw getuigen
van Wie U bent en wat U voor mij doet;
dat U mij troost, helpt en kracht geeft,
ja, mijn ziel verkwikt, versterkt en voedt.
Laat toch steeds opnieuw zichtbaar zijn
Wie het is Die mij in donkere dagen draagt;
waardoor ik ondanks alles toch kan zingen,
omdat U, mijn Heer en God, mij schraagt.
Laat toch steeds in alles doorklinken
hoe goed, genadig en liefdevol U bent;
dat U trouw blijft tot in eeuwigheid,
mijn gebed hoort als ik mij tot U wend.
Laat zo toch Uw grootheid worden gezien,
Uw heerlijkheid en Uw grote majesteit;
opdat oren en ogen zullen opengaan
en harten naar U toe worden geleid.
Dat de Heilige Geest ons mag leiden in onze gebeden en we meer en meer daarin zullen opnemen Wie God is, en al zijn gezegende eigenschappen; opdat onze gebeden krachtiger worden en wij gesterkt door een groter besef van Wie onze God is, wat Zijn eigenschappen zijn en met dit alles hoe groot Hij is.
Gods rijke zegen
en een liefdevolle groet,
- Shalom -
Rita
